Ниҳон кардаш аз чашми моҳӣ чу моҳ
نهان کردش از چشم ماهی چو ماه
Мааш рафт дар зери абри сиёҳ
مهش رفت در زیر ابر سیاه
Фурушад ба зери замини моҳи чеҳр
فروشد به زیر زمین ماهچهر
Дарахшнда гардид дар зери меҳр
درخشنده گردید در زیر مهر
Чу сояи равони рӯ бдиўор кард
چو سایه روان رو بدیوار کرد
Ҳам овози худ нола зор кард
همآواز خود ناله زار کرد
Ба сардоба дар зиндагӣ кард ҷой
به سردابه در زندگی کرد جای
Ба танг омад аз дил дар он тангноӣ
به تنگ آمد از دل در آن تنگنای
Парӣ шуд ба малики сулаймон чу мӯр
پری شد به ملک سلیمان چو مور
Ҷудо шуд чу баҳром ва дар шуд ба гӯр
جدا شد چو بهرام و در شد به گور
зи баси кӯи бузад бар рух аз ғуссаи даст
ز بس کو بزد بر رخ از غصه دست
зи оби Рахши барқ оташ биҷуст
ز آب رخش برق آتش بجست
Бунафшаи з насринаш омад падед
بنفشه ز نسرینش آمد پدید
зи барги гулаш заъфарон шуд падед
ز برگ گلش زعفران شد پدید
Фурӯ шуд ба нилии қсби офтоб
فرو شد به نیلی قصب آفتاب
Ниҳони гашт дар барги нилӯфари об
نهان گشت در برگ نیلوفر آب
Бидонадяши дастур аз он ҷойгоҳ
بداندیش دستور از آن جایگاه
Чу омад ба наздики фағфури шоҳ
چو آمد به نزدیک فغفور شاه
Чунин гуфт бо ӯ шаҳаншоҳи чин
چنین گفت با او شهنشاه چین
Ки фардои навои сохт бояд ба чин
که فردا نوا ساخت باید به چین
Ки аз шоҳи чини хуррамӣ давр шуд
که از شاه چین خرمی دور شد
Парии духти мҳрўӣ ранҷур шуд
پریدخت مهروی رنجور شد
Ҳамон шаб ба хоби андар он дид сом
همان شب به خواب اندر آن دید سام
Ки бо лолаи рух буд бо нозу ком
که با لالهرخ بود با ناز و کام
Ки ногоҳ яке пардае баси сиёҳ
که ناگاه یکی پردهای بس سیاه
Дарафтод дар рӯй он неки моҳ
درافتاد در روی آن نیکماه
Парӣ духт шуд дар сиёҳии ниҳон
پریدخت شد در سیاهی نهان
Баромади з ҳар сӯи ғариву фиғон
برآمد ز هر سو غریو و فغان
Биҷуст аз сари гоҳи соми далер
بجست از سر گاه سام دلیر
Канораш шуд аз оби чашми обгир
کنارش شد از آب چشم آبگیر
Ҳамон гоҳи хуршеди барзади илм
همان گاه خورشید برزد علم
Бурун шуд шаби қиргўн аз қалам
برون شد شب قیرگون از قلم
Муқорин ки бади муҳаррами роз ӯ
مقارن که بد محرم راز او
Ба ҳар неку бад буд дмсоз ӯ
به هر نیک و بد بود دمساز او
Бихонад ва ба наздики хешаши нишонд
بخواند و به نزدیک خویشش نشاند
Аз он хоб бо вай суханҳо баранд
از آن خواب با وی سخنها براند
Дигар гуфт башитоб аз эдар ба чин
دگر گفت بشتاب از ایدر به چین
Хабари ҷӯй аз ҳамРаҳон гузин
خبر جوی از همرهان گزین
Маро аз парии духт огоҳ кун
مرا از پریدخت آگاه کن
Ҳамаи рӯзи андеша кӯтоҳ кун
همه روز اندیشه کوتاه کن
зи маи рӯ ба назд мановар хабар
ز مهرو به نزد من آور خبر
Каз андӯҳ шуд гӯнаам ҳамчуи зар
کز اندوه شد گونهام همچو زر
Муқорин чу зии шаҳр чин кард рой
مقارن چو زی شهر چین کرد رای
Бипурсед аз ходимони сарой
بپرسید از خادمان سرای
Ки он сарв глрўӣ чунаст ҳол
که آن سرو گلروی چونست حال
Казу соми яли рости дил дар малол
کزو سام یل راست دل در ملال
Бигуфтанд бо вай ки он нӯши лаб
بگفتند با وی که آن نوش لب
Саҳаргаҳ таниш шуд Фрзўони зи таб
سحرگه تنش شد فرزوان ز تب
Кунун сӯй ӯ шуд фаровони пизишк
کنون سوی او شد فراوان پزشک
Ки шуд ронда аз дида ҳамчун сиришк
که شد رانده از دیده همچون سرشک
Муқорин чу бишунид гардид боз
مقارن چو بشنید گردید باز
Ҳама розҳо гуфт бо сарфароз
همه رازها گفت با سرفراز
Дижам шуд рухи соми нирм азон
دژم شد رخ سام نیرم ازان
Баборед бар зғФрони арғавон
ببارید بر زغفران ارغوان
Парастиши кунони паҳлуи кӣна туз
پرستش کنان پهلو کینه توز
Ба даргоҳи додар будаш се рӯз
به درگاه دادار بودش سه روز
Ҳамеи хости беҳбуди он длнўоз
همی خواست بهبود آن دلنواز
Ҳаме гуфт бо довари корсоз
همی گفت با داور کارساز
