Бадв гуфт к-эй паҳлавон гузин

بدو گفت کای پهلوان گزین

Шигифтӣ далераст бо фару кин

شگفتی دلیر است با فر و کین

Ҳамон ба ки ӯро ба ҷодӯи алоҷ

همان به که او را به جادو علاج

Кунам сар нагирад зи шаддоди боҷ

کنم سر نگیرد ز شداد باج

Ҳамаи марзи моро ба ҳам барзанад

همه مرز ما را به هم برزند

Ки шаддоди азуи даст бар сар занад

که شداد ازو دست بر سر زند

На шаддод монад кунун на шадид

نه شداد ماند کنون نه شدید

Шигифтӣ блоӣӣ шуд эдар падед

شگفتی بلائی شد ایدر پدید

Бигуфт ва дар чора бикшод боз

بگفت و در چاره بگشاد باز

зи боло бар соми барадаши намоз

ز بالا بر سام بردش نماز

Бадв гуфт к-эй паҳлавон гузин

بدو گفت کای پهلوان گزین

Чу ту нест мардӣ ба мағриби замин

چو تو نیست مردی به مغرب زمین

Намонанд он одён бо ту ҳеҷ

نمانند آن عادیان با تو هیچ

Набошанд шаддодён бо ту ҳеҷ

نباشند شدادیان با تو هیچ

Бигирӣ ҳамаи марзи мағриби сипоҳ

بگیری همه مرز مغرب سپاه

зи шоҳони мағриби рбоӣии кулоҳ

ز شاهان مغرب ربائی کلاه

Бигуфт ва бабўсед номии ҷавон

بگفت و ببوسید نامی جوان

Валикини бад аз кӣнаи тираи равон

ولیکن بد از کینه تیره روان

Нтобед аз зӯри бозу ба ҷанг

نتابید از زور بازو به جنگ

Фарибанда шуд сомро бе диранг

فریبنده شد سام را بی‌درنگ

Бидонадяшро бади дил аз кини сиёҳ

بداندیش را بد دل از کین سیاه

Бидон то кунад паҳлавонро табоҳ

بدان تا کند پهلوان را تباه

Бипурсед азуи соми нирми нажод

بپرسید ازو سام نیرم نژاد

зи шаҳри зрндобу шдобу од

ز شهر زرنداب و شداب و عاد

зи кӯҳи фанои вази тилисму зи дев

ز کوه فنا وز طلسم و ز دیو

Аз он нобакорон бо макру рию

از آن نابکاران با مکر و ریو

Ки чандаст фарҳанг ва чунаст роҳ

که چند است فرهنگ و چونست راه

Чгўнст бар кӯй ва дар раҳ сипор

چگونست بر کوی و در ره سپار

Бадви оқи ҷодӯ чунин гуфт пас

بدو عاق جادو چنین گفت پس

Ки дар раҳ нтобед ба ту ҳеҷ кас

که در ره نتابید به تو هیچ کس

Валикин аз эдар ба шаддоди од

ولیکن از ایدر به شداد عاد

Се сад ҳаст фарсанг то бднжод

سه صد هست فرسنگ تا بدنژاد

Валикин нишастааст раҳи дори дев

ولیکن نشسته‌ است ره‌دار دیو

Абои сад ҳазор аз далеру ғарив

ابا صد هزار از دلیر و غریو

Азу бигузарӣ об дарёст пеш

ازو بگذری آب دریاست پیش

Нишасташ дар онҷост он зишти кеш

نشستش در آنجاست آن زشت کیش

Ба як дасти он об кӯҳӣаст сахт

به یک دست آن آب کوهی است سخت

Казон кӯҳ баргашта гардӣда бахт

کزان کوه برگشته گردیده بخت

Аз онҷо ба даҳ рӯзаи раҳ шаҳр ӯст

از آنجا به ده روزه ره شهر اوست

Казу аждаҳои афканд низ пӯст

کزو اژدها افکند نیز پوست

Ба дастӣ тилисмасту кӯҳи фано

به دستی طلسم است و کوه فنا

Ншстнгаҳи бдкнши абрҳо

نشستنگه بدکنش ابرها

Шавам ҳмрҳти андарин тираи роҳ

شوم همرهت اندرین تیره راه

