Ғў кӯс бархест аз размгоҳ
غو کوس برخاست از رزمگاه
Ҷаҳони гашт бар чашми ҷодӯи сиёҳ
جهان گشت بر چشم جادو سیاه
Сипаҳбади з ҳар сӯ чу пелони маст
سپهبد ز هر سو چو پیلان مست
Тани ним тан карда бар хоки паст
تن نیمتن کرده بر خاک پست
зи як сӯии шопӯру қлўоди гирд
ز یک سوی شاپور و قلواد گرد
Тани нобакор аз замини баршумурд
تن نابکار از زمین برشمرد
Ба ҳар ҳамла кушта бишуд сӣ чиҳил
به هر حمله کشته بشد سی چهل
Ҳамаи хоки майдони зи хӯни гашти гул
همه خاک میدان ز خون گشت گل
Бидон то биёмад ба наздики гӯш
بدان تا بیامد به نزدیک گوش
Яке нима тан дид бо ҷангу ҷӯш
یکی نیمه تن دید با جنگ و جوش
Ба боло ба монанди нимаи дарахт
به بالا به مانند نیمه درخت
Валикин ба неруӣ чун кӯҳи сахт
ولیکن به نیروی چون کوه سخت
Даромад абои теғи ҳиндӣ ба даст
درآمد ابا تیغ هندی به دست
Казу кӯҳ ва ҳомӯн шудӣ ҷумлаи паст
کزو کوه و هامون شدی جمله پست
Бадв гуфт к-эй бдрг шавам рӯй
بدو گفت کای بدرگ شوم روی
Чаҳ кардӣ з чора шудӣ ҷангҷӯӣ
چه کردی ز چاره شدی جنگجوی
Ндонӣ ки яздон додоўр аст
ندانی که یزدان دادآور است
Ба ҳар ҷойгаҳи бандаро ёвар аст
به هر جایگه بنده را یاور است
Касе кӯ ба яздон паноҳ оварад
کسی کو به یزدان پناه آورد
Ҷаҳони пеши ҷодӯ сиёҳ оварад
جهان پیش جادو سیاه آورد
Хдоӣӣ ки қодир буд дар ҷаҳон
خدائی که قادر بود در جهان
Сарафроз азу гашта ҳар ҷои маон
سرافراز ازو گشته هر جا مهان
Чу номи худованд ӯро ба гӯш
چو نام خداوند او را به گوش
Билразед дил дар бар тираи ҳуш
بلرزید دل در بر تیره هوش
Яке ҳамла оварад бар номвар
یکی حمله آورد بر نامور
Рух номвар гашта аз дарди зар
رخ نامور گشته از درد زر
Касоне ки доранд пайкари дуруст
کسانی که دارند پیکر درست
Ба размами гуҳ кӣна ҳастанд суст
به رزمم گه کینه هستند سست
Ту хоҳӣ ки як по ва як дасту гӯш
تو خواهی که یک پا و یک دست و گوش
Дроӣӣ ба майдони шерон зуаш
درآئی به میدان شیران زوش
Ба посух бигуфташ ки эй соми шер
به پاسخ بگفتش که ای سام شیر
Ҳамоно ки гаштии ту аз умри сайр
همانا که گشتی تو از عمر سیر
Қисм бар худовандии пӯри од
قسم بر خداوندی پور عاد
Ба об ва ба хок ва ба оташ ба бод
به آب و به خاک و به آتش به باد
Ки шаддодашони офарӣда ба даҳр
که شدادشان آفریده به دهر
Ҳам аз баҳри нӯш ва ҳам аз баҳри заҳр
هم از بهر نوش و هم از بهر زهر
Ки созам ба ту ҳамла дар корзор
که سازم به تو حمله در کارزار
Нмонм ки бинӣ дигар рӯй ёр
نمانم که بینی دگر روی یار
Ту хоҳӣ ки бо духти фағфури шоҳ
تو خواهی که با دخت فغفور شاه
Кашии бодаи лаъл дар пешгоҳ
کشی باده لعل در پیشگاه
Ҳамин дами азин ҳарбаи ҷони ситон
همین دم ازین حربه جان ستان
Танатро ба хоки андари орми ниҳон
تنت را به خاک اندر آرم نهان
Барошуфт азин гуфта соми далер
برآشفت ازین گفته سام دلیر
Даромад зи ҷои ҳамчуи ғуррандаи шер
درآمد ز جا همچو غرنده شیر
Бадв гуфт к-эии бдрги бднжод
بدو گفت کای بدرگ بدنژاد
Ниёйиши нмоӣӣ ба шаддоди од
نیایش نمائی به شداد عاد
