Савор хтоӣӣ даромад чу бод

سوار ختائی درآمد چو باد

Ки сомои бақои ту ҷовиди бод

که ساما بقای تو جاوید باد

Ки имшаби парии духти ҳурии сиришт

که امشب پری‌دخت حوری سرشت

Ба парвоз шуд то ба боғи биҳишт

به پرواز شد تا به باغ بهشت

Ҳамаи халқи азин ғусса хӯн ме хуранд

همه خلق ازین غصه خون می‌خورند

Надонам ки ин ғусса чун ме хуранд

ندانم که این غصه چون می‌خورند

Баромади зи соми Наримони хурӯш

برآمد ز سام نریمان خروش

Дилаш дар бар аз ғам биёмад ба ҷӯш

دلش در بر از غم بیامد به جوش

Чу хур бар замин зад киёнии кулоҳ

چو خور بر زمین زد کیانی کلاه

Чу маи брдриди осмонии қабо

چو مه بردرید آسمانی قبا

Ҳамаи дасту соид ба дандони бикунад

همه دست و ساعد به دندان بکند

Бузади наърау хешро дарфиканд

بزد نعره و خویش را درفکند

Фурӯ шуд ба хеш ва даромад ба ҷӯш

فرو شد به خویش و درآمد به جوش

Барӣ шуд зи сабр ва даромад зи ҳуш

بری شد ز صبر و درآمد ز هوش

Пас онгаҳ чу дарё аз он паҳни дашт

پس آنگه چو دریا از آن پهن‌دشت

Хурушону ҷӯшон ба чини бозгашт

خروشان و جوشان به چین بازگشت

Ғаривони дилу хастау дардманд

غریوان دل و خسته و دردمند

Ба айвони фағфур тан дарфиканд

به ایوان فغفور تن درفکند

зи баси хоки раҳи кӯи зи сари брФшонд

ز بس خاک ره کو ز سر برفشاند

Кафи хок дар зер поӣӣ намонад

کف خاک در زیر پائی نماند

Ҳамонгоҳ тобути он гули изор

همانگاه تابوت آن گل‌عذار

Ниҳон карда дар дибаҳи зарнигор

نهان کرده در دیبه زرنگار

Ниҳоданд бар дӯши шоҳаншаҳон

نهادند بر دوش شاهنشهان

Сияҳи гашти якбора рӯй ҷаҳон

سیه گشت یکباره روی جهان

Чу бар таҳтаи бурданд бар рӯй тахт

چو بر تخته بردند بر روی تخت

зи айвонаш ва берун кашиданд рахт

ز ایوانش و بیرون کشیدند رخت

Равон аз паии наъш ӯ духтарон

روان از پی نعش او دختران

Равон карда аз дидаҳо ахтарон

روان کرده از دیده‌ها اختران

Ба пеши андари он соми шӯридаи дил

به پیش اندر آن سام شوریده‌دل

Ҳамаи хок раҳ карда аз дидаи гул

همه خاک ره کرده از دیده گل

зи сустии гуҳ аз пой дарме фитод

ز سستی گه از پای درمی‌فتاد

зи пастии гуҳии пой бар дар ниҳод

ز پستی گهی پای بر در نهاد

Гуҳӣ даст мекунад ва лаб ме гузид

گهی دست می‌کند و لب می‌گزید

Гуҳӣ бар сари хоку хӯн май тпид

گهی بر سر خاک و خون می‌طپید

зи сӯзиш дар ва дашт мешуд кабоб

ز سوزش در و دشت می‌شد کباب

зи ашкаши дили санг май гашти об

ز اشکش دل سنگ می‌گشت آب

Ба фарёд мегуфт к-эии коми дил

به فریاد می‌گفت کای کام دل

Рабӯдаи зи ман сабру ороми дил

ربوده ز من صبر و آرام دل

Чунин буд ойину эҳсони ту

چنین بود آئین و احسان تو

Чунин буд он аҳду паймони ту

چنین بود آن عهد و پیمان تو

Ки танҳогузорӣ маро дар ҷаҳон

که تنها گذاری مرا در جهان

Рӯй худ сӯии сайри боғи ҷинон

روی خود سوی سیر باغ جنان

Натарсӣ зи додари парвардгор

نترسی ز دادار پروردگار

Натарсӣ зи оҳи ман дили Фкор

نترسی ز آه من دل فکار

Натарсӣ азин чашми гирёни ман

نترسی ازین چشم گریان من

Натарсӣ азин ҷони бирёни ман

نترسی ازین جان بریان من

Ки зини сонгузорӣ марои ноумед

که زین سان گذاری مرا ناامید

Куҷо дода будӣ ба васлами навид

کجا داده بودی به وصلم نوید

Ҳамаи ҷангу пайкор зон ту буд

همه جنگ و پیکار زان تو بود

Тани соми яли миҳмони ту буд

تن سام یل میهمان تو بود

Кунун чун ки рафтӣ марои зиндагӣ

کنون چون که رفتی مرا زندگی

Ҳаромаст дар даҳри пояндагӣ

حرام است در دهر پایندگی

На Эронами бубинам на гардони шоҳ

نه ایرانم ببینم نه گردان شاه

На тоҷ ва на тахту киёнии кулоҳ

نه تاج و نه تخت و کیانی کلاه

Чунон чун ки ман сӯхтам аз ғамат

چنان چون که من سوختم از غمت

