Аз он огаҳии пеш шаддод шуд

از آن آگهی پیش شداد شد

Ваз он гуфта мағзаши пар аз бод шуд

وز آن گفته مغزش پر از باد شد

Бигуфтанд сом Наримон расед

بگفتند سام نریمان رسید

Ба фари манӯчеҳр Эрон расед

به فر منوچهر ایران رسید

Ҳамаи дӯзаху ҷнттро бикунад

همه دوزخ و جنتت را بکند

Заминаш ба чарх барин барфаканд

زمینش به چرخ برین برفکند

Барошуфта шуд шоҳи шаддоди од

برآشفته شد شاه شداد عاد

Лаби хашму тундӣ яке баргушод

لب خشم و تندی یکی برگشاد

Ба лашкар нигаҳ кард аз рӯй қаҳр

به لشکر نگه کرد از روی قهر

Чу мор ва чу каждуми фурӯи рехти заҳр

چو مار و چو کژدم فرو ریخت زهر

Бифармуд то деви зарринаи бол

بفرمود تا دیو زرینه بال

Ки ҷбрил хондӣ варои бадсигол

که جبریل خواندی ورا بدسگال

Ба болои зи сесад араш бади фузун

به بالا ز سیصد ارش بد فزون

Ба пайкар ба монандаи бесутун

به پیکر به ماننده بیستون

Гуҳии зишт буду гуҳии хуби чеҳр

گهی زشت بود و گهی خوب‌چهر

Гуҳӣ бар замину гуҳӣ бар сипеҳр

گهی بر زمین و گهی بر سپهر

БиФтоди сӯрат ба ранг ва ба рию

بیفتاد صورت به رنگ و به ریو

Биёростӣ тани мари он зишти дев

بیاراستی تن مر آن زشت دیو

Бадв гуфт бо паҳлавонони ҳазор

بدو گفت با پهلوانان هزار

Бирав зуди наздик бар он савор

برو زود نزدیک بر آن سوار

Фурӯи банди дасташ ба хами каманд

فرو بند دستش به خم کمند

Ба оҳани саропоӣ ӯро бабанд

به آهن سراپای او را ببند

Биораш ба наздик ман тозён

بیارش به نزدیک من تازیان

Ду даст аз бар торак ӯ зиён

دو دست از بر تارک او زیان

Ҳар он кас ки бо ӯ бинӣ ба роҳ

هر آن کس که با او بینی به راه

Ба вижаи мари он хираи таслими шоҳ

به ویژه مر آن خیره تسلیم شاه

Ки шуд раҳнамӯни сомро зини диёр

که شد رهنمون سام را زین دیار

Баровари зи ҷонаши базӯдии дамор

برآور ز جانش بزودی دمار

Бикаш ҳар чаҳ бинии зи деву парӣ

بکش هر چه بینی ز دیو و پری

Бикун колбудашони зи ҷони аспр

بکن کالبدشان ز جان اسپری

Чу он дев бишунид андари замон

چو آن دیو بشنید اندر زمان

Равон шуд ба сӯии яли паҳлавон

روان شد به سوی یل پهلوان

Ҳазораш зи гардони мағриби замин

هزارش ز گردان مغرب زمین

Ба болои баланд ва бирав пари зи чин

به بالا بلند و برو پر ز چین

Нишаст аз бар пели зарринаи бол

نشست از بر پیل زرینه بال

БроФрохт бар абри куполу ёл

برافراخت بر ابر کوپال و یال

Вази он раҳи сипаҳдори соми ҷавон

وز آن ره سپهدار سام جوان

Нишаста ба базми андари он шодмон

نشسته به بزم اندر آن شادمان

Парӣ ҳар тарафи пеш ӯ саф зада

پری هر طرف پیش او صف زده

Ҳамаи ҷомҳошон ба зари оздаҳ

همه جامهاشان به زر آزده

Дарахтони зарро дар он пешгоҳ

درختان زر را در آن پیشگاه

Тмошокнони гирди лашкари паноҳ

تماشاکنان گرد لشکر پناه

Ҳамаи моҳрӯёни он марзу бум

همه ماهرویان آن مرز و بوم

Ки оварда буданд аз чину рӯм

که آورده بودند از چین و روم

