Аз он манзил омад сӯии боғу кишт
از آن منزل آمد سوی باغ و کشت
Хиромед аз онҷо ба сӯии биҳишт
خرامید از آنجا به سوی بهشت
Ҳамаи шаст дар шаст бади лолаи зор
همه شصت در شصت بد لالهزار
зи мурғон ба ҳар гӯшае нолаи зор
ز مرغان به هر گوشهای ناله زار
Ба ҳар шох мурғӣ кашида наво
به هر شاخ مرغی کشیده نوا
Замини махмали сабзу мишкӣни ҳаво
زمین مخمل سبز و مشکین هوا
Ба ҳар гӯшаи нассоҷи абри баҳор
به هر گوشه نساج ابر بهار
Кашида забонро ба ҳар ҷои бор
کشیده زبان را به هر جای بار
зи зарбафту дебои ҳамаи гӯнаи гаван
ز زربفت و دیبا همه گونهگون
Қазо бофта дода яксар бурун
قضا بافته داده یکسر برون
Бисоти замонаи ҳамаи ранги ранг
بساط زمانه همه رنگ رنگ
зи сабза бурун дода аз сабзаи ранг
ز سبزه برون داده از سبزه رنگ
Арӯсони бустони рухи ороста
عروسان بستان رخ آراسته
Ҳинои бастау чеҳраи пероста
حنا بسته و چهره پیراسته
Бунафша чу зулфи парокандаи сар
بنفشه چو زلف پراکنده سر
Шудаи сунбул аз давр бар икдгр
شده سنبل از دور بر یکدگر
Гирифта ба кафи лолаи хунини боғ
گرفته به کف لاله خونین باغ
Саропояши хунину дили пари зи доғ
سراپایش خونین و دل پر ز داغ
Шуда дод хайрии зи дарди саман
شده داد خیری ز درد سمن
Ситода ба пеши ҳакими чаман
ستاده به پیش حکیم چمن
Гирифтаи Асои наргиси хастаи зор
گرفته عصا نرگس خسته زار
Сарафканда дар пеши биморўор
سرافکنده در پیش بیماروار
Шуд булбул аз шохи дастони навоз
شد بلبل از شاخ دستان نواز
Кушодаи гулаши гӯш аз рӯй боз
گشاده گلش گوش از روی باز
Ҳамаи ҳасану ишқӣ ки дар кор буд
همه حسن و عشقی که در کار بود
Ҳамаи сунъи яздони додар буд
همه صنع یزدان دادار بود
Ҷузи эзад ки оради мари инро падед
جز ایزد که آرد مر این را پدید
Гуҳи оради падеду гуҳии нопадид
گه آرد پدید و گهی ناپدید
Ба як дасти он боғ ва он лолаи кишт
به یک دست آن باغ و آن لاله کشت
Саросари ҳама буд зарринаи хишт
سراسر همه بود زرینه خشت
Шуда бист фарсанги болои боғ
شده بیست فرسنگ بالای باغ
Дигар бист фарсанги паҳнои боғ
دگر بیست فرسنگ پهنای باغ
Азуи соли панҷсад ки устодкор
ازو سال پانصد که استادکار
Ҳамеи сохт ӯроу бади нимаи кор
همی ساخت او را و بد نیمهکار
Надидаи бадаши ҳеҷ шаддоди од
ندیده بدش هیچ شداد عاد
зи мағрурии ганҷи нопоки зод
ز مغروری گنج ناپاک زاد
Аз он гӯна чун гардад ороста
از آن گونه چون گردد آراسته
Бияёд бибинад ҳамаи хоста
بیاید ببیند همه خواسته
Пас аз умри нуҳсад гузашта ба сол
پس از عمر نهصد گذشته به سال
Ки хоҳад тамошо кунад бадсигол
که خواهد تماشا کند بدسگال
Ки ояд ба сад коми он пуршитоб
که آید به صد کام آن پرشتاب
Чу зу пои нопокаши андари рикоб
چو زو پای ناپاکش اندر رکاب
