Ба сӯрат чу одам ба тан нараҳ дев
به صورت چو آدم به تن نره دیو
Ки аз бим ӯ деви бад дар ғарив
که از بیم او دیو بد در غریو
Ба пайкар ба монанди ?и жандаи пел
به پیکر به مانند? ژنده پیل
Ҳамаи пайкараши тира монанди нил
همه پیکرش تیره مانند نیل
Ду дандони пешаши басони гуроз
دو دندان پیشش بسان گراز
Азуи сангу санадони бади андари гудоз
ازو سنگ و سندان بد اندر گداز
Парии духт чу дид бар аҳрӣман
پریدخت چو دید بر اهریمن
Шигифтӣ фурӯ монаду ларзони бадан
شگفتی فرو ماند و لرزان بدن
зи кирдори гардуни пари макру рию
ز کردار گردون پر مکر و ریو
зи бахти бад ва пайкар нараҳ дев
ز بخت بد و پیکر نره دیو
Бинолед бар довари доварон
بنالید بر داور داوران
Ки эй поки додари номи оварон
که ای پاک دادار نامآوران
Чу кардам ба гетии з ҳар неку бад
چو کردم به گیتی ز هر نیک و بد
Ки чандини ситам бар тан ман расад
که چندین ستم بر تن من رسد
Гуҳии зинда дар гӯри торики чоҳ
گهی زنده در گور تاریک چاه
Гуҳии тан ба дасти балои сиёҳ
گهی تن به دست بلای سیاه
Гуҳии дили гирифтори ҳиҷрон шуда
گهی دل گرفتار هجران شده
Гуҳии ҷони пар аз дарду дармон шуда
گهی جان پر از درد و درمان شده
Надонам чаро талхи комам ба даҳр
ندانم چرا تلخ کامم به دهر
зи ширинии бахти комам чу заҳр
ز شیرینی بخت کامم چو زهر
Марои коши модар ба гетӣ назод
مرا کاش مادر به گیتی نزاد
Вагар зоди дардам ба бодӣ бидод
وگر زاد دردم به بادی بداد
Ҳаме гуфт ва борид хунини сиришк
همی گفت و بارید خونین سرشک
Дар он дард пайдо набӯдӣ пизишк
در آن درد پیدا نبودی پزشک
Ки ногуҳ бадв гуфт дев эй санам
که ناگه بدو گفت دیو ای صنم
Чаҳ дории дилу ҷони худро ба ғам
چه داری دل و جان خود را به غم
Чаҳ доне ба гетӣ ки ман кистам
چه دانی به گیتی که من کیستم
Дарин омадан аз пай чистам
درین آمدن از پی چیستم
Манам шоҳи девон рӯй замин
منم شاه دیوان روی زمین
Манам соҳиби тоҷу тахту нигин
منم صاحب تاج و تخت و نگین
Ҳазорон ҳазорам буд лашкарӣ
هزاران هزارم بود لشکری
Чу аз деву ҷодӯу ҷину парӣ
چو از دیو و جادو و جن و پری
Шуда дар ҷаҳони номи ман абрҳо
شده در جهان نام من ابرها
зи чанголи ман каси наёбади раҳо
ز چنگال من کس نیابد رها
Бигардам ҷаҳонро бигирам ҳама
بگردم جهان را بگیرم همه
Шубонами ман ва нараҳ девони рама
شبانم من و نره دیوان رمه
Ҳар он чиз хоҳӣ биорам ?бирт
هر آن چیز خواهی بیارم برت
зи ёқӯти афсари нуҳум бар сарат
ز یاقوت افسر نهم بر سرت
Яке шаҳр дорам зрндоби ном
یکی شهر دارم زرنداب نام
Дар онҷои марои тахту орому ком
در آنجا مرا تخت و آرام و کام
Валикин нишастам ба кӯҳ фаност
ولیکن نشستم به کوه فناست
зи сақлоб то марз мағриб марост
ز سقلاب تا مرز مغرب مراست
Бигуфт ва ба ризвон ҳаме бингаред
بگفت و به رضوان همی بنگرید
Бипечед аз он хашму дами дркшид
بپیچید از آن خشم و دم درکشید
Бадв гуфт аз ман гурезон шудӣ
بدو گفت از من گریزان شدی
Ба комами ҳамаи заҳр резон шудӣ
به کامم همه زهر ریزان شدی
Туро боз чун оваредам ба чанг
تو را باز چون آوریدم به چنگ
Гирифтори гаштӣ ба коми наҳанг
گرفتار گشتی به کام نهنگ
Бигуфт ва ба гесуаш барбаст сахт
بگفت و به گیسوش بربست سخت
Дроўихт ӯро ба шохи дарахт
درآویخت او را به شاخ درخت
Парии духт чун кор аз он гӯна дид
پریدخت چون کار از آن گونه دید
Билразед бар хештани ҳамчуи бед
بلرزید بر خویشتن همچو بید
Бинолед бар довари додхоҳ
بنالید بر داور دادخواه
Ки эй поки яздони кайҳони худо
که ای پاک یزدان کیهان خدا
Ман ва абрҳо аз куҷо то куҷо
من و ابرها از کجا تا کجا
Танамро азин аждаҳои даҳ раҳо
تنم را ازین اژدها ده رها
Ки аз фурқати ёр ва аз марги хеш
که از فرقت یار و از مرگ خویش
Басӣ гаштаам дар ҷаҳони синаи риш
بسی گشتهام در جهان سینه ریش
Надорам дигар тоқати бори ғам
ندارم دگر طاقت بار غم
Ки фарёди азин рӯзгори ситам
که فریاد ازین روزگار ستم
Расиданди девони гуруҳҳо гуруҳ
رسیدند دیوان گروهها گروه
Гуҳ китӣ шуд аз пои эшон сутӯҳ
گه کیتی شد از پای ایشان ستوه
Нишастанд ва базм ме оростанд
نشستند و بزم میآراستند
Ба рӯй парӣ духт ме хостанд
به روی پریدخت میخواستند
Чунин гуфт гӯяндаи достон
چنین گفت گوینده داستان
зи кирдори соми яли систон
ز کردار سام یل سیستان
Ки омад сӯии чашмаи лоҷувард
که آمد سوی چشمه لاجورد
Чикони ҷазаъ бар рӯй ёқӯти зард
چکان جزع بر روی یاقوت زرد
Саросема ҳар сӯ чу девонагон
سراسیمه هر سو چو دیوانگان
Шудаи давр аз хуии фарзонагон
شده دور از خوی فرزانگان