Чу қлўш нишаст аз бар бодпо
چو قلوش نشست از بر بادپا
Ба фармони фарҳанги разми озмо
به فرمان فرهنگ رزمآزما
зи қлўш дигар бар сароем сухан
ز قلوش دگر بر سرایم سخن
Мари ин довариро дрорм ба бен
مر این داوری را درآرم به بن
Сӯии дашт ва кҳсор шуд ҳамчуи бод
سوی دشت و کهسار شد همچو باد
Ки ёбад нишонеи зи солори род
که یابد نشانی ز سالار راد
Фаровон бигардед ва кам ёфташ
فراوان بگردید و کم یافتش
зи баси тишнагии лаб ба бартофташ
ز بس تشنگی لب به برتافتش
Ба ногуҳ бар обгирӣ расед
به ناگه بر آبگیری رسید
Заминро саросари пар аз сабза дид
زمین را سراسر پر از سبزه دید
Фурӯд омад аз бораи роҳвор
فرود آمد از باره راهوار
Шитобон биёмад бар чашма сор
شتابان بیامد بر چشمه سار
Ки обӣ хӯрд он ял пок дид
که آبی خورد آن یل پاک دید
з ҳайбат билразед бар худ чу бед
ز هیبت بلرزید بر خود چو بید
Ҷаҳон шуд ба чашмаши саросар чу қӣр
جهان شد به چشمش سراسر چو قیر
Ҳамон дами биФтод дар обгир
همان دم بیفتاد در آبگیر
Замонӣ чу шуд чашмро кард боз
زمانی چو شد چشم را کرد باز
Надонист он ял ки чунаст роз
ندانست آن یل که چونست راز
Ба пеш ва пас худ назари бргмошт
به پیش و پس خود نظر برگماشت
Ҳамеи ҷой бар хома рег дошт
همی جای بر خامه ریگ داشت
Бидон ҷойгаҳ чун ҳаме бингаред
بدان جایگه چون همی بنگرید
Гила дар гилаи шер даранда дид
گله در گله شیر درنده دید
Ҳамон гургу юзу дамандаи ҳужабр
همان گرگ و یوز و دمنده هژبر
Паланги джогоаҳу дарандаи бабр
پلنگ دژآگاه و درنده ببر
Ба қлўши ҳамаи ҳамла овар шуданд
به قلوش همه حملهآور شدند
Ту гуфтӣ ки сӯзанда озар шуданд
تو گفتی که سوزنده آذر شدند
Шигифтӣ фурӯ монад аз он коркард
شگفتی فرو ماند از آن کارکرد
Ки ин набӯд аз гунбади тизгрд
که این نبود از گنبد تیزگرد
Ҳамоно ки ин яксар аФсўнгрист
همانا که این یکسر افسونگریست
зи найранг олам фурӯз парӣаст
ز نیرنگ عالم فروز پریست
Дарин бад ки омад садояш ба гӯш
درین بد که آمد صدایش به گوش
Ки аз ҳайбати он зан тан рафт ҳуш
که از هیبت آن زن تن رفت هوش
Бидон эй сўороФкни чирдст
بدان ای سوارافکن چیردست
Ки аз меҳр сомаст нӯшами кбст
که از مهر سام است نوشم کبست
Варо додаам ҷой дар зери кӯҳ
ورا دادهام جای در زیر کوه
Ҳамеи хӯни бгриди зи баҳри гуруҳ
همی خون بگرید ز بهر گروه
з лоба нагардад ба ман ҳеҷ ром
ز لابه نگردد به من هیچ رام
Дамодам кунад саркаширо ба шом
دمادم کند سرکشی را به شام
Дилам ҳаст акнӯн ба ғами ождаҳ
دلم هست اکنون به غم آژده
зи бими наҳиф джогаҳ зада
ز بیم نهیب دژآگه زده
Агар хоҳӣ аз бими гардии раҳо
اگر خواهی از بیم گردی رها
Набинад ду чашмати азин пас бало
نبیند دو چشمت ازین پس بلا
з гуфтам ба неки ахтарии срмпич
ز گفتم به نیکاختری سرمپیچ
Ҳамаи панду андарзро даҳ бсич
همه پند و اندرز را ده بسیچ
Аз эдар расонами туро назд сом
از ایدر رسانم تو را نزد سام
Чунон кун ки гардад ба ман соми ром
چنان کن که گردد به من سام رام
Агар дрпзирии ту ин гуфтугӯ
اگر درپذیری تو این گفتگو
Наёранд девони туро бад ба рӯ
نیارند دیوان تو را بد به رو
Агар србтобии ту аз кори ман
اگر سربتابی تو از کار من
Расад бар ту бисёр озори ман
رسد بر تو بسیار آزار من
Чу қлўш шунид ин сухан шуд дижам
چو قلوش شنید این سخن شد دژم
Ту гуфтӣ дарафтод дар баҳри ғам
تو گفتی درافتاد در بحر غم
Агрчнд аз кор ӯ шуд малул
اگرچند از کار او شد ملول
Вале кард гуфтор ӯро қабул
ولی کرد گفتار او را قبول
Рабӯдаши зи ҷои ҷодӯии тираи рой
ربودش ز جا جادوی تیره رای
Бар соми ял дар дамаш кард ҷой
بر سام یل در دمش کرد جای
Чу дидаш бипурсед фархундаи сом
چو دیدش بپرسید فرخنده سام
Ки ӣнҷо ки оварадат аз он мақом
که اینجا که آوردت از آن مقام
Ки кардат ҷудо аз сарони сипоҳ
که کردت جدا از سران سپاه
Чаҳ дории хабари гӯи зи фағфури шоҳ
چه داری خبر گو ز فغفور شاه
Бигуфт ончӣ бигузашт бади сар ба сар
بگفت آنچه بگذشت بد سر به سر
зи фарҳангу гардони прхошхр
ز فرهنگ و گردان پرخاشخر
Ки яксар зи баҳри ту эй номдор
که یکسر ز بهر تو ای نامدار
Надоранд бар дили замонии қарор
ندارند بر دل زمانی قرار
Ту худ ҷои дории дарин брзи кӯҳ
تو خود جای داری درین برز کوه
Ба ту мӯяи созанди аҳли гуруҳ
به تو مویه سازند اهل گروه
Ҷаҳонҷуи ҳама розҳои наҳуфт
جهانجو همه رازهای نهفت
Ба зобули забони номварро бигуфт
به زابل زبان نامور را بگفت
Чунин қлўшш дод посух ба меҳр
چنین قلوشش داد پاسخ به مهر
Казин пас мапуаш аз фусуни сози чеҳр
کزین پس مپوش از فسون ساز چهر
Або ӯ яке рӯи даровар ба рӯ
ابا او یکی رو درآور به رو
Ки баси кӣна варзасту баси зишти ху
که بس کینهورز است و بس زشتخو
Мабодо ки созад дилатро нижанд
مبادا که سازد دلت را نژند
Танатро дарорад ба доми газанд
تنت را درآرد به دام گزند
НпзрФти гуфто ӯ гирди род
نپذرفت گفتا او گرد راد
Призоди дигари басӣ бим дод
پریزاد دیگر بسی بیم داد
Ки мари ҳардуатонро дрорми зи по
که مر هردوتان را درآرم ز پا
Нмонм ки монед дигар ба ҷо
نمانم که مانید دیگر به جا
Бигуфт ин ва бар рафт бар осмон
بگفت این و بر رفت بر آسمان
Ки қлўодро оварад аз ниҳон
که قلواد را آورد از نهان