Чу хуршеди мизон заррин гирифт

چو خورشید میزان زرین گرفت

Ки синҷиди заминро саросари шигифт

که سنجد زمین را سراسر شگفت

Сабк шуд ба як сӯй ӯ шнги шоҳ

سبک شد به یک سوی او شنگ شاه

з бисёре нур шуд ранги моҳ

ز بسیاری نور شد رنگ ماه

Табираи баромади зи шаддодён

تبیره برآمد ز شدادیان

Шудаи размҷуи ҷумлаи одён

شده رزمجو جمله عادیان

Силеҳаш бапушед онгаҳ шадид

سلیحش بپوشید آنگه شدید

зи бимаш шудаи гӯнаҳо шнблид

ز بیمش شده گونه‌ها شنبلید

Яке тахти бастанд бар чаҳор пел

یکی تخت بستند بر چهار پیل

Ки аз ранг ӯ гашти гетӣ чу нил

که از رنگ او گشت گیتی چو نیل

зи сесад ман афзӯни гирифтаи сипар

ز سیصد من افزون گرفته سپر

Яке худ заррин чу гунбад ба сар

یکی خود زرین چو گنبد به سر

Сад ва шаст ман теғи заҳри обдор

صد و شصت من تیغ زهر آبدار

Ба зар ва ба ёқӯти гўҳрнгор

به زر و به یاقوت گوهرنگار

Савораи абри майманаи қҳқҳом

سواره ابر میمنه قهقهام

Хурӯшанда дар бозуяши хами хом

خروشنده در بازویش خم خام

Абри майсараи абраши пилтан

ابر میسره ابرش پیلتن

Ситода ба монандаи аҳриман

ستاده به ماننده اهرمن

Пасу пушт ӯ ҷумлагии найзаи дор

پس و پشت او جملگی نیزه دار

Ҳамаи размҷуёни гуҳи гиру дор

همه رزمجویان گه گیر و دار

Замин ларза бигирифт аз буқу кӯс

زمین لرزه بگرفت از بوق و کوس

Замини тира аз гирд чун обнӯс

زمین تیره از گرد چون آبنوس

Замонаи гирифтаи ҳамаи асбу пел

زمانه گرفته همه اسب و پیل

Кашида сафи мағрибии майли майл

کشیده صف مغربی میل میل

Ту гуфтӣ заминро сиёҳӣ гирифт

تو گفتی زمین را سیاهی گرفت

Сиёҳии зи ма то ба моҳӣ гирифт

سیاهی ز مه تا به ماهی گرفت

Ту гуфтӣ ҷаҳони сар ба сар оҳан аст

تو گفتی جهان سر به سر آهن است

Ва ё кӯҳи Албурз дар ҷавшан аст

و یا کوه البرز در جوشن است

Чу соми Наримони чунон лашкарӣ

چو سام نریمان چنان لشکری

Дар овардга дид бо доварӣ

در آوردگه دید با داوری

Бапушед сози набардаш ба бар

بپوشید ساز نبردش به بر

Камар бар миёни худ заррин ба сар

کمر بر میان خود زرین به سر

Ба таслими ҷинӣ чунин гуфт ӯ

به تسلیم جنی چنین گفت او

Ки ман рафтам эдар бар аз шери ғў

که من رفتم ایدر بر از شیر غو

Тан якка оростам ҷанг ро

تن یکه آراستم جنگ را

Чу лолаи зи хӯни созами ин чанг ро

چو لاله ز خون سازم این چنگ را

Ба неруии яздони ҷони офарин

به نیروی یزدان جان آفرین

Якеро нмонм ба мағриби замин

یکی را نمانم به مغرب زمین

Нигунсори созами дирафши кабӯд

نگونسار سازم درفش کبود

Бидон то бадонеи ҳамаи тору пуд

بدان تا بدانی همه تار و پود

Бабандам ба майдони ду дасти шадид

ببندم به میدان دو دست شدید

Нмонм ки як дам бимонад палид

نمانم که یک دم بماند پلید

Бигуфт ва се ҷом мелаъл хӯрд

بگفت و سه جام می لعل خورد

Пас онгаҳ барангехти асби набард

پس آنگه برانگیخت اسب نبرد

Аз он одёни паҳлавони марди хост

از آن عادیان پهلوان مرد خواست

зи гардони ҷангӣ ҳам оварад хост

