Ба посух чунин гуфт к-эии покзод

به پاسخ چنین گفت کای پاکزاد

Ки ман Ҷабраилам ба шаддоди од

که من جبرئیلم به شداد عاد

Хабарҳо расонам ба шаддоди од

خبرها رسانم به شداد عاد

Буд пояам бар фалаки сахти шод

بود پایه‌ام بر فلک سخت شاد

Кунун омадам каз ту гирами хабар

کنون آمدم کز تو گیرم خبر

Ки чун омадӣ андарин бум ва бар

که چون آمدی اندرین بوم و بر

Дигар омадам то ҳамаи коми ту

دگر آمدم تا همه کام تو

Ба гардуни расонами ҳамаи коми ту

به گردون رسانم همه کام تو

Ба ҳар кас ки ман омадами ногаҳон

به هر کس که من آمدم ناگهان

Сарафроз гардид андари ҷаҳон

سرافراز گردید اندر جهان

Ба пайғамбарии ном ӯ шуд баланд

به پیغمبری نام او شد بلند

Бар шоҳ шаддод шуд арҷманд

بر شاه شداد شد ارجمند

Ман аз пеши додари даҳри омадам

من از پیش دادار دهر آمدم

На аз ҷавру бедоду қаҳри омадам

نه از جور و بیداد و قهر آمدم

Хдиў ҷаҳон карда бо ту паём

خدیو جهان کرده با تو پیام

Ки эй тухми гршсби солори сом

که ای تخم گرشسب سالار سام

Агар ту бёӣӣ ба наздики ман

اگر تو بیائی به نزدیک من

Ҳамон пеши гардони ин анҷуман

همان پیش گردان این انجمن

Ситоиши нмоӣии маро дар ҷаҳон

ستایش نمائی مرا در جهان

Сарафрози гардии миёни маон

سرافراز گردی میان مهان

Кунам номи пайғамбари мурсалат

کنم نام پیغمبر مرسلت

Агар поси дории забону дилат

اگر پاس داری زبان و دلت

Кунӣ бар ҳамаи сарварони сарварӣ

کنی بر همه سروران سروری

Парастиш кунандат ба пайғамбарӣ

پرستش کنندت به پیغمبری

Шӯй бар замину замони подшоҳ

شوی بر زمین و زمان پادشاه

Ба фармонат бошад ҳамаи меҳру моҳ

به فرمانت باشد همه مهر و ماه

Бихандед аз он гуфта солори сом

بخندید از آن گفته سالار سام

Ки эй кофари гмраҳи тираи ком

که ای کافر گمره تیره کام

Азин жожхонии яке бози гирд

ازین ژاژخانی یکی باز گرد

Ба яздони дорандаи дмсози гирд

به یزدان دارنده دمساز گرد

Хдоӣӣ ки чархи барин офарид

خدائی که چرخ برین آفرید

Ба пастии бад-ӣни сони замини офарид

به پستی بدین‌سان زمین آفرید

зи гул гул диҳад мива аз хори хушк

ز گل گل دهد میوه از خار خشک

Нсиҷ аз тани карами хунобаи машк

نسیج از تن کرم خونابه مشک

Ба занбӯр ҳам дода ӯ нешу нӯш

به زنبور هم داده او نیش و نوش

Ба инсон диҳад донишу ақлу ҳуш

به انسان دهد دانش و عقل و هوش

Забони сарояндау поу даст

زبان سراینده و پا و دست

Ки аз баҳри гавҳари дарорад ба паст

که از بحر گوهر درآرد به پست

зи як пашша Эй мекашад жандаи пел

ز یک پشه‌ای می‌کشد ژنده پیل

Равон карда аз сунъ худ равад нил

روان کرده از صنع خود رود نیل

Ҳамӯи ҷон даҳасту ҳамӯи ҷони ситон

همو جان ده است و همو جان ستان

Шуд аз қудраташи хоки раҳи бӯстон

شد از قدرتش خاک ره بوستان

зи шаддод мўӣӣ наёяд падед

ز شداد موئی نیاید پدید

Азуи қудрати пашшае кас надид

ازو قدرت پشه‌ای کس ندید

Азуи бози гирд ва ба яздони гаро

ازو باز گرد و به یزدان گرا

Ки яздон буд бар ҳамаи раҳнамо

که یزدان بود بر همه رهنما