Ҳамаи хубрӯён батон чгл

همه خوبرویان بتان چگل

Ки хуршед аз шармашон шуд хаҷал

که خورشید از شرمشان شد خجل

Азишон сухан кард гӯи хостор

ازیشان سخن کرد گو خواستار

Ки чун аўФтодид дар ин диёр

که چون اوفتادید در این دیار

Дарин гуфтугӯ буд соми далер

درین گفتگو بود سام دلیر

Ки девӣ даромад шудаи рухи зрир

که دیوی درآمد شده رخ زریر

Таниш гашта ларзон шудаи зарди рӯ

تنش گشته لرزان شده زرد رو

Даҳани хушк ва лабҳо пар аз гуфтугӯ

دهن خشک و لبها پر از گفتگو

Чунин гуфт бо соми к-эй бе ҳам?ил

چنین گفت با سام کای بی‌همال

Даромад зи раҳи деви зарринаи бол

درآمد ز ره دیو زرینه بال

Ки ҷбрил бошад ба шаддоди од

که جبریل باشد به شداد عاد

Яке бдкнши деви тираи нажод

یکی بدکنش دیو تیره‌نژاد

Ҳазорон далерони одии зи пай

هزاران دلیران عادی ز پی

Барафрӯхта чеҳра бирасон май

برافروخته چهره برسان می

Бихандед аз гуфт ӯ паҳлавон

بخندید از گفت او پهلوان

Ки ҷбрил девасту тираи равон

که جبریل دیو است و تیره روان

Дарин буд каз дашт бархест гирд

درین بود کز دشت برخاست گرد

Ки хуршеди рухшандаро тира кард

که خورشید رخشنده را تیره کرد

Нигаҳ кард солори Эрони замин

نگه کرد سالار ایران زمین

Яке нараҳ девӣ даромад ба кин

یکی نره دیوی درآمد به کین

Ду по бар замину сараши зосмон

دو پا بر زمین و سرش زآسمان

Ғаривон ба монанди абри дмон

غریوان به مانند ابر دمان

Замонаи гирифтаи ҳамаи пайкараш

زمانه گرفته همه پیکرش

Барафрӯхта ҳар ду ёли зараш

برافروخته هر دو یال زرش

Ба сӯрат ба монандаи меҳру моҳ

به صورت به ماننده مهر و ماه

Абри моҳи афшондаи машки ттор

ابر ماه افشانده مشک تتار

Кулоҳӣ ба сари пари зи лаълу гуҳар

کلاهی به سر پر ز لعل و گهر

Ба гардани дроФкндаҳи тавқии зи зар

به گردن درافکنده طوقی ز زر

Даромад ба наздики фархундаи сом

درآمد به نزدیک فرخنده سام

Ба каш кард дасту бкрдши салом

به کش کرد دست و بکردش سلام

Сипаҳбади зи болой ӯ хира монад

سپهبد ز بالای او خیره ماند

зи буии бад ӯ дилаш тира монад

ز بوی بد او دلش تیره ماند

Даромад ба зону чу зарринаи бол

درآمد به زانو چو زرینه بال

Нигаҳ кард бар соми фаррухи ҳам?ил

نگه کرد بر سام فرخ همال

Шигифтии далерӣ ба монанди шер

شگفتی دلیری به مانند شیر

Азуи шери афлоки рангаши зрир

ازو شیر افلاک رنگش زریر

Бипурсед сомаш ки ту кистӣ

بپرسید سامش که تو کیستی

Ба яздон чаҳ дорӣ ва аз чистӣ

به یزدان چه داری و از چیستی

Кро май парастӣу ном ту чист

کرا می‌پرستی و نام تو چیست

Мурод аз ки дорӣу ком ту чист

مراد از که داری و کام تو چیست

зи шаддоди шӯридаи шӯрбахт

ز شداد شوریده شوربخت

Ки бандади зи ман бар сари таҳтаи рахт

که بندد ز من بر سر تخته رخت

Чаҳ дории хабари сар ба сар баршумор

چه داری خبر سر به سر برشمار

Ки танг аз вуҷӯдаш буд рӯзгор

که تنگ از وجودش بود روزگار