ز گردان جنگی هم‌آورد خواست

Даромад ба майдони яке тираи гирд

درآمد به میدان یکی تیره گرد

Ки ларзид аз бими дашти набард

که لرزید از بیم دشت نبرد

Ғроби сияҳро ба майдони ҷаҳонад

غراب سیه را به میدان جهاند

Ки аз гирди самаши фалак тира монад

که از گرد سمش فلک تیره ماند

Саропои майдон ба ҷавлони шикаст

سراپای میدان به جولان شکست

Ки рӯй замини сар ба сари тираи гашт

که روی زمین سر به سر تیره گشت

Яке ҷодўӣӣ буд тлоҷи ном

یکی جادوئی بود طلاج نام

Ба афсун ба ҳар ҷои густардаи ком

به افسون به هر جای گسترده کام

Расидаи бад аз кӯҳи оҳани рибо

رسیده بد از کوه آهن ربا

Ба ёрии шадиди разми озмо

به یاری شدید رزم‌آزما

Ба болои баланд ва ба пайкари стбр

به بالا بلند و به پیکر سطبر

Ба сӯрат чу дев ва ба савлати ҳужабр

به صورت چو دیو و به صولت هژبر

Ба сари мӯии жулида чун беша Эй

به سر موی ژولیده چون بیشه‌ای

Ба афсунгарии сахти андеша Эй

به افسونگری سخت اندیشه‌ای

Ба тани ҷома аз чарми шеру паланг

به تن جامه از چرم شیر و پلنگ

Кашида зи дарёӣ бе бен наҳанг

کشیده ز دریای بی‌بن نهنگ

Нишаста ба пелӣ ба монанди кӯҳ

نشسته به پیلی به مانند کوه

Ки будӣ замини зери поиши сутӯҳ

که بودی زمین زیر پایش ستوه

Тарошида аз санги оҳани рибо

تراشیده از سنگ آهن‌ربا

Яке дрқаҳ дар дасти он бдлқо

یکی درقه در دست آن بدلقا

Амӯдии ҳам аз санг бар даст шавам

عمودی هم از سنگ بر دست شوم

Ки вайрони бад аз шавамяш марзу бум

که ویران بد از شومیش مرز و بوم

Чунин гуфт бо пӯри шаддоди од

چنین گفت با پور شداد عاد

Макун ҳеҷ андеша аз разми ёд

مکن هیچ اندیشه از رزم یاد

Ки ман сомро дасти баста чу санг

که من سام را دست بسته چو سنگ

Дрорм ба харгоҳи ту бе диранг

درآرم به خرگاه تو بی‌درنگ

Бибинӣ чигуна кунам корзор

ببینی چگونه کنم کارزار

Чаҳон тираи созам ба соми савор

چهان تیره سازم به سام سوار

Ба посух бадв гуфт онгаҳ шадид

به پاسخ بدو گفت آنگه شدید

Ки эй пурҳунари ҷодӯӣ пок дид

که ای پرهنر جادوی پاک دید

Агар соми ялро ба чанг оварӣ

اگر سام یل را به چنگ آوری

Замонаи бросоид аз доварӣ

زمانه برآساید از داوری

Туро ҳар чаҳ хўҳӣ ба гетии даҳум

تو را هر چه خوهی به گیتی دهم

Сипосӣ ба ҷону танат бар нуҳум

سپاسی به جان و تنت بر نهم

Чу бишунид тлоҷ бар кард пел

چو بشنید طلاج بر کرد پیل

Ки ларзид майдони азуи майли майл

که لرزید میدان ازو میل میل

Чу оташ даромад ба майдони чунон

چو آتش درآمد به میدان چنان

Ҳамеи ҷусти оташ аз он бадгумон

همی جست آتش از آن بدگمان

зи чашму даҳон оташ омад бурун

ز چشم و دهان آتش آمد برون

зи оташи замона шудаи лългўн

ز آتش زمانه شده لعلگون

Яке наъра зад сӯии соми савор

یکی نعره زد سوی سام سوار

Дро то бибинӣ яке корзор

درآ تا ببینی یکی کارزار

Даромад бадви соми разми озмо

درآمد بدو سام رزم آزما

На огаҳ аз он санги оҳани рибо

نه آگه از آن سنگ آهن‌ربا

Бадв гуфт к-эии бдрги бдкнш