Вагар он ки гумроҳ ва бедин буи

وگر آن که گمراه و بیدین بوی

Ба яздони дорандаи пари кини буи

به یزدان دارنده پر کین بوی

Вагарна ба гурзи гарони пайкарат

وگرنه به گرز گران پیکرت

Бикӯбам ки пайдо набошад сарат

بکوبم که پیدا نباشد سرت

Ҳамаи марзи шаддод бар ҳам занам

همه مرز شداد بر هم زنم

Ҳамаи дасту поиш ба ҳам барзанам

همه دست و پایش به هم برزنم

Нмонми якеро зи шаддодён

نمانم یکی را ز شدادیان

Барандозам аз даҳри ин ҷодӯён

براندازم از دهر این جادویان

Ба посух бадв гуфт зарринаи бол

به پاسخ بدو گفت زرینه بال

Ки эй соми беҳудаи чандини манол

که ای سام بیهوده چندین منال

Машав ғарра бар бозуии хештан

مشو غره بر بازوی خویشتن

Бад-ӣни ёлу куполи лшкршкн

بدین یال و کوپال لشکرشکن

Ки аз фараи бахти шаддоди од

که از فره بخت شداد عاد

Кигар кӯҳ бошӣ диҳандат ба бод

که گر کوه باشی دهندت به باد

Бавижа нтобӣ ба як дасти ман

بویژه نتابی به یک دست من

Гулӯят бимонад абри шаст ман

گلویت بماند ابر شصت من

Аз он омадани сӯии пайкори ту

از آن آمدن سوی پیکار تو

Ки созами дарин ҷойгаҳи кори ту

که سازم درین جایگه کار تو

Бабандам ду дастат ба хами дўол

ببندم دو دستت به خم دوال

Бидон то бадонеи ту зарринаи бол

بدان تا بدانی تو زرینه بال

Ба фармони шаддод бо банду ғул

به فرمان شداد با بند و غل

Чу бандӣ ки бошад ба монанди наъл

چو بندی که باشد به مانند نعل

Ба даргоҳи шаддоди одат барам

به درگاه شداد عادت برم

Пиёдаи шитобон чу бодат барам

پیاده شتابان چو بادت برم

Барошуфт азуи гирди прхошхр

برآشفت ازو گرد پرخاشخر

Бадв гуфт к-эии гмраҳи бдгҳр

بدو گفت کای گمره بدگهر

Агар ту бабандӣ ба майдони маро

اگر تو ببندی به میدان مرا

Чу дорам ба кафи найзау гурз ро

چو دارم به کف نیزه و گرز را

Биёбам ба дарга ситоиш кунам

بیابم به درگه ستایش کنم

Ба шаддодёни ман ниёйиш кунам

به شدادیان من نیایش کنم

з яздон бигардам ба монанди бод

ز یزدان بگردم به مانند باد

Кунам саҷда дар пеши шаддоди од

کنم سجده در پیش شداد عاد

Агар на бабандам ду дастат ба ҷанг

اگر نه ببندم دو دستت به جنگ

Нуҳум бар сару гарданати полҳнг

نهم بر سر و گردنت پالهنگ

Пас онгаҳ бигардӣ ту аз роҳи дев

پس آنگه بگردی تو از راه دیو

Ситоиш кунӣ пеши кайҳони хдиў

ستایش کنی پیش کیهان خدیو

Бадв гуфт оре ба паймон кунам

بدو گفت آری به پیمان کنم

Ки ҷонро ба пешат гаравгон кунам

که جان را به پیشت گروگان کنم

Валикини ман ва ту ба овардгоҳ

ولیکن من و تو به آوردگاه

Ббошим аз ҳар ду сари додхоҳ

بباشیم از هر دو سر دادخواه

Ба танҳо бигардему ҷанги оварем

به تنها بگردیم و جنگ آوریم

Ба фармони додари чанги оварем

به فرمان دادار چنگ آوریم

Бигуфт ин ва бурҷаст зарринаи бол

بگفت این و برجست زرینه بال

зи сесад раш афзӯн барафрӯхт ёл

ز سیصد رش افزون برافروخت یال

Яке гурзи бардошт чун сахти кӯҳ

یکی گرز برداشت چون سخت کوه

Ки шуд аз гароняши гардуни сутӯҳ

که شد از گرانیش گردون ستوه

