Чу заҳҳок бртхт шуд шаҳриёр

چو ضحاک برتخت شد شهریار

Бирав солиён анҷуман шуд ҳазор

برو سالیان انجمن شد هزار

Саросари замонаи бадви гашти боз

سراسر زمانه بدو گشت باز

Баромади барин рӯзгори дароз

برآمد برین روزگار دراز

Ниҳони гашти ойини фарзонагон

نهان گشت آئین فرزانگان

Пароганда шуд кори девонагон

پراگنده شد کار دیوانگان

Ҳунар хор шуд ҷодўӣии арҷманд

هنر خوار شد جادوئی ارجمند

Ниҳони ростии ошкорро газанд

نهان راستی آشکارا گزند

Шуда бар бадии дасти девони дароз

شده بر بدی دست دیوان دراز

з некӣ набӯдӣ сухани ҷуз ба роз

ز نیکی نبودی سخن جز به راز

Ду покиза аз хонаи ҷамшед

دو پاکیزه از خانه جمشید

Бурун овареданд ларзон чу бед

برون آوریدند لرزان چو بید

Ки ҷамшедро ҳар ду хоҳар баданд

که جمشید را هر دو خواهر بدند

Сари бонувонро чу афсар баданд

سر بانوان را چو افسر بدند

зи пӯшидаи рӯйони яке шҳрноз

ز پوشیده رویان یکی شهرناز

Дигар поки доман ба номи арнўоз

دگر پاک‌دامن به نام ارنواز

Ба айвони заҳҳоки бурдандашон

به ایوان ضحاک بردندشان

Бидон аждҳоФши спрдндшон

بدان اژدهافش سپردندشان

Бпрўрдшон аз раҳи ҷодўӣӣ

بپروردشان از ره جادوئی

Бёмхти шани кажӣу бдхўӣӣ

بیامخت‌شان کژی و بدخوئی

Надонист худ ҷузи бади омухтан

ندانست خود جز بد آموختن

Ҷуз аз куштану ғорат ва сӯхтан

جز از کشتن و غارت و سوختن

Чунон шуд ки ҳар шаби ду марди ҷавон

چنان شد که هر شب دو مرد جوان

Чаҳ кеҳтар чаҳ аз тухмаи паҳлавон

چه کهتر چه از تخمه پهلوان

Хӯришгари ббрдӣ ба айвони шоҳ

خورشگر ببردی به ایوان شاه

Аз он сохтӣ роҳи дармони шоҳ

از آن ساختی راه درمان شاه

Бикуштӣу мағзаши буруни охтӣ

بکشتی و مغزش برون آختی

Мари он аждаҳоро хӯриши сохтӣ

مر آن اژدها را خورش ساختی

Ду покиза аз кишвари подшоҳ

دو پاکیزه از کشور پادشاه

Ду марди гиронмояи порсо

دو مرد گرانمایه پارسا

Яке номаши армоили поки дайн

یکی نامش ارمایل پاک دین

Дигар номи грмоили пеши байн

دگر نام گرمایل پیش‌بین

Чунон бад ки буданд рӯзӣ ба ҳам

چنان بد که بودند روزی به هم

Сухан рафт ҳар гӯна аз беш ва кам

سخن رفت هر گونه از بیش و کم

зи бидодгари шоҳ ва аз лашкараш

ز بیدادگر شاه و از لشکرش

Вази он расмҳои бади андари хӯриш

وز آن رسم‌های بد اندر خورش

Яке гуфт моро ба хўолигрӣ

یکی گفت ما را به خوالیگری

Бар шаҳ шудан аз раҳи чокарӣ

بر شه شدن از ره چاکری

Вази он пас яке чорае сохтан

وز آن پس یکی چاره‌ای ساختن

з ҳар гӯнаи андеша андохтан

ز هر گونه اندیشه انداختن

Магари зини ду танро ки резанд хӯн

مگر زین دو تن را که ریزند خون

Якеро тавон оўридни бурун

یکی را توان آوریدن برون

Бирафтанд хўолигрӣ сохтанд