Бубинам чаҳсозӣ ба деви сиёҳ

ببینم چه سازی به دیو سیاه

Ҳаме гуфт ва бар дил басӣ дошт кин

همی گفت و بر دل بسی داشت کین

Ки то кушта гардад савор гузин

که تا کشته گردد سوار گزین

Ба посух бадв гуфт соми далер

به پاسخ بدو گفت سام دلیر

Ба неруии яздон бо дору гир

به نیروی یزدان با دار و گیر

Ҳамаи оташи дӯзах ӯ кунун

همه آتش دوزخ او کنون

Фишонам кунам марз ӯ пари зи хӯн

فشانم کنم مرز او پر ز خون

Чунин гуфт то бози шаб дар расед

چنین گفت تا باز شب در رسید

Шаби қиргўн аз миён баркашид

شب قیرگون از میان برکشید

Дарафтоди хуршед ва бемор шуд

درافتاد خورشید و بیمار شد

зи беморяш рӯй хур тор шуд

ز بیماریش روی خور تار شد

Ба дижхим фармуд сақлоби шоҳ

به دژخیم فرمود سقلاب شاه

Ки оранди шопӯрро бо кулоҳ

که آرند شاپور را با کلاه

зи бандаш раҳо кард аз бими ҷон

ز بندش رها کرد از بیم جان

Бубахшед халъати бадви қаҳрамон

ببخشید خلعت بدو قهرمان

Дар он шаб аз он базми бархестанд

در آن شب از آن بزم برخاستند

Яке ҷой осоиш оростанд

یکی جای آسایش آراستند

Яке кох будаш шҳншаҳ ба боғ

یکی کاخ بودش شهنشه به باغ

Ҳамаи зарнигораш дар боғи зоғ

همه زرنگارش در باغ زاغ

Яке тахти оростаи гули рехта

یکی تخت آراسته گل ریخته

Ҳамаи машк ва анбар бирав рехта

همه مشک و عنبر برو ریخته

Сипаҳбад бихобед бар тахти зар

سپهبد بخوابید بر تخت زر

зи баҳри парии духти хунини ҷигар

ز بهر پری‌دخت خونین جگر

Қмртошу қлўод бар пои тахт

قمرتاش و قلواد بر پای تخت

Дигар гирди шопӯри бедори бахт

دگر گرد شاپور بیدار بخت

Ҳамеи посбон буду бедор буд

همی پاسبان بود و بیدار بود

Дар он боғ май гашту ҳушёр буд

در آن باغ می‌گشت و هشیار بود

Вазин рӯй бо қаҳрамони оқи од

وزین روی با قهرمان عاق عاد

Нишастанд ва аз чора карданд ёд

نشستند و از چاره کردند یاد

Ки бояд яке ҷодўӣии сохтан

که باید یکی جادوئی ساختن

Ки дар марги ҷонаш дар андохтан

که در مرگ جانش در انداختن

Вагарна блоӣӣаст соми савор

وگرنه بلائی است سام سوار

Ки бо чарх гардун кунад корзор

که با چرخ گردون کند کارزار

На девон бимонад на шаддоди од

نه دیوان بماند نه شداد عاد

На боғаш бимонад на оташ на бод

نه باغش بماند نه آتش نه باد

Бӯи оқи ҷодӯ чунин гуфт боз

بو عاق جادو چنین گفت باز

Ки эй гирди крднкши рзмсоз

که ای گرد کردنکش رزمساز

Ҳар он чиз хоҳӣ бикун дар ҷаҳон

هر آن چیز خواهی بکن در جهان

Ки зебади туро тоҷу тахти ҷаҳон

که زیبد تو را تاج و تخت جهان

Худои ҷаҳонати нигаҳдори бод

خدای جهانت نگهدار باد

Тани бадсиголати нгўнсози бод

تن بدسگالت نگونساز باد

Валикин ба дил гуфт каз риюу ранг

ولیکن به دل گفت کز ریو و رنگ

Бабандам ба хами камандаши ду чанг

ببندم به خم کمندش دو چنگ

Ҳам имшаб кунам чораи кор ӯ