Баровард аз он ғуссаи гурзи гарон
برآورد از آن غصه گرز گران
Бузад бар сари шоҳи нимаи танон
بزد بر سر شاه نیمه تنان
Ки ӯро дар он дашт гирданд паст
که او را در آن دشت گرداند پست
Ба як ҳамлаи он лашкарашро шикаст
به یک حمله آن لشکرش را شکست
Ҷаҳони сар ба сари баҳри хуноби гашт
جهان سر به سر بحر خوناب گشت
Дили санг аз бими ваии оби гашт
دل سنگ از بیم وی آب گشت
Ҳуҷум овареданд деву парӣ
هجوم آوریدند دیو و پری
Ҳамеи ним тан шуд зи ҷони аспр
همی نیمتن شد ز جان اسپری
Намонданд азишон як тан ба даҳр
نماندند ازیشان یک تن به دهر
Ҳамаи куштаи гаштанд аз теғи қаҳр
همه کشته گشتند از تیغ قهر
Чу таслими он даст андоз дид
چو تسلیم آن دستانداز دید
Дар бахт бар рӯй худ боз дид
در بخت بر روی خود باز دید
Пиёда шуд аз асби таслими шоҳ
پیاده شد از اسب تسلیم شاه
зи пои музеии афканд ва аз сари кулоҳ
ز پا موزه افکند و از سر کلاه
Заминро бабўсед дар пеши сом
زمین را ببوسید در پیش سام
Ҳаме гуфт к-эии сом бо фару ком
همی گفت کای سام با فر و کام
Ҳамеша зи ту давр чашм бидон
همیشه ز تو دور چشم بدان
Ки ҳастӣ хирадманд бар бхрдон
که هستی خردمند بر بخردان
Ки ҳам бо нажодӣ ва ҳам боҳунар
که هم با نژادی و هم باهنر
Надидам ба гетии бад-ӣни сони гуҳар
ندیدم به گیتی بدین سان گهر
Худованди гардуни туро зӯр дод
خداوند گردون تو را زور داد
Ба майдони кин ахтар омӯз дод
به میدان کین اختر آموز داد
Сипаҳбад ба гуфтор ӯ бингаред
سپهبد به گفتار او بنگرید
Яке пер монанда шед дид
یکی پیر ماننده شید دید
Ба гардиши ҳазорон зи деву парӣ
به گردش هزاران ز دیو و پری
Ба гардиши ситода чу ангуштарӣ
به گردش ستاده چو انگشتری
Чу шамса даромад ба монанди моҳ
چو شمسه درآمد به مانند ماه
Ба сари бастаи се банди машки сиёҳ
به سر بسته سه بند مشک سیاه
Ду чашми сиёҳаш чу таркони ҷанг
دو چشم سیاهش چو ترکان جنگ
Ба абрӯи камон ва ба мижгони хаданг
به ابرو کمان و به مژگان خدنگ
Фиканда ба гулбарги мишкӣни зира
فکنده به گلبرگ مشکین زره
Шикан бар шикани бади гиреҳ бар гиреҳ
شکن بر شکن بد گره بر گره
Ва ё ҳиндӯ омад ба бозори чин
و یا هندو آمد به بازار چین
Шуд аз кам баҳои чини баҳри чин
شد از کمبهائی چین بهر چین
Ба хуршеди рухшандаи афкандаи дом
به خورشید رخشنده افکنده دام
Ва ё ҳола бар гирди моҳи тамом
و یا هاله بر گرد ماه تمام
Лаби лаъли ширин ӯ чун шукр
لب لعل شیرین او چون شکر
Ва ё дарҷи ёқӯт дар ваии гуҳар
و یا درج یاقوت در وی گهر
Забон дар даҳонаш хирадро равон
زبان در دهانش خرد را روان
Ва ё ғунча дар барги гули бади ниҳон
و یا غنچه در برگ گل بد نهان
Зқни себ дар себи дилгири чоҳ
ذقن سیب در سیب دلگیر چاه
Ва ё қатраи обии муъаллақ ба чоҳ
و یا قطره آبی معلق به چاه
Ба гардан чу оҳӯ ба нармӣ чу оҷ
به گردن چو آهو به نرمی چو عاج
Гирифтаи зи малики ҷаҳон ӯ хароҷ
گرفته ز ملک جهان او خراج
Шудаи сина монанди рухшандаи тоб
شده سینه مانند رخشنده تاب
Ду пистон бадв гашта симини ҳубоб
دو پستان بدو گشته سیمین حباب
