Сарояндаи номаи бостон

سراینده نامه باستان

з қлўод зад ин чунин достон

ز قلواد زد این چنین داستان

Ки чун ронад бар абраши тизгом

که چون راند بر ابرش تیزگام

Нишоне надид аз гӯи неки ном

نشانی ندید از گو نیک‌نام

Ҳаво буд аз тобиши офтоб

هوا بود از تابش آفتاب

Бар он рег аз пар фитодӣ уқоб

بر آن ریگ از پر فتادی عقاب

Басӣ ронад ки пайкари бодпо

بسی راند که پیکر بادپا

Ба ногоҳ шуд чашмасоряш ҷо

به ناگاه شد چشمه ساریش جا

Ба ногуҳи гавазнии баромади зи дашт

به ناگه گوزنی برآمد ز دشت

Бар он номвари ҳамчуи сарсари гузашт

بر آن نامور همچو صرصر گذشت

Равон шуд пай ӯ чу озргшсб

روان شد پی او چو آذرگشسب

Хромндаҳ ӯу шитобандаи асб

خرامنده او و شتابنده اسب

Ҳаме гуфт бо дил казин бигузарӣ

همی گفت با دل کزین بگذری

Ки дорад дарин дашти обишхурӣ

که دارد درین دشت آبشخوری

Чу лухтӣ баранд асбро комёб

چو لختی براند اسب را کامیاب

Падедор гардид аз даври об

پدیدار گردید از دور آب

Сӯй об шуд сайд аз он паҳни дашт

سوی آب شد صید از آن پهن دشت

з равад равандаи равони бргзшт

ز رود رونده روان برگذشت

Чу омад бар равад қлўоди род

چو آمد بر رود قلواد راد

Чунин бо дил хештан кард ёд

چنین با دل خویشتن کرد یاد

Ки бояд нахусти ин гавазни далер

که باید نخست این گوزن دلیر

Фикандан ба тири андарин обгир

فکندن به تیر اندرین آبگیر

Вази он пас нишастан бар равад об

وز آن پس نشستن بر رود آب

Барафрӯхтани оташи тизтоб

برافروختن آتش تیزتاب

Ба навъе падеди оўридни хӯриш

به نوعی پدید آوریدن خورش

Ки тан ёбад андари хӯриши парвариш

که تن یابد اندر خورش پرورش

Бигуфту барангехти бора чу дӯд

بگفت و برانگیخت باره چو دود

Шитобон даромад дар он жарф равад

شتابان درآمد در آن ژرف رود

Ба об андар омад чу шери жён

به آب اندر آمد چو شیر ژیان

Яке мавҷ зад равадро ногаҳон

یکی موج زد رود را ناگهان

Ҷаҳонҷӯй дар об шуд нопадид

جهانجوی در آب شد ناپدید

Касе ин шигифтӣ ба гетӣ надид

کسی این شگفتی به گیتی ندید

з ҳаш рафт он номвари сарфароз

ز هش رفت آن نامور سرفراز

Замонӣ чу шуд дидагон кард боз

زمانی چو شد دیدگان کرد باز

Надид ҳеҷ дар зери худ асби ҷанг

ندید هیچ در زیر خود اسب جنگ

Ншстнгҳии бад бар афрози санг

نشستنگهی بد بر افراز سنگ

Шигифтии замонии ҳамеи бад ба ҷо

شگفتی زمانی همی بد به جا

зи ногуҳ буриш шуд яке аждаҳо

ز ناگه برش شد یکی اژدها

Хурушону ҷӯшон ва оташ фишон

خروشان و جوشان و آتش‌فشان

Аз он гашти қлўод чун биҳшон

از آن گشت قلواد چون بیهشان

Битарсед ва ларзид бар худ чу бед

بترسید و لرزید بر خود چو بید

зи афрози ногуҳ сдоӣӣ шунид

ز افراز ناگه صدائی شنید

Ки хоҳӣ ки аз чанги ин аждаҳо

که خواهی که از چنگ این اژدها

Танат ёбад эй марди ҷангии раҳо

تنت یابد ای مرد جنگی رها

з олам фурӯз парӣ ёд кун

ز عالم‌فروز پری یاد کن

Дили соми нирми бадв шод кун

دل سام نیرم بدو شاد کن

Ки ӯро кунун ҷост дар брзкўаҳ

که او را کنون جاست در برزکوه

Абои номдорони зобули гуруҳ

ابا نامداران زابل گروه

зи гуфтори ту эй ҷаҳонҷӯии мард

