Чу шоҳаншаҳ рӯм омад ба дар

چو شاهنشه روم آمد به در

Барин тези майдону теғу сипар

برین تیز میدان و تیغ و سپر

Гурезон шуд аз бими султони занг

گریزان شد از بیم سلطان زنگ

Наёвард дар пеши теғаши диранг

نیاورد در پیش تیغش درنگ

Биҷунбед аз ҷой онгаҳ шадид

بجنبید از جای آنگه شدید

зи шаҳри зрондоб берун кашид

ز شهر زرانداب بیرون کشید

Саропарда бар дашт зад нобакор

سراپرده بر دشت زد نابکار

Ки ояд ба пайкори соми савор

که آید به پیکار سام سوار

Сипоҳӣ биҷунбед монанди кӯҳ

سپاهی بجنبید مانند کوه

Ки сомон дигар шуд азишон сутӯҳ

که سامان دگر شد ازیشان ستوه

Ҳамаи оҳанӣни пӯшу пари хашму кин

همه آهنین پوش و پر خشم و کین

Наҳангони зи дарёии мағриби замин

نهنگان ز دریای مغرب زمین

Ки ларзид аз овозашони кӯҳсор

که لرزید از آوازشان کوهسار

Палангони пари хашм дар корзор

پلنگان پر خشم در کارزار

Надидаи замонаи чунон лашкарӣ

ندیده زمانه چنان لشکری

Ки буданд бо марг дар доварӣ

که بودند با مرگ در داوری

зи ғридни кӯсу овои мард

ز غریدن کوس و آوای مرد

зи андешаи хуршедро рӯй зард

ز اندیشه خورشید را روی زرد

Шудаи рост ҳар сӯи дирафши бунафш

شده راست هر سو درفش بنفش

Фалакро сутунӣ шуда ҳар дирафш

فلک را ستونی شده هر درفش

Ки ногуҳи дроФтди зи боло ба зер

که ناگه درافتد ز بالا به زیر

Аз он ғурраши гӯши бонги нафир

از آن غرش گوش بانگ نفیر

Замонаи ҳросндаҳ аз ҷангҷӯаш

زمانه هراسنده از جنگجوش

Фалакро з андеша бадаред гӯш

فلک را ز اندیشه بدرید گوش

зи баси гирди пелон бо туашу тов

ز بس گرد پیلان با توش و تاو

Ба зери замин нола мекард гов

به زیر زمین ناله می‌کرد گاو

Тани кӯҳ гум шуд зи куполу ёл

تن کوه گم شد ز کوپال و یال

Шудаи оби оҳани зи бими завол

شده آب آهن ز بیم زوال

Ки оё чисон гардад ин кори ҷанг

که آیا چسان گردد این کار جنگ

Ки кушта шавад чун шавад кори танг

که کشته شود چون شود کار تنگ

Ки гардад азин разми фирӯзбахт

که گردد ازین رزم فیروزبخت

Киро марг бинад ба тобути рахт

که را مرگ بیند به تابوت رخت

Ба як дасти лашкари хшоши савор

به یک دست لشکر خشاش سوار

Ба даст дигар афсараши корзор

به دست دگر افسرش کارزار

Ба қалби андарун ҷой карда шадид

به قلب اندرون جای کرده شدید

Ҳамаи тан дар оҳан шудаи нопадид

همه تن در آهن شده ناپدید

Сипар дошт ва ҳам гурзи рўӣин ба чанг

سپر داشت و هم گرز روئین به چنگ

Амӯдӣ ки бади ҳашт сад ман ба санг

عمودی که بد هشت صد من به سنگ

Бад-ӣн сон биёмад ба пайкори сом

بدین سان بیامد به پیکار سام

Вази эшон хабар шуд бидон хўишком

وز ایشان خبر شد بدان خویشکام

Яке ҷинӣ оварад азуи огаҳӣ

یکی جنی آورد ازو آگهی

Ки шуд ранги таслим ҳамчун баӣ

که شد رنگ تسلیم همچون بهی

Чунин гуфт соми Наримони нажод

چنین گفت سام نریمان‌نژاد

Ки эй шоҳ бо донишу ақл ва дод

که ای شاه با دانش و عقل و داد

Махӯр ғами азин кофарони лъин

مخور غم ازین کافران لعین

Ки на ақл доранд ва на ройу дайн

که نه عقل دارند و نه رای و دین