برفتند خوالیگری ساختند

Хӯришҳо беандоза пардохтанд

خورشها بی‌اندازه پرداختند

Хӯриши хонаи подшоҳи ҷаҳон

خورش خانه پادشاه جهان

Гирифт он ду бедоди хиради ҷавон

گرفت آن دو بیداد خرد جوان

Чу омад ба ҳангоми хӯни рехтан

چو آمد به هنگام خون ریختن

зи ширини равони андар овихтан

ز شیرین روان اندر آویختن

Аз он рӯзи бонони мардуми кашон

از آن روز بانان مردم کشان

Гирифтаи ду марди ҷавонро кашон

گرفته دو مرد جوان را کشان

Занони пеш хўолигрон тохтанд

زنان پیش خوالیگران تاختند

зи боло ба рӯй андар андохтанд

ز بالا به روی اندر انداختند

Баровард хўолигри онро ҷигар

برآورد خوالیگر آن را جگر

Пар аз хӯни ду дидаи пар аз кӣнаи сар

پر از خون دو دیده پر از کینه سر

Ҳаме бингаред ин бидон он бад-ӣн

همی بنگرید این بدان آن بدین

зи кирдори бедоди шоҳи замин

ز کردار بیداد شاه زمین

Вази он ҳар якеро бипардохтанд

وز آن هر یکی را بپرداختند

Ҷузи он чори ? низ нашнохтанд

جز آن چار? نیز نشناختند

Бурун кард мағзи сари гўспнд

برون کرد مغز سر گوسپند

Бёмихт бо мағзи он арҷманд

بیامیخت با مغز آن ارجمند

Якеро ба ҷон дод зинҳор ва гуфт

یکی را به جان داد زنهار و گفت

Нигар то наёрӣ сар андар наҳуфт

نگر تا نیاری سر اندر نهفت

Нигар то набошӣ ба ободи шаҳр

نگر تا نباشی به آباد شهر

Туро аз ҷаҳони кӯҳ ва даштаст баҳр

ترا از جهان کوه و دشتست بهر

Биҷои сараш зон сар бе баҳо

بجای سرش زان سر بی‌بها

Хӯриш сохтанд аз паии аждаҳо

خورش ساختند از پی اژدها

Азин гӯна ҳар моҳёни сӣ ҷавон

ازین گونه هر ماهیان سی جوان

Азишон ҳаме ёфтандӣ равон

ازیشان همی یافتندی روان

Чу гирд омадӣ мард азишон дивист

چو گرد آمدی مرد ازیشان دویست

Бар онсон ки ншнохтндӣ ки кист

بر آنسان که نشناختندی که کیست

Хӯришгар бадишон бизӣ чанду мяш

خورشگر بدیشان بزی چند و میش

Супурдӣ ва саҳро наҳодӣ пеш

سپردی و صحرا نهادی پیش

Кунун кард аз он тухма дорад нажод

کنون کرد از آن تخمه دارد نژاد

Ки обод бояд ба дили буриши ёд

که آباد باید به دل برش یاد

Пас ойини заҳҳоки вожўнаҳи хуй

پس آئین ضحاک واژونه خوی

Чунон бад ки чун май бадаши орзӯӣ

چنان بد که چون می‌بدش آرزوی

зи мардони ҷангии яке хостӣ

ز مردان جنگی یکی خواستی

Бикуштӣ ва бо дев бархестӣ

بکشتی و با دیو برخاستی

Куҷо духтарӣ ёфтӣ хуб рӯй

کجا دختری یافتی خوب روی

Ба пардаи дарун бар зи ваии гуфтугӯӣ

به پرده درون بر ز وی گفتگوی

Парастанда кардяш дар пеши хеш

پرستنده کردیش در پیش خویش

На расми кӣии баданаи ойини кеш

نه رسم کئی بد نه آئین کیش

Чу аз рӯзгораши чиҳил сол монад

چو از روزگارش چهل سال ماند

Нигар то ба сари буриши яздон чаҳ ронад

نگر تا به سر برش یزدان چه راند