هم امشب کنم چاره کار او

Даройам ба ин гарми бозор ӯ

درآیم به این گرم بازار او

Бигуфт ва бурун шуд дилии пари зкин

بگفت و برون شد دلی پر زکین

Паии чораи кор мард гузин

پی چاره کار مرد گزین

Тилисмӣ бабандам ки ноед бурун

طلسمی ببندم که ناید برون

Бгрид бар ӯ модари даҳри дун

بگرید بر او مادر دهر دون

Яке кӣса аз шиша хӯрда дошт

یکی کیسه از شیشه خورده داشت

Казу ҷони ширин дар андеша дошт

کزو جان شیرین در اندیشه داشت

Бипошед бар гирди кохи баланд

بپاشید بر گرد کاخ بلند

Яке ҷодўӣӣ кард оқи нижанд

یکی جادوئی کرد عاق نژند

Бар он кохи заррини яке дрдмид

بر آن کاخ زرین یکی دردمید

Дар онҷои ниҳони гашти оқи палид

در آنجا نهان گشت عاق پلید

Сифеда чу бедор шуд паҳлавон

سفیده چو بیدار شد پهلوان

Бурун омад аз кохи равшани равон

برون آمد از کاخ روشن روان

Яке кӯҳи шиша ба гардуни сараш

یکی کوه شیشه به گردون سرش

зи аФсўнгриҳо на пайдо дараш

ز افسونگریها نه پیدا درش

Сараш то бар чархи болои бадӣ

سرش تا بر چرخ بالا بدی

Дарахтон бар шишаи пайдои бадӣ

درختان بر شیشه پیدا بدی

Шигифтии сипаҳбад аз он шиша монад

شگفتی سپهبد از آن شیشه ماند

зи афсунгариҳо дар андеша монад

ز افسونگری‌ها در اندیشه ماند

Қмртошу қлўодро гуфт сом

قمرتاش و قلواد را گفت سام

Ки ҷодӯ дар ин хона биниҳод дом

که جادو در این خانه بنهاد دام

Надидам бад-ӣни гӯнаи ҷодӯгарӣ

ندیدم بدین گونه جادوگری

Нишоед дарин ҷойгаҳи доварӣ

نشاید درین جایگه داوری

На неру ба кор ояду теғу гурз

نه نیرو به کار آید و تیغ و گرز

На чора на найранг ва на болу брз

نه چاره نه نیرنگ و نه بال و برز

Бимонадем эдар ба чанголи марг

بماندیم ایدر به چنگال مرگ

Фурӯи рехти мардӣ чу аз боди барг

فرو ریخت مردی چو از باد برگ

Парии духти ҷоӣии гирифтори дев

پری‌دخت جائی گرفتار دیو

Кунун гарми ҳангомаи бозори дев

کنون گرم هنگامه بازار دیو

На гардони Эрон на тахту кулоҳ

نه گردان ایران نه تخت و کلاه

На дидори фаррухи мнўчҳршоаҳ

نه دیدار فرخ منوچهرشاه

Бадв гуфт қлўоди к-эии паҳлавон

بدو گفت قلواد کای پهلوان

зи андӯҳ ҷодӯ макун дили навон

ز اندوه جادو مکن دل نوان

Ки бо ман брҳмн чунин гуфт панд

که با من برهمن چنین گفت پند

зи кирдори ин ҷодӯони нижанд

ز کردار این جادوان نژند

Ки соми сипаҳдор дар ин сафар

که سام سپهدار در این سفر

Биёбад зи ҷодӯи фаровони хатар

بیابد ز جادو فراوان خطر

Валикин ба фармони яздони пок

ولیکن به فرمان یزدان پاک

зи девону ҷодӯи براردи ҳалок

ز دیوان و جادو برآرد هلاک

Тилисми тани ҷодӯони бишиканад

طلسم تن جادوان بشکند

Тан бесаронишон ба хоки афканд

تن بی‌سرانشان به خاک افکند

Ҳамон ба ба додар дорем дил

همان به به دادار داریم دل

Ки ӯ гули брўёнд аз тираи гул

که او گل برویاند از تیره گل

