Сарояда зини сони сухан боз ронад

سرایده زین سان سخن باز راند

Ки чун соми яли андари он сайл монад

که چون سام یل اندر آن سیل ماند

Призодаҳ аз ваии рух андар наҳуфт

پریزاده از وی رخ اندر نهفت

Дили сом бо дару ғам буд ҷуфт

دل سام با در و غم بود جفت

Ду рӯз ва ду шаби ҷодӯии тираи кеш

دو روز و دو شب جادوی تیره کیش

Ниҳони сохт аз паҳлавон рӯй хеш

نهان ساخت از پهلوان روی خویش

Сим рӯз омад падед аз ниҳон

سیم روز آمد پدید از نهان

Дигар коми ҷуст аз яли меҳрбон

دگر کام جست از یل مهربان

Чу дидаш ҷаҳонҷӯии прхошхр

چو دیدش جهانجوی پرخاشخر

Бадв гуфт к-эии зишт беройу фар

بدو گفت کای زشت بی رای و فر

Чаҳ бад кардаам ман ба ту бозгу

چه بد کرده‌ام من به تو بازگو

Казин пас маро бад биорӣ ба рӯ

کزین پس مرا بد بیاری به رو

зи сармои шаб тира ам нест хоб

ز سرما شب تیره‌ام نیست خواب

Шавам рӯз аз тоби гармои кабоб

شوم روز از تاب گرما کباب

Бад-ӣни сони ҷафои кас ба олам надид

بدین سان جفا کس به عالم ندید

Ки аз ту фусунгар ба ҷонам расед

که از تو فسونگر به جانم رسید

Бадв гуфт ҷодӯ ки эй номдор

بدو گفت جادو که ای نامدار

Гуҳии шодмони гардӣ аз рӯзгор

گهی شادمان گردی از روزگار

Ки бо ман ҳамеи срброрӣ ба меҳр

که با من همی سربرآری به مهر

Битобӣ зи меҳри парии духти чеҳр

بتابی ز مهر پری‌دخت چهر

Вази он пас парастиш кунӣ пеши шер

وز آن پس پرستش کنی پیش شیر

Дрории сари бахти бадро ба зер

درآری سر بخت بد را به زیر

Дигар раҳи ҷаҳонҷӯии волонсб

دگر ره جهانجوی والانسب

зи кӣна ба дашном бикшод лаб

ز کینه به دشنام بگشاد لب

Парӣ хашмгин шуд аз он грдзод

پری خشمگین شد از آن گردزاد

Рабӯдаши зи ҷо дар замони ҳамчуи бод

ربودش ز جا در زمان همچو باد

Ббрдш ба рӯй ҳавои бидрнг

ببردش به روی هوا بیدرنگ

Нмдши басии рангу найранги ранг

نمدش بسی رنگ و نیرنگ رنگ

Ба ногуҳ ба пуштяш ором дод

به ناگه به پشتیش آرام داد

Нигаҳ кард ногуҳи гӯи покзод

نگه کرد ناگه گو پاکزاد

Яке тахти бад бар фарози дарахт

یکی تخت بد بر فراز درخت

Фурӯд омад он паҳлуи неки бахт

فرود آمد آن پهلو نیک‌بخت

Дарахти гшн буд бебаргу бор

درخت گشن بود بی‌برگ و بار

Сараши рафта то сӯии нилии ҳисор

سرش رفته تا سوی نیلی حصار

з ҳар сӯии сиррии ҳамчуи шохи дарахт

ز هر سوی سری همچو شاخ درخت

Надида касе ҳамчуи он тираи бахт

ندیده کسی همچو آن تیره‌بخت

Ҳазор ва ду сад шох бар ваии дароз

هزار و دو صد شاخ بر وی دراز

Ҳамаи шоху баргаш чу шакли гуроз

همه شاخ و برگش چو شکل گراز

Яке деви бади андаруни тахти зар

یکی دیو بد اندرون تخت زر

Ки будӣ варои як тану чорср