Чу мўӣӣ шудам аз ғами мотамат

چو موئی شدم از غم ماتمت

Дили моам ман ҳам бисӯзад ба ман

دل مام من هم بسوزد به من

Чу парвона бар гирд ҳар анҷуман

چو پروانه بر گرد هر انجمن

Бигуфт ва дигарбора нолид зор

بگفت و دگرباره نالید زار

Ҳаме гуфт к-эии довари кирдигор

همی گفت کای داور کردگار

Бурун кун равонам ба фармони хеш

برون کن روانم به فرمان خویش

Ки дорам дилии пари зи ғами риши риш

که دارم دلی پر ز غم ریش ریش

Марои зиндагии баҳр ӯ буду бас

مرا زندگی بهر او بود و بس

Надорам дигар зиндагонии ҳавас

ندارم دگر زندگانی هوس

Бигуфт ва равон шуд паии наъши ёр

بگفت و روان شد پی نعش یار

Набӯд огаҳ аз гардиши рӯзгор

نبود آگه از گردش روزگار

Аз он пас ки грднФрозони аҳд

از آن پس که گردنفرازان عهد

Ба дахмаи расонданди зарринаи маҳд

به دخمه رساندند زرینه مهد

Арӯсона Меҳдӣ биёростанд

عروسانه مهدی بیاراستند

Мурассаъ ба ёқӯт ва дару гуҳар

مرصع به یاقوت و در و گهر

Ниҳоданд дар дахма бар рӯй тахт

نهادند در دخمه بر روی تخت

Ба Меҳрӣ дар дахма карданд сахт

به مهری در دخمه کردند سخت

Саросари зи дахма бурун омаданд

سراسر ز دخمه برون آمدند

зи хӯни ҷигари ғарқ хӯн омаданд

ز خون جگر غرق خون آمدند

Пас онгоҳи соми яли номдор

پس آنگاه سام یل نامدار

Барошуфт аз гардиши рӯзгор

برآشفت از گردش روزگار

Ба девонагии сар ба саҳрои ниҳод

به دیوانگی سر به صحرا نهاد

Чу девона дар кӯҳ ва саҳро фитод

چو دیوانه در کوه و صحرا فتاد

Равони рафта аз куфру фориғи зи дайн

روان رفته از کفر و فارغ ز دین

Барӣ гашта аз меҳру фориғи зи кин

بری گشته از مهر و فارغ ز کین

Биҷузи кӯҳ ӯро ҳам овоз на

بجز کوه او را هم آواز نه

Биҷузи ғами касаши муҳаррами роз на

بجز غم کسش محرم راز نه

Дар он кӯҳ ва дар то ба ҳаддии бгшт

در آن کوه و در تا به حدی بگشت

Ки шуд мӯниси ваҳшии кӯҳу дашт

که شد مونس وحشی کوه و دشت

Гуҳӣ бо чаранда чарогар шудӣ

گهی با چرنده چراگر شدی

Гуҳӣ бо паранда баробар шудӣ

گهی با پرنده برابر شدی

Гуҳии саҳни майдони ту теғи кӯҳ

گهی صحن میدان تو تیغ کوه

Гуҳӣ богўзнон шудӣ ҳамгуруҳ

گهی باگوزنان شدی همگروه

Рамида чу мурғи рамидаи зи дом

رمیده چو مرغ رمیده ز دام

ДроФшон чу субҳу хурушон чу шом

درافشان چو صبح و خروشان چو شام

Зиҳии даҳри пари ҳилаи пурфусӯс

زهی دهر پر حیله پرفسوس

Ки гуҳ сндрўсаст гуҳи обнӯс

که گه سندروس است گه آبنوس

Бидон эй ҷавони бахти равшани замир

بدان ای جوان‌بخت روشن ضمیر

Ки чун муҳра бозӣаст гардандаи пер

که چون مهره بازیست گردنده پیر

Бад-ӣни сон ки ин муҳраи сндрўс

بدین سان که این مهره سندروس

Равонаст бар таҳтаи обнӯс

روانست بر تخته آبنوس

Чу кораши ду рангӣ буд рӯзгор

چو کارش دو رنگی بود روزگار

Ту икрнгӣ аз ваии таваққуъи мадор

تو یکرنگی از وی توقع مدار

Бимирад агар Подшаҳ гар гадост

بمیرد اگر پادشه گر گداست

Касе кӯ намурда ва намирад худост

کسی کو نمرد و نمیرد خداست

Дрои андарин мавҷи дарёии дил

درآ اندرین موج دریای دل

Буруни ой аз вартаи обу гул

برون آی از ورطه آب و گل

Ҷавоҳири фурӯашони ҷонро бибин

جواهر فروشان جان را ببین

Бзоъоти дарёдилонро бибин

بضاعات دریادلان را ببین

Вази он пас ба даргоҳи парвардгор

وز آن پس به درگاه پروردگار

Равони шӯ чу мардон ба рӯзгор

روان شو چو مردان به روزگار

Ки ҷуз вай набошад касе ёри мо

که جز وی نباشد کسی یار ما

Буд бар ду гетии нигаҳдори мо

بود بر دو گیتی نگهدار ما

Вагарнаи зи Иблиси ворунаи кор

وگرنه ز ابلیس وارونه کار

Наёрем растани зи рӯзи шумор

نیاریم رستن ز روز شمار

Кунун омадам бар сари достон

کنون آمدم بر سر داستان

Сухан бишинав аз гуфта бостон

سخن بشنو از گفته باستان