Ки яздон парастему дил бо сипос

که یزدان پرستیم و دل با سپاس

з шаддодён нест моро ҳарос

ز شدادیان نیست ما را هراس

Бибинӣ ки чун оварам корзор

ببینی که چون آورم کارزار

Бадишон чигуна кунам кори хор

بدیشان چگونه کنم کار خوار

Бигуфт ва талаб кард қртос ро

بگفت و طلب کرد قرطاس را

Тарошед калакӣ чу алмос ро

تراشید کلکی چو الماس را

Яке номаи солори гӯ худ навишт

یکی نامه سالار گو خود نوشت

Ба назд шадиди он дади деви зишт

به نزد شدید آن دد دیو زشت

Нахуст офарин кард бар кирдигор

نخست آفرین کرد بر کردگار

Казу шуд замону замини ошкор

کزو شد زمان و زمین آشکار

Баҳору дайу озару меҳрмоҳ

بهار و دی و آذر و مهرماه

зи баҳрому кайвону тахту кулоҳ

ز بهرام و کیوان و تخت و کلاه

Чунин то зи афлок то тираи хок

چنین تا ز افلاک تا تیره خاک

з сунъ офаридаст яздони пок

ز صنع آفریدست یزدان پاک

Азу бар манӯчеҳри шоҳи замин

ازو بر منوچهر شاه زمین

Худованди тахту кулоҳу нигин

خداوند تخت و کلاه و نگین

Взўи боди чандини дуруду паём

وزو باد چندین درود و پیام

зи наздики солори бедори сом

ز نزدیک سالار بیدار سام

Бар пӯри шаддоди оди палид

بر پور شداد عاد پلید

Ки шуд ном шавамаш ба гетии шадид

که شد نام شومش به گیتی شدید

Кашида сар аз роҳи кайҳони хдиў

کشیده سر از راه کیهان خدیو

Ба фармони камари баста дар пеши дев

به فرمان کمر بسته در پیش دیو

Шунидам ба пайкор мо омадӣ

شنیدم به پیکار ما آمدی

Пар аз кӣна ва моҷаро омадӣ

پر از کینه و ماجرا آمدی

Биёростӣ лашкари найзаи дор

بیاراستی لشکر نیزه‌دار

Камари баста аз баҳри мо садҳазор

کمر بسته از بهر ما صدهزار

Ман эдар яке асби ширӣ ба разм

من ایدر یکی اسب شیری به رزم

Нишаста гирифта ба кафи ҷоми базм

نشسته گرفته به کف جام بزم

Шитобам аз эдар ба кӯҳи фано

شتابم از ایدر به کوه فنا

Ба пайкори он тираи дайни абрҳо

به پیکار آن تیره دین ابرها

Ки аз ман рабӯд ӯ парии духти моҳ

که از من ربود او پری‌دخت ماه

Ҷаҳон кард дар пеши чашмами сиёҳ

جهان کرد در پیش چشمم سیاه

Дигар баҳри ризвони таслими шоҳ

دگر بهر رضوان تسلیم شاه

Ки бошад эшон марои никхўоаҳ

که باشد ایشان مرا نیکخواه

Агар ҷон фишонам дарин раҳ равост

اگر جان فشانم درین ره رواست

Ки ҷони ман андар дам аждаҳост

که جان من اندر دم اژدهاست

Кунун чун раседӣ ту эдар ба ҷанг

کنون چون رسیدی تو ایدر به جنگ

Нахустин бикӯбам саратро ба санг

نخستین بکوبم سرت را به سنگ

Танатро кунам туъмаи каркасон

تنت را کنم طعمه کرکسان

Пар андеша гирданд дигари касон

پر اندیشه گردند دیگر کسان

Яке панд аз марди яздони шинос

یکی پند از مرد یزدان‌شناس

Ту бишинав ки дорам азуи сад сипос

تو بشنو که دارم ازو صد سپاس

Бипечон саратро ба фармони дев

بپیچان سرت را به فرمان دیو

Парастиши намои пеши кайҳони хдиў

پرستش نما پیش کیهان خدیو

Вагарна ба яздони парвардгор

وگرنه به یزدان پروردگار

Ки аз ҷон шавамат барорам дамор

که از جان شومت برآرم دمار

