Дар айвони шоҳии шаби тираи боз
در ایوان شاهی شب تیره باز
Ба хоби андарун буд бо арнўоз
به خواب اندرون بود با ارنواز
Чунон дид каз шохи шоҳаншаҳон
چنان دید کز شاخ شاهنشهان
Се ҷангӣ падед омад аз ногаҳон
سه جنگی پدید آمد از ناگهان
Ду меҳтари яке кеҳтари андари миён
دو مهتر یکی کهتر اندر میان
Ба болои сарв ва ба фари каён
به بالای سرو و به فر کیان
Камар бастан ва рафтани шоҳвор
کمر بستن و رفتن شاهوار
Ба дасти андаруни гурзаи гоўсор
به دست اندرون گُرزه گاوسار
Дмони пеш заҳҳок рафтӣ ба ҷанг
دمان پیش ضحاک رفتی به جنگ
Задӣ бар сараши гурзаи гоўрнг
زدی بر سرش گُرزه گاورنگ
Якояк ҳамин кард кеҳтар ба сол
یکایک همین کرد کهتر به سال
зи срто ба поиш кашидӣ дўол
ز سرتا به پایش کشیدی دوال
Бидон раҳи ду дасташ бибастӣ чу санг
بدان ره دو دستش ببستی چو سنگ
Наҳодӣ ба гарданаш бар полҳнг
نهادی به گردنش بر پالهنگ
Ҳамеи тохтӣ то дамованди кӯҳ
همی تاختی تا دماوند کوه
Кашону давон аз паии он гуруҳ
کشان و دوان از پی آن گروه
Яке чоҳи бади андари он кӯҳи паст
یکی چاه بد اندر آن کوه پست
Ба чоҳи андарун бар ду дасташ бибаст
به چاه اندرون بر دو دستش ببست
Бипечед заҳҳоки бидодгар
بپیچید ضحاک بیدادگر
Бдридш аз ҳавл гуфтӣ ҷигар
بدریدش از هول گفتی جگر
Яке бонг бар зад ба хоби андарун
یکی بانگ بر زد به خواب اندرون
Ки сӯзон шуд он хонаи сад сутун
که سوزان شد آن خانه صد ستون
Биҷустанд хўршидрўёни зи ҷой
بجستند خورشیدرویان ز جای
Аз он ғулғули номвари кадхудоӣ
از آن غلغل نامور کدخدای
Чунин гуфт заҳҳокро арнўоз
چنین گفت ضحاک را ارنواز
Ки шоҳо чаҳ будат нгўӣӣ ба роз
که شاها چه بودت نگوئی به راز
Ки хуфта ба ором дар хони хеш
که خفته به آرام در خان خویش
Бад-ӣни сони бтрсидӣ аз ҷони хеш
بدین سان بترسیدی از جان خویش
Замини ҳафт кишвар ба фармони тест
زمین هفت کشور به فرمان تست
Даду деви мардуми нигаҳбони тест
دد و دیو مردم نگهبان تست
Ба хуршеди рӯйони сипаҳ дор гуфт
به خورشید رویان سپهدار گفت
Ки ин хобро боз бояд наҳуфт
که این خواب را باز باید نهفت
Гар айдун ки ин достони бишанвед
گر ایدون که این داستان بشنوید
Шавадатон дил аз ҷони ман ноумед
شودتان دل از جان من ناامید
Ба шоҳ гиронмоя гуфт арнўоз
به شاه گرانمایه گفت ارنواز
Ки бар мо бибояд кушоданати роз
که بر ما بباید گشادنت راز
Тавонем кардани магари чора Эй
توانیم کردن مگر چارهای
Ки бечора Эй нест патёра Эй
که بیچارهای نیست پتیارهای
Сипаҳи бади кушоди он ниҳон аз наҳуфт
سپهبد گشاد آن نهان از نهفت
Ҳамаи хоби як як ба эшон бигуфт
همه خواب یک یک به ایشان بگفت
Чунин гуфт бо номвари хӯбрӯй
چنین گفت با نامور خوبروی
Ки магузор инро раҳи чораи ҷӯй
که مگذار این را ره چارهجوی
Нигини замонаи сари тахти тест
نگین زمانه سر تخت تست
Ҷаҳони равшан аз номвари бахти тест
جهان روشن از نامور بخت تست
Ту дории ҷаҳони зери ангуштарӣ
تو داری جهان زیر انگشتری
Даду мардуму мурғу деву парӣ
دد و مردم و مرغ و دیو و پری
