Бадв гуфт к-эии марди сҳроншин
بدو گفت کای مرد صحرانشین
Далеру хирадманди ин сарзамин
دلیر و خردمند این سرزمین
Дар ӣнҷо надидӣ яке навҷавон
در اینجا ندیدی یکی نوجوان
Бараҳнаи саропоу ҷонаши навон
برهنه سراپا و جانش نوان
Дарахшндаи рўӣӣу фаррухи фарӣ
درخشنده روئی و فرخ فری
Далерии гӯии шер кӣ манзарӣ
دلیری گوی شیر کی منظری
Ки ранҷида аз моу пинҳон шуда
که رنجیده از ما و پنهان شده
Дарин марғзорони шитобон шуда
درین مرغزاران شتابان شده
Агар дорӣ аз вай нишоне бигӯӣ
اگر داری از وی نشانی بگوی
Ки аз баҳри аўӣим дар пўиаҳи пўӣ
که از بهر اوئیم در پویه پوی
Бадв сорибон гуфт к-эии шермард
بدو ساربان گفت کای شیرمرد
Буд чашмае номи хуши лоҷувард
بود چشمهای نام خوش لاجورد
Бидидам ҷавонӣ бидонҷо пагоҳ
بدیدم جوانی بدانجا پگاه
Даридаи қабоу фитодаи кулоҳ
دریده قبا و فتاده کلاه
Фаровон бар ӯ ваҳшён гашта ром
فراوان بر او وحشیان گشته رام
Чу шерон дар он чашма дорад кном
چو شیران در آن چشمه دارد کنام
Ҳамоно ки марди шумо он буд
همانا که مرد شما آن بود
Ва ё сайди нхҷирёбон буд
و یا صید نخجیریابان بود
Надорад шабу рӯзи орому хоб
ندارد شب و روز آرام و خواب
Ҳамеша з дида гушӯдаст об
همیشه ز دیده گشودست آب
Ба худ мӯя дорад ҳамеи зорзор
به خود مویه دارد همی زارزار
Ғаривону гирён чу абри баҳор
غریوان و گریان چو ابر بهار
Бадв гуфт қлўоди оре ҳам ӯст
بدو گفت قلواد آری هم اوست
Ки азҳҷр ӯмон бадаред пӯст
که ازهجر اومان بدرید پوست
Нишони сарчашмаи лоҷувард
نشان سرچشمه لاجورد
Бипурсед ва омад ба монанди гирд
بپرسید و آمد به مانند گرد
Қмртош дунбола омад чун бод
قمرتاش دنباله آمد چون باد
Бар он чашмаи наздики он покзод
بر آن چشمه نزدیک آن پاکزاد
Бидиданд ялро бараҳна ба тан
بدیدند یل را برهنه به تن
Шудаи ваҳшёни гирд ӯ анҷуман
شده وحشیان گرد او انجمن
Ҳамон дам чу ҳроӣ асбон шунид
همان دم چو هرای اسبان شنید
Ба монанди ваҳшӣ аз эшон рамед
به مانند وحشی از ایشان رمید
Бидон шермардон ғаривон гирифт
بدان شیرمردان غریوان گرفت
Шитобони раҳ кӯҳсорон гирифт
شتابان ره کوهساران گرفت
Ба овоз гуфтанд ҳар ду далер
به آواز گفتند هر دو دلیر
Ки эй номвари паҳлуи гардгир
که ای نامور پهلو گردگیر
Гурезони чроӣии зи мо ин чунин
گریزان چرائی ز ما این چنین
Ки аз чин раседем зии сарзамин
که از چین رسیدیم زی سرزمین
Парии духтро оваредем паём
پریدخت را آوریدیم پیام
Ба наздики солори фархундаи сом
به نزدیک سالار فرخنده سام
Намурдааст он шамъ маҷлис фурӯз
نمردست آن شمع مجلس فروز
Ту ҳам ҳамчуи парвонаи худ ромсўз
تو هم همچو پروانه خود رامسوز
Ки зиндааст он моҳи симини бадан
که زنده است آن ماه سیمین بدن
Фурӯзанда гашта аз он анҷуман
فروزنده گشته از آن انجمن
Ба беҳудаи худро чаҳсозӣ табоҳ
به بیهوده خود را چه سازی تباه
Наёрӣ ту ёд аз манӯчеҳри шоҳ
نیاری تو یاد از منوچهر شاه
Дарин доми беҳудаи дили баста Эй
درین دام بیهوده دل بستهای
Кзинсони дилу ҷону тани хаста Эй
کزینسان دل و جان و تن خستهای
Чу номи парӣ духт бишунид сом
چو نام پریدخت بشنید سام
Бихандед дар ҳол ва гардид ром
بخندید در حال و گردید رام
Нигаҳ кард ёрони худро бидид
نگه کرد یاران خود را بدید
зи шодии Рахши ҳамчу гул бушковед
ز شادی رخش همچو گل بشکفید
Ба қлўод гуфт эй далери ҷавон