Буғурред монандаи тираи абр

بغرید ماننده تیره ابر

Ки аз наърааш сӯхти ҷони ҳужабр

که از نعره‌اش سوخت جان هژبر

Замонаи з ҳайбат билразед пок

زمانه ز هیبت بلرزید پاک

Фурӯ шуд ду поиш дар он тираи хок

فرو شد دو پایش در آن تیره خاک

Сипаҳбад бапушед ҷангии зира

سپهبد بپوشید جنگی زره

зи кӣнаи ду абрӯ зада бар гиреҳ

ز کینه دو ابرو زده بر گره

Миёни танги дарбасти шери далер

میان تنگ دربست شیر دلیر

Ғроб чу аждари дароварди зер

غراب چو اژدر درآورد زیر

Барангехт дар дашт оварад асб

برانگیخت در دشت آورد اسب

Биҷӯшед монанди озргшсб

بجوشید مانند آذرگشسب

Баровард куполи зарринаи бол

برآورد کوپال زرینه بال

Бузад бар сари соми фархундаи фол

بزد بر سر سام فرخنده فال

Ки ларзид майдон овараду кӯҳ

که لرزید میدان آورد و کوه

зи ларзиш замин шуд саросари сутӯҳ

ز لرزش زمین شد سراسر ستوه

Чу рад кард он гурзро паҳлавон

چو رد کرد آن گرز را پهلوان

Бидонаст пайкори тираи равон

بدانست پیکار تیره روان

Амӯдӣ дигар кӯфт бар номдор

عمودی دگر کوفت بر نامدار

Ки печиди овоаш бар кӯҳсор

که پیچید آواش بر کوهسار

Се гурз аз кафи дев чун кард рад

سه گرز از کف دیو چون کرد رد

Бидон сон ки аз паҳлавонон сазад

بدان سان که از پهلوانان سزد

Пас онгаҳ чунин гуфт солори ню

پس آنگه چنین گفت سالار نیو

Ки эй гмраҳи бдрги хираи дев

که ای گمره بدرگ خیره دیو

зи ман ҳам яке зӯр бозу бибин

ز من هم یکی زور بازو ببین

Ки чунанд шерон ба ҳангоми кин

که چونند شیران به هنگام کین

Ки доранд ҳангоми овардгоҳ

که دارند هنگام آوردگاه

Далерону гардони Эрони сипоҳ

دلیران و گردان ایران سپاه

Бадв гуфт пас деви зарринаи бол

بدو گفت پس دیو زرینه بال

Ки аз фари шаддод бо зӯру ёл

که از فر شداد با زور و یال

Нтобед бо ман касе гоҳи ҷанг

نتابید با من کسی گاه جنگ

Ба чанголи орми зи дарёи наҳанг

به چنگال آرم ز دریا نهنگ

Тани аждаҳоро бадарам ба зӯр

تن اژدها را بدرم به زور

Нтобад зи тарсами зи андешаи ҳўр

نتابد ز ترسم ز اندیشه هور

Надонам ки чунаст пайкори ту

ندانم که چونست پیکار تو

Магари ҳам хдиўм буд ёри ту

مگر هم خدیوم بود یار تو

Бихандед азуи соми равшани равон

بخندید ازو سام روشن‌روان

Баровард онгаҳ амӯди гарон

برآورد آنگه عمود گران

Худои ҷаҳонро яке ёд кард

خدای جهان را یکی یاد کرد

Ба ҳамла даромад ба сӯии набард

به حمله درآمد به سوی نبرد

Бузади бркмргоаҳи ҷбрили од

بزد برکمرگاه جبریل عاد

Ки печид бар хештани бднжод

که پیچید بر خویشتن بدنژاد

Ҷаҳон тира шуд пеши баргаштаи бахт

جهان تیره شد پیش برگشته بخت

Бидонаст онгаҳ ки мардӣаст сахт

بدانست آنگه که مردیست سخت

Дигарбора афрохт куполу брз

دگرباره افراخت کوپال و برز

Бузад бар сари соми фархундаи гурз

بزد بر سر سام فرخنده گرز

Гуҳ он зад барин гоҳ ин зад бар он

گه آن زد برین گاه این زد بر آن

Тпид аз салобати замину замон

طپید از صلابت زمین و زمان

Шудаи дашти бозори оҳангарон

شده دشت بازار آهنگران