з ҳар кишварӣ гирд кун меҳтарон
ز هر کشوری گرد کن مهتران
зи ахтаршиносону афсуни гарон
ز اخترشناسان و افسونگران
Сухани сар ба сари меҳтаронро бигӯӣ
سخن سر به سر مهتران را بگوی
Пажӯҳиш кун ва розҳо бозҷӯӣ
پژوهش کن و رازها بازجوی
Нигаҳ кун ки ҳуши ту бар даст кист
نگه کن که هوش تو بر دست کیست
з мардум нажодаст ё худ парӣаст
ز مردم نژادست یا خود پریست
Чу донистяш чора кун он замон
چو دانستیش چارهکن آن زمان
Ба хира матарс аз бади бадгумон
به خیره مترس از بد بدگمان
Шаҳи пурманишро хуш омад сухан
شه پرمنش را خوش آمد سخن
Ки он сарви парвин рух афганд бен
که آن سرو پروین رخ افگند بن
Ҷаҳон аз шаби тира чу пари зоғ
جهان از شب تیره چو پر زاغ
Ҳамон гуҳи сар аз кӯҳ бар зад чароғ
همانگه سر از کوه بر زد چراغ
Ту гуфтӣ ки бар гунбади лоҷувард
تو گفتی که بر گنبد لاجورد
Бгстрди хуршеди ёқӯти зард
بگسترد خورشید یاقوت زرد
Сипаҳбад ҳар онҷо ки бади мؤбдӣ
سپهبد هر آنجا که بد مؤبدی
Сухани дону бедори дили бхрдӣ
سخندان و بیدار دل بخردی
зи кишвар ба наздик хеш оваред
ز کشور به نزدیک خویش آورید
Бигуфт он ҷигари хастаи хобӣ ки дид
بگفت آن جگر خسته خوابی که دید
Бихонад ва ба як ҷоишон гирд кард
بخواند و به یک جایشان گرد کرد
Вазишони ҳамеи ҷусти дармони дард
وزیشان همی جست درمان درد
Бигуфто марои зуд огаҳ кунед
بگفتا مرا زود آگه کنید
Равонро сӯии равшанӣ раҳ кунед
روان را سوی روشنی ره کنید
Наоне сухан кардашон хостор
نهانی سخن کردشان خواستار
зи неку баду гардиши рӯзгор
ز نیک و بد و گردش روزگار
Ки бар ман замона кӣ ояд ба сар
که بر من زمانه کی آید به سر
Кро бошад ин тоҷу тахту камар
کرا باشد این تاج و تخت و کمر
Гар ин роз бар мо бибояд кушод
گر این راز بر ما بباید گشاد
Дигар сар ба хорӣ бибояд ниҳод
دگر سر به خواری بباید نهاد
Лаби мؤбдони хушк ва рухсортар
لب مؤبدان خشک و رخسارتر
Забони пари згФтор бо як дигар
زبان پر زگفتار با یکدگر
Кигар бӯдании бозгўӣими рост
که گر بودنی بازگوئیم راست
Шавад сари сбксору тан бе баҳост
شود سر سبکسار و تن بیبهاست
Вагар нашунӯд бӯданиҳо дуруст
وگر نشنود بودنیها درست
Бибояд ҳам акнӯн зи ҷони дасти шаст
بباید هماکنون ز جان دست شست
Се рӯзи андари он кор шуд рӯзгор
سه روز اندر آن کار شد روزگار
Сухан кас наёраст кард ошкор
سخن کس نیارست کرد آشکار
Ба рӯз чаҳорум барошуфт шоҳ
به روز چهارم برآشفت شاه
Бар он мؤбдони намояндаи роҳ
بر آن مؤبدان نماینده راه
Кигар зиндаи тони дор бояд ба суд
که گر زندهتان دار باید به سود
Вагарна наоне бибояд намӯд
وگرنه نهانی بباید نمود
Ҳамаи мؤбдони срФгндаҳи нигун
همه مؤبدان سرفگنده نگون
Ба ду нимаи дили дидагони пари зхўн
به دو نیمه دل دیدگان پر زخون
Аз он номдорон бисёр ҳуш
از آن نامداران بسیار هوش
Яке буд бинодлу рости гӯш
یکی بود بینادل و راست گوش
Хирадманду бедору зирак ба ном
خردمند و بیدار و زیرک به نام
Аз он мؤбдон ӯ задӣ пеши гом
از آن مؤبدان او زدی پیشگام
Дилаши тангтар гашт ва бебок шуд