На шаддоди монам на ин марзу бум

نه شداد مانم نه این مرز و بوم

Барандозами ин тухмаи зишт ва шавам

براندازم این تخمه زشت و شوم

Дигар теғ оташ шуд андари ниёам

دگر تیغ آتش شد اندر نیام

Ҳаминаст пайғоми ман вассалом

همین است پیغام من والسلام

Бипечед ва Меҳрӣ бидон барниҳод

بپیچید و مهری بدان برنهاد

Пас онгаҳ сипаҳбад ба қлўод дод

پس آنگه سپهبد به قلواد داد

Бадв гуфт баркаш ба сӯии шадид

بدو گفت برکش به سوی شدید

з ҳар гӯна мекун ту гуфт ва шунид

ز هر گونه می‌کن تو گفت و شنید

Набин то чаҳ гуяд зи пайкору ҷанг

نبین تا چه گوید ز پیکار و جنگ

Мсози ҳеҷ онҷои замонии диранг

مساز هیچ آنجا زمانی درنگ

Дирангӣ макун зуд азу бозгард

درنگی مکن زود ازو بازگرد

Ки моро шитобаст андари набард

که ما را شتابست اندر نبرد

Ба ҳамроҳ ӯ кард шопӯр ро

به همراه او کرد شاپور را

Мари он шери пархоши пурзӯр ро

مر آن شیر پرخاش پرزور را

Ки ӯ ошно буд пеши шадид

که او آشنا بود پیش شدید

зи марзи зрондоби бад пок дид

ز مرز زرانداب بد پاک دید

Бирафтанд ҳар ду ба монанди бод

برفتند هر دو به مانند باد

Ба сӯии саропардаи пӯри од

به سوی سراپرده پور عاد

Нигаҳ кард қлўоди заррини кулоҳ

نگه کرد قلواد زرین کلاه

Шуд аз одён рӯй гетии сиёҳ

شد از عادیان روی گیتی سیاه

Ҳамаи кӯҳи пайкари ҳамаи диўчҳр

همه کوه‌پیکر همه دیوچهر

Бурӣдаи зи яздони дорандаи меҳр

بریده ز یزدان دارنده مهر

Тилоияи мар ӯро ба раҳ бингаред

طلایه مر او را به ره بنگرید

Хабари барад онгаҳ ба назд шадид

خبر برد آنگه به نزد شدید

Бигуфто дрорид ӯро ба пеш

بگفتا درآرید او را به پیش

Бубинам чаҳ дорад ба ойину кеш

ببینم چه دارد به آئین و کیش

Даромад чу қлўоди пеши саро

درآمد چو قلواد پیش سرا

Яке боргаҳ дид заррин ба по

یکی بارگه دید زرین به پا

Шуда ним фарсанги болой ӯ

شده نیم فرسنگ بالای او

Ду фарсанги дигар ба паҳноӣ ӯ

دو فرسنگ دیگر به پهنای او

Саросари ҳама дару зари дӯхта

سراسر همه در و زر دوخته

зи лаълу зи ёқӯти андӯхта

ز لعل و ز یاقوت اندوخته

Танобаши зи абрешими ҳафт ранг

طنابش ز ابریشم هفت رنگ

Фурӯи барда бо мехи заррин ба санг

فرو برده با میخ زرین به سنگ

Мурассаъи варои чаҳорсад бади сутун

مرصع ورا چهارصد بد ستون

Ба зери сутуни курсии лългўн

به زیر ستون کرسی لعلگون

Нишаста яке деви тани оҳанӣн

نشسته یکی دیو تن آهنین

Ки ларзанда будӣ ба зераши замин

که لرزنده بودی به زیرش زمین

з ҳар гӯшаи курсии зарнигор

ز هر گوشه کرسی زرنگار

Дроўихтаҳ дар ҳамаи шоҳвор

درآویخته در همه شاهوار

Кашида бисотии зи зарбафти хушк

کشیده بساطی ز زربفت خشک

МФрои ҳамаи боргаҳи ҳамчуи машк

مفرا همه بارگه همچو مشک

Сад ва сӣ қадами тахти зар дар дарун

صد و سی قدم تخت زر در درون

Ниҳодаи басон ки бесутун

نهاده بسان که بیستون

Ба болои чиҳил раши зи лаълу з дар

به بالا چهل رش ز لعل و ز در

Ҷаҳон гашта аз лаълу ёқӯти пар

جهان گشته از لعل و یاقوت پر

Бар он тахт кӯҳӣ нишаста шадид