به قلواد گفت ای دلیر جوان
Равонам азин гуфта шуд шодмон
روانم ازین گفته شد شادمان
Ту баргӯӣ аз ма чаҳ дории хабар
تو برگوی از مه چه داری خبر
Куҷо бошад он дилбари симбр
کجا باشد آن دلبر سیمبر
Ки аз кор ӯ гашт бо ман барӣ
که از کار او گشت با من بری
Мари он ҳўрўши мояи дилбарӣ
مر آن حوروش مایه دلبری
Биорам ?бирти он маи дилпазир
بیارم برت آن مه دلپذیر
Натарсам зи фағфуру дастури пер
نترسم ز فغفور و دستور پیر
Бирафт ва наомад дигар бози пас
برفت و نیامد دگر باز پس
Гумонам гирифтор шуд дар қафас
گمانم گرفتار شد در قفس
Ва ё онкӣ ӯ дод бар ман фиреб
و یا آنکه او داد بر من فریب
Чу медидам аз ҳиҷри ман ношикеб
چو میدیدم از هجر من ناشکیب
Ва ё ҷодўӣӣ буд он симтн
و یا جادوئی بود آن سیمتن
Ки бинмуд ин гӯнаи худро ба ман
که بنمود این گونه خود را به من
Надонам чигунааст анҷоми кор
ندانم چگونه است انجام کار
Ки мардум дар умеди он глъзор
که مردم در امید آن گلعذار
Бадв гуфт қлўоди к-эии пилтан
بدو گفت قلواد کای پیلتن
Брҳмн чунин гуфт бо ман сухан
برهمن چنین گفت با من سخن
Ҳамаи кори девону исми тилисм
همه کار دیوان و اسم طلسم
Бадв гуфт яксар гӯи поки исм
بدو گفت یکسر گو پاک اسم
Чу бишунид азуи сом бисёр ҳуш
چو بشنید ازو سام بسیار هوش
Дигар раҳ баровард бар маи хурӯш
دگر ره برآورد بر مه خروش
Бипурсед аз ҷои девони ҷанг
بپرسید از جای دیوان جنگ
Ҳамон абрҳо он дади диўчнг
همان ابرها آن دد دیوچنگ
Ки аз ҷон шавамаш барорам дамор
که از جان شومش برآرم دمار
Агар зинда бошад бути Қандаҳор
اگر زنده باشد بت قندهار
Бипурсед дигар ки ин мард кист
بپرسید دیگر که این مرد کیست
Рухи хуби ин мард бар гирд чист
رخ خوب این مرد بر گرد چیست
Чаҳ ҷӯяд дарин роҳи давру дароз
چه جوید درین راه دور و دراز
Бигӯ роз ӯро бар ман фароз
بگو راز او را بر من فراز
Қмртош бӯсед рӯй замин
قمرتاش بوسید روی زمین
Фаровон бирав барграфт офарин
فراوان برو برگرفت آفرین
Ҳама дар ишқи парӣ нӯш гуфт
همه در عشق پرینوش گفت
Чу ҳамдард дид ӯ чу гули бршкФт
چو همدرد دید او چو گل برشکفت
Бадв гуфтгар чарх додам диҳад
بدو گفت گر چرخ دادم دهد
Дарин ноМуродӣ муродам диҳад
درین نامرادی مرادم دهد
Тани абрҳоро дрорми зи по
تن ابرها را درآرم ز پا
Бубинам дигар чеҳраи дилрабо
ببینم دگر چهره دلربا
Тани шоҳи фағфур аз теғи тез
تن شاه فغفور از تیغ تیز
Ба монанди неи созмши ризриз
به مانند نی سازمش ریزریز
Ҳамон пери дастури нопоки мард
همان پیر دستور ناپاک مرد
Ки ӯ низ моро зиҳам давр кард
که او نیز ما را زهم دور کرد
Ҷаҳон кунам пеши чашмаши сиёҳ
جهان کنم پیش چشمش سیاه
Биндозам ӯро абри фару ҷоҳ
بیندازم او را ابر فر و جاه
Нишонами туро бар сари тахти чин
نشانم تو را بر سر تخت چین
Парии нӯшро созмти ҳам қарин
پرینوش را سازمت همقرین
Вагар куштаи гирдами дарин роҳи давр
و گر کشته گردم درین راه دور
Диҳад дод ту довари моҳу ҳўр
دهد داد تو داور ماه و هور
Чу гуфтори сом ял омад ба бен
چو گفتار سام یل آمد به بن
Қмртош бикшод рози сухан
قمرتاش بگشاد راز سخن
Ки эй соми фархундаи номдор
که ای سام فرخنده نامدار
Буии шодмон то буд рӯзгор
بوی شادمان تا بود روزگار
Ба коми ту бодои ҳамаи кори ту
به کام تو بادا همه کار تو
Худованди гетии нигаҳдори ту
خداوند گیتی نگهدار تو
Ман аз баҳри ту чину фағфури чин