Ҷаҳонро ҳама ӯ буд посбон

جهان را همه او بود پاسبان

Чаҳ дар ошкор ва чаҳ андари ниҳон

چه در آشکار و چه اندر نهان

Тан бепадар парваранд ба даҳр

تن بی پدر پروراند به دهر

Ба як дам дигаргун кунад кӯйу шаҳр

به یک دم دگرگون کند کوی و شهر

Набошад касеро ба ӯ дастрас

نباشد کسی را به او دسترس

Ба ҳар ду саро ӯст фарёдрас

به هر دو سرا اوست فریادرس

Мусаллами варои подшоҳӣ буд

مسلم ورا پادشاهی بود

Гузаштани азуи худ табоҳӣ буд

گذشتن ازو خود تباهی بود

Сипаҳбад ба додари бардошти даст

سپهبد به دادار برداشت دست

Ки эй поки яздони болоу паст

که ای پاک یزدان بالا و پست

Тўӣӣ ҳар чаҳ ҳастӣ ба гетии ҳама

توئی هر چه هستی به گیتی همه

Ту ҷон додае бар шубону рама

تو جان داده‌ای بر شبان و رمه

Тўоз нест ҳастоварӣ дар ҷаҳон

تواز نیست هست آوری در جهان

Вагар ҳастро нестсозӣ ниҳон

وگر هست را نیست سازی نهان

Ту фархундаи рӯзи андари оре ба шаб

تو فرخنده روز اندر آری به شب

Кунӣ маргро пайрави тобу таб

کنی مرگ را پیرو تاب و تب

Ки бичоргоними монда ба банд

که بیچارگانیم مانده به بند

Гирифтори ин ҷодӯони нижанд

گرفتار این جادوان نژند

Надорем чораи тўӣии дастгир

نداریم چاره توئی دستگیر

Ту моро дар ин ҷойгаҳи дасти гир

تو ما را در این جایگه دست گیر

Ҳаме гуфт аз дида бикшод об

همی گفت از دیده بگشاد آب

зи ҳиҷри парии духти ҷонаши кабоб

ز هجر پری‌دخت جانش کباب

Чунон то дигар хусрави Зангбор

چنان تا دگر خسرو زنگبار

Биёмад сияҳ кард гетӣ чу қор

بیامد سیه کرد گیتی چو قار

Кашида саропардаи ҳамчуи қӣр

کشیده سراپرده همچو قیر

Ки бешаи сияҳи гашт бар нараҳ шер

که بیشه سیه گشت بر نره شیر

Нигаҳ карда шопӯри фарзонаи мард

نگه کرده شاپور فرزانه مرد

Дилаши пари зи хӯн буд рухсораи зард

دلش پر ز خون بود رخساره زرد

Дарин сӯии мари сомро бингаред

درین سوی مر سام را بنگرید

Яке наърае аз ҷигар баркашид

یکی نعره‌ای از جگر برکشید

Ки эй номвари соми фархундаи ном

که ای نامور سام فرخنده نام

Аз он рӯй ин шишаи беруни хиром

از آن روی این شیشه بیرون خرام

Бигуфту фурӯи кӯфти он чўбдст

بگفت و فرو کوفت آن چوبدست

Нашуд шиша аз чӯб ӯ ҳеҷ паст

نشد شیشه از چوب او هیچ پست

Аз он рӯй шопӯру зин рӯй сом

از آن روی شاپور و زین روی سام

Ҳаме ҳамла карданд ду хўишком

همی حمله کردند دو خویشکام

На бишикаст шиша на гардид кам

نه بشکست شیشه نه گردید کم

Фурӯмондаи гардон ва гашта дижам

فرومانده گردان و گشته دژم

Бар қаҳрамон рафт фарзонаи мард

بر قهرمان رفت فرزانه مرد

Аз он кӯҳи шишаи Рахш буд зард

از آن کوه شیشه رخش بود زرد

Ба тундӣ бадв гуфт к-эии нобакор

به تندی بدو گفت کای نابکار

Чаҳ кардӣ ба бечораи соми савор

چه کردی به بیچاره سام سوار

Ба неру нагаштӣ чу бо ӯ ҳам?ил