зи бозу ва купол кунад оварон

ز بازو و کوپال کند آوران

Чунин то ҳама даста гардид хам

چنین تا همه دسته گردید خم

Дили соми паҳлу азу шуд дижам

دل سام پهلو ازو شد دژم

Бияфканад гурз ва баровард теғ

بیفکند گرز و برآورد تیغ

Ки аз тезяш марг хӯрдӣ дареғ

که از تیزیش مرگ خوردی دریغ

Чу алмоси ҷонкоҳи пари мавҷи хӯн

چو الماس جانکاه پر موج خون

Наҳангӣ ки дарё азу шуд забун

نهنگی که دریا ازو شد زبون

Кашид аз нёмш бидон гӯнаи шер

کشید از نیامش بدان گونه شیر

зи шамшер ӯ гашти баҳроми сайр

ز شمشیر او گشت بهرام سیر

Дарандохт шамшер бар бадсигол

درانداخت شمشیر بر بدسگال

Ки бификанад аз китф ӯ болу ёл

که بفکند از کتف او بال و یال

Чу дев ончунон дид аз бими ҷон

چو دیو آنچنان دید از بیم جان

Ба як даст омад сӯии паҳлавон

به یک دست آمد سوی پهلوان

Гирифташ камаргоҳи солори ню

گرفتش کمرگاه سالار نیو

Ба неру даромад мари он хираи дев

به نیرو درآمد مر آن خیره دیو

Ки то сомро барканд аз замин

که تا سام را برکند از زمین

Срорди бадви рӯзи пайкору кин

سرآرد بدو روز پیکار و کین

Бихандед паҳлуи зи неруӣ ӯ

بخندید پهلو ز نیروی او

Бадв гуфт к-эии деви прхосҷў

بدو گفت کای دیو پرخاسجو

зи шаддод бар гирду яздони параст

ز شداد بر گرد و یزدان پرست

Нагардад забуни ҳеҷ яздони параст

نگردد زبون هیچ یزدان پرست

Чу бишунид ӯ номи яздони пок

چو بشنید او نام یزدان پاک

Нигарадед хуррам шудаш синаи чок

نگردید خرم شدش سینه چاک

Наёраст номи худоро шунид

نیارست نام خدا را شنید

Тршрўӣ чун қӣри деви палид

ترشروی چون قیر دیو پلید

Ба посух бадв гуфт к-эии бднжод

به پاسخ بدو گفت کای بدنژاد

Нигарадам зи ойини шаддоди од

نگردم ز آئین شداد عاد

Ки ӯ дод ин колбудро тавон

که او داد این کالبد را توان

Ба ҷбрил худ дода равшани равон

به جبریل خود داده روشن روان

Марои ҷону тани зер фармон ӯст

مرا جان و تن زیر فرمان اوست

Замину замону равон зон ӯст

زمین و زمان و روان زان اوست

Ту гўӣии зи яздони худ бози гирд

تو گوئی ز یزدان خود باز گرد

Хдоӣӣ ки ҷони маро соз кард

خدائی که جان مرا ساز کرد

Чигуна Фромш кунам рой ӯ

چگونه فرامش کنم رای او

Дигар кас набинам абри ҷой ӯ

دگر کس نبینم ابر جای او

Сар аз рои додари пайчии ту ҳеҷ

سر از رای دادار پیچی تو هیچ

Чаро пас марои рои дории бсич

چرا پس مرا رای داری بسیچ

Чу бишунид азу сом оварад хашм

چو بشنید ازو سام آورد خشم

Бигардонад бар кӣна бар деви хашм

بگرداند بر کینه بر دیو خشم

Бузади теғи дигари варо бар миён

بزد تیغ دیگر ورا بر میان

Ки аз захм солор шуд парниён

که از زخم سالار شد پرنیان

Пас онгаҳ бузади хешро бар сипоҳ

پس آنگه بزد خویش را بر سپاه

Ки аз гирд ӯ тира шуд ҳўру моҳ

که از گرد او تیره شد هور و ماه

Ҳамон гирди қлўоду шопӯри шер

همان گرد قلواد و شاپور شیر

Яке ҳамла карданд бо дору гир

یکی حمله کردند با دار و گیر

Ба як дам фиканданд дар корзор

به یک دم فکندند در کارزار