که بودی ورا یک تن و چارسر

зи пеш ва пас вази ямину ясор

ز پیش و پس وز یمین و یسار

БроФрохтаҳи сар ба нилии ҳисор

برافراخته سر به نیلی حصار

Даҳони ҳамчуи дӯзахи пар аз тираи дӯд

دهان همچو دوزخ پر از تیره دود

Замон то замон ҷодўӣӣ ме намӯд

زمان تا زمان جادوئی می‌نمود

з ҳар як чунон оташ афрӯхтӣ

ز هر یک چنان آتش افروختی

Ки аз дӯди туфаши ҷаҳони сӯхтӣ

که از دود تفش جهان سوختی

Чу оташ замонӣ шудӣ барфароз

چو آتش زمانی شدی برفراز

Фурӯи рехтии ақрабу мӯру мор

فرو ریختی عقرب و مور و مار

На мотам баед касе бад на сур

نه ماتم به اید کسی بد نه سور

Бад аз ҳавли он ақрабу мору мӯр

بد از هول آن عقرب و مار و مور

Билразед он паҳлуи номдор

بلرزید آن پهلو نامدار

Бинолед бар довари кирдигор

بنالید بر داور کردگار

Дигарбораи абрии баромади баланд

دگرباره ابری برآمد بلند

Хурӯшанда шуд ҳамчуи деви нижанд

خروشنده شد همچو دیو نژند

Сдоӣии баромад аз он абрсхт

صدائی برآمد از آن ابرسخت

Ки канда шуд аз бехи шохи дарахт

که کنده شد از بیخ شاخ درخت

Фурӯи рехти он тахти деви дижам

فرو ریخت آن تخت دیو دژم

Ҷаҳон шуд саросари пар аз дӯду дам

جهان شد سراسر پر از دود و دم

Ҷаҳон паҳлавон шуд зи ҷони ноумед

جهان پهلوان شد ز جان ناامید

Ба чашмаши сияҳи гашти рӯзи сипед

به چشمش سیه گشت روز سپید

Бадв гуфт онҷои дадии тираи кеш

بدو گفت آنجا ددی تیره‌کیش

Ки лухтӣ назар кун ба ҳар сӯии хеш

که لختی نظر کن به هر سوی خویش

Яке сом дар пеш ва пас бингаред

یکی سام در پیش و پس بنگرید

Замини сар ба сари кон алмос дид

زمین سر به سر کان الماس دید

Дамодами чунон брдмидии зи ҷо

دمادم چنان بردمیدی ز جا

Ки гуфтӣ фалакро дароради зи по

که گفتی فلک را درآرد ز پا

Замин гуфтӣ озар фурӯзад ҳаме

زمین گفتی آذر فروزد همی

Ки он шери дилро бисӯзад ҳаме

که آن شیر دل را بسوزد همی

Дигарбораи ҷодӯ забон баргушод

دگرباره جادو زبان برگشاد

Суханҳои пешинаро кард ёд

سخنهای پیشینه را کرد یاد

НпзрФти гуфтор ӯ ҳеҷ сом

نپذرفت گفتار او هیچ سام

Ба худ гуфт афсунгари тираи ком

به خود گفت افسونگر تیره‌کام

Ки бояд равон шуд сӯии лашкараш

که باید روان شد سوی لشکرش

Расондани сўороФкнон аз буриш

رساندن سوارافکنان از برش

Бидон то мар ӯро ба андарзу панд

بدان تا مر او را به اندرز و پند

Ба ман роми созанд беранҷу банд

به من رام سازند بی رنج و بند

Ҳмонгаҳ аз онҷои бузади болу пар

همانگه از آنجا بزد بال و پر

Ба гарданда гардун баровард сар

به گردنده گردون برآورد سر

Сӯии лашкари сом ял шуд равон

سوی لشکر سام یل شد روان

Ки зӣ ӯ расонади диловари сарон

که زی او رساند دلاور سران