Яке бар рикоб ва дигар бар замин
یکی بر رکاب و دگر بر زمین
Ки марг ояд аз пеши ҷони офарин
که مرگ آید از پیش جان آفرین
Кунад қабзи рӯҳаши ҳам андари замон
کند قبض روحش هم اندر زمان
Набахшид ӯро дамии ҳам амон
نبخشید او را دمی هم امان
Сипаҳбад даромад ба назд биҳишт
سپهبد درآمد به نزد بهشت
Ҳамаи қасри ёқӯти зарринаи хишт
همه قصر یاقوت زرینه خشت
Ҳамаи боғ аз сандалу авду оҷ
همه باغ از صندل و عود و عاج
Ба зинати зи гардуни гирифтаи хароҷ
به زینت ز گردون گرفته خراج
Чиҳил қаср будаш ҳамаи пургуҳар
چهل قصر بودش همه پرگهر
Дару бом яксар ҳамаи симу зар
در و بام یکسر همه سیم و زر
Чиҳил қасри дигари абри гирди қаср
چهل قصر دیگر ابر گرد قصر
з ёқӯт орост устоди аср
ز یاقوت آراست استاد عصر
Тарошидаи фаввора аз лаълу сим
تراشیده فواره از لعل و سیم
Аз он сими пошида дар ятем
از آن سیم پاشیده در یتیم
Чиҳил бади хиёбони чаман дар чаман
چهل بد خیابان چمن در چمن
Гул ӯ зи ёқӯти симини саман
گل او ز یاقوت سیمین سمن
Дарахтони саросари ҳамаи симу зар
درختان سراسر همه سیم و زر
Бирав миваи овехта аз гуҳар
برو میوه آویخته از گهر
Ҳамаи сим ӯ гавҳари шаби чароғ
همه سیم او گوهر شبچراغ
Дарахтон шудаи ҳамчуи равшани чароғ
درختان شده همچو روشن چراغ
Ҳамаи нору ёқӯти овехта
همه نار و یاقوت آویخته
зи фирӯзаи баргаши дроўихтаҳ
ز فیروزه برگش درآویخته
Бааш каҳрабои бад майонаш тиҳӣ
بهش کهربا بد میانش تهی
Ҳамаи шоху баргаши басон баӣ
همه شاخ و برگش بسان بهی
Шукуфаи зару нахл аз сими хом
شکوفه زر و نخل از سیم خام
Чу парвин ки бар гирди моҳи тамом
چو پروین که بر گرد ماه تمام
Гули шнблидши зи ёқӯти зард
گل شنبلیدش ز یاقوت زرد
Бунафшаи тарошида аз лоҷувард
بنفشه تراشیده از لاجورد
Зумурради ҳамаи сабз дар саҳни боғ
زمرد همه سبز در صحن باغ
Забарҷад шудаи сарви болои роғ
زبرجد شده سرو بالای راغ
Шуда ним наргиси миёнаи зи зар
شده نیم نرگس میانه ز زر
Тарошидаи ғунчаи ҳама аз гуҳар
تراشیده غنچه همه از گهر
Абршохи мурғони ҳамаи зари хушк
ابرشاخ مرغان همه زر خشک
Шикамашони мҷўФи ҳамаи пари зи машк
شکمشان مجوف همه پر ز مشک
зи ёқӯти минқор ва аз лаъли бол
ز یاقوت منقار و از لعل بال
Шудаи чангаш аз симу зари поймол
شده چنگش از سیم و زر پایمال
Чу соми Наримони чунон боғ дид
چو سام نریمان چنان باغ دید
зи рашкаши дили даҳрро доғ дид
ز رشکش دل دهر را داغ دید
Шудаи нозанинон дар он анҷуман
شده نازنینان در آن انجمن
Ҳамаи зулфи парчинашони пуршикан
همه زلف پرچینشان پرشکن
Саросари зи дебои ҳамаи ҳалаи пӯш
سراسر ز دیبا همه حله پوش
Парокандаи зулф ва қадаҳ карда нӯш
پراکنده زلف و قدح کرده نوش
Ҳамаи ҳамчуи чашми хуши хеши маст
همه همچو چشم خوش خویش مست
