Пас онгаҳ ҷаҳони паҳлуи комкор

پس آنگه جهان‌پهلو کامکار

Нишаст аз бар маснади зарнигор

نشست از بر مسند زرنگار

Ҷаҳони офаринро ситоиш намӯд

جهان آفرین را ستایش نمود

Шаҳи рӯмро ҳам ба некӣ ситуд

شه روم را هم به نیکی ستود

Шаҳаш гуфт к-эии гирд бо гиру дор

شهش گفت کای گرد با گیر و دار

Набошад ба гетӣ чу ту як савор

نباشد به گیتی چو تو یک سوار

Марои гӯ ки соми Наримони тўӣӣ

مرا گو که سام نریمان توئی

Паноҳи бузургони Эрони тўӣӣ

پناه بزرگان ایران توئی

Чаҳ ҷўӣии азин марзи сақлоби рӯм

چه جوئی ازین مرز سقلاب روم

Чаро омадӣ андарин марзу бум

چرا آمدی اندرین مرز و بوم

Крои хоҳӣ акнӯн ба ман рости гӯй

کرا خواهی اکنون به من راست گوی

Ки хира чунин омадӣ пўиаҳи пўӣ

که خیره چنین آمدی پویه پوی

Ки симурғ эдар наёрад гузорад

که سیمرغ ایدر نیارد گذارد

Ки резади париши андарин марғзор

که ریزد پرش اندرین مرغزار

Бад-ӣни марз аз Эрон наёяд касе

بدین مرز از ایران نیاید کسی

Ки бошад мар ӯро зи дониши басӣ

که باشد مر او را ز دانش بسی

Ки ҷуз ту надидам аиронӣӣ

که جز تو ندیدم ایرانئی

Ки омад ба ин марз танҳо нӣӣ

که آمد به این مرز تنها نئی

Нишоед бад-инсон з мо бигузарӣ

نشاید بدینسان ز ما بگذری

Чунин андарин марзи мо срсрӣ

چنین اندرین مرز ما سرسری

Ба посух чунин гуфт бедори сом

به پاسخ چنین گفت بیدار سام

Ба гетии манам соми фархундаи ном

به گیتی منم سام فرخنده نام

зи чин май рӯми сӯии мағриби замин

ز چین می‌روم سوی مغرب زمین

Ба пайкори деви сиррии пари зкин

به پیکار دیو سری پر زکین

Шитобами сӯии шаҳри шаддоду од

شتابم سوی شهر شداد و عاد

Бидон то даҳуми тоҷу тахташ ба бод

بدان تا دهم تاج و تختش به باد

Вази онҷо ба шаҳри зрндоби врўм

وز آنجا به شهر زرنداب وروم

Сӯии абрҳо ҷодӯӣ зишт шавам

سوی ابرها جادوی زشت شوم

Бабандам ду дасташ ба хами дўол

ببندم دو دستش به خم دوال

зи гетии барандозами он бадсигол

ز گیتی براندازم آن بدسگال

Ҳар он кас ки бошад на аҳрӣманӣ

هر آن کس که باشد نه اهریمنی

Ки бор эй яздон кунад римнӣ

که بار ای یزدان کند ریمنی

Ба гурзи гарони санги кӯбами сараш

به گرز گران سنگ کوبم سرش

Парокандаи созами ҳамаи кишвараш

پراکنده سازم همه کشورش

Чунин посухаш дод пас қаҳрамон

چنین پاسخش داد پس قهرمان

Ки ғарра машав ин чунин эй ҷавон

که غره مشو این چنین ای جوان

Ки шаддод одаст кшўргшоӣ

که شداد عاد است کشورگشای

Азуи рости гетии саросар ба пой

ازو راست گیتی سراسر به پای

Ки дӯзах падед овареду биҳишт

که دوزخ پدید آورید و بهشت

Дарахтонаш ва аз симу зарринаи хишт

درختانش و از سیم و زرینه خشت

Ҳамаи хубрӯёни гузидаи қарор

همه خوبرویان گزیده قرار

Ҳамаи паҳлавонон бо гиру дор

همه پهلوانان با گیر و دار

Ки аз чархи хуршед зер оваранд

که از چرخ خورشید زیر آورند

Ҳужаброн ба банд асир оваранд

هژبران به بند اسیر آورند

Палангон азишон наёбанд раҳо

پلنگان ازیشان نیابند رها

Ки аз вай гурезон шавад аждаҳо

که از وی گریزان شود اژدها

Ҳамоно ки аз ҷон , ту сайр омадӣ

همانا که از جان، تو سیر آمدی

Казин сон ба чангол шер омадӣ

کزین سان به چنگال شیر آمدی