بدو گفت کای بدرگ بدکنش

Бубинам ба майдони размати маниш

ببینم به میدان رزمت منش

Марои номи соми Наримон буд

مرا نام سام نریمان بود

Аҷал аз ман чираи пжмон буд

اجل از من چیره پژمان بود

Маро бо шадидаст овардгоҳ

مرا با شدید است آوردگاه

На бо чун тўӣии бдргу кӣнаи хоҳ

نه با چون توئی بدرگ و کینه خواه

Ман аз баҳр ӯ омадами сӯии ҷанг

من از بهر او آمدم سوی جنگ

Ки аз хӯн кунам рӯй ӯ ранги ранг

که از خون کنم روی او رنگ رنگ

Бадв гуфт тлоҷи ҷодӯи манам

بدو گفت طلاج جادو منم

Гуҳии одамами гоҳи аҳрӣманам

گهی آدمم گاه اهریمنم

зи сари ҳади чипои дарин корзро

ز سر حد چیپا درین کارزرا

Аз он омадам каз ту орми дамор

از آن آمدم کز تو آرم دمار

Ба ёрии шаддоди оди омадам

به یاری شداد عاد آمدم

Пай чун тўӣии ҳамчуи боди омадам

پی چون توئی همچو باد آمدم

Ба як дам набахшам амонат ба кин

به یک دم نبخشم امانت به کین

Дрондозмт дар дам аз пушти зин

دراندازمت در دم از پشت زین

Бабандам ду дастат ба кирдори бод

ببندم دو دستت به کردار باد

Кшонт барам назд шаддоди од

کشانت برم نزد شداد عاد

Ки ӯ ҳаст дар даҳри кайҳони хдиў

که او هست در دهر کیهان خدیو

Парӣ офарӣдааст бо нараҳ шер

پری آفریده است با نره شیر

Барошуфт азин гуфта фархундаи сом

برآشفت ازین گفته فرخنده سام

Бадв гуфт онгаҳ ки эй зишти ном

بدو گفت آنگه که ای زشت نام

Хдиўи ҷаҳони эзад довар аст

خدیو جهان ایزد داور است

Ки рӯз ӣ даҳ бандагон яксар аст

که روز‌ی‌ده بندگان یکسر است

Машав бадгумони ростӣ пеша кун

مشو بدگمان راستی پیشه کن

зи додари гетии бас андеша кун

ز دادار گیتی بس اندیشه کن

Ситоиш касеро сазад дар ҷаҳон

ستایش کسی را سزد در جهان

Казу гшаҳи пайдои замину замон

کزو گشه پیدا زمین و زمان

Бадв гуфт тлоҷи пеши ори ҷанг

بدو گفت طلاج پیش آر جنگ

Нишоед даровард кардани диранг

نشاید درآورد کردن درنگ

Ба майдон кин омадӣ ҷангҷӯ

به میدان کین آمدی جنگجو

Ба пеши ялони зӯдтари ҳонги ҷӯ

به پیش یلان زودتر هنگ جو

Бубинам чаҳ дории нишони ялӣ

ببینم چه داری نشان یلی

Ки гўӣии манам паҳлуи зобулӣ

که گوئی منم پهلو زابلی

Бирав соми ҷангӣ чу пелони маст

برو سام جنگی چو پیلان مست

Дароварди тлоҷ бар гурзи даст

درآورد طلاج بر گرز دست

Нахустин даромад ба гурзи гарон

نخستین درآمد به گرز گران

Ба монанди девони Мозандарон

به مانند دیوان مازندران

Амӯди гарони санги разми озмо

عمود گران سنگ رزم‌آزما

Биндохт бар дрқи оҳани рибо

بینداخت بر درق آهن‌ربا

Сипаҳбади фурӯи кӯфт дар пеши саф

سپهبد فرو کوفت در پیش صف

Варо ҷазб кард ва кашидаш зи каф

ورا جذب کرد و کشیدش ز کف

Амдаши з каф рафт соми савор

عمدش ز کف رفت سام سوار

Шигифт омадаш ончунон корзор

شگفت آمدش آنچنان کارزار

Бурун рафт тлоҷи прхошхр

برون رفت طلاج پرخاشخر

Дроўихтаҳи гурзи сом аз сипар

درآویخته گرز سام از سپر

Дубораи баргашт дар размгоҳ

دوباره برگشت در رزمگاه

Яке наъра зад деви новирди хоҳ

