Сар моҳ омад ба киштии далер

سر ماه آمد به کشتی دلیر

Ба дарё даромад гӯи шергир

به دریا درآمد گو شیرگیر

Тамошои дарё ҳаме кард ва рафт

تماشای دریا همی کرد و رفت

зи кирдор яздон бимонада шигифт

ز کردار یزدان بمانده شگفت

Ду ҳафта дигар монда бар рӯй об

دو هفته دگر مانده بر روی آب

Ба шаҳри зрндоб будаш шитоб

به شهر زرنداب بودش شتاب

Сими ҳафтаи ногуҳ ҷзирӣ бидид

سیم هفته ناگه جزیری بدید

Саросари пар аз лолау шнблид

سراسر پر از لاله و شنبلید

з млоҳ пурсед онгоҳи сом

ز ملاح پرسید آنگاه سام

Чаҳ ҷоӣисти ӣнҷо чаҳ хонанд ном

چه جائیست اینجا چه خوانند نام

Бадв гуфт млоҳи к-эии паҳлавон

بدو گفت ملاح کای پهلوان

Дринҷо буд ҷои нимаи танон

درینجا بود جای نیمه تنان

Яке подшоҳаст чун дев зуаш

یکی پادشاه است چون دیو زوش

Тани нимау ном ӯ гашта гӯш

تن نیمه و نام او گشته گوش

Ҳамаи ҷодӯу ҷини бидодгар

همه جادو و جن بیدادگر

Ба хўнриз мардум бибаста камар

به خونریز مردم ببسته کمر

Азинҳои тан дев ноед раҳо

ازینها تن دیو ناید رها

Нтобад бад-ӣнҳо тани аждаҳо

نتابد بدینها تن اژدها

Надонам чаҳ ояд ба мо зини ҷзир

ندانم چه آید به ما زین جزیر

Забун ояд аз чанг он нараҳ шер

زبون آید از چنگ آن نره شیر

Шигифтӣ далеранд нимаи танон

شگفتی دلیرند نیمه تنان

Забони одаму дил чу аҳрӣманон

زبان آدم و دل چو اهریمنان

Бадв боз шуд офариниши тамом

بدو باز شد آفرینش تمام

Чаҳ аз дӯсту душман чаҳ аз хосу ом

چه از دوست و دشمن چه از خاص و عام

Ғарази зин мисли зон бигуфтам туро

غرض زین مثل زان بگفتم ترا

Ҳама дар маънии бсФтми ту ро

همه در معنی بسفتم تو را

Ки парвардгори замину замон

که پروردگار زمین و زمان

Нахусти нимаи тани офарид аз ҷаҳон

نخست نیمه تن آفرید از جهان

Ба таърихи ҷоӣӣ ки бишнида Эй

به تاریخ جائی که بشنیده‌ای

Ба ҳрдФтрии шарҳи он дида Эй

به هردفتری شرح آن دیده‌ای

Шунидам зи донопжўҳони пок

شنیدم ز داناپژوهان پاک

Ки чун офариди эзади ин обу хок

که چون آفرید ایزد این آب و خاک

Ҳамин ҷони ин мардумони офарид

همین جان این مردمان آفرید

Варои тинат аз оташ омад падед

ورا طینت از آتش آمد پدید

Ба гетии басии зишту бадкора буд

به گیتی بسی زشت و بدکاره بود

Гирифтори нафаси ситамкора буд

گرفتار نفس ستمکاره بود

зи фармони додари печиди сар

ز فرمان دادار پیچید سر

Ба хунрезӣу фисқи бастаи камар

به خونریزی و فسق بسته کمر

Замонӣ ба ёди ҷаҳони офарин

زمانی به یاد جهان آفرین

Набӯд он фарибандаи нопоки дайн

نبود آن فریبنده ناپاک دین

Худованди рӯзии даҳ раҳнамо

خداوند روزی ده رهنما

Ғазаб кард бар марди нопок ро

غضب کرد بر مرد ناپاک را

Барандохт тухми варо аз ҷаҳон

برانداخت تخم ورا از جهان

Чаҳ дар ошкор ва чаҳ андари ниҳон

چه در آشکار و چه اندر نهان

Басии соли гетӣ маъаттал бимонад

