Бигуфт ин ва як ҳамла оварад дев
بگفت این و یک حمله آورد دیو
Сӯии ҷовдони наъра бар зад ғарив
سوی جاودان نعره بر زد غریو
Ки Эй нараҳ девон бо хашму тоб
که ای نره دیوان با خشم و تاب
Дроӣид эй моликони азоб
درآئید ای مالکان عذاب
Бидон то бигирам ман ин баданашон
بدان تا بگیرم من این بدنشان
Расиданд ҳар сӯии аҳрӣманон
رسیدند هر سوی اهریمنان
Ҳуҷум овареданд дар пои кӯҳ
هجوم آوریدند در پای کوه
Расиданд ҳар сӯии аҳримно
رسیدند هر سوی اهریمنا
Ҳамаи деви оташи хури рзмсоз
همه دیو آتش خور رزمساز
Ҳама оташ андоз бо сӯзу соз
همه آتشانداز با سوز و ساز
Чу соми он чунон дид пайкори ҷанг
چو سام آن چنان دید پیکار جنگ
Бҷўӣид аз хашми ҷангии паланг
بجوئید از خشم جنگی پلنگ
Нишаст аз бар чармаи сахти сам
نشست از بر چرمه سخت سم
Ки аз гирди самаши фалаки гашти гум
که از گرد سمش فلک گشت گم
Баровард он оташи обдор
برآورد آن آتش آبدار
Яке оташи андохт дар корзор
یکی آتش انداخت در کارزار
Ба қлўоду шопӯри фарзонаи мард
به قلواد و شاپور فرزانه مرد
Яке наъра зад шери андари набард
یکی نعره زد شیر اندر نبرد
Казин бади танон дашт созед пок
کزین بد تنان دشت سازید پاک
Бароред азин тираи девони ҳалок
برآرید ازین تیره دیوان هلاک
Матарсед аз разми деви азоб
مترسید از رزم دیو عذاب
Ки созами ман ин кӯҳи озрхроб
که سازم من این کوه آذرخراب
Якеро намоями азин кӯҳи санг
یکی را نمایم ازین کوه سنگ
Ба фармони яздон бо фару ҳонг
به فرمان یزدان با فر و هنگ
Кашами оташи дӯзах аз хӯнашон
کشم آتش دوزخ از خونشان
Ки аз ман бимонад дар олами нишон
که از من بماند در عالم نشان
Ба яздон паноҳед дар размгоҳ
به یزدان پناهید در رزمگاه
Ки ӯ медиҳад бандаро дастгоҳ
که او میدهد بنده را دستگاه
Ба ҳамла даромад яли паҳлавон
به حمله درآمد یل پهلوان
Ҳамеи номи бргФти равшани равон
همی نام برگفت روشن روان
Ба сӯй самандар даромад далер
به سوی سمندر درآمد دلیر
Ба чанголи шамшер чун нараҳ шер
به چنگال شمشیر چون نره شیر
Самандари бадви ҳам яке ҳамла кард
سمندر بدو هم یکی حمله کرد
Казон дарра бархест аз чархи гирд
کزان دره برخاست از چرخ گرد
Амӯдӣ дарандохт бар соми ял
عمودی درانداخت بر سام یل
Битундӣад ва бикшод бар ваии бағал
بتندید و بگشاد بر وی بغل
Сипар бар сар оварад соми савор
سپر بر سر آورد سام سوار
Супурдаи дилу ҷон ба парвардгор
سپرده دل و جان به پروردگار
Самандари фурӯи кӯфти гурзи гарон
سمندر فرو کوفت گرز گران
Ки дӯзах шуд аз бими гурзаши навон
که دوزخ شد از بیم گرزش نوان
Ки овоаши печид бар брзи кӯҳ
که آواش پیچید بر برز کوه
Ҳамаи кӯҳ аз овоз ӯ шуд сутӯҳ
همه کوه از آواز او شد ستوه
Сари паҳлавонро нашуд зу хабар
سر پهلوان را نشد زو خبر