دلش تنگتر گشت و بیباک شد
Кушодаи забон назд заҳҳок шуд
گشادهزبان نزد ضحاک شد
Бадв гуфт прдхтаҳ кун сари збод
بدو گفت پردخته کن سر زباد
Ки ҷузи маргро каси з модар назод
که جز مرگ را کس ز مادر نزاد
Ҷаҳондори пеш аз ту бисёр буд
جهاندار پیش از تو بسیار بود
Ки тахти маиро сазовор буд
که تخت مهی را سزاوار بود
Фаровони ғаму шодмонии шимурд
فراوان غم و شادمانی شمرد
Чу рӯзи дарозаш саромад бамурд
چو روز درازش سرآمد بمرد
Агар бораи оҳанӣнӣ ба пой
اگر باره آهنینی به پای
Сипеҳрат басоед наМонӣ ба ҷой
سپهرت بساید نمانی به جای
Касеро буд зин сипас тахти ту
کسی را بود زین سپس تخت تو
Ба хоки андари оради сари бахти ту
به خاک اندر آرد سر بخت تو
Куҷои ном ӯ оФридўн буд
کجا نام او آفریدون بود
Заминро сипеҳрии ҳумоюн буд
زمین را سپهری همایون بود
Ҳануз он сипаҳбади з модар назод
هنوز آن سپهبد ز مادر نزاد
Наомад гуҳи тарсашу сарди бод
نیامد گه ترسش و سرد باد
Чу ӯ зояд аз модари пурҳунар
چو او زاید از مادر پرهنر
Басони дарахтӣ буд борвар
بسان درختی بود بارور
Ба мардӣ расад баркашад сар ба моҳ
به مردی رسد برکشد سر به ماه
Камар ҷӯяду тоҷу тахту кулоҳ
کمر جوید و تاج و تخت و کلاه
Ба боло шавад чун яке сарви брз
به بالا شود چون یکی سرو برز
Ба гардани براردи зи пӯлоди гурз
به گردن برآرد ز پولاد گُرز
Занад бар сарати гурзаи гоўрўӣ
زند بر سرت گُرزه گاوروی
Бибандадати орад аз айвон ба кӯй
ببنددت آرد از ایوان به کوی
Бадв гуфт заҳҳоки нопоки дайн
بدو گفت ضحاک ناپاک دین
Чаро бнддм чист аз маниши кин
چرا بنددم چیست از منش کین
Диловар бадв гуфт агар бхрдӣ
دلاور بدو گفت اگر بخردی
Касе бебаҳона насозад бадӣ
کسی بیبهانه نسازد بدی
Бияёд ба дасти ту ҳуши падараш
بیاید به دست تو هوش پدرش
Аз он дард гардад пар аз кӣнаи сараш
از آن درد گردد پر از کینه سرش
Яке гов пурмоя хоҳад бадан
یکی گاو پرمایه خواهد بدن
Ҷаҳони ҷӯйро доя хоҳад бадан
جهان جوی را دایه خواهد بدن
Таба гардад он ҳам ба дасти ту бар
تبه گردد آن هم به دست تو بر
Бад-ӣн кин кашад гурзаи гоўср
بدین کین کشد گُرزه گاوسر
Чу заҳҳок бишунид бикшод гӯш
چو ضحاک بشنید بگشاد گوش
зи тахт андар афтод ва зу рафт ҳуш
ز تخت اندر افتاد و زو رفت هوش
Гиронмоя аз тахти баланд
گرانمایه از تخت بلند
Битобед рӯйиши зи бими газанд
بتابید رویش ز بیم گزند
Чу омад дили тоҷўри бози ҷой
چو آمد دل تاجور باز جای
Ба тахти кӣӣ андар оварад пой
به تخت کئی اندر آورد پای
Нишони Фаридун ба гирди ҷаҳон
نشان فریدون به گرد جهان
Ҳамеи бозҷст аз каёну маон
همی بازجست از کیان و مهان
На ором будаш на хоб ва на хӯрд
نه آرام بودش نه خواب و نه خورد
Шудаи рӯз равшан бирав лоҷувард
شده روز روشن برو لاجورد
Бар омад барин рӯзгории дароз
بر آمد برین روزگاری دراز
Ки шуд аждҳопӣ ба танагии фароз
که شد اژدهاپی به تنگی فراز
Хуҷастаи Фаридуни зи модари бзод
خجسته فریدون ز مادر بزاد
Ҷаҳонро яке дигар омад ниҳод
جهان را یکی دیگر آمد نهاد