Дами шери ҷоруби роҳаш шуда

دم شیر جاروب راهش شده

Сутуни фалаки тири оҳаш шуда

ستون فلک تیر آهش شده

Ҳамеи гирд бар гирд ӯ бабру шер

همی گرد بر گرد او ببر و شیر

зи оҳӯи палангони нахҷӣргир

ز آهو پلنگان نخجیرگیر

Абри гирд ӯ ҳалқаи бастаи ҳама

ابر گرد او حلقه بسته همه

Шубон гашта дарандагон чун рама

شبان گشته درندگان چون رمه

Шудаи чашми гардуни намакдон ӯ

شده چشم گردون نمکدان او

Дам шер гашта магаси рон ӯ

دم شیر گشته مگس ران او

Ба сари буришу мурғони ҳамаи сояи дор

به سر برش و مرغان همه سایه‌دار

Ҳамон пеш ӯ ҳар замони пардаи дор

همان پیش او هر زمان پرده‌دار

Ба ҳар сӯ ки мерафт ҳамраҳ бидид

به هر سو که می‌رفت همره بدید

Ба гардиши ҳамаи гоҳ ва бега бидид

به گردش همه گاه و بیگه بدید

Дар он чашмаи чашмаш ба роҳи парӣ

در آن چشمه چشمش به راه پری

Ки оради хабари Зуҳра аз муштарӣ

که آرد خبر زهره از مشتری

Умедаш ки шояд зи ғам во раҳад

امیدش که شاید ز غم وا رهد

Ки ризвони хабар аз нигориш диҳад

که رضوان خبر از نگارش دهد

На огоҳ аз гардиши рӯзгор

نه آگاه از گردش روزگار

Ки дигар чаҳ орост макораи кор

که دیگر چه آراست مکاره کار

Ки сад доғи дигар ба доғаши ниҳод

که صد داغ دیگر به داغش نهاد

Бад-ӣн гӯна хоҳад суроғаш бидод

بدین گونه خواهد سراغش بداد

Вазин сӯи қмртош аз дарди ишқ

وزین سو قمرتاش از درد عشق

Нишаста ба рухсорааш гирди ишқ

نشسته به رخساره‌اش گرد عشق

Шабу рӯзи ором ва хобаш набӯд

شب و روز آرام و خوابش نبود

Ки ҷузи васли ҷонон ҳисобаш набӯд

که جز وصل جانان حسابش نبود

Ҳамаи рӯзи раҳвори он боғ буд

همه روز رهوار آن باغ بود

Дили хаста аз ҳиҷр ӯ доғ буд

دل خسته از هجر او داغ بود

Парии нӯш бар вай дар васли баст

پری‌نوش بر وی در وصل بست

Надода калиди висолаш ба даст

نداده کلید وصالش به دست

Дигар раҳ наомад бар он бӯстон

دگر ره نیامد بر آن بوستان

Фаромӯши гашташи ғами дӯстон

فراموش گشتش غم دوستان

Пас аз ҳафтае сӯии бустони шитофт

پس از هفته‌ای سوی بستان شتافت

Чу омад парии духти ма рӯ наёфт

چو آمد پری‌دخت مه رو نیافت

Саросема шуд зон парии нӯши моҳ

سراسیمه شد زان پری‌نوش ماه

Ҷаҳони гашт дар пеши чашмаши сиёҳ

جهان گشت در پیش چشمش سیاه

Гиребон бадаред мӯро бикунад

گریبان بدرید مو را بکند

Фиғонаши баромад ба чархи баланд

فغانش برآمد به چرخ بلند

Ҳамаи банд ӯро ба ҳам бршкст

همه بند او را به هم برشکست

Даромад ба сардоба монанди маст

درآمد به سردابه مانند مست

Парии рухи парии духтро чун надид

پری رخ پری‌دخت را چون ندید

Ҳамаи ҷома аз ғам ба тани брдрид

همه جامه از غم به تن بردرید

Ба нохун харошид рухсораи моҳ

به ناخن خراشید رخساره ماه

Пар аз хӯн шудаш ҳар ду чашми сиёҳ

پر از خون شدش هر دو چشم سیاه

зи айвон ба якбора бархест ҷӯш

ز ایوان به یکباره برخاست جوش

зи хубони чин бар фалак шуд хурӯш

ز خوبان چین بر فلک شد خروش

Ҳамаи фоли бозичаи шани гашти рост

همه فال بازیچه‌شان گشت راست

Чунон шуд ки фағфури чинии бхўост

چنان شد که فغفور چینی بخواست

Хабар шуд ба фағфури чунин зон санам

خبر شد به فغفور چنین زان صنم

Ки он маи з сардоба гардид кам

که آن مه ز سردابه گردید کم

Биёмад ба айвони дастури пер

بیامد به ایوان دستور پیر

з андеша гашта Рахш чу зрир

ز اندیشه گشته رخش چو زریر

з ҳар сӯи бгштнд ва он ма набӯд