من از بهر تو چین و فغفور چین
Ҳамон ёрау тавқу тоҷу нигин
همان یاره و طوق و تاج و نگین
Ҳамон пери дастур беройу фар
همان پیر دستور بی رای و فر
Ғуломону таркони заррини камар
غلامان و ترکان زرینکمر
Ба меҳр ту монад ин ҳамаи дастгоҳ
به مهر تو ماند این همه دستگاه
Гирифтам абои гирди қлўоди роҳ
گرفتم ابا گرد قلواد راه
Ҳаме хоҳам аз кирдигори баланд
همی خواهم از کردگار بلند
Ки хурсанд гардӣ ва ҳам арҷманд
که خرسند گردی و هم ارجمند
Бибинӣ рухи духти фағфури чин
ببینی رخ دخت فغفور چین
Сарати барфарозади зи чархи барин
سرت برفرازد ز چرخ برین
Ба яздони парастии аҳди дуруст
به یزدان پرستی عهد درست
Варо шод гирданд онҷои нахуст
ورا شاد گرداند آنجا نخست
Ҷаҳони дидаи қлўод аз баҳри сом
جهان دیده قلواد از بهر سام
Ҳама соз оварда бар ваии тамом
همه ساز آورده بر وی تمام
зи асбоб ва аз сози разму шитоб
ز اسباب و از ساز رزم و شتاب
Бибаста саросар ба пушти ғроб
ببسته سراسر به پشت غراب
Бапушед асбоби разми он савор
بپوشید اسباب رزم آن سوار
Нишаст аз бар бораи роҳвор
نشست از بر باره راهوار
Бидон то бияёд бар абрҳо
بدان تا بیاید بر ابرها
Ба хоки андари оради сари аждаҳо
به خاک اندر آرد سر اژدها
Балади гашти қлўод ва раҳ барграфт
بلد گشت قلواد و ره برگرفت
Ба кӯҳи фанои роҳ дил барграфт
به کوه فنا راه دل برگرفت
Бронднди асбон ба рӯз ва ба шаб
براندند اسبان به روز و به شب
Ки омад тани асб дар раҳ ба таб
که آمد تن اسب در ره به تب
Ҳамаи роҳашони лолау марғзор
همه راهشان لاله و مرغزار
Ҳамаи ҷой май буд ҷои шикор
همه جای میبود جای شکار
Ҳамаи лолау сӯсану арғавон
همه لاله و سوسن و ارغوان
Ҳамаи наргису гули карон то карон
همه نرگس و گل کران تا کران
Дарахтон бисёр ҳамаи миваи дор
درختان بسیار همه میوهدار
Сари андар сар оварда бар шохсор
سر اندر سر آورده بر شاخسار
Барафрӯхта ҳар тарафи чеҳраи себ
برافروخته هر طرف چهره سیب
Чу рухсори хубон шудаи длФриб
چو رخسار خوبان شده دلفریب
Анораш чу ушшоқи дили пари зи хӯн
انارش چو عشاق دل پر ز خون
зи хунаши ҳамаи обила дар дарун
ز خونش همه آبله در درون
Шудаи барги анҷӣри болоу зер
شده برگ انجیر بالا و زیر
Чу доя ки пистон кунад пари зи шер
چو دایه که پستان کند پر ز شیر
зи ангур монандаи сунбула
ز انگور ماننده سنبله
Чу ошиқ дилаш гашта пари обила
چو عاشق دلش گشته پر آبله
з ҳар шохи ншгФтаҳи хандони гулӣ
ز هر شاخ نشگفته خندان گلی
зи ғунча шудаи ғнчкии булбулӣ
ز غنچه شده غنچکی بلبلی
Ба рақси омада дар чамани нору сарв
به رقص آمده در چمن نار و سرو
Дилаши пари з хӯн гашта фаррухи тзрў
دلش پر ز خون گشته فرخ تذرو
Арӯсони бустони ардии биҳишт
عروسان بستان اردی بهشت
Ҳинои баста ҳар сӯ дар он ҷӯйу кишт
حنا بسته هر سو در آن جوی و کشت
Ҳавои ҷоми наврӯзи нӯшида буд
هوا جام نوروز نوشیده بود
Замини ҷомаи сабзи пӯшида буд
زمین جامه سبز پوشیده بود
Чу он дашти фархундаи соми савор
چو آن دشت فرخنده سام سوار
Бидид гӯр ва омад ба сӯии шикор
بدید گور و آمد به سوی شکار
Фиканданд нахҷӣр бар обгир
فکندند نخجیر بر آبگیر
Кабобии бкрднд ва хӯрданд сайр
کبابی بکردند و خوردند سیر
Чу ронданди асбон дар он марғзор
چو راندند اسبان در آن مرغزار
Ба зер омад аз асби соми савор
به زیر آمد از اسب سام سوار