به نیرو نگشتی چو با او همال

Ба чора чаро гаштае бадсигол

به چاره چرا گشته‌ای بدسگال

Натарсӣ зи додари ҷони офарин

نترسی ز دادار جان آفرین

На андешӣ аз шоҳи Эрони замин

نه اندیشی از شاه ایران زمین

Агар башнавад ин манӯчеҳри шоҳ

اگر بشنود این منوچهر شاه

з лашкар кунад рӯй кишвари сиёҳ

ز لشکر کند روی کشور سیاه

Сипаҳ густаранд ба сақлоби рӯм

سپه گستراند به سقلاب روم

Ҳамаи кишваратро кунад ҷои бум

همه کشورت را کند جای بوم

Барандозади ин тахту бунгоҳи ту

براندازد این تخت و بنگاه تو

Нтобӣ ба он шоҳи онгоҳи ту

نتابی به آن شاه آنگاه تو

Бузургон на хубаст кардани бадӣ

بزرگان نه خوبست کردن بدی

Набошад чунин кор аз эзадӣ

نباشد چنین کار از ایزدی

Далери замони соми фархундаи фол

دلیر زمان سام فرخنده فال

Ки ӯро набошад ба гетии ҳам?ил

که او را نباشد به گیتی همال

Бидон чеҳрау ёлу брзи гӯй

بدان چهره و یال و برز گوی

Бидон брзу боло ва он паҳлавӣ

بدان برز و بالا و آن پهلوی

Туро чун бад ояд бидон гирди ню

تو را چون بد آید بدان گرد نیو

Ки оростӣ ин чунин рангу рию

که آراستی این چنین رنگ و ریو

зи ногуҳ бадв гуфт Фархори нӯш

ز ناگه بدو گفت فرخار نوش

Ки эй бе хиради марди чандини мҷўш

که ای بی‌خرد مرد چندین مجوش

Ту нишнидӣ ин пургуҳари достон

تو نشنیدی این پرگهر داستان

Ки шуд дар миёни шумо достон

که شد در میان شما داستان

Ки душмани ҳаме дар ҷаҳони кушта ба

که دشمن همی در جهان کشته به

Ба чораи сари кор ӯ гашта ба

به چاره سر کار او گشته به

Мабош эмин аз кори душман ба даҳр

مباش ایمن از کار دشمن به دهر

Ки зоҳир чаҳ нӯшаст ботин чу заҳр

که ظاهر چه نوش است باطن چو زهر

Касе кӯи шитобад ба мағриби замин

کسی کو شتابد به مغرب زمین

Ба пайкори шаддоди ҷони офарин

به پیکار شداد جان آفرین

Камарбаста бар куштани одён

کمربسته بر کشتن عادیان

Ки вайрон кунад марзи шаддодён

که ویران کند مرز شدادیان

Шудаи гмраҳи он марди яздони параст

شده گمره آن مرد یزدان پرست

зи кори худованд мо гашта маст

ز کار خداوند ما گشته مست

Парастиш наёрад ба шаддоду од

پرستش نیارد به شداد و عاد

Ки хоҳад диҳад дӯзахашро ба бод

که خواهد دهد دوزخش را به باد

Ндонӣ ки аз фари шаддоди пок

ندانی که از فر شداد پاک

Сару ҷони дарорад ба доми ҳалок

سر و جان درآرد به دام هلاک

Чу девонаи шоҳпўри ин бишанвед

چو دیوانه شاهپور این بشنوید

зи кӣнаи дилаши гашт чун шнблид

ز کینه دلش گشت چون شنبلید

Барошуфт монандаи пели маст

برآشفت ماننده پیل مست

Бигардонад бар гирди сари чўбдст

بگرداند بر گرد سر چوبدست

Бадв гуфт к-эии хираи нописанд

بدو گفت کای خیره ناپسند

На онӣ ки поем фикандӣ ба банд

نه آنی که پایم فکندی به بند

Ба биҳуши дор ва фикандӣ маро

به بیهوش‌دار و فکندی مرا

Дилу ҷони зи ногуҳи бикунадии маро