ز هر سو بگشتند و آن مه نبود

Ҷаҳони гашт дар чашми эшон кабӯд

جهان گشت در چشم ایشان کبود

Ки оё куҷо рафт ва чун буд кор

که آیا کجا رفت و چون بود کار

зи сардоба чун гашти гуми он нигор

ز سردابه چون گشت گم آن نگار

Ҳай гуфт фағфури моно ки сом

هی گفت فغفور مانا که سام

зи сардоба бардааст моҳи тамом

ز سردابه برده است ماه تمام

Ҳамаи чораи мо ба ҳам бршкст

همه چاره ما به هم برشکست

Ба осоняш боз омад ба даст

به آسانیش باز آمد به دست

Қмртош бишунид ва бо шоҳ гуфт

قمرتاش بشنید و با شاه گفت

Ки ин розами орми бурун аз наҳуфт

که این رازم آرم برون از نهفت

Бубинам ки чунаст кирдори сом

ببینم که چونست کردار سام

Чаҳ гўӣӣ ба он гирди солори ном

چه گوئی به آن گرد سالار نام

Пас онгаҳ даҳуми шоҳро огаҳӣ

پس آنگه دهم شاه را آگهی

Дили худ азин дарди созами тиҳӣ

دل خود ازین درد سازم تهی

Бигуфт ва нишаст аз бар бодпо

بگفت و نشست از بر بادپا

Сӯии лашкари сом ял кард ро

سوی لشکر سام یل کرد را

Даромад ба лашкари қмртоши чин

درآمد به لشکر قمرتاش چین

Хабари ҷуст аз кори он нозанин

خبر جست از کار آن نازنین

Ман аз паии басии роҳ ва бираҳ шудам

من از پی بسی راه و بیره شدم

На огоҳ аз он гирд гмраҳ шудам

نه آگاه از آن گرد گمره شدم

Басии кӯҳу ҳомӯн бгрдидаҳ ам

بسی کوه و هامون بگردیده‌ام

Нишонеи з солор нашунида ам

نشانی ز سالار نشنیده‌ام

Қмртош яксар ҳама боз гуфт

قمرتاش یکسر همه باز گفت

Бурун кард он розро аз наҳуфт

برون کرد آن راز را از نهفت

зи сардобау кору маргу ситез

ز سردابه و کار و مرگ و ستیز

Казу хост дар даҳри сад растхез

کزو خاست در دهر صد رستخیز

Чу қлўод ва қлўш шуниданд роз

چو قلواد و قلوش شنیدند راز

Ки зиндааст он глрхи длнўоз

که زنده است آن گلرخ دلنواز

Чунин гуфт шояд ки соми савор

چنین گفت شاید که سام سوار

зи сардоба бар дасти он глъзор

ز سردابه بر دست آن گلعذار

Чаро пас наомад сӯии лашкараш

چرا پس نیامد سوی لشکرش

Агар на аз он моҳ гашта сараш

اگر نه از آن ماه گشته سرش

Ба қлўш чунин гуфт қлўоди шер

به قلوش چنین گفت قلواد شیر

Ки ман май рӯм аз паии дору гир

که من می‌روم از پی دار و گیر

Ки шояд нишоне ба даст оварам

که شاید نشانی به دست آورم

Абри лашкари ғам шикаст оварам

ابر لشکر غم شکست آورم

Бубинами рухи гирди солори ню

ببینم رخ گرد سالار نیو

Ту эдар машав ғофил аз кори дев

تو ایدر مشو غافل از کار دیو

Ки ногуҳ раҳо гардад ин бадсигол

که ناگه رها گردد این بدسگال

Ки ӯро набошад ба гетии ҳам?ил

که او را نباشد به گیتی همال

Қмртошу қлўод ҳамраҳ шуданд

قمرتاش و قلواد همره شدند

Шитобанда бар роҳ ва бираҳ шуданд

شتابنده بر راه و بیره شدند

Чу султони анҷум ба теғу сипар

چو سلطان انجم به تیغ و سپر

Нишаст аз бар тахт бо зебу фар

نشست از بر تخت با زیب و فر

Ҷаҳонӣ ба пешаш ба пои хостнд

جهانی به پیشش به پا خاستند

Камарбаста гетӣ биёростанд

کمربسته گیتی بیاراستند

Нҳнкол он нараҳ деви дмон

نهنکال آن نره دیو دمان

Шабӣ кард неру ба банди гарон

شبی کرد نیرو به بند گران

Чу қлўш чунон дид бардошти гурз

چو قلوش چنان دید برداشت گرز

БроФрохти сӯии нҳнколи брз

برافراخت سوی نهنکال برز

Бузади гурз бар шонаи деви нар

بزد گرز بر شانه دیو نر

Ки он бдгҳрро набад зон хабар

که آن بدگهر را نبد زان خبر