Ба як дасти кӯҳ ва ба як дасти об
به یک دست کوه و به یک دست آب
Ҳамаи ҷои нахҷӣру базму шабоб
همه جای نخجیر و بزم و شباب
Бидон дашти як дам фурӯд омаданд
بدان دشت یک دم فرود آمدند
Ба оромгаҳи тор ва пуд омаданд
به آرامگه تار و پود آمدند
Сипаҳбад бихобед бар рӯй дашт
سپهبد بخوابید بر روی دشت
Чаронед шопӯри асбон ба дашт
چرانید شاپور اسبان به دشت
Бихӯраданд асбони алафи зор ро
بخوردند اسبان علف زار را
Чу деҳқон чунон дид он кор ро
چو دهقان چنان دید آن کار را
Биёмад ба наздики шопӯри гирд
بیامد به نزدیک شاپور گرد
зи тундии фаровон бар ӯ баршумурд
ز تندی فراوان بر او برشمرد
Бадв гуфт к-эии бдрги аҳриман
بدو گفت کای بدرگ اهرمن
Сутурон чаро кардае дар чаман
ستوران چرا کردهای در چمن
Ндонӣ худованди ин кишт кист
ندانی خداوند این کشت کیست
Ҳамин дам ба ҳоли ту бояд гирист
همین دم به حال تو باید گریست
зи бимаши гурезад ба дарёи наҳанг
ز بیمش گریزد به دریا نهنگ
Палангаши зи ҳайбати бирезади ду чанг
پلنگش ز هیبت بریزد دو چنگ
з саҳмаш билразад тани аждаҳо
ز سهمش بلرزد تن اژدها
Нагардад дарин бум ва бар абрҳо
نگردد درین بوم و بر ابرها
Буд номи солори мо қаҳрамон
بود نام سالار ما قهرمان
Аҷал ҷӯяд аз бими теғаши амон
اجل جوید از بیم تیغش امان
Агар башнавад ин сухани шаҳриёр
اگر بشنود این سخن شهریار
Азин нобакорони براردи дамор
ازین نابکاران برآرد دمار
Бихандед шопӯр эй тизмғз
بخندید شاپور ای تیزمغز
Абои ту хирад несту гуфтори нағз
ابا تو خرد نیست و گفتار نغز
Надидӣ ту солори моро магар
ندیدی تو سالار ما را مگر
Ки аз қаҳрамони бозгўӣӣ дигар
که از قهرمان بازگوئی دگر
Длиристи моро ба монанди шер
دلیریست ما را به مانند شیر
Ки оради сари чархи гардун ба зер
که آرد سر چرخ گردون به زیر
Чу бишунид деҳқони азу сард гуфт
چو بشنید دهقان ازو سرد گفت
Сипаҳдорро ноҷавонмард гуфт
سپهدار را ناجوانمرد گفت
Барошуфт шопӯр чун пели маст
برآشفت شاپور چون پیل مست
Бигардонад бар гирди сари чўбдст
بگرداند بر گرد سر چوبدست
Бузад бар сари марди деҳқони параст
بزد بر سر مرد دهقان پرست
Ки якбора гардид бо хоки паст
که یکباره گردید با خاک پست
Чу ӯро дроФкнд бар кшткор
چو او را درافکند بر کشتکار
Чаронед асбон дар он марғзор
چرانید اسبان در آن مرغزار
Хабар шуд ба наздики сақлоби шоҳ
خبر شد به نزدیک سقلاب شاه
Аз он марди деҳқони абри бигноаҳ
از آن مرد دهقان ابر بیگناه
Барошуфт ва гуфто бибинед кист
برآشفت و گفتا ببینید کیست
Чунин хирагӣ кардан аз баҳр чист
چنین خیرگی کردن از بهر چیست
Биёред он мардро дар замон
بیارید آن مرد را در زمان