یکی نعره زد دیو ناورد خواه

Сипаҳбад баровард онгаҳ синон

سپهبد برآورد آنگه سنان

Фиканда ба майдони ҷодӯи Аннан

فکنده به میدان جادو عنان

Ба найза дар андохт бар нобакор

به نیزه در انداخت بر نابکار

Ҳамон дрқаҳ дар пеш кард он савор

همان درقه در پیش کرد آن سوار

Синон бар сипар боз часбӣд сахт

سنان بر سپر باز چسبید سخت

Бурун рафт шуд найзааш лухти лухт

برون رفت شد نیزه‌اش لخت لخت

Ба шамшери ҳамлаи дароварди шер

به شمشیر حمله درآورد شیر

Сипари пеш рӯ дошт бар хираи хайр

سپر پیش رو داشت بر خیره خیر

Чу шамшер омад ба рӯй сипар

چو شمشیر آمد به روی سپر

Бачасбед ва аз қабза омад ба дар

بچسبید و از قبضه آمد به در

Ба каф монад қабза бурун рафт теғ

به کف ماند قبضه برون رفت تیغ

Диловар бидон теғ шуд бодареғ

دلاور بدان تیغ شد بادریغ

Шигифтӣ фурӯ монад соми савор

شگفتی فرو ماند سام سوار

Фурӯ монад паҳлу дар он корзор

فرو ماند پهلو در آن کارزار

Чаро ин сипари душмани ҷони мост

چرا این سپر دشمن جان ماست

Ҳамоно ки ин санг оҳан рибост

همانا که این سنگ آهن‌رباست

Дигар бораи тлоҷ ҳамла намӯд

دگر باره طلاج حمله نمود

Ки аз гирд ӯ гашти гетии кабӯд

که از گرد او گشت گیتی کبود

Абои гурзи сангин чу омад буриш

ابا گرز سنگین چو آمد برش

Дарандохту бардошти худ аз сараш

درانداخت و برداشت خود از سرش

Чу он худ пӯлод рафт аз далер

چو آن خود پولاد رفت از دلیر

Сараш шуд бараҳнаи сипаҳдори шер

سرش شد برهنه سپهدار شیر

Бихандед тлоҷ бар паҳлавон

بخندید طلاج بر پهلوان

Казин сони чроӣии ту тираи равон

کزین سان چرائی تو تیره روان

Ба майдон оварад разми озмоӣ

به میدان آورد رزم‌آزمای

Баҳона чаҳ дории ту разми озмоӣ

بهانه چه داری تو رزم آزمای

Сипаҳбади з гуфтор омад ба танг

سپهبد ز گفتار آمد به تنگ

Камонро бароварду тири хаданг

کمان را برآورد و تیر خدنگ

Ба тлоҷи мар тирборон гирифт

به طلاج مر تیرباران گرفت

Камонро чу абр баҳорон гирифт

کمان را چو ابر بهاران گرفت

Ҷаҳонро сияҳ кард аз пари тир

جهان را سیه کرد از پر تیر

Ҳамеи рехт пайкон бидон нараҳ шер

همی ریخت پیکان بدان نره شیر

Ҳамаи тир аз дрқаҳи овехта

همه تیر از درقه آویخته

Бидон деви ҷодӯи броўихтаҳ

بدان دیو جادو برآویخته

Нашуд тири паҳлуи бадви коргар

نشد تیر پهلو بدو کارگر

Бишуд тнгдли соми прхошхр

بشد تنگدل سام پرخاشخر

Ҳамеи тохти тлоҷ монанди дӯд

همی تاخت طلاج مانند دود

Якояки силеҳи сипаҳбади рабӯд

یکایک سلیح سپهبد ربود

Ба майдон намонад ҳеҷ ӯро силеҳ

به میدان نماند هیچ او را سلیح

Ба дил гуфт кини разм ман шуд мзиҳ

به دل گفت کین رزم من شد مزیح

Пас онгаҳ бёзиди чанголу чанг

پس آنگه بیازید چنگال و چنگ

Бидон то рибоед варо бе диранг

بدان تا رباید ورا بی‌درنگ

Фурӯи баради дасташ ба банди камар

فرو برد دستش به بند کمر

Ба неру даромад яли пурҳунар

به نیرو درآمد یل پرهنر

Рабӯдаш ба неру чу аз пушти пел

ربودش به نیرو چو از پشت پیل