بر آن تخت کوهی نشسته شدید

Саросари мурассаъи шадиди палид

سراسر مرصع شدید پلید

Кулоҳаши басари бист бади конгресс

کلاهش بسر بیست بد کنگره

зи фирӯзау лаъли бади яксара

ز فیروزه و لعل بد یکسره

Чу он дид қлўод хира бимонад

چو آن دید قلواد خیره بماند

Наоне ҳамеи ном яздон бихонад

نهانی همی نام یزدان بخواند

Казин сони яке деви ороста

کزین سان یکی دیو آراسته

Падед оваредаст пероста

پدید آوریدست پیراسته

Ба фармон ӯ вижагони сипоҳ

به فرمان او ویژگان سپاه

Камарбастаи устода дар пешгоҳ

کمربسته استاده در پیشگاه

Бидон зеб шоҳӣ набад дар ҷаҳон

بدان زیب شاهی نبد در جهان

Валикин чаҳ суд ӯ бад аз гмрҳон

ولیکن چه سود او بد از گمرهان

Ниҳоданд курсӣ диловар нишаст

نهادند کرسی دلاور نشست

зи дидор ӯ одён гашта маст

ز دیدار او عادیان گشته مست

Пас онгаҳ ба фархунда қлўод гуфт

پس آنگه به فرخنده قلواد گفت

Ки солоратон бо хиради боди ҷуфт

که سالارتان با خرد باد جفت

Сараши тунд ва бемағз буд дасти сом

سرش تند و بی‌مغز بود دست سام

Ки дода бар ман бад-ӣни сони паём

که داده بر من بدین سان پیام

Надонад ҳамоно ки ман кистам

نداند همانا که من کیستم

Дарин сарзамин аз пай чистам

درین سرزمین از پی چیستم

Манам пӯри яздони мағриби замин

منم پور یزدان مغرب زمین

Чу абрӯи дрорми зи кӣна ба чин

چو ابرو درآرم ز کینه به چین

Шавад об аз бими хашмами наҳанг

شود آب از بیم خشمم نهنگ

Палангони абр кӯҳ резанд чанг

پلنگان ابر کوه ریزند چنگ

Бадарам ба сарпанҷаи нари аждаҳо

بدرم به سرپنجه نر اژدها

Тани дев аз ман нагардад раҳо

تن دیو از من نگردد رها

Ҷаҳони сар ба сари зери даст ман аст

جهان سر به سر زیر دست من است

Сари тахт кайвон нишаст ман аст

سر تخت کیوان نشست من است

Мабодо ки ман оварам корзор

مبادا که من آورم کارزار

Бигирам сари риштаи рӯзгор

بگیرم سر رشته روزگار

Чаҳ мардаст соми Наримони нажод

چه مرد است سام نریمان‌نژاد

Ки ояд ба пайкори шаддоди од

که آید به پیکار شداد عاد

Бадв гуфт қлўоди к-эии шаҳриёр

بدو گفت قلواد کای شهریار

Надидӣ ту ҳам разми соми савор

ندیدی تو هم رزم سام سوار

зи донои Эрони яке достон

ز دانای ایران یکی داستان

Шунидам ки мезад гуҳи бостон

شنیدم که می‌زد گه باستان

Ки гӯши хирадро яке гавҳар аст

که گوش خرد را یکی گوهر است

Сухан дар буд шоҳро дар хур аст

سخن در بود شاه را در خور است

Хдоӣӣ ки болоу пасти офарид

خدائی که بالا و پست آفرید

Зибардаст ва ҳар зердасти офарид

زبردست و هر زیردست آفرید

Чунин чашм кам сӯии фархундаи сом

چنین چشم کم‌سوی فرخنده سام

Мубини кӯ блоӣӣаст як сари тамом

مبین کو بلائی است یک سر تمام

Ҳунар дораду рои кайҳони хдиў

هنر دارد و رای کیهان خدیو

Напечед сар аз роҳи пайкори дев

نپیچید سر از راه پیکار دیو

Барошуфт чун ном яздон шунид

برآشفت چون نام یزدان شنید

Бипечед бар худ шадиди палид

بپیچید بر خود شدید پلید

Саросема бурҷаст ва дигар нишаст

سراسیمه برجست و دیگر نشست