Мёўри ту худ рӯй бар сӯии марг

میاور تو خود روی بر سوی مرگ

зи шохи ҷавонии марезони ту барг

ز شاخ جوانی مریزان تو برگ

Шигифтӣ сипоҳанд шаддодён

شگفتی سپاهند شدادیان

Ба тан ҳамчу кӯҳанд он одён

به تن همچو کوهند آن عادیان

Нахустин яке ҳаст дар шаҳри мо

نخستین یکی هست در شهر ما

Бабандаш ду чангол аз баҳри мо

ببندش دو چنگال از بهر ما

Ба тангем аз ҷавр ӯ рӯзу шаб

به تنگیم از جور او روز و شب

зи бимаши дил марг бигрифта таб

ز بیمش دل مرگ بگرفته تب

Буд ном ӯ оқи зарринаи чанг

بود نام او عاق زرینه چنگ

Ки аз жарфи дарёи дароради наҳанг

که از ژرف دریا درآرد نهنگ

зи панҷсад ман оҳани яке панҷаи сохт

ز پانصد من آهن یکی پنجه ساخت

Дил нараҳ шерони азуи ранҷаи сохт

دل نره شیران ازو رنجه ساخت

Ба неру битобад чу гардид маст

به نیرو بتابد چو گردید مست

Наёрад касе даст ӯ зери даст

نیارد کسی دست او زیر دست

Гар ӯро бибинӣ битарсӣ зи бим

گر او را ببینی بترسی ز بیم

Ки аз бим ӯ кӯҳ гардад ду ним

که از بیم او کوه گردد دو نیم

зи шоҳони сақлоби маншури хост

ز شاهان سقلاب منشور خواست

Ба пирӯзӣ аз чархи муздури хост

به پیروزی از چرخ مزدور خواست

Азу хост шаҳрами саросари хароб

ازو خاست شهرم سراسر خراب

зи бимаш на ором дорам на хоб

ز بیمش نه آرام دارم نه خواب

Агар панҷаашро шикаст оварӣ

اگر پنجه‌اش را شکست آوری

Саропардаҳоро ба даст оварӣ

سراپرده‌ها را به دست آوری

Бадв паҳлавон гуфт ӯро биор

بدو پهلوان گفت او را بیار

Ки байнам чигунааст дар рафт кор

که بینم چگونه است در رفت کار

Чунон бкшнми даст ӯро ба зӯр

چنان بکشنم دست او را به زور

Ки маншур мурдан биёбад зи гӯр

که منشور مردن بیابد ز گور

Ҳаме гуфт то рӯз торик шуд

همی گفت تا روز تاریک شد

Ҳамаи тори хуршед борӣк шуд

همه تار خورشید باریک شد

Арӯси сипеҳрии сар андар кашид

عروس سپهری سر اندر کشید

Ниқоби шаби тира бар сар кашид

نقاب شب تیره بر سر کشید

Дигар дояи шаби гилӣми сиёҳ

دگر دایه شب گلیم سیاه

Бапушед рухро нахуст аз гуноҳ

بپوشید رخ را نخست از گناه

Яке базм орост пас қаҳрамон

یکی بزم آراست پس قهرمان

Ки ҳаргиз наёяд чунин дар гумон

که هرگز نیاید چنین در گمان

Прирх батон соқёни тароз

پریرخ بتان ساقیان طراز

Гушӯданд ҳар сӯ дар ғамзаи боз

گشودند هر سو در غمزه باز

Ба кафи соғару чашм аз ғамзаи маст

به کف ساغر و چشم از غمزه مست

Чу чашми хуши хеши соғар ба даст

چو چشم خوش خویش ساغر به دست

зи абрӯ камон карда аз ғамзаи тир

ز ابرو کمان کرده از غمزه تیر

Взў карда сад дили з ҳар сӯи асир

وزو کرده صد دل ز هر سو اسیر

Дилиро ки аз тир ғамза бахаст

دلی را که از تیر غمزه بخست

Аз он хӯн гирифташ ҳамон дам бибаст

از آن خون گرفتش همان دم ببست

зи хори ғамаши хам шудаи пушти чанг

ز خار غمش خم شده پشت چنگ

Навоҳои ушшоқ бо ӯ ба ҷанг

نواهای عشاق با او به جنگ

зи ҳиҷрон шудаи пери рӯзи фироқ

ز هجران شده پیر روز فراق

зи малики ҳиҷози омада дар Ироқ

ز ملک حجاز آمده در عراق

Суроҳеи з хунёгар омад ба ҷӯш

صراحی ز خنیاگر آمد به جوش

Ба ноҳиди рафтаи зи дардаши хурӯш

به ناهید رفته ز دردش خروش

Май лаъл чун хур кашида ттқ