зи гардони ҷангии ҳазорон ҳазор

ز گردان جنگی هزاران هزار

Сипаҳбади зи майдони яке бозгашт

سپهبد ز میدان یکی بازگشت

Ба наздикии шоҳи ҷинии гузашт

به نزدیکی شاه جنی گذشت

Бадв гуфт додари ёри ту бод

بدو گفت دادار یار تو باد

Тани одёни худ шикори ту бод

تن عادیان خود شکار تو باد

Умедам ки умедат ояд падед

امیدم که امیدت آید پدید

Тан дшмнонт шавад нопадид

تن دشمنانت شود ناپدید

Аз он рӯ ба шаддод шуд огаҳӣ

از آن رو به شداد شد آگهی

Ки тира шудаи тахти шоҳаншаҳӣ

که تیره شده تخت شاهنشهی

Пурандеша шуд шоҳи шаддоди од

پراندیشه شد شاه شداد عاد

Варои оташ аз бим дар ҷон фитод

ورا آتش از بیم در جان فتاد

Тан Ҷабраилат даромад ба хок

تن جبرئیلت درآمد به خاک

Шудаш сина аз теғ ӯ чоки чок

شدش سینه از تیغ او چاک‌چاک

Битарсед бар дасту бозуии сом

بترسید بر دست و بازوی سام

зи фирӯзи куполи фархундаи ком

ز فیروز کوپال فرخنده کام

Саросема шуд кофари шӯрбахт

سراسیمه شد کافر شوربخت

Ба хок андар афтод аз рӯй тахт

به خاک اندر افتاد از روی تخت

Гиребон бадаред ва фарёд кард

گریبان بدرید و فریاد کرد

зи бедод аз дард дил дод кард

ز بیداد از درد دل داد کرد

Ки ҷбрили заррина болам куҷост

که جبریل زرینه‌بالم کجاست

Мари он пайки фархунда фолам куҷост

مر آن پیک فرخنده فالم کجاست

Бикушт оташи дӯзахамро зи об

بکشت آتش دوزخم را ز آب

Биҳишт бринм шуд аз ваии хароб

بهشت برینم شد از وی خراب

Яке банда бар ман бурун омада аст

یکی بنده بر من برون آمده است

Ки мағриби замини ғарқи хӯн омада аст

که مغرب زمین غرق خون آمده است

Азин банда ҳаргиз набудам хабар

ازین بنده هرگز نبودم خبر

Ки бандад ба кӣнаи азин сӯи камар

که بندد به کینه ازین سو کمر

Ҳаме гуфт ва мекунад риши палид

همی گفت و می‌کند ریش پلید

Ки ногуҳи з дар андар омад шадид

که ناگه ز در اندر آمد شدید

Ки бади пӯри шаддоди бедоди дайн

که بد پور شداد بیداد دین

Яке кофарии сари пар аз хашму кин

یکی کافری سر پر از خشم و کین

Ба болои ду сад раш ба паҳнои чиҳил

به بالا دو صد رش به پهنا چهل

Ки бади кӯҳи Албурзи пешаши хаҷал

که بد کوه البرز پیشش خجل

Варои чор пелаш кашидӣ ба дашт

ورا چار پیلش کشیدی به دشت

Ба гирди ъробаҳи ҳамеи гирди гашт

به گرد عرابه همی گرد گشت

Гирифтӣ ба неруии хартуми пел

گرفتی به نیروی خرطوم پیل

Рабӯдӣу афкандӣ аз равад нил

ربودی و افکندی از رود نیل

Сипаҳ буд ӯро ҳамеи садҳазор

سپه بود او را همی صدهزار

Ҳамаи одён дар сафи корзор

همه عادیان در صف کارزار

Набӯдаш ба киштӣ касеро ҳам?ил

نبودش به کشتی کسی را همال

Ситезагару бдргу бадсигол

ستیزه‌گر و بدرگ و بدسگال

Чу зон сони падарро хурӯшанда дид

چو زان سان پدر را خروشنده دید

Бадв гуфт нопоки бдрги шадид

بدو گفت ناپاک بدرگ شدید

Казин сони чроӣии ҳамеи сӯгвор

کزین سان چرائی همی سوگوار

Бигуфташ тўӣии эзади кирдигор

بگفتش توئی ایزد کردگار

зи даст ки дории чунин дил ба дард

ز دست که داری چنین دل به درد

Нишоед ки дории ту бими набард