ز گفتار تو ای جهانجوی مرد

Напечед рӯй ва ба ман рӯй кард

نپیچید روی و به من روی کرد

Туро дар ҷаҳон бар сар афсар кунам

تو را در جهان بر سر افسر کنم

Маии тахтат аз чарх бартар кунам

مهی تختت از چرخ برتر کنم

Вагар сар бипечӣ наёбӣ раҳо

وگر سر بپیچی نیابی رها

зи чангол оташ фишон аждаҳо

ز چنگال آتش فشان اژدها

Пазируфти қлўоди фархундаи ком

پذیرفت قلواد فرخنده کام

Ки ӯро диҳад шодмонии зи сом

که او را دهد شادمانی ز سام

Ҳмонгаҳи призоди афсуни намо

همانگه پریزاد افسون نما

Аз он санги барадаш ба рӯй ҳаво

از آن سنگ بردش به روی هوا

Замонӣ ба рӯй ҳаво шуд чу дӯд

زمانی به روی هوا شد چو دود

Бар қлўш всомш оварад зӯр

بر قلوش وسامش آورد زور

Пас аз пурсиши соми қлўоди род

پس از پرسش سام قلواد راد

Ба афсун намо гуфт қлўоди шод

به افسون نما گفت قلواد شاد

Ки имрӯзи бахшеи ту моро амон

که امروز بخشی تو ما را امان

Аз эдар шӯии ҳамчуи анқои ниҳон

از ایدر شوی همچو عنقا نهان

Ба некӣ шавам сомро раҳнамо

به نیکی شوم سام را رهنما

Ки бо ту нишинад ба хилвати саро

که با تو نشیند به خلوت سرا

Парии дрпзирФти ин гуфтугӯ

پری درپذیرفت این گفتگو

Шуд андари ҳаво ва ниҳон кард рӯй

شد اندر هوا و نهان کرد روی

Чу ӯ шуд ҷаҳони паҳлуи номдор

چو او شد جهان‌پهلو نامدار

Бигуфто чу шуд ӯ бад-ӣни тираи кор

بگفتا چو شد او بدین تیره‌کار

Каз афсун ӯ мари маро даст нест

کز افسون او مر مرا دست نیست

Тўоноӣӣу кӯшиш ва баст нест

توانائی و کوشش و بست نیست

Бадв гуфт қлўоди к-эии рзмзн

بدو گفت قلواد کای رزمزن

Ҳамон ба казу дрпзирии сухан

همان به کزو درپذیری سخن

Ба ширини забонӣу гуфтори нарм

به شیرین‌زبانی و گفتار نرم

Чу омад замонии сухани гӯии гарм

چو آمد زمانی سخن گوی گرم

Бигӯяш кигар майли дорӣ ба ҷом

بگویش که گر میل داری به جام

Сӯии марғзории барории мақом

سوی مرغزاری برآری مقام

Валикин ба шартӣ ки аз кеши ман

ولیکن به شرطی که از کیش من

Нгўӣии сухани ҳеҷ дар пеши ман

نگوئی سخن هیچ در پیش من

Агар гуяд аз духти фағфури шоҳ

اگر گوید از دخت فغفور شاه

Макун ёди дигар ба ҳар чашми гоҳ

مکن یاد دیگر به هر چشم‌گاه

Бигӯяш казу чашми бардоштам

بگویش کزو چشم برداشتم

Ба меҳри ту акнӯн сроФроштм

به مهر تو اکنون سرافراشتم

Чу моро бад-ӣни манзили ҷони гудоз

چو ما را بدین منزل جان‌گداز

Расонад бар чашмаи сории фароз

رساند بر چشمه‌ساری فراز

Бигӯяш ки бар сӯрати одамӣ

بگویش که بر صورت آدمی

Бророи рух аз паии хуррамӣ

برآرای رخ از پی خرمی

Чу бинӣ бидон сон ки гуфтам Рахш

چو بینی بدان سان که گفتم رخش

Ба нармии ҳамеи бози даҳ посухаш

به نرمی همی باز ده پاسخش

Ба хилвати саро чун шӯии ром ӯ

به خلوت‌سرا چون شوی رام او

Ба ногуҳ битобӣ рух аз ком ӯ

به ناگه بتابی رخ از کام او

Ҷгргоҳш аз теғи кин чок кун

جگرگاهش از تیغ کین چاک کن

зи бимаши дили хешро пок кун

ز بیمش دل خویش را پاک کن

з қлўод шуд шод сом гузин

ز قلواد شد شاد سام گزین

Бигуфто ки бар рои ту офарин

بگفتا که بر رای تو آفرین

Диламро ҳам айдун ба гуфтат ҳавост

