Чу як ҳафтаи қонӯн шоҳӣ бибаст
چو یک هفته قانون شاهی ببست
Ба ҳаштуми сипаҳбад ба маснад нишаст
به هشتم سپهبد به مسند نشست
Қмртоши фархундаро пеш хонд
قمرتاش فرخنده را پیش خواند
Бар он тахти заррини варои брншонд
بر آن تخت زرین ورا برنشاند
Ба сар бар ниҳодаши кулоҳи маӣ
به سر بر نهادش کلاه مهی
Нишондаш ба ойини шоҳаншаҳӣ
نشاندش به آئین شاهنشهی
Бадв гуфт кин марзи сақлобу рӯм
بدو گفت کاین مرز سقلاب و روم
Туро додаам шоҳии марзу бум
تو را دادهام شاهی مرز و بوم
Нигаҳи дори ойину инсоф ва дод
نگه دار آئین و انصاف و داد
Ба ёд худованд биншин ту шод
به یاد خداوند بنشین تو شاد
Ки то бозгардам зи мағриби замин
که تا بازگردم ز مغرب زمین
Ба ҳамроҳ тозем дар марзи чин
به همراه تازیم در مرز چین
Парии нӯшро бхшмт дар ҷаҳон
پرینوش را بخشمت در جهان
Нуҳуми номи хоқони туро дар маон
نهم نام خاقان تو را در مهان
Бибастанд гардон ба пешаши камар
ببستند گردان به پیشش کمر
Ҳамаи шод аз соми хуршеди фар
همه شاد از سام خورشید فر
Сари моҳ аз он марз бар басти рахт
سر ماه از آن مرز بر بست رخت
Бурун шуд қмртош бар шуд ба тахт
برون شد قمرتاش بر شد به تخت
Ҳамон гирди шопӯру қлўоди шер
همان گرد شاپور و قلواد شیر
Равон шуд ба мағриби гӯи шергир
روان شد به مغرب گو شیرگیر
Чу ду манзил омад ба ҷоӣӣ расед
چو دو منزل آمد به جائی رسید
Ҷаҳон дид пар наргис шуд шнблид
جهان دید پر نرگس شد شنبلید
Яке чашмаи оби пешаши равон
یکی چشمه آب پیشش روان
Фурӯд омад он ҷойгаҳи паҳлавон
فرود آمد آن جایگه پهلوان
Ба як дасти кӯҳӣ сипаҳбад бидид
به یک دست کوهی سپهبد بدید
Бдонгаҳи фазоӣ дигар бингаред
بدانگه فضای دگر بنگرید
Ки соя фиканда ба гардони сипеҳр
که سایه فکنده به گردان سپهر
Шудаи кангараши пайкари моҳу меҳр
شده کنگرش پیکر ماه و مهر
Зуҳали соя эй буд бар кангараш
زحل سایهای بود بر کنگرش
Шабу рӯз бар кӯҳи судии сараш
شب و روز بر کوه سودی سرش
Диловар дар он бора ҳайрон бимонад
دلاور در آن باره حیران بماند
Равонии ҳамеи ном яздон бихонад
روانی همی نام یزدان بخواند
з шопӯр пурсед кин ҷо куҷост
ز شاپور پرسید کاین جا کجاست
Казин чархи гардандаро дили бкост
کزین چرخ گردنده را دل بکاست
Надидам бад-ӣни сони дижӣ дар ҷаҳон
ندیدم بدین سان دژی در جهان
Ки розаш ба кайвон буд дар ниҳон
که رازش به کیوان بود در نهان
Бадв гуфт ӣнҷост дашти ҳужабр
بدو گفت اینجاست دشت هژبر
Буғуррад замон то замони ҳамчуи абр
بغرد زمان تا زمان همچو ابر
Бар он чархи гардуни براردи ғарив
بر آن چرخ گردون برآرد غریو
Дар андеша аз бим ӯ нараҳ дев
در اندیشه از بیم او نره دیو
Бадарад ба чанголи нари аждаҳо
بدرد به چنگال نر اژدها
Камарбаста дар хизмати абрҳо
کمربسته در خدمت ابرها
Супурдаи бадви роҳи мағриби замин
سپرده بدو راه مغرب زمین
Диловар блоӣӣаст деви лъин
دلاور بلائی است دیو لعین
Ба фармон ӯ ҳаст ҷангии ҳазор
به فرمان او هست جنگی هزار
Ки ҳар як хурӯшад чу абри баҳор
که هر یک خروشد چو ابر بهار
Дарин кӯҳ ҳастанд бастаи камар
درین کوه هستند بسته کمر
Гирифтаи з ҳар сӯи ҳамаи кӯҳ ва дар
گرفته ز هر سو همه کوه و در
Палангони зи бимаши ниҳони зери санг
پلنگان ز بیمش نهان زیر سنگ
Бхоӣид аз кини девони зи ҷанг
بخائید از کین دیوان ز جنگ
Дарин гуфтугӯ буд бо паҳлавон
درین گفتگو بود با پهلوان
Ки пайдо шуд он деви тираи равон
که پیدا شد آن دیو تیره روان
Хурӯшанда шуд ҳамчуи ғуррандаи абр
خروشنده شد همچو غرنده ابر
Ки ларзид ҳомӯну дашти ҳужабр
که لرزید هامون و دشت هژبر
Наҳангони зи бимаш ба дарёии об
نهنگان ز بیمش به دریای آب
Гурезанда гашта дилии пари зи тоб
گریزنده گشته دلی پر ز تاب
Палангон фиканданд чанголи чарм
پلنگان فکندند چنگال چرم
Азин деви коҳади ҳамеи гарми гарм
ازین دیو کاهد همی گرم گرم