دل و جان ز ناگه بکندی مرا

Бадв гуфт ореи валикин чаҳ суд

بدو گفت آری ولیکن چه سود

Нашуд рӯят аз нили мардии кабӯд

نشد رویت از نیل مردی کبود

Ки дигари раҳои гаштӣ аз фари ҳўр

که دیگر رها گشتی از فر هور

Бгштии аниси шабу рӯзи гӯр

بگشتی انیس شب و روز گور

зи гуфтори Фархори девонаи мард

ز گفتار فرخار دیوانه مرد

Хурӯшед монанди шери набард

خروشید مانند شیر نبرد

Бузади чӯб бар тораки нобакор

بزد چوب بر تارک نابکار

Ки мағзаш фурӯрихт дар марғзор

که مغزش فروریخت در مرغزار

Барошуфта гардид ҳамчун паланг

برآشفته گردید همچون پلنگ

Ба сақлобён андар омад ба ҷанг

به سقلابیان اندر آمد به جنگ

Якеро сару даст бар ҳам шикаст

یکی را سر و دست بر هم شکست

Дигарро ба хорӣ бияфканад паст

دگر را به خواری بیفکند پست

Нигаҳ кард он размро қаҳрамон

نگه کرد آن رزم را قهرمان

Ки надиҳад аз он чўбдстши амон

که ندهد از آن چوبدستش امان

Барошуфту гуфто куҷо рафт оқ

برآشفت و گفتا کجا رفت عاق

Ки девона дорад ба марги иштиёқ

که دیوانه دارد به مرگ اشتیاق

Бияёд бадаради танишро ба чанг

بیاید بدرد تنش را به چنگ

Заминро з хунаш кунад лаъли ранг

زمین را ز خونش کند لعل رنگ

Дарин буд кони ҷодӯии нобакор

درین بود کان جادوی نابکار

Даромад ғаривон чу раъди баҳор

درآمد غریوان چو رعد بهار

Баровард он панҷаи оҳанӣн

برآورد آن پنجه آهنین

Забони пари фусуну дилаши пари зи кин

زبان پر فسون و دلش پر ز کین

Ба девона гуфт эй бади бдгҳр

به دیوانه گفت ای بد بدگهر

Бидонадяши девонау хираи сар

بداندیش دیوانه و خیره سر

Ту аз одӣоне ва аз марзи мо

تو از عادیانی و از مرز ما

зи тухми маоне ва аз арзи мо

ز تخم مهانی و از عرض ما

Чаро бозгаштии зи шаддоду од

چرا بازگشتی ز شداد و عاد

зи яздони додари дорӣ ба ёд

ز یزدان دادار داری به یاد

Ндонӣ магари кору кирдор ӯ

ندانی مگر کار و کردار او

Ки тобии ту аз шоҳи шаддоди рӯ

که تابی تو از شاه شداد رو

Бадв гуфт шопӯри к-эии бднжод

بدو گفت شاپور کای بدنژاد

Чигуна зи шаддоди нопоки зод

چگونه ز شداد ناپاک زاد

Нишоед гузаштани зи мардонагӣ

نشاید گذشتن ز مردانگی

Гузаштан азу ҳаст фарзонагӣ

گذشتن ازو هست فرزانگی

Худои ҷаҳони эзад довар аст

خدای جهان ایزد داور است

Ки ӯ бар ҳамаи сарварон сарвар аст

که او بر همه سروران سرور است

Яке бошад эзад надорад мисол

یکی باشد ایزد ندارد مثال

зи гул гул даманд зи бустони ниҳол

ز گل گل دماند ز بستان نهال

Ҳамаи чарх бо моҳу меҳри офарид

همه چرخ با ماه و مهر آفرید

Замину замону сипеҳри офарид

زمین و زمان و سپهر آفرید

Ба як қатраи об ҷон ме диҳад

به یک قطره آب جان می‌دهد

Равон месетанд равон ме диҳад

روان می‌ستاند روان می‌دهد

Яке банда аш ҳаст шаддоди од

یکی بنده‌اش هست شداد عاد