Ба пои хост аз кӣна бар зад ду даст

به پا خواست از کینه بر زد دو دست

Сӯй одён кард онгаҳ нигоҳ

سوی عادیان کرد آنگه نگاه

Буғурред чун абр бар рӯй гоҳ

بغرید چون ابر بر روی گاه

Бигуфто бигирӣд ин бднжод

بگفتا بگیرید این بدنژاد

Ки пешами зи яздон сухан кард ёд

که پیشم ز یزدان سخن کرد یاد

Забонаш бибаред аз теғи тез

زبانش ببرید از تیغ تیز

Бароред азу дар замони растхез

برآرید ازو در زمان رستخیز

Аз он одёни ҷусти гардӣ чу кӯҳ

از آن عادیان جست گردی چو کوه

Куҷои ном ӯ буд ҷангии шрўаҳ

کجا نام او بود جنگی شروه

Хурушон ба қлўоди паҳлуи давид

خروشان به قلواد پهلو دوید

Яке наърае аз ҷигар баркашид

یکی نعره‌ای از جگر برکشید

Бадв гуфт қлўоди бедори дайн

بدو گفت قلواد بیدار دین

Азин жожхўоӣии Эрони замин

ازین ژاژخوائی ایران زمین

Шиносии маро бар худои ҷаҳон

شناسی مرا بر خدای جهان

Бар пӯри шаддоди тухми маон

بر پور شداد تخم مهان

Натарсӣ зи гардони пархошҷу

نترسی ز گردان پرخاشجو

Ки аз теғ барон наёбӣ ту рӯ

که از تیغ بران نیابی تو رو

Ба даъвӣ чунин гуфта оре ба ҷо

به دعوی چنین گفته آری به جا

Ҳамин дами саратро дрорми зи по

همین دم سرت را درآرم ز پا

Марои ҷуз худо нест гуфту шунӯд

مرا جز خدا نیست گفت و شنود

Хдоӣӣ ки ӯ ҳасту пайваста буд

خدائی که او هست و پیوسته بود

Азуи гашти пайдои замину сипеҳр

ازو گشت پیدا زمین و سپهر

Ҳумо низ баҳрому ноҳиду меҳр

هما نیز بهرام و ناهید و مهر

Ҷуз ӯ ман натарсам зи дигар касе

جز او من نترسم ز دیگر کسی

Ту бар ман чаҳ ҷӯшӣ ба хираи басӣ

تو بر من چه جوشی به خیره بسی

Туро чашм кӯраст дар роҳ ӯ

تو را چشم کور است در راه او

Ба роҳат набинӣ ҳамеи чоҳ ӯ

به راهت نبینی همی چاه او

з қлўод бишунид инро шрўаҳ

ز قلواد بشنید این را شروه

Шуд аз гуфтугӯи ҷонаши андари сутӯҳ

شد از گفتگو جانش اندر ستوه

ДроФкнд бар сӯй ӯ ханҷараш

درافکند بر سوی او خنجرش

Ки аз кӣна то барад аз тани сараш

که از کینه تا برد از تن سرش

Бёзиди қлўод ва бигирифт даст

بیازید قلواد و بگرفت دست

Биҷӯшед бирасон пелони маст

بجوشید برسان پیلان مست

Гирифт аз кафши ханҷари ҷони ситон

گرفت از کفش خنجر جان ستان

Яке наъра зад низ Зобулстон

یکی نعره زد نیز زابلستان

Бузад бар бар нофи ҷангии шрўаҳ

بزد بر بر ناف جنگی شروه

Ки аз пои дарафтод монанди кӯҳ

که از پا درافتاد مانند کوه

Нигаҳ кард аз он гӯнаи размаши шадид

نگه کرد از آن گونه رزمش شدید

Сарангушти ҳайрат ба дандон гузид

سرانگشت حیرت به دندان گزید

Яке наъра бар лашкараш зад баланд

یکی نعره بر لشکرش زد بلند

Ки гиред ин паҳлуи пургазанд

که گیرید این پهلو پرگزند

Нишоед ки Эронӣ аз дасти мо

نشاید که ایرانی از دست ما

Гулӯяши буруни орад аз шаст мо

گلویش برون آرد از شصت ما

Ки дар дайн на некӯаст ин корзор

که در دین نه نیکوست این کارزار

Ки беруни баради ҷони зи мо як савор

که بیرون برد جان ز ما یک سوار

Ҳуҷум овареданд пас одён

هجوم آوریدند پس عادیان

Кашиданд ҳамаи теғи шаддодён