می لعل چون خور کشیده تتق

Шудаи ранги михўоргон чун шафақ

شده رنگ میخوارگان چون شفق

Чунон оташ мебарафрӯхт чеҳр

چنان آتش می‌برافروخت چهر

Ки ҳар чеҳрае гашт монанди меҳр

که هر چهره‌ای گشت مانند مهر

Чунин то сифеда кашиданд май

چنین تا سفیده کشیدند می

Чу бинишаст бар чеҳри афлоки ҳӣ

چو بنشست بر چهر افلاک حی

Чунин гуфт соми сипаҳбад ба шоҳ

چنین گفت سام سپهبد به شاه

Ки он марди маншурҷуро бихоҳ

که آن مرد منشورجو را بخواه

Ки бо ҳам яке озмоиш кунем

که با هم یکی آزمایش کنیم

Абои зӯру панҷа физоиш кунем

ابا زور و پنجه فزایش کنیم

Бидон то бидонам ки чунаст ба ҷанг

بدان تا بدانم که چونست به جنگ

Бияёд бибандади ду чанги паланг

بیاید ببندد دو چنگ پلنگ

Бирафтанду оўрдндш чу бод

برفتند و آوردندش چو باد

Ҳамон панҷа дар пеши меҳтари ниҳод

همان پنجه در پیش مهتر نهاد

Се ҷом аз май лаъл чун хӯрд мард

سه جام از می لعل چون خورد مرد

Сар лоф бикшод взўри набард

سر لاف بگشاد وزور نبرد

Ки чун ман набошад ба гетӣ касе

که چون من نباشد به گیتی کسی

Шикастами сару дасту гардани басӣ

شکستم سر و دست و گردن بسی

Хдиў ҷаҳон шуд шаддоди од

خدیو جهان شد شداد عاد

Марои зӯри мардӣ ба бозуи ниҳод

مرا زور مردی به بازو نهاد

Сари дасти соми Наримони шер

سر دست سام نریمان شیر

Бикӯбам кунам ранги рӯйиш чу қӣр

بکوبم کنم رنگ رویش چو قیر

Аз эдар ба Эрони шитобам ба кин

از ایدر به ایران شتابم به کین

Бабандам ду бозуии фағфури чин

ببندم دو بازوی فغفور چین

Ба ман дод солорӣу меҳтарӣ

به من داد سالاری و مهتری

Аз он рӯ нтобед бо ман сиррӣ

از آن رو نتابید با من سری

Бихандед азуи соми нирми нажод

بخندید ازو سام نیرم نژاد

Бадв гуфт к-эии марди нопоки зод

بدو گفت کای مرد ناپاک زاد

Чаҳ дории бад-ӣни гӯнаи лофу газоф

چه داری بدین گونه لاف و گزاف

Ҳунар бояд аз марди ҷангӣ на лоф

هنر باید از مرد جنگی نه لاف

Нагӯяд хирадманд аз хештан

نگوید خردمند از خویشتن

Ба ҳарҷо ҳунар худ бигӯед сухан

به هرجا هنر خود بگوید سخن

Нишоед туро номи шоҳони барӣ

نشاید تو را نام شاهان بری

Ки на паҳливонӣ ва на меҳтарӣ

که نه پهلوانی و نه مهتری

Ба ҷони манӯчеҳр шоҳ гузин

به جان منوچهر شاه گزین

Ки зебади бадви тоҷу тахту нигин

که زیبد بدو تاج و تخت و نگین

Набераи Фаридуни фаррухи нажод

نبیره فریدون فرخ‌نژاد

Падар бар пдршоаҳ ва ҳам покзод

پدر بر پدرشاه و هم پاکزاد

Ман ӯро яке камтарини чокарам

من او را یکی کمترین چاکرم

Камари баста ӯроу фармон барам

کمر بسته او را و فرمان برم

Гар имрӯз аз чанги ман ҷони барӣ

گر امروز از چنگ من جان بری

Пас онгаҳ ба гетӣ кунӣ доварӣ

پس آنگه به گیتی کنی داوری

Барошуфт азуи оқи зарринаи чанг

برآشفت ازو عاق زرینه چنگ

Буғурред бар сом ҳамчун наҳанг

بغرید بر سام همچون نهنگ

Бадв гуфт к-эии хираи жожхоӣ

بدو گفت کای خیره ژاژخای

зи андӯҳ берун манеҳ ҳеҷ пой

ز اندوه بیرون منه هیچ پای

Махӯр заҳрро ҳеҷ бар озмӯн

مخور زهر را هیچ بر آزمون

Бидон то наёрӣ сари худ нигун

بدان تا نیاری سر خود نگون

Бигуфт ва бидон панҷа ёзид даст

بگفت و بدان پنجه یازید دست