Мари он бдгҳри деви нопоки зод

مر آن بدگهر دیو ناپاک‌زاد

Чу бишунид аз оқ гардид оқ

چو بشنید از عاق گردید عاق

Ду то гашт монандаи пеши тоқ

دو تا گشت ماننده پیش طاق

Бёзиди он оҳанӣни чанг ро

بیازید آن آهنین چنگ را

Бидон то намояди бадви ҷанг ро

بدان تا نماید بدو جنگ را

Чу девона ӯро бидон гӯна дид

چو دیوانه او را بدان گونه دید

з кӣна Биҷӯшеду лабро гузид

ز کینه بجوشید و لب را گزید

Бузади чӯб бар дасти деви сутург

بزد چوب بر دست دیو سترگ

Ки шуд хӯрд он панҷаи баси бузург

که شد خورد آن پنجه بس بزرگ

Дигар зад ба куполи он чўбдст

دگر زد به کوپال آن چوبدست

Ки дасти бидонадяш дар дами шикаст

که دست بداندیش در دم شکست

Рухи оди ҷодӯ аз он гашти зард

رخ عاد جادو از آن گشت زرد

Аз он чӯб шопӯр шуд пари зи дард

از آن چوب شاپور شد پر ز درد

Ба як даст дигар даромад ба ҷанг

به یک دست دیگر درآمد به جنگ

Бидон то тан ӯ бадарад ба чанг

بدان تا تن او بدرد به چنگ

Дигар чӯб зад дасти дигари шикаст

دگر چوب زد دست دیگر شکست

Наҷунбед дигар бар ӯ ҳар ду даст

نجنبید دیگر بر او هر دو دست

Фурӯ монад азуи оқи баргаштаи кор

فرو ماند ازو عاق برگشته کار

Нтобед бо ӯ дар он корзор

نتابید با او در آن کارزار

Ба афсуну ҷодӯ забон кард боз

به افسون و جادو زبان کرد باز

Бидон то даройади тан ӯ ба газ

بدان تا درآید تن او به گاز

зи ҷодӯгарии гирди шопӯри шер

ز جادوگری گرد شاپور شیر

Рахши гашт аз бим ҳамчун зрир

رخش گشت از بیم همچون زریر

БиФтоди он чўбдстши зи даст

بیفتاد آن چوبدستش ز دست

Бғлтиди шопӯр бар хоки паст

بغلطید شاپور بر خاک پست

Ба ҷодӯ гирифтор шуд шери мард

به جادو گرفتار شد شیر مرد

Намаш аз даҳони рафта ва рӯй зард

نمش از دهان رفته و روی زرد

Ба зиндон фиканданд шопӯри шер

به زندان فکندند شاپور شیر

Намуданд бар ваии ду дасти далер

نمودند بر وی دو دست دلیر

Вале қаҳрамони шод аз ин кор шуд

ولی قهرمان شاد از این کار شد

Ки бар соми нирми ҷаҳон тор шуд

که بر سام نیرم جهان تار شد

Нишастанд ва ҷом ме оростанд

نشستند و جام می آراستند

Ба шодии яке базм хуш сохтанд

به شادی یکی بزم خوش ساختند

Чунин гуфт пас оқро қаҳрамон

چنین گفت پس عاق را قهرمان

Ки омад ба сари соми гӯро замон

که آمد به سر سام گو را زمان

Намондаст азуи ҳеҷ андеша Эй

نماندست ازو هیچ اندیشه‌ای

Чу девии гирифтор дар шиша Эй

چو دیوی گرفتار در شیشه‌ای

Бимиранд аз тарси дил бе шитоб

بمیرند از ترس دل بی‌شتاب

Бидоданд ҷон аз паии нону об

بدادند جان از پی نان و آب

Шигифтӣ блоӣӣ бидон деви рию

شگفتی بلائی بدان دیو ریو

Гирифтори гаштанди он ҳар се ню

گرفتار گشتند آن هر سه نیو

Агар мурғ гирданд он се гуҳар

اگر مرغ گردند آن سه گهر

Наёяд аз он саҳару афсун ба дар

نیاید از آن سحر و افسون به در