کشیدند همه تیغ شدادیان

Биҷунбед дрборгаҳи ин сипоҳ

بجنبید دربارگه این سپاه

Якояк ба қлўоди заррини кулоҳ

یکایک به قلواد زرین کلاه

зи як сӯии шопӯр чун пели маст

ز یک سوی شاپور چون پیل مست

Ҳамон чӯби брбўд ва аз ҷои ҷуст

همان چوب بربود و از جای جست

Яке роҳ зад ончунон бар сараш

یکی راه زد آنچنان بر سرش

Ки шуд хӯрд аз чӯб ӯ пайкараш

که شد خورد از چوب او پیکرش

Дигарро бузади ончунон бар миён

دگر را بزد آنچنان بر میان

Ки шуд тўтё бар сараши устихон

که شد توتیا بر سرش استخوان

Якеро дроФкнди дасташ ба хок

یکی را درافکند دستش به خاک

Дигарро шикам кард аз чӯби чок

دگر را شکم کرد از چوب چاک

Ҷаҳондидаи қлўод аз теғи тез

جهاندیده قلواد از تیغ تیز

Баровард аз эшон яке растхез

برآورد از ایشان یکی رستخیز

Чу шерон фитоданд дар лашкарӣ

چو شیران فتادند در لشکری

Намуданд дар боргаҳи доварӣ

نمودند در بارگه داوری

Ба як дами равони гашти сайлоби хӯн

به یک دم روان گشت سیلاب خون

Тани куштаҳо аўФтодаҳи нигун

تن کشته‌ها اوفتاده نگون

Ҳамаи фарши харгаҳ шудаи лаъли ноб

همه فرش خرگه شده لعل ناب

Бгштии зи хӯнгар бадии осиёб

بگشتی ز خون گر بدی آسیاب

Яке ҷодӯии одии тираи ком

یکی جادوی عادی تیره کام

Ки хондандӣ ӯро ҳамаи қҳқҳом

که خواندندی او را همه قهقهام

Ба шопӯри фаррухи бёзиди чанг

به شاپور فرخ بیازید چنگ

Рабӯд аз кафши чӯб ва омад ба ҷанг

ربود از کفش چوب و آمد به جنگ

Гиребон гирифт ва ҳамон дами каманд

گریبان گرفت و همان دم کمند

Бидон то бибандади ду дасташ ба банд

بدان تا ببندد دو دستش به بند

Бибасташ ду бозу ба хами дўол

ببستش دو بازو به خم دوال

Ҳамоно ки бади хеши он бе ҳам?ил

همانا که بد خویش آن بی‌همال

Бадв гуфт к-эии зишти девонаи мард

بدو گفت کای زشت دیوانه مرد

Чаҳ ҷўӣии паии сом аз мо набард

چه جوئی پی سام از ما نبرد

Ту аз шаҳри моӣӣ ва ҳам хеши мо

تو از شهر مائی و هم خویش ما

Фаромӯш кардӣ ҳамеи кеши мо

فراموش کردی همی کیش ما

Бирафтӣу гаштии ту яздони параст

برفتی و گشتی تو یزدان پرست

Сипорӣ ба шаддодёни хираи даст

سپاری به شدادیان خیره دست

Ҳамин дами туро ман дрорм ба дор

همین دم تو را من درآرم به دار

Бубинам чаҳ бинии зи соми савор

ببینم چه بینی ز سام سوار

Чу қлўоди фаррухи чунон кор дид

چو قلواد فرخ چنان کار دید

Ба шопӯри гетии ҳама тор дид

به شاپور گیتی همه تار دید

Наёраст ӯро раҳанд зи ҷанг

نیارست او را رهاند ز جنگ

Бирав даст аз хӯнашон карда ранг

برو دست از خونشان کرده رنگ

зи харгаҳ бурун рафт бар шуд ба асб

ز خرگه برون رفت بر شد به اسب

зи кӣнаи хурушон чу озргшсб

ز کینه خروشان چو آذرگشسب

Дилии пари зи дарду рухии пари зи гирд

دلی پر ز درد و رخی پر ز گرد

зи лашкар бурун рафт шери набард

ز لشکر برون رفت شیر نبرد

Саросемаи қлўод раҳ карда гум

سراسیمه قلواد ره کرده گم

Аннанро надониста аз пордм

عنان را ندانسته از پاردم

Чу сахтӣ биёмад далери сипоҳ

چو سختی بیامد دلیر سپاه