Бидон ҳамла оварад чун пели маст

بدان حمله آورد چون پیل مست

Бигуфто бибин зӯри бозуии ман

بگفتا ببین زور بازوی من

Чигунааст дар разми неруии ман

چگونه است در رزم نیروی من

Нтобӣ агар дасти ман гоҳи зӯр

نتابی اگر دست من گاه زور

Макун тира бар чашми худ моҳу ҳўр

مکن تیره بر چشم خود ماه و هور

Вагар зон ки пайчии ту пӯлоду санг

وگر زان که پیچی تو پولاد و سنگ

Раҳо кардамат дар ҷаҳон бе диранг

رها کردمت در جهان بی‌درنگ

?ҳуллои бозгу то чаҳ номӣ ба ном

هلا بازگو تا چه نامی به نام

Ба сақлоби рӯм аз чаҳ дории мақом

به سقلاب روم از چه داری مقام

зи тухми кӣии ваз ки дории нажод

ز تخم کئی وز که داری نژاد

Чаҳ дорӣ бигӯ ончии дории мурод

چه داری بگو آنچه داری مراد

Ба посух бадв гуфт фархундаи сом

به پاسخ بدو گفت فرخنده سام

Манам пӯри нирми яли неки ном

منم پور نیرم یل نیک‌نام

Маро сом хонанд номи оварон

مرا سام خوانند نام آوران

Тани кӯҳи кӯбам ба гурзи гарон

تن کوه کوبم به گرز گران

Кушандаи мкўколи ҷангии манам

کشنده مکوکال جنگی منم

Ба майдон оварад сангии манам

به میدان آورد سنگی منم

Бибастам ду дасти нҳнколи дев

ببستم دو دست نهنکال دیو

Ба гардандаи гардуни расонадами ғарив

به گردنده گردون رساندم غریو

Ҳунар аз падари ёдгор ман аст

هنر از پدر یادگار من است

Дигар пешаи нангу ор ман аст

دگر پیشه ننگ و عار من است

Чунон башиканам панҷаи оқ ро

چنان بشکنم پنجه عاق را

Ки фарёд ӯ гирад офоқ ро

که فریاد او گیرد آفاق را

На чангаши бимонам на рангаш ба рӯ

نه چنگش بمانم نه رنگش به رو

Ба хам камандаш бабандам гулӯ

به خم کمندش ببندم گلو

На шадиди монам на шаддод ро

نه شدید مانم نه شداد را

Ба ҳам барзанами оташу бод ро

به هم برزنم آتش و باد را

Азуи оқ одӣ барошуфт сахт

ازو عاق عادی برآشفت سخت

Бадв гуфт к-эии бдрги шӯрбахт

بدو گفت کای بدرگ شوربخت

Бадарами танатро ба пӯлоди чанг

بدرم تنت را به پولاد چنگ

Заминро з хӯнат кунам ранги ранг

زمین را ز خونت کنم رنگ رنگ

Нмонм ба гетии туро ному ком

نمانم به گیتی تو را نام و کام

Барандозам аз даҳри овои сом

براندازم از دهر آوای سام

Бигуфту зи ҷо андар омад чу пел

بگفت و ز جا اندر آمد چو پیل

зи кӣна шудаи ранги рӯйиш чу нил

ز کینه شده رنگ رویش چو نیل

ДроФкнди сомаш ба чанголи чанг

درافکند سامش به چنگال چنگ

Ба неру даромад басони паланг

به نیرو درآمد بسان پلنگ

Худои ҷаҳонро мадади хост низ

خدای جهان را مدد خواست نیز

Паноҳед бар довари дастгир

پناهید بر داور دستگیر

Бипечед чандон ки бишикаст даст

بپیچید چندان که بشکست دست

Биппаред ҳушаши биФтоди паст

بپرید هوشش بیفتاد پست

Бигардед рангаш ба монанди қӣр

بگردید رنگش به مانند قیر

Бкрдши раҳои паҳлавони далер

بکردش رها پهلوان دلیر

Бипечед он чанги пӯлод ро

بپیچید آن چنگ پولاد را

Ба неру шикаст омадаш од ро

به نیرو شکست آمدش عاد را

Пас аз як замони оқ чун ёфт ҳуш

پس از یک زمان عاق چون یافت هوش

зи дардаш ба гардуни баромади хурӯш

ز دردش به گردون برآمد خروش

Шигифтии яке ҷодўӣӣ буд сахт

شگفتی یکی جادوئی بود سخت

Ҳамон оқи нопоки баргаштаи бахт

همان عاق ناپاک برگشته بخت