Сими шаби чунон бади зи ғами паҳлавон
سیم شب چنان بد ز غم پهلوان
Ки ҷустӣ чу оташи з ҳар ҷои замон
که جستی چو آتش ز هر جا زمان
Чу глрўии шарқии ҷаҳонгарди гашт
چو گلروی شرقی جهانگرد گشت
Фалак рӯй ин мӯбади зарди гашт
فلک روی این موبد زرد گشت
зи товуси забун гашт бингар ту зоғ
ز طاووس زبون گشت بنگر تو زاغ
Гули сурхи бшгФти азин сабзи боғ
گل سرخ بشگفت ازین سبز باغ
Баромади зи айвони фағфури шоҳ
برآمد ز ایوان فغفور شاه
Хурӯши хурӯшанда бар авҷи моҳ
خروش خروشنده بر اوج ماه
зи торикии даври дилҳои танг
ز تاریکی دور دلهای تنگ
Фурӯи рафтаи ойинаи чини зи занг
فرو رفته آئینه چین ز زنگ
Баромади ғубори мусӣбати зи мавҷ
برآمد غبار مصیبت ز موج
Баромади фиғони ҷамоат ба авҷ
برآمد فغان جماعت به اوج
Калла бар замин зад Фрзўндаҳи моҳ
کله بر زمین زد فرزونده ماه
Фалак чок зад ҷайби нилии қабоа
فلک چاک زد جیب نیلی قباه
Арӯси сипеҳр аз дили тобнок
عروس سپهر از دل تابناک
з торам барофтод бар рӯй хок
ز طارم برافتاد بر روی خاک
Баромад ба якбора аз чини хурӯш
برآمد به یکباره از چین خروش
Ту гуфтӣ ки олам даромад ба ҷӯш
تو گفتی که عالم درآمد به جوش
Ба хорӣ даромад ба саҳрои ғам
به خواری درآمد به صحرای غم
Фурӯ рафт гетӣ ба дарёии ғам
فرو رفت گیتی به دریای غم
Баромади ғариви смк бар смок
برآمد غریو سمک بر سماک
Шаҳи шарқи бншт бар рӯй хок
شه شرق بنشت بر روی خاک
Баромади ғарив аз киону маон
برآمد غریو از کهان و مهان
Ки бибрида шуд бехи айш аз ҷаҳон
که ببریده شد بیخ عیش از جهان
Куҷо рафт бонӯии чину хутан
کجا رفت بانوی چین و ختن
Парии духти глбўии симини бадан
پریدخت گلبوی سیمین بدن
Дариғо ки он Кебеки тӯтии хиром
دریغا که آن کبک طوطیخرام
Бурун рафт чун мурғи ваҳшии зи дом
برون رفت چون مرغ وحشی ز دام
Шаҳи чини бдрўзи баргаштаи бахт
شه چین بدروز برگشته بخت
Нигун шуд сари тоҷаш аз пои тахт
نگون شد سر تاجش از پای تخت
зи хунобаи чашми хайлу ҳашам
ز خونابه چشم خیل و حشم
Ба дарёи дарафтоди чархи илм
به دریا درافتاد چرخ علم
зи барандаи мӯии канизони шоҳ
ز برنده موی کنیزان شاه
Ҳама чин зада ҳалқаи мори сиёҳ
همه چین زده حلقه مار سیاه
з барканда чашми парии пайкарон
ز برکنده چشم پریپیکران
зи хунобаи ашки маи манзарон
ز خونابه اشک مه منظران
Ҳамаи шаҳри бодомтар рехта
همه شهر بادام تر ریخته
Ҳамаи хок бо хӯни бромихтаҳ
همه خاک با خون برآمیخته
Чу лолаи самани оризони ғарқи хӯн
چو لاله سمن عارضان غرق خون
Чу ғунча шуда ҳар як аз худ бурун
چو غنچه شده هر یک از خود برون
Ҷавонон ба бар дар гирифтаи пилос
جوانان به بر در گرفته پلاس
Маонро намонда дар он ғами ҳавос
مهان را نمانده در آن غم حواس
Қазоро гиронмояи фархундаи сом
قضا را گرانمایه فرخنده سام
Гӯи шери дили паҳлуи неки ном
گو شیر دل پهلو نیکنام
Дар он шаби шаробии зи ғами хӯрда буд
در آن شب شرابی ز غم خورده بود
Май равшанаши сар гарон карда буд
می روشنش سر گران کرده بود
Саҳаргаҳ чу аз хоб нӯшин биҷуст
سحرگه چو از خواب نوشین بجست
Чу хури маҳд бар кӯҳаи бўри баст
چو خور مهد بر کوهه بور بست
Ба саҳро илм зад зи баҳри шикор
به صحرا علم زد ز بهر شکار
Дилии пари умеду сиррии пари хумор
دلی پر امید و سری پر خمار
Замонӣ дар он кӯҳу саҳрои бгшт
زمانی در آن کوه و صحرا بگشت
Фурӯд омад онгоҳ бар рӯй дашт
فرود آمد آنگاه بر روی دشت
зи оташи рухони бодаи афсурдаи хост
ز آتش رخان باده افسرده خواست
з май марҳами ҷони озурдаи хост
ز می مرهم جان آزرده خواست
Ба ногуҳ хурӯшӣ раседаш ба гӯш
به ناگه خروشی رسیدش به گوش
Ба навъе ки омад дилаш дар хурӯш
به نوعی که آمد دلش در خروش
Бипурсед кини бонг ва фарёд чист
بپرسید کین بانگ و فریاد چیست
Азин гӯнаи шеван дар айвон кист
ازین گونه شیون در ایوان کیست