Ба наздик додар шуд сарфароз

به نزدیک دادار شد سرفراز

Заминро бабўседу барадаши намоз

زمین را ببوسید و بردش نماز

Чунин гуфт к-эии довари обу хок

چنین گفت کای داور آب و خاک

зи ту боди оташи пар аз биму пок

ز تو باد آتش پر از بیم و پاک

Ҷаҳони сар ба сари зери фармони тест

جهان سر به سر زیر فرمان تست

Вагар обу оташи ҳама зон туаст

وگر آب و آتش همه زان توست

Марои бахту неру ба шаддоди даҳ

مرا بخت و نیرو به شداد ده

Шикастӣ бар ин лашкари оди даҳ

شکستی بر این لشکر عاد ده

Яке чора аз баҳр оташ бисоз

یکی چاره از بهر آتش بساز

Ки бечорагонро тўӣии чораи соз

که بیچارگان را توئی چاره‌ساز

Ки ман дӯзаху ҷинат ӯ хароб

که من دوزخ و جنت او خراب

Бисозам ки шаддод ояд ба тоб

بسازم که شداد آید به تاب

Барандозами ин тухми нопоки дев

براندازم این تخم ناپاک دیو

Ки кардаст номи худашро хдиў

که کردست نام خودش را خدیو

Хдиўи замонаи саросари тўӣӣ

خدیو زمانه سراسر توئی

Ба ҳарҷоӣ бар бандаи ёвари тўӣӣ

به هرجای بر بنده یاور توئی

Бигуфту бимолиди рух бар замин

بگفت و بمالید رخ بر زمین

Ҳамон дам ба фармони ҷони офарин

همان دم به فرمان جان آفرین

зи гардун гарданда бархест абр

ز گردون گردنده برخاست ابر

Хурушон бар он кӯҳи сар чун ҳужабр

خروشان بر آن کوه سر چون هژبر

Яке барқу раъдии баромади наҳиф

یکی برق و رعدی برآمد نهیب

Ки сайлоб омад зи боло ба шеб

که سیلاب آمد ز بالا به شیب

Аз он абр борид борони чунон

از آن ابر بارید باران چنان

Ки он дарра пар шуд зи оби равон

که آن دره پر شد ز آب روان

Ҳамаи оташи дарраро оби барад

همه آتش دره را آب برد

Чу об омад аз кӯҳ , оташи Фсрд

چو آب آمد از کوه، آتش فسرد

Ҳамаи оташ аз фари марди сира

همه آتش از فر مرد سره

Ба фармон яздон бишуст аз дарра

به فرمان یزدان بشست از دره

Ҳар он кас ки барад ӯ паноҳ бар худо

هر آن کس که برد او پناه بر خدا

Ҳамеша буд кораш аз муддао

همیشه بود کارش از مدعا

Ҳамон дами расиданди ҷинии сипоҳ

همان دم رسیدند جنی سپاه

Ба пеши андари он буд таслими шоҳ

به پیش اندر آن بود تسلیم شاه

Чу он оташи дарра афсурда дид

چو آن آتش دره افسرده دید

Тани дев аз ҳар тараф мурда дид

تن دیو از هر طرف مرده دید

Шигифтӣ ба сом диловар бимонад

شگفتی به سام دلاور بماند

Бирав номи яздон фаровон бихонад

برو نام یزدان فراوان بخواند

Биёмад бабўсед пои далер

بیامد ببوسید پای دلیر

Дуо кард бар паҳлуи шергир

دعا کرد بر پهلو شیرگیر

Бар кӯҳи озар фурӯд омаданд

بر کوه آذر فرود آمدند

Ба дил бо майу бонг ва равад омаданд

به دل با می و بانگ و رود آمدند

Кашиданд бар дашти пардаи саро

کشیدند بر دشت پرده‌سرا

Хурӯшии баромади зи пардаи саро

خروشی برآمد ز پرده سرا

Ба ҳам нозу шодӣ дигар соз шуд

به هم ناز و شادی دگر ساز شد

Неу чанги мутриби ҳам овоз шуд

نی و چنگ مطرب هم آواز شد

Ба ҷилва даромад з ҳар сӯи парӣ

به جلوه درآمد ز هر سو پری

Чу чашми хуши худ ба соқигрӣ

چو چشم خوش خود به ساقیگری

Шудаи базм монанди базми уфуқ

شده بزم مانند بزم افق

Кашида з май лаъли нураши ттқ

کشیده ز می لعل نورش تتق

Парии пайкарони чеҳраи ороста

پری‌پیکران چهره آراسته

Паии шодии соми бархеста

پی شادی سام برخاسته

Дар он базми ноҳиди бади чанги зан

در آن بزم ناهید بد چنگ زن

Мау меҳру брҷиси бади чанги зан

مه و مهر و برجیس بد چنگ زن

Ба ёди парии духт хӯн ме гирист

به یاد پری‌دخت خون می‌گریست

Чгўим ки аз дард чун ме гирист

چگویم که از درد چون می‌گریست

Чунин то ки соқии базми фалак

چنین تا که ساقی بزم فلک

Бпимўди соғар ба малики малик

بپیمود ساغر به مُلک ملک

Азин ҷоми заррин менур дод

ازین جام زرین می‌ نور داد

Ҳамаи бода аз соғар ҳўр дод

همه باده از ساغر هور داد

Сипедаи сипаҳбади з рӯй шитоб

سپیده سپهبد ز روی شتاب

Камари баст ва бар шуд ба пушти ғроб

کمر بست و بر شد به پشت غراب