Миёни гулу лолаи ғлтидаҳи паст
میان گل و لاله غلطیده پست
Парии пайкарон ҳар тарафи ним маст
پریپیکران هر طرف نیممست
зи фирӯзау лаъли шиша ба даст
ز فیروزه و لعل شیشه به دست
Нишаста арақ бар ҷабинашони з май
نشسته عرق بر جبینشان ز می
зи гули рехтаи лола монанди хуй
ز گل ریخته لاله مانند خوی
Ҳама аз май шишаи гулгун шуда
همه از می شیشه گلگون شده
зи лабҳо дили шишаи пари хӯн шуда
ز لبها دل شیشه پر خون شده
Ҳама гашта ғалатон чаҳ чашм ва чаҳ ҷон
همه گشته غلطان چه چشم و چه جان
Ҳама рӯй бар рӯи забон бар забон
همه روی بر رو زبان بر زبان
Хиромони гуруҳ дигар дар чаман
خرامان گروه دگر در چمن
Абои ноз бо икдгр дар сухан
ابا ناز با یکدگر در سخن
Ҳамаи ҳамчуи тоўси ороста
همه همچو طاوس آراسته
Ба зару ҷавоҳири бпиростаҳ
به زر و جواهر بپیراسته
Ҳамаи моҳрӯёни Мочӣну чин
همه ماهرویان ماچین و چین
Ҳамаи дилрабоу ҳамаи дилнишин
همه دلربا و همه دلنشین
Ҳамаи ҳури айну ҳамаи длФриб
همه حور عین و همه دلفریب
Ки бурданд аз ҷони дилҳо шикеб
که بردند از جان دلها شکیب
Пас устод дар боғ дар кор буд
پس استاد در باغ در کار بود
Яке ҷодӯии зишти бадкор буд
یکی جادوی زشت بدکار بود
Куҷои номи арҷони ҷодӯи бадӣ
کجا نام ارجان جادو بدی
Ки аз рости гўӣӣ ба як сӯи бадӣ
که از راستگوئی به یک سو بدی
Чу аз давр бар сом ял бингаред
چو از دور بر سام یل بنگرید
Гиреҳ зад ба абрӯ бирав ?бардамӣад
گره زد به ابرو برو بردمید
Бадв гуфт к-эии бдрги бдсршт
بدو گفت کای بدرگ بدسرشت
Чаҳ кардӣ бад-ӣни гӯнаи андари биҳишт
چه کردی بدین گونه اندر بهشت
Туро чист ном ва чисон омадӣ
تو را چیست نام و چسان آمدی
Чигуна з ҷодӯгарон омадӣ
چگونه ز جادوگران آمدی
Биҳиштаст на ҷои ту кас аст
بهشت است نه جای تو کس است
Валикин чу афтодӣ акнӯн ба шаст
ولیکن چو افتادی اکنون به شست
Буруни рӯ ки то зиндаи Монӣ ба даҳр
برون رو که تا زنده مانی به دهر
Вагарна кунам бар ту ин нӯши заҳр
وگرنه کنم بر تو این نوش زهر
Манам номи арҷони Фўлодхо
منم نام ارجان فولادخا
Ба сари кории боғи монда ба ҷо
به سر کاری باغ مانده به جا
з бимам наёрад кас эдар гузар
ز بیمم نیارد کس ایدر گذر
Надонам кӣии ту бад-ӣни ёлу фар
ندانم کئی تو بدین یال و فر
Ба посух бадв гуфт сомам ба ном
به پاسخ بدو گفت سامم به نام
зи Эрон ба мағриб гирифтам кном
ز ایران به مغرب گرفتم کنام
Камарбаста бар разми шаддоди од
کمربسته بر رزم شداد عاد
Бидон то даҳум ном шавамаш ба бод
بدان تا دهم نام شومش به باد
Бикуштам ҳамаи деви оташи параст
بکشتم همه دیو آتشپرست
з ман шуд самандари абри хоки паст
ز من شد سمندر ابر خاک پست
Кунун навбати тесту боғи заррин
کنون نوبت تست و باغ زرین
Ки то ҳар дуро поки созами зи кин