Яке гунбадӣ дид ногуҳ ба роҳ

یکی گنبدی دید ناگه به راه

Ба як даст ӯ қалъае оҳанӣн

به یک دست او قلعه‌ای آهنین

Ту гуфтӣ спҳристи андари замин

تو گفتی سپهریست اندر زمین

Ҳамаи тоқу айвон чу қасри шаҳон

همه طاق و ایوان چو قصر شهان

Бидон сони иморати надидаи ҷаҳон

بدان سان عمارت ندیده جهان

Ҳаме кард қлўод ӯро нигоҳ

همی کرد قلواد او را نگاه

Казин гӯна айвон надидаст шоҳ

کزین گونه ایوان ندیدست شاه

Биёмад зи гунбади яке бргзшт

بیامد ز گنبد یکی برگذشت

Тамошо ҳаме кард бар гирди дашт

تماشا همی کرد بر گرد دشت

Яке гунбадӣ дид фирӯзаи кор

یکی گنبدی دید فیروزه کار

Ҳамаи майл дар ваии ҳамаи зарнигор

همه میل در وی همه زرنگار

Дар аз авд бар таҳта вааш обнӯс

در از عود بر تخته وش آبنوس

зи оҷу зи сандал чу аз сндрўс

ز عاج و ز صندل چو از سندروس

Чу наздики гунбад сарафроз шуд

چو نزدیک گنبد سرافراز شد

Ба ногуҳ дар ӯ яке боз шуд

به ناگه در او یکی باز شد

Бурун омад аз дар яке марди пер

برون آمد از در یکی مرد پیر

Саропо чу кофуру рух чун зрир

سراپا چو کافور و رخ چون زریر

Асояш ба дастии китобаш ба даст

عصایش به دستی کتابش به دست

Дарафтод дар пеши қлўоди паст

درافتاد در پیش قلواد پست

Бадв гуфт эй гирди лашкари паноҳ

بدو گفت ای گرد لشکر پناه

Тўӣии гирди қлўоди заррини кулоҳ

توئی گرد قلواد زرین کلاه

Ту ҳамзоди сомӣ кунун дар ҷаҳон

تو همزاد سامی کنون در جهان

Сарафрози пеш киону маон

سرافراز پیش کهان و مهان

зи баҳри парии духти ФФғўри чин

ز بهر پری‌دخت ففغور چین

Раседед эдар ба мағриби замин

رسیدید ایدر به مغرب زمین

Камарбаста ба кини шаддоди од

کمربسته به کین شداد عاد

Бидон то диҳедаш ҳамаи ҷон ба бод

بدان تا دهیدش همه جان به باد

Бигирӣд ӯро бибаста ду даст

بگیرید او را ببسته دو دست

Ба Эрон буридаш ба монанди маст

به ایران بریدش به مانند مست

Шуморо замонаи ҳамеи ёри бод

شما را زمانه همی یار باد

Шумо марказу хасми паргори бод

شما مرکز و خصم پرگار باد

Бадал ҳар чаҳ доред он ме шавад

بدل هر چه دارید آن می‌شود

Дили душманони пари з хӯн ме шавад

دل دشمنان پر ز خون می‌شود

Бигир ин китоб ва дарав кун нигоҳ

بگیر این کتاب و درو کن نگاه

Хаттӣ ҳаст дар вай чу машки сиёҳ

خطی هست در وی چو مشک سیاه

Ҳар ончӣ навиштааст дар кори банд

هر آنچه نوشته است در کار بند

Ки бошад мари ин хати туро сӯдманд

که باشد مر این خط تو را سودمند

Бигуфт ва бадв дод онгаҳ китоб

بگفت و بدو داد آنگه کتاب

Чу багушӯд қлўод бо ҷоҳу об

چو بگشود قلواد با جاه و آب

Хаттӣ дид дар ваии навишта ба зар

خطی دید در وی نوشته به زر

Ки эй гирди қлўоди заррини камар

که ای گرد قلواد زرین کمر

Дарин дайри фархунда шод омадӣ

درین دیر فرخنده شاد آمدی

Аз Эрони шитобон чу бод омадӣ

از ایران شتابان چو باد آمدی

Чу ояд ?бирти пери фаррухи фароз

چو آید برت پیر فرخ فراز

з ҳар гӯна гуяд туро поки зор

ز هر گونه گوید تو را پاک زار

Ҳар он чиз гуяд ҳамаи гӯши дор

هر آن چیز گوید همه گوش دار