Ба фармони додари фирӯзгар
به فرمان دادار فیروزگر
Самандар дигар кӯфти гурзи гарон
سمندر دگر کوفت گرز گران
Ба монандаи путки оҳангарон
به ماننده پتک آهنگران
Се гурзи паёпай бузад нараҳ дев
سه گرز پیاپی بزد نره دیو
Ки аз кӯҳу ҳомӯни баромади ғарив
که از کوه و هامون برآمد غریو
Бадв гуфт ҷангии сипаҳдори сом
بدو گفت جنگی سپهدار سام
Ки эй деви тираи дили тираи ком
که ای دیو تیره دل تیره کام
Амӯди марои ҳам яке нӯш кун
عمود مرا هم یکی نوش کن
Ҳамаи разми худро фаромӯш кун
همه رزم خود را فراموش کن
Бихандед бар соми деви палид
بخندید بر سام دیو پلید
Ки гурз ту мӯем наёрад халид
که گرز تو مویم نیارد خلید
Ба ман дод шаддоди куполи ҷанг
به من داد شداد کوپال جنگ
Нтобад ба чанголи ман хораи санг
نتابد به چنگال من خاره سنگ
Чу ман абрувонро дрорм ба тоб
چو من ابروان را درآرم به تاب
Танатро дарандозам андари азоб
تنت را دراندازم اندر عذاب
Сипаҳбад чу бишунид бркрди асб
سپهبد چو بشنید برکرد اسب
Биёмад буриши ҳамчуи озргшсб
بیامد برش همچو آذرگشسب
Амӯд Наримон баровард шер
عمود نریمان برآورد شیر
Фурӯи кӯфт бар тарки деви далер
فرو کوفت بر ترک دیو دلیر
Ки мағзи сару китфу ёлу буриш
که مغز سر و کتف و یال و برش
Ҳама нарм гардид бо пайкараш
همه نرم گردید با پیکرش
Чу диданди девони мари он ёлу брз
چو دیدند دیوان مر آن یال و برز
Чунон фарау разм ва он дасту гурз
چنان فره و رزم و آن دست و گرز
Шигифтӣ бимонаданд аз он комёб
شگفتی بماندند از آن کامیاب
Каз он гӯна куштааст деви азоб
کز آن گونه کشته است دیو عذاب
зи сӯй дигар гирди шопӯри шер
ز سوی دگر گرد شاپور شیر
Сари деви дигари дароварди зер
سر دیو دیگر درآورد زیر
Ба ҳар сӯ хурӯшед чун пели маст
به هر سو خروشید چون پیل مست
Намӯда ба девони ҳамон зарби даст
نموده به دیوان همان ضرب دست
Ҳамон гирди қлўоди заррини кулоҳ
همان گرد قلواد زرین کلاه
Ба шамшер май кишт дар размгоҳ
به شمشیر میکشت در رزمگاه
Бикуштанд чандон зи девони од
بکشتند چندان ز دیوان عاد
Ки аз дарраи хӯни рӯ ба дарёи ниҳод
که از دره خون رو به دریا نهاد
Гуруҳ дигар деви андари дарра
گروه دگر دیو اندر دره
Дар оташ фиканданд худ яксара
در آتش فکندند خود یکسره
Шуда нараҳ девони дили гмрҳон
شده نره دیوان دل گمرهان
Басони самандар дар оташи ниҳон
بسان سمندر در آتش نهان
Ду рӯз ва ду шаби паҳлуи номдор
دو روز و دو شب پهلو نامدار
Ҳамеи кишти деви андари он кӯҳсор
همی کشت دیو اندر آن کوهسار
Сеюм рӯз бар шуд фарози дарра
سوم روز بر شد فراز دره
Ҷаҳони пари зи оташ шудаи яксара
جهان پر ز آتش شده یکسره
Ҳамеи шуъла бар чарх хур ме кашид
همی شعله بر چرخ خور میکشید
Абри хирмани моҳ сар ме кашид
ابر خرمن ماه سر میکشید