که تا هر دو را پاک سازم ز کین
Чу бишунид арҷони сараш хира шуд
چو بشنید ارجان سرش خیره شد
Ҷаҳони пеши чашмаши ҳаме тира шуд
جهان پیش چشمش همی تیره شد
Ба афсун даромад ба соми савор
به افسون درآمد به سام سوار
Ки то бар сари оради варои рӯзгор
که تا بر سر آرد ورا روزگار
Даҳонро чу ғории з ҳам баргушод
دهان را چو غاری ز هم برگشاد
Дар гулхани оташи андари кушод
در گلخن آتش اندر گشاد
Ҳамаи боғ пар шуд ба оташ ба дам
همه باغ پر شد به آتش به دم
Диловар шуд аз оташ ӯ дижам
دلاور شد از آتش او دژم
Сипар дар сар оварад солори шер
سپر در سر آورد سالار شیر
зи дӯду зи оташ сар оварад зер
ز دود و ز آتش سر آورد زیر
Ки ногоҳ шопӯри фарзонаи мард
که ناگاه شاپور فرزانه مرد
зи пушт андар омад далери набард
ز پشت اندر آمد دلیر نبرد
Бузади чӯб бар фарқи он бдгҳр
بزد چوب بر فرق آن بدگهر
Ки мағзи сараши кӯфт бар икдгр
که مغز سرش کوفت بر یکدگر
Гуруҳ дигар ҳамла карданд пок
گروه دگر حمله کردند پاک
зи мотам ба гардун фиканданд хок
ز ماتم به گردون فکندند خاک
Хурушон бигуфтанд к-эии бднжод
خروشان بگفتند کای بدنژاد
Натарсӣ магари ту зи шаддоди од
نترسی مگر تو ز شداد عاد
Агар бод ӯро диҳад огаҳӣ
اگر باد او را دهد آگهی
Фиристанд зи девони якеро шаҳӣ
فرستند ز دیوان یکی را شهی
Ҳамин дами туро ҳамчуи санги сиёҳ
همین دم تو را همچو سنگ سیاه
Кунад тираи рӯз ту гардад сиёҳ
کند تیره روز تو گردد سیاه
Чу бишунид шопӯр омад ба ҷанг
چو بشنید شاپور آمد به جنگ
Ба як дами замини сохт пушти паланг
به یک دم زمین ساخت پشت پلنگ
Замин кард аз он мардумони аспр
زمین کرد از آن مردمان اسپری
Ки ногуҳи расиданди деву парӣ
که ناگه رسیدند دیو و پری
Ҳамон шоҳи ҷинӣ ба сар бар кулоҳ
همان شاه جنی به سر بر کلاه
Расиданд бо деви ҷинии сиёҳ
رسیدند با دیو جنی سیاه
Сипоҳ андар омад фузун аз ҳазор
سپاه اندر آمد فزون از هزار
Ҳама пар шуд он боғи гўҳрнгор
همه پر شد آن باغ گوهرنگار
Сипаҳбад чунин гуфт яғмо кунед
سپهبد چنین گفت یغما کنید
зи ман разми майдон тамошо кунед
ز من رزم میدان تماشا کنید
Нмониди як шохи барги дарахт
نمانید یک شاخ برگ درخت
Ҳамаи олат разм созед рахт
همه آلت رزم سازید رخت
Дарахтон қасраш бикунаданд зуд
درختان قصرش بکندند زود
Аз он боғ шаддод бархест дӯд
از آن باغ شداد برخاست دود
Гирифтанд ва канданду бурданди бум
گرفتند و کندند و بردند بوم
Ғуломону асбони он марзу бум
غلامان و اسبان آن مرز و بوم
Намонданд дар боғи шаддоди чиз
نماندند در باغ شداد چیز
Ки арзад дар он ҷойгаҳи як пашиз
که ارزد در آن جایگه یک پشیز
Биҳишташ ба тороҷ шуд аспр
بهشتش به تاراج شد اسپری
Ба фармӯдаи сому шоҳи парӣ
به فرموده سام و شاه پری