Буғурред коўош омад ду майл

بغرید کآواش آمد دو میل

Бузад бар заминаш ки ӯ гашти паст

بزد بر زمینش که او گشت پست

Фурӯд омад аз асб чун пели маст

فرود آمد از اسب چون پیل مست

Ҳамеи хост каз тани бабради сараш

همی خواست کز تن ببرد سرش

Ба хӯн сурх созад ҳамаи пайкараш

به خون سرخ سازد همه پیکرش

Чу тлоҷ ҷодӯ бишуд нопадид

چو طلاج جادو بشد ناپدید

Ба ҳар сӯ нигаҳ кард ӯро надид

به هر سو نگه کرد او را ندید

Ҳамон гоҳ чун пӯри шаддоди од

همان گاه چون پور شداد عاد

Бидид он ба майдони яке рӯи ниҳод

بدید آن به میدان یکی رو نهاد

Биҷунбед лашкар чу дарёии чин

بجنبید لشکر چو دریای چین

Ҳамаи паҳлавонони мағриби замин

همه پهلوانان مغرب زمین

Ба найза ба шамшеру тири хаданг

به نیزه به شمشیر و تیر خدنگ

Кушоданд бозу бидон шери чанг

گشادند بازو بدان شیر چنگ

Яке ҳамла карданд пари дору гир

یکی حمله کردند پر دار و گیر

Ҷаҳон шуд пар аз пару пайкони тир

جهان شد پر از پر و پیکان تیر

Сипаҳбад даромад ба пушти ғроб

سپهبد درآمد به پشت غراب

Сиррии пари зи кӣнаи дилии пуршитоб

سری پر ز کینه دلی پرشتاب

Ба ногоҳ шамсаи зи як сӯ расед

به ناگاه شمسه ز یک سو رسید

Расониди теғӣ ба он пок дид

رسانید تیغی به آن پاک دید

Чу бигирифт шамшери соми савор

چو بگرفت شمشیر سام سوار

Даромад дар он арсаи корзор

درآمد در آن عرصه کارزار

ДроФкнди худро ба қалби сипоҳ

درافکند خود را به قلب سپاه

Ки аз гирди асбаш ҷаҳон шуд сиёҳ

که از گرد اسبش جهان شد سیاه

Тан якка омад сипаҳбад ба ҷанг

تن یکه آمد سپهبد به جنگ

Ҳамон теғи заҳри обдодаҳ ба чанг

همان تیغ زهر آبداده به چنگ

Савории зи мағриби бадв ҳамла кард

سواری ز مغرب بدو حمله کرد

Ки бар шуд ба хуршеди рухшандаи гирд

که بر شد به خورشید رخشنده گرد

Бипурсед сомаш ки ном ту чист

بپرسید سامش که نام تو چیست

Ки бар дасту теғи ту бояд гирист

که بر دست و تیغ تو باید گریست

Чунин дод посухи Суҳайлам ба ном

چنین داد پاسخ سهیلم به نام

Ки гирами сари моҳро ман ба дом

که گیرم سر ماه را من به دام

зи шдодёнм на яздони параст

ز شدادیانم نه یزدان پرست

зи дарё наҳангон бигирам ба даст

ز دریا نهنگان بگیرم به دست

Барорам дамор аз тани аждаҳо

برآرم دمار از تن اژدها

зи чанголи ман каси наёбади раҳо

ز چنگال من کس نیابد رها

Чаро омадӣ сӯии мағриби замин

چرا آمدی سوی مغرب زمین

Фикандӣ танатро бад-ӣни дашти кин

فکندی تنت را بدین دشت کین

Дареғат наомад зи бозуии хеш

دریغت نیامد ز بازوی خویش

Бар ин қаду вена рӯйу неруии хеш

بر این قد و وین روی و نیروی خویش

Начида гулӣ аз баҳори ҷаҳон

نچیده گلی از بهار جهان

Хазон аҷал омадат ногаҳон

خزان اجل آمدت ناگهان

Бадв гуфт солори пархошҷу

بدو گفت سالار پرخاشجو

Ба майдон на хубаст бисёр гӯ

به میدان نه خوبست بسیار گو

Агар ҷангро омадӣ дар ситез

اگر جنگ را آمدی در ستیز

Сухан тир бошад забони теғи тез

سخن تیر باشد زبان تیغ تیز

Дигар чора