Ки ӯ пермардӣ буд ҳӯшёр

که او پیرمردی بود هوشیار

Парии духти чинӣ ба банд андараст

پری‌دخت چینی به بند اندرست

Сару дасту по дар каманд андараст

سر و دست و پا در کمند اندرست

Ду дида ниҳодааст дар роҳи сом

دو دیده نهاده است در راه سام

Ҳамаи субҳи умед ӯ гашта шом

همه صبح امید او گشته شام

Биё ва бибин моҳи тобон ба банд

بیا و ببین ماه تابان به بند

Ки рӯйиши гирифтори мишкӣни каманд

که رویش گرفتار مشکین کمند

Чу бинии хабари даҳ абри соми шер

چو بینی خبر ده ابر سام شیر

Ки дарбанд шуд моҳи тобони зрир

که دربند شد ماه تابان زریر

Бибинӣ қади сарв ӯ ҳамчуи дол

ببینی قد سرو او همچو دال

Шудаи бадари тобони басони ҳилол

شده بدر تابان بسان هلال

Шудаи арғавонаши ҳамаи заъфарон

شده ارغوانش همه زعفران

Ҳама нил гашта ба дигари карон

همه نیل گشته به دیگر کران

Чу бархонад зон хат ба рӯй китоб

چو برخواند زان خط به روی کتاب

Равони сохт аз дидаи сайлоби об

روان ساخت از دیده سیلاب آب

Фурӯд омад аз асби қлўоди шер

فرود آمد از اسب قلواد شیر

Даромад з ғам гашта рӯйиши зрир

درآمد ز غم گشته رویش زریر

Казу сом саргашта шуд дили Фкор

کزو سام سرگشته شد دل‌فکار

Ба банд омадаст он маи глъзор

به بند آمدست آن مه گلعذار

Ҳамон дами китобаш ба он пер дод

همان دم کتابش به آن پیر داد

Даромад ба гунбад ба монанди бод

درآمد به گنبد به مانند باد

Чу айвони шоҳони ҳамаи симу зар

چو ایوان شاهان همه سیم و زر

Дар айвон ӯ кор карда гуҳар

در ایوان او کار کرده گهر

Дарави банди қуфлӣ сипаҳбад бидид

درو بند قفلی سپهبد بدید

Калидаши ҳамон ҷойгаҳи боздид

کلیدش همان جایگه بازدید

Диловари мари он қуфлро кард боз

دلاور مر آن قفل را کرد باز

Дарун шуд ба ногуҳ дараш шуд фароз

درون شد به ناگه درش شد فراز

Се дар дид ногуҳи яке бозгашт

سه در دید ناگه یکی بازگشت

Диловар дар он дайр мекард гашт

دلاور در آن دیر می‌کرد گشت

Чу дар боз шуд дид як аждаҳо

چو در باز شد دید یک اژدها

Ки аз саҳм ӯ каси наёбади раҳо

که از سهم او کس نیابد رها

Даҳан боз кард ва яке ҳамла кард

دهن باز کرد و یکی حمله کرد

Ки тарсид азуи паҳлавони набард

که ترسید ازو پهلوان نبرد

Нигаҳ кард он пер шуд нопадид

نگه کرد آن پیر شد ناپدید

Диловари лаби худ ба дандон гузид

دلاور لب خود به دندان گزید

Ки хира ба дом омад ин ҷони ман

که خیره به دام آمد این جان من

Дарин дарди гуми гашти дармони ман

درین درد گم گشت درمان من

Бихӯрадам азин пери ҷодӯи фиреб

بخوردم ازین پیر جادو فریب

Дарафтоди ногуҳ ба ҷонами наҳиф

درافتاد ناگه به جانم نهیب

Дарин бад ки омад мари он аждаҳо

درین بد که آمد مر آن اژدها

Кашидаш ба дам зу наомад раҳо

کشیدش به دم زو نیامد رها

Агар пер бар шӯъбадаи муҳраи боз

اگر پیر بر شعبده مهره باز

Ҳамон гум шуда муҳра оварад боз

همان گم شده مهره آورد باز

Ниҳони гашт дар ғори зишти аждаҳо

نهان گشت در غار زشت اژدها

Ҳамон муҳра аз ком ӯ шуд раҳо

همان مهره از کام او شد رها