نشاید که داری تو بیم نبرد

Ба посух бигуфтанд аспаҳбудон

به پاسخ بگفتند اسپهبدان

Ки эй номвари бихаради мӯбадон

که ای نامور بخرد موبدان

Яке гирд аз Эрон замин омадаст

یکی گرد از ایران زمین آمدست

зи баҳри парии духт чин омадаст

ز بهر پری‌دخت چین آمدست

Бибаста ду дасти нҳнколи дев

ببسته دو دست نهنکال دیو

Ба ҳам барзадаи саҳару афсуну рию

به هم برزده سحر و افسون و ریو

Ҳамаи бум ва бар гашта аз ваии хароб

همه بوم و بر گشته از وی خراب

Гузар кард аз оташу хоку об

گذر کرد از آتش و خاک و آب

Кунун сӯии мағриб замин омадаст

کنون سوی مغرب زمین آمدست

Бар мо пар аз хашм ва кин омадаст

بر ما پر از خشم و کین آمدست

Ҳамаи оташи дӯзахи кирдигор

همه آتش دوزخ کردگار

Фурушаст аз абри гўҳрнсор

فروشست از ابر گوهرنثار

Бадв ёр гашта шаҳи ҷинён

بدو یار گشته شه جنیان

Ба дил ёр гашта бадви меҳрбон

به دل یار گشته بدو مهربان

Ҳамаи боғи шаддоди зарринаи хишт

همه باغ شداد زرینه خشت

Мари он гӯнаи гавани миваҳои биҳишт

مر آن گونه‌گون میوه‌های بهشت

Ки таърифаши андари забон қосир аст

که تعریفش اندر زبان قاصر است

Ки ҳар як азуи қӯт боср аст

که هر یک ازو قوت باصر است

Ба яғмои ббрднди он симу зар

به یغما ببردند آن سیم و زر

Чаҳ сом ва чаҳ ҷинӣ чаҳ девони нар

چه سام و چه جنی چه دیوان نر

Чу ин достон назд шаддод рафт

چو این داستان نزد شداد رفت

Ҳамаи хирмани умр ӯ бод рафт

همه خرمن عمر او باد رفت

Фиристод ҷбрили зарринаи бол

فرستاد جبریل زرینه بال

Ба пархоши он паҳлу бе ҳам?ил

به پرخاش آن پهلو بی‌همال

Ки шояд мар ӯро дарорад ба банд

که شاید مر او را درآرد به بند

Биорад бар кирдигори баланд

بیارد بر کردگار بلند

Ба як захми теғаш нигунсор шуд

به یک زخم تیغش نگونسار شد

Ба назд ҳамаи моликон хор шуд

به نزد همه مالکان خوار شد

Кунун разм ҷӯяд зи шаддоди од

کنون رزم جوید ز شداد عاد

Ндонем ӯро чаҳ бошад мурод

ندانیم او را چه باشد مراد

Чу бишунид ин гуфтугӯҳо шадид

چو بشنید این گفتگوها شدید

Рахш зард шуд чун гули шнблид

رخش زرد شد چون گل شنبلید

Ба гардон лашкар хурӯшед ва гуфт

به گردان لشکر خروشید و گفت

Ки родӣ ва гардӣ нишоед наҳуфт

که رادی و گردی نشاید نهفت

Ки имрӯз созед асбоби ҷанг

که امروز سازید اسباب جنگ

Замонии мсозид бар кини диранг

زمانی مسازید بر کین درنگ

Тани соми кӯбам ба гурзи гарон

تن سام کوبم به گرز گران

Нмонм ки бошад дамӣ дар ҷаҳон

نمانم که باشد دمی در جهان

Нмонм ки паии брнҳд бар замин

نمانم که پی برنهد بر زمین

Ки худ шоди созами худои замин

که خود شاد سازم خدای زمین

Ба овоз гуфтанд номи оварон

به آواز گفتند نام‌آوران

Ки эй номвари шаҳриёри ҷаҳон

که ای نامور شهریار جهان

Ба фари ту ӯро сари ореми зер

به فر تو او را سر آریم زیر

Агар бабр бошад агар тунди шер

اگر ببر باشد اگر تند شیر

Бигуфтанд ва аз ҷои бархестанд

بگفتند و از جای برخاستند

Ба оҳани сар ва по биёростанд

به آهن سر و پا بیاراستند