Ба киштӣ даромад сипаҳдори сом

به کشتی درآمد سپهدار سام

Чу ғаввос дар об кард ӯ мақом

چو غواص در آب کرد او مقام

Ҳамон чори киштӣ барафрохтанад

همان چار کشتی برافراختند

Ба дарёии ахзар ҳаме тохтанд

به دریای اخضر همی تاختند

Яке бод бархест дилхоҳашон

یکی باد برخاست دلخواهشان

Биёрост гуфтӣ ҳамеи корашон

بیاراست گفتی همی کارشان

Ду шаб ронад киштӣ чу млоҳён

دو شب راند کشتی چو ملاحیان

Дувум рӯз багушӯд ӯ бодбон

دوم روز بگشود او بادبان

Саводи яке шаҳр омад падед

سواد یکی شهر آمد پدید

Шитобон чу киштӣ ба соҳил расед

شتابان چو کشتی به ساحل رسید

Ба соҳили ялон бор андохтанд

به ساحل یلان بار انداختند

Ба сӯии ҷазира яке тохтанд

به سوی جزیره یکی تاختند

Даромад дар он шаҳри шопӯри шер

درآمد در آن شهر شاپور شیر

Сегон дид чун аждаҳои далер

سگان دید چون اژدهای دلیر

Ду сар дид аз он мардумони як ба як

دو سر دید از آن مردمان یک به یک

Ба як рӯй одам ба як рӯй саг

به یک روی آدم به یک روی سگ

Ба сӯрати чунон саг ба гуфтори зишт

به صورت چنان سگ به گفتار زشت

Ту гуфтӣ зи дӯзахи бадишони сиришт

تو گفتی ز دوزخ بدیشان سرشت

Чу эшон бидиданд шопӯр ро

چو ایشان بدیدند شاپور را

Мари он номвари ширбозў ро

مر آن نامور شیربازو را

Шигифтӣ ба шопӯр дармонданд

شگفتی به شاپور درماندند

Варои пеши солорашони хонданд

ورا پیش سالارشان خواندند

Бигуфтанд бо шоҳи кирдор ӯ

بگفتند با شاه کردار او

Ки як рӯй дорад яке номҷўӣ

که یک روی دارد یکی نامجوی

Набошад нишони сегӣ дар таниш

نباشد نشان سگی در تنش

зи чарм палангаст пероҳанаш

ز چرم پلنگ است پیراهنش

Чу ин гуфта бишунид азишон клоб

چو این گفته بشنید ازیشان کلاب

Биёред гуфтои варо бо шитоб

بیارید گفتا ورا با شتاب

Ббрднди шопӯр дар пеши шоҳ

ببردند شاپور در پیش شاه

Даромад ба харгоҳи он кӣнаи хоҳ

درآمد به خرگاه آن کینه خواه

Яке аҳриман дид тани ҳамчуи кӯҳ

یکی اهرمن دید تن همچو کوه

Замини зери поиши саросари сутӯҳ

زمین زیر پایش سراسر ستوه

Сиррӣ чун сари саги сиррии одамӣ

سری چون سر سگ سری آدمی

Надид ҳеҷ бо одамаши мардумӣ

ندید هیچ با آدمش مردمی

з шопӯр пурсед чун омадӣ

ز شاپور پرسید چون آمدی

Ҳамоно ки эдар ба хӯн омадӣ

همانا که ایدر به خون آمدی

Чаҳ ҷўӣии ту дар шаҳри сгсори шоҳ

چه جوئی تو در شهر سگسار شاه

Магари аўФтодӣ ба ногуҳи зи роҳ

مگر اوفتادی به ناگه ز راه

Надониста эдар фитодат гузар

ندانسته ایدر فتادت گذر

Ба чанголи ин мардуми кӣнаи вар

به چنگال این مردم کینه ور

Фикандӣ ба дандони мо ҷони хеш

فکندی به دندان ما جان خویش

Надидӣ дарин дарди домони хеш

ندیدی درین درد دامان خویش

Басӣ дайр соласт то одамӣ

بسی دیر سالست تا آدمی

Нахурдем ва ҳастем аз эдар ғамӣ

نخوردیم و هستیم از ایدر غمی

Кунунат бадарем аз икдгр

کنونت بدریم از یکدگر

Ки дигар наёрад кас эдар гузар

که دیگر نیارد کس ایدر گذر

Бадв гуфт шопӯри к-эй мард шавам

بدو گفت شاپور کای مرد شوم

Ҳамин дам харобаст ин марзу бум

همین دم خرابست این مرز و بوم

Набинӣ зи сгсор эй шаҳи яке

نبینی ز سگسار ای شه یکی

Намонанд бар ҷои яке бишкӣ

نمانند بر جا یکی بیشکی

Сипаҳдор сомаст коиди зи роҳ

سپهدار سام است کآید ز راه

Наҳанги дмони гирди Эрони паноҳ

نهنگ دمان گرد ایران پناه

Шитобад ба пайкори шаддоду од

شتابد به پیکار شداد و عاد

Барандозади он тираи бадниҳод

براندازد آن تیره بدنهاد

Ба фармони яздони ҷони офарин

به فرمان یزدان جان آفرین

Бигирад ҳамаи марзи мағриби замин

بگیرد همه مرز مغرب زمین

Клоби ин суханро чу дар гӯш кард

کلاب این سخن را چو در گوش کرد

Ба монанди дарёи дилаш ҷӯш кард

به مانند دریا دلش جوش کرد

Ба лашкар чунин гуфт кандар дамид

به لشکر چنین گفت کاندر دمید

Танишро ба чангол дар хӯн кашид

تنش را به چنگال در خون کشید

Чу лашкар шуниданд монанди кӯҳ

چو لشکر شنیدند مانند کوه

Бадв ҳамла карданд чандини гуруҳ

بدو حمله کردند چندین گروه

Буғурред шопӯр монанди маст

بغرید شاپور مانند مست

Сӯии чўбдстши дароварди даст

سوی چوبدستش درآورد دست

Якеро бузади чӯб бар фарқи сар

یکی را بزد چوب بر فرق سر

Ки чун тўтёи гашт бар икдгр

که چون توتیا گشت بر یکدگر

Ба саги суваратон ҳамла оварад шер

به سگ صورتان حمله آورد شیر

Миёни сегон наъраи барзади далер

میان سگان نعره برزد دلیر

Пуровоз саг шуд ҳамаи размгоҳ

پرآواز سگ شد همه رزمگاه

Замин аз сегон гашт яксар сиёҳ

زمین از سگان گشت یکسر سیاه

Валикин азишон бияфканад чиҳил

ولیکن ازیشان بیفکند چهل

Саросари замини гашт аз хӯн чу гул

سراسر زمین گشت از خون چو گل

Сияҳ кард аз гирди паии ҳўр ро

سیه کرد از گرد پی هور را

Ба дандон гузиданд шопӯр ро

به دندان گزیدند شاپور را

Набад хастаи шопӯри фархундаи шер

نبد خسته شاپور فرخنده شیر

Хирадманду дарёдилу ҷон пазир

خردمند و دریادل و جان‌پذیر

Сегон гирд ӯ наъра бардоштанд

سگان گرد او نعره برداشتند

Ҳамаи наъра аз чархи бгзоштнд

همه نعره از چرخ بگذاشتند

Чу хуршеди баргашт бегоҳ шуд

چو خورشید برگشت بیگاه شد

Сипаҳбади зи кораш чу огоҳ шуд

سپهبد ز کارش چو آگاه شد

Ба млоҳ гуфт эй ҷаҳонҷӯии шер

به ملاح گفت ای جهانجوی شیر

Хирадманду бедор ва бисёр дайр

خردمند و بیدار و بسیار دیر

Ҳамоно ки шопӯри гӯ баста шуд

همانا که شاپور گو بسته شد

Ва ё ваии зи сгсорён хаста шуд

و یا وی ز سگساریان خسته شد

Шавам то бубинам ки чунаст ҷанг

شوم تا ببینم که چونست جنگ

Чаро кард шопӯри чандини диранг

چرا کرد شاپور چندین درنگ

Ба тавфиқи яздони парвардгор

به توفیق یزدان پروردگار

Ба сгсори созами ҳамаи рӯзи тор

به سگسار سازم همه روز تار

Бигуфт ва бапушед ҷангии зира

بگفت و بپوشید جنگی زره

Бузад бар ду абрӯии парчини гиреҳ

بزد بر دو ابروی پرچین گره

Камари баст ва бигирифт найза ба даст

کمر بست و بگرفت نیزه به دست

Сипар зад абр гуфт чун пели маст

سپر زد ابر گفت چون پیل مست

Нишаст он диловар ба зини ғроб

نشست آن دلاور به زین غراب

Биёмад ғаривон ба сӯии клоб

بیامد غریوان به سوی کلاب