دلم را هم ایدون به گفتت هواست

Вале ханҷарами пеш афсун намост

ولی خنجرم پیش افسون نماست

Бадв гуфт қлўоди к-эии неки бахт

بدو گفت قلواد کای نیک‌بخت

Маро ҳаст ханҷари ниҳони зери рахт

مرا هست خنجر نهان زیر رخت

Мабодо ки ҷодӯи баради зини гумон

مبادا که جادو برد زین گمان

Наёбем аз он пас зи чангаши амон

نیابیم از آن پس ز چنگش امان

Бигуфту камар аз миён баргушод

بگفت و کمر از میان برگشاد

Ба дасти ҷаҳонҷӯй фархунда дод

به دست جهانجوی فرخنده داد

Ниҳон кард дар зери ҷомаи далер

نهان کرد در زیر جامه دلیر

Взў шуд рухи бахти ҷодӯ чу қӣр

وزو شد رخ بخت جادو چو قیر

Замонӣ чу бигузашт азин доварӣ

زمانی چو بگذشت ازین داوری

Падедор гардид ногуҳи парӣ

پدیدار گردید ناگه پری

Бадв гуфт қлўод бишинав сухан

بدو گفت قلواد بشنو سخن

Бирав назд соми он яли пилтан

برو نزد سام آن یل پیلتن

Сазад дигар кунун коми ҷўӣии азу

سزد دگر کنون کام جوئی ازو

Дрории сӯии меҳраш аз меҳри рӯ

درآری سوی مهرش از مهر رو

Фусунгари з қлўод шуд шодмон

فسونگر ز قلواد شد شادمان

Биёмад бар паҳлавони замон

بیامد بر پهلوان زمان

Ҷаҳонҷуи зи ҷои ҷусту бншохтш

جهانجو ز جا جست و بنشاختش

Ба нармии ҳамеи сари броФрохтш

به نرمی همی سر برافراختش

Вази он пас бадв гуфт к-эии нозанин

وز آن پس بدو گفت کای نازنین

Маро бар ба сари манзилии дилнишин

مرا بر به سر منزلی دلنشین

Каз онҷои з ъушрат нтобем сар

کز آنجا ز عشرت نتابیم سر

Бубинеми коми дил аз икдгр

ببینیم کام دل از یکدگر

Казин кӯҳи алмоси хастаи дилам

کزین کوه الماس خسته دلم

зи бимаши равони дили зи ҳам бугсалам

ز بیمش روان دل ز هم بگسلم

Пазируфти гуфтораши афсуни намо

پذیرفت گفتارش افسون نما

Ббрдш ба сарманзилии длгшо

ببردش به سرمنزلی دلگشا

Аз он пас бузади бол ва зу шуд ниҳон

از آن پس بزد بال و زو شد نهان

Биоварад гарданкашонро равон

بیاورد گردنکشان را روان

Ҷаҳонҷӯии қлўоду қлўш ба меҳр

جهانجوی قلواد و قلوش به مهر

Ҳамон ширдили соми фархундаи чеҳр

همان شیردل سام فرخنده چهر

Бирафтанд бо ҷодӯии тираи кор

برفتند با جادوی تیره کار

Хиромон ба наздикии чашма сор

خرامان به نزدیکی چشمه سار

Бидиданд Тахтии ниҳода ба зар

بدیدند تختی نهاده به زر

Мурассаъи саросар ба дару гуҳар

مرصع سراسر به در و گهر

Яке ҷашни ороста чун баҳор

یکی جشن آراسته چون بهار

Нишаста парии пайкарони ҳам канор

نشسته پری‌پیکران هم کنار

Муҳайёи дарави чангу тнбўру не

مهیا درو چنگ و طنبور و نی

зи як сӯй бар ҷои бткҳоӣ май

ز یک سوی بر جا بتکهای می

Чу аз роҳи расиданд ҳар се далер

چو از راه رسیدند هر سه دلیر

Нишастанд ҳар се бар он обгир

نشستند هر سه بر آن آبگیر

Призод бинишаст аз он сӯ ки хост

پریزاد بنشست از آن سو که خواست

Ба ҷоми димоғами ғам аз дили бкост

به جام دماغم غم از دل بکاست

зи ногуҳи навои сохтаи чангу не

ز ناگه نوا ساخته چنگ و نی

Чу хўшдл шуданд он далерони з май

چو خوشدل شدند آن دلیران ز می

Ҷузи эшон касе дигар онҷо набӯд

جز ایشان کسی دیگر آنجا نبود

Наво буду созанда онҷо набӯд

نوا بود و سازنده آنجا نبود