Бгўӣид хоҳад туро қаҳрамон
بگوئید خواهد تو را قهرمان
Бирафтанд онҷои тани ҳафт ва ҳашт
برفتند آنجا تن هفت و هشت
Ба наздики шопӯр бар рӯ ба дашт
به نزدیک شاپور بر رو به دشت
Бидон то бигиранд ва банданд даст
بدان تا بگیرند و بندند دست
Кашонаши дрорнд бо хоки паст
کشانش درآرند با خاک پست
Шитобони расиданд дар он марғзор
شتابان رسیدند در آن مرغزار
Бидонаст шопӯр чунаст кор
بدانست شاپور چونست کار
Биёмад сари раҳ бадишон гирифт
بیامد سر ره بدیشان گرفت
Ки монданди азуи мардуми андари шигифт
که ماندند ازو مردم اندر شگفت
Бидон китфу болоу чанги дароз
بدان کتف و بالا و چنگ دراز
Ба неру чу пел ва ба ҳамлаи гуроз
به نیرو چو پیل و به حمله گراز
Битундӣад азишон барошуфта мард
بتندید ازیشان برآشفته مرد
зи андешаи тани зи хӯни гашти сард
ز اندیشه تن ز خون گشت سرد
Ба тундӣ бигуфтанд к-эй нараҳ дев
به تندی بگفتند کای نره دیو
Барорем акнӯн зи ҷонати ғарив
برآریم اکنون ز جانت غریو
Чаро куштае марди деҳқони пер
چرا کشتهای مرد دهقان پیر
Натарсӣ зи солор бо дору гир
نترسی ز سالار با دار و گیر
Ки дар тан бадаранд чарми паланг
که در تن بدرند چرم پلنگ
Саратро бикӯбанд дар зери санг
سرت را بکوبند در زیر سنگ
Ндонӣ магари марзи сақлоби рӯм
ندانی مگر مرز سقلاب روم
Ки оҳани з андеша гардад чу мум
که آهن ز اندیشه گردد چو موم
Чу бишунид шопӯри разми озмо
چو بشنید شاپور رزم آزما
зи гуфтор азишон даромад зи ҷо
ز گفتار ازیشان درآمد ز جا
Баровард чӯб ва яке ҳамла кард
برآورد چوب و یکی حمله کرد
Нагуфт аз баду нек на гарму сард
نگفت از بد و نیک نه گرم و سرد
Се танро ба як чӯб зад бар замин
سه تن را به یک چوب زد بر زمین
Хурушону ҷӯшону дили пари зи кин
خروشان و جوشان و دل پر ز کین
Ду дигари сару дашт бар ҳам шикаст
دو دیگر سر و دشت بر هم شکست
Дигарҳо чу диданди он зӯри даст
دگرها چو دیدند آن زور دست
Таъаҷҷуб бимонаданд дар кор ӯ
تعجب بماندند در کار او
Бидон зӯру бозуу кирдор ӯ
بدان زور و بازو و کردار او
Фарибандаи мардӣ ба ҳамроҳ буд
فریبنده مردی به همراه بود
Ки аз чораи марди огоҳ буд
که از چاره مرد آگاه بود
Куҷои ном ӯ буд Фрхорнўш
کجا نام او بود فرخارنوش
Ки аз доруии чораи брбўди ҳуш
که از داروی چاره بربود هوش
Ба сад чоплусӣ ба пеш омадаш
به صد چاپلوسی به پیش آمدش
Ту гуфтӣ ки ӯ низ хеш омадаш
تو گفتی که او نیز خویش آمدش
Заминро бабўсед ва кард офарин
زمین را ببوسید و کرد آفرین
Ки эй размҷуи паҳлуи поки дайн
که ای رزمجو پهلو پاک دین
Шаҳаншоҳи моро набошад хирад
شهنشاه ما را نباشد خرد
Ҳамеша ба тундӣ яке бингарад
همیشه به تندی یکی بنگرد