зи болой ӯ сарви мондаи хаҷал
ز بالای او سرو مانده خجل
Вази он рӯ бимонада варои по ба гул
وز آن رو بمانده ورا پا به گل
Гирифтаи сари танбали бдкнш
گرفته سر تنبل بدکنش
ДроФкндаҳ дар пои брзи маниш
درافکنده در پای برز منش
Бипурсед соми диловари зи моҳ
بپرسید سام دلاور ز ماه
Кӣии ту бад-ӣни ҳасану дили никхўоаҳ
کئی تو بدین حسن و دل نیکخواه
Бадви шамсаи бргФти қиссаи тамом
بدو شمسه برگفت قصه تمام
Ки чун буд он ҷодӯии бднзом
که چون بود آن جادوی بدنظام
Дигар гуфт раҳмон буд боби ман
دگر گفت رحمان بود باب من
Ки равшан шуд аз фар ӯ оби ман
که روشن شد از فر او آب من
Бадишон ҳаме гуфт соми офарин
بدیشان همی گفت سام آفرین
Ки фархундаи тони бод рӯй замин
که فرخندهتان باد روی زمین
Чу таслим бо меҳр ӯ рой кард
چو تسلیم با مهر او رای کرد
Ҳам онҷои саропарда бар пой кард
هم آنجا سراپرده بر پای کرد
Сипаҳбад нишаст аз бар тахти зар
سپهبد نشست از بر تخت زر
Кушод аз майонаш киёнии камар
گشاد از میانش کیانی کمر
Ба хизмат ба пои шоҳи таслими пер
به خدمت به پا شاه تسلیم پیر
Дигар сӯии қлўоду шопӯри шер
دگر سوی قلواد و شاپور شیر
Парӣ саф кашида рада бар рада
پری صف کشیده رده بر رده
Ҳамаи ҷомҳошон ба зари ождаҳ
همه جامهاشان به زر آژده
Ту гуфтӣ биҳиштӣаст пардаи саро
تو گفتی بهشتی است پرده سرا
Ҳамаи ҳурёни пеши паҳлу ба по
همه حوریان پیش پهلو به پا
Гирифтаи ҳамаи ъўдсўзон ба даст
گرفته همه عودسوزان به دست
Замин ва замон гашта аз буии маст
زمین و زمان گشته از بوی مست
Ба ҳар сӯ ки дидӣ сипаҳдори сом
به هر سو که دیدی سپهدار سام
Парӣ дар парии ҳамчуи моҳи тамом
پری در پری همچو ماه تمام
Ба ҳар як ки дидӣ ба аз дайгарӣ
به هر یک که دیدی به از دیگری
Ҳамаи сар ба сари нозу ишва гарӣ
همه سر به سر ناز و عشوهگری
Ки шояд ба дом ояд он паҳлавон
که شاید به دام آید آن پهلوان
Харидор ӯ гашта ҳар як ба ҷон
خریدار او گشته هر یک به جان
Дили соми ҷой дигар дар каманд
دل سام جای دگر در کمند
Ба занҷири ҳиҷрон шудаи пои банд
به زنجیر هجران شده پایبند
Чу ҳар сӯ призодгон бингаред
چو هر سو پریزادگان بنگرید
Ба ҳасани парии духти як тан надид
به حسن پریدخت یک تن ندید
Шудаи шамсаи соқӣу соғар ба даст
شده شمسه ساقی و ساغر به دست
Ду сад ғамза бар чашми пурфитнаи баст
دو صد غمزه بر چشم پرفتنه بست
СрФтнаҳ бикшод ҳар гӯнаи ноз
سرفتنه بگشاد هر گونه ناز
Нигоҳаш ҳаме кард изҳори роз
نگاهش همی کرد اظهار راز
Чу бигирифт азуи ҷоми фархундаи сом
چو بگرفت ازو جام فرخنده سام
з хӯн кард лабрези зарринаи ҷом
ز خون کرد لبریز زرینه جام
Бихӯрадӣ ки бар сараш нагиристӣ
بخوردی که بر سرش نگریستی
Дар он базми ъушрати чунон зистӣ
در آن بزم عشرت چنان زیستی
Чунин то ки ойина бигирифт занг
چنین تا که آئینه بگرفت زنگ
Шуд анҷоми афлоки азуи қӣри ранг
شد انجام افلاک ازو قیر رنگ
Сипаҳ маст гардид гардуни пер
سپه مست گردید گردون پیر
ДроФкндозини базми ҷомаш ба зер
درافکندازین بزم جامش به زیر