بسی سال گیتی معطل بماند

Замин шуд харобу фалак гашт кунад

زمین شد خراب و فلک گشت کند

Дигарбораи парвардгори ҷаҳон

دگرباره پروردگار جهان

Банно кард аз нави замину замон

بنا کرد از نو زمین و زمان

Ҷаҳон буд ояндаи шани раҳнамо

جهان بود آینده‌شان رهنما

Ҷаҳон пар шуд аз мардуму чорпо

جهان پر شد از مردم و چارپا

Нахустин зи одами алайҳи ассалом

نخستین ز آدم علیه‌السلام

Падед омад ин ҷумлагии вассалом

پدید آمد این جملگی والسلام

Мари ин қисса аз баҳр ин гуфтамат

مر این قصه از بهر این گفتمت

Ҳама дар маънӣ бидон сФтмт

همه در معنی بدان سفتمت

Ки ин бум ва ин марзи нимаи танон

که این بوم و این مرز نیمه تنان

Ки ҳастӣ дарави сӯгвору навон

که هستی درو سوگوار و نوان

Банно гаштааст андари он рӯзгор

بنا گشته است اندر آن روزگار

Ба фармони додари парвардгор

به فرمان دادار پروردگار

Кунун шуҳра гашта бидон қавми од

کنون شهره گشته بدان قوم عاد

Надорад касе ин шигифтӣ ба ёд

ندارد کسی این شگفتی به یاد

Буд шоҳашонро даҳ ва ду ҳазор

بود شاهشان را ده و دو هزار

Ба сол ар шуморӣ Аё номдор

به سال ار شماری ایا نامدار

Кас аз бимашони андарин тираи роҳ

کس از بیمشان اندرین تیره راه

Наёяд зи андешаи гӯши шоҳ

نیاید ز اندیشه گوش شاه

Чунин гуфт млоҳро соми шер

چنین گفت ملاح را سام شیر

Ки эй марди доноӣ бисёр дайр

که ای مرد دانای بسیار دیر

Барорам дамор аз шаҳаншоҳи гӯш

برآرم دمار از شهنشاه گوش

На дасташи гузорам ба ҷо ва на гӯш

نه دستش گذارم به جا و نه گوش

Пас онгоҳи киштӣ ба соҳил расед

پس آنگاه کشتی به ساحل رسید

Ба ногуҳи яке нимаи танро бидид

به ناگه یکی نیمه تن را بدید

Бифармуд конро биёред пеш

بفرمود کان را بیارید پیش

Бубинам чаҳ доранд аз ройу кеш

ببینم چه دارند از رای و کیش

Киро мепарастанд дар рӯзгор

که را می‌پرستند در روزگار

Чаҳ гӯйанд дар роҳи парвардгор

چه گویند در راه پروردگار

Бирафтанду бурданди он ним тан

برفتند و بردند آن نیم تن

Шигифтӣ форуманд он анҷуман

شگفتی فروماند آن انجمن

Ба як чашм ва як гӯши як дасту по

به یک چشم و یک گوش یک دست و پا

Ҳамеша ба як даст ва як пои сто

همیشه به یک دست و یک پا ستا

Дигарбораи он пери фархундаи фол

دگرباره آن پیر فرخنده فال

Чунин гуфт бо паҳлу бе ҳам?ил

چنین گفت با پهلو بی‌همال

Ки эй гирди бедори равшани равон

که ای گرد بیدار روشن روان

Шигифтӣ буванд ин чунин мардумон

شگفتی بوند این چنین مردمان

Бигиранд оҳӯ ба так дар шикор

بگیرند آهو به تک در شکار

Замонӣ нагиранд як ҷои қарор

زمانی نگیرند یک جا قرار

Бад-ӣни ним тани ҷисм ва ин чашму гӯш

بدین نیم‌تن جسم و این چشم و گوش

Нтобанд аз ҳайбати шер зуаш

نتابند از هیبت شیر زوش

Ба гардани ду бори ҳиўнро баранд

به گردن دو بار هیون را برند

Ба неруи тани пелро лашкаранд

به نیرو تن پیل را لشکرند

Валикини шигифтӣ дигар гӯш кун

ولیکن شگفتی دگر گوش کن

Ҳар он чиз гуфтам фаромӯш кун

هر آن چیز گفتم فراموش کن

Набошад ба наздики эшон хӯриш

نباشد به نزدیک ایشان خورش

Надонам чаҳ сон ёфта парвариш

ندانم چه سان یافته پرورش

Бараҳна ба тани солиён дар ҷаҳон

برهنه به تن سالیان در جهان

Чунин халқи гаштанд аз ногаҳон

چنین خلق گشتند از ناگهان

Пас онгаҳ мрони мард бе туашу тан

پس آنگه مرآن مرد بی‌توش و تن

Биёмад ба назд яли разми тан

بیامد به نزد یل رزم‌تن

Заминро бабўсед ва кард офарин

زمین را ببوسید و کرد آفرین

Сано гуфт бар паҳлавони казин

ثنا گفت بر پهلوان کزین

Бигуфто ки шод омадӣ шодком

بگفتا که شاد آمدی شادکام

Далери ҷаҳони гирди солори сом

دلیر جهان گرد سالار سام

Сӯии разми шаддоди тозӣ чу бод

سوی رزم شداد تازی چو باد

Ки бандии ду бозуии шаддоди од

که بندی دو بازوی شداد عاد

Наёяд ба дасти ту ӯро замон

نیاید به دست تو او را زمان

Ки солаш дарозаст он бадгумон

که سالش دراز است آن بدگمان

Яке пӯр дорад шадидаст ном

یکی پور دارد شدید است نام

Ки симурғ ва анқо бигирад ба дом

که سیمرغ و عنقا بگیرد به دام

Варо ҳаст сесад араш брзу ёл

ورا هست سیصد ارش برز و یال

Надорад ба гетӣ касеро ҳам?ил

ندارد به گیتی کسی را همال

Ба неруи тан кӯҳ шуд зу сутӯҳ

به نیرو تن کوه شد زو ستوه

Ба бозуи дарахт ва ба паҳнои кӯҳ

به بازو درخت و به پهنای کوه

Варои ҳуш дар дасту бозуии тест

ورا هوش در دست و بازوی تست

Ба мардии куҷои ҳам тарозуии тест

به مردی کجا هم ترازوی تست

з диданаши паҳлу шигифтӣ бимонад

ز دیدنش پهلو شگفتی بماند

Бирав дар фаровон суханҳо баранд

برو در فراوان سخنها براند

Казин гӯнаи пайкар азу шуд падед

کزین گونه پیکر ازو شد پدید

Лаби худ зи ҳайрат ба дандон гузид

لب خود ز حیرت به دندان گزید

Бипурсед азуи гирди разми озмоӣ

بپرسید ازو گرد رزم‌آزمای

Крои донеи андари ҷаҳони раҳнамоӣ

کرا دانی اندر جهان رهنمای

Ҷузи Иблис дигар ндонем кас

جز ابلیس دیگر ندانیم کس

Шиносем ӯро ба гетӣу бас

شناسیم او را به گیتی و بس

Надид аз тан ӯ нишонеи падед

ندید از تن او نشانی پدید

Ту гуфтӣ ки бодии бадви дрдмид

تو گفتی که بادی بدو دردمید

зи соми сипаҳи дор бо ройу ҳуш

ز سام سپه‌دار با رای و هوش

Хабар шуд ба наздикии шоҳи гӯш

خبر شد به نزدیکی شاه گوش

Бигуфтанд комди зи эрониён

بگفتند کآمد ز ایرانیان

Далерӣ ба пайкори бастаи миён

دلیری به پیکار بسته میان

Шитобад ба даргоҳи шаддоди од

شتابد به درگاه شداد عاد

з гршсб дорад ҳамоно нажод

ز گرشسب دارد همانا نژاد

зи кирдор ӯ буд огоҳи гӯш

ز کردار او بود آگاه گوش

Ниҳода ҳамеша бидон роҳи гӯш

نهاده همیشه بدان راه گوش

Ки гардии даройади зи Эрони замин

که گردی درآید ز ایران زمین

Камари баста дар разму пайкору кин

کمر بسته در رزم و پیکار و کین