Битундӣади он деви тираи равон
بتندید آن دیو تیره روان
Азуи қлўш гирд шуд нотавон
ازو قلوش گرد شد ناتوان
Битобед рӯи бози он арҷманд
بتابید رو باز آن ارجمند
Саранҷоми дасташ раҳо шуд зи банд
سرانجام دستش رها شد ز بند
Далерии куҷои номи Фарҳод буд
دلیری کجا نام فرهاد بود
Ба чустӣ ба монандаи бод буд
به چستی به ماننده باد بود
зи шерони ҷангии ховари бадӣ
ز شیران جنگی خاور بدی
Ба майдони кӣнаи диловари бадӣ
به میدان کینه دلاور بدی
зи ҷои ҷусту бардошти шамшери тез
ز جا جست و برداشت شمشیر تیز
Бидон то برارد бирав растхез
بدان تا برآرد برو رستخیز
Буғурред к-эии деви тираи сиришт
بغرید کای دیو تیره سرشت
Чу девони дӯзахи бади андому зишт
چو دیوان دوزخ بد اندام و زشت
Магар давр дидӣ ту бозуии сом
مگر دور دیدی تو بازوی سام
Ки хоҳии раҳонеи тани худ зи дом
که خواهی رهانی تن خود ز دام
Ба яздони додари кайҳони хдиў
به یزدان دادار کیهان خدیو
Ки аз ҷон шавамат барорам ғарив
که از جان شومت برآرم غریو
Бигуфт ва яке ҳамла оварад сахт
بگفت و یکی حمله آورد سخت
Ту гуфтӣ фурӯи рехти барги дарахт
تو گفتی فرو ریخت برگ درخت
Бузади теғ ва ба рӯй нашуд коргар
بزد تیغ و به روی نشد کارگر
Нҳнкол ошуфт аз он номвар
نهنکال آشفت از آن نامور
Бёзиди чангол аз хашму кин
بیازید چنگال از خشم و کین
Рабӯдаши зи майдон ва зад бар замин
ربودش ز میدان و زد بر زمین
Ба нохуни танишро зи ҳам брдрид
به ناخن تنش را ز هم بردرید
Ки шуд мард аз бим ӯ ноумед
که شد مرد از بیم او ناامید
Ба лашкари дарафтоди деви дмон
به لشکر درافتاد دیو دمان
Басии номварро саромади замон
بسی نامور را سرآمد زمان
Хабар шуд ба наздики фағфури чин
خبر شد به نزدیک فغفور چین
зи пайкори он деви пари хашму кин
ز پیکار آن دیو پر خشم و کین
Ҳамон дам ба шодии баромад ба асп
همان دم به شادی برآمد به اسپ
Бидон дашт омад чу озргшсп
بدان دشت آمد چو آذرگشسپ
Басии гашт ҳар сӯ ҳаме бингаред
بسی گشت هر سو همی بنگرید
Хуш омадаш ва чун кор аз он гӯна дид
خوش آمدش و چون کار از آن گونه دید
Даромад бар деви фағфури шоҳ
درآمد بر دیو فغفور شاه
Ситудаш фаровон дар он размгоҳ
ستودش فراوان در آن رزمگاه
Бирав офарин кард ва таҳсин намӯд
برو آفرین کرد و تحسین نمود
Каз ани гӯна ӯ дасти худро гушӯд
کز ان گونه او دست خود را گشود
Чунин гуфт ӯро ки эй номдор
چنین گفت او را که ای نامدار
Мари ин рзмгаҳро ғанимати шумор
مر این رزمگه را غنیمت شمار
Ки гум шуд сипаҳдори фархундаи сом
که گم شد سپهدار فرخنده سام
Ки заҳр аҷал шуд мар ӯро ба ком
که زهر اجل شد مر او را به کام
Надонист каси кору кирдор ӯ
ندانست کس کار و کردار او
Ки чун гарм гардид бозор ӯ
که چون گرم گردید بازار او
зи кинаши маро давр шуд хӯрду хоб
ز کینش مرا دور شد خورد و خواب
зи чашмами равони гашти сайлоби об
ز چشمم روان گشت سیلاب آب
Чунон чун ки ӯ гум шуд андари ҷаҳон
چنان چون که او گم شد اندر جهان
Туро ман яке бандаам дар ҷаҳон
تو را من یکی بندهام در جهان
Бихандед азуи хуши нҳнколи дев
بخندید ازو خوش نهنکال دیو
Сӯй лашкар оварад бонгу ғарив
سوی لشکر آورد بانگ و غریو
Ҳамеи гашт ва май ҷуст ва май басти даст
همی گشت و میجست و میبست دست
Ҳамаи лашкари соми яли бршкст
همه لشکر سام یل برشکست
Ҳамаи ганҷу харгоҳ тороҷ кард
همه گنج و خرگاه تاراج کرد
Баровард аз тоҷ ва аз тахти гирд
برآورد از تاج و از تخت گرد
Ба ғорати ббрднд бисёр чиз
به غارت ببردند بسیار چیز
Намонданд бар дашти чини як пашиз
نماندند بر دشت چین یک پشیز
Аз онҷои сӯй чин ниҳоданд рӯй
از آنجا سوی چین نهادند روی
Ҳамаи мардуми чини пар аз гуфтугӯӣ
همه مردم چین پر از گفتگوی
Ки зин гӯна шуд кори фархундаи сом
که زین گونه شد کار فرخنده سام
зи макр замона шудаш талхи ком
ز مکر زمانه شدش تلخ کام
Ҳамаи кори ин чархи дил хстн аст
همه کار این چرخ دل خستن است
Дигар то чаҳ зояд шаб обистан аст
دگر تا چه زاید شب آبستن است
Чунинаст ойини чархи ду ранг
چنین است آئین چرخ دو رنگ
Диҳад шаҳд гоҳе ва гоҳе шрнг
دهد شهد گاهی و گاهی شرنگ
Чу занбӯри дони чархи воруну бас
چو زنبور دان چرخ وارون و بس
Диҳад нӯш ва наяшт расонади зи пас
دهد نوش و نیشت رساند ز پس
Ғанимати шимури субҳати дӯстон
غنیمت شمر صبحت دوستان
Ки бо хор бошад гули бӯстон
که با خار باشد گل بوستان
Буд зиндагонӣ , гулу марг , хор
بود زندگانی، گل و مرگ، خار
Чу ёбии гулистони ғанимати шумор
چو یابی گلستان غنیمت شمار
Дигар бози гирдами сӯии достон
دگر باز گردم سوی داستان
Бипайвандам аз гуфта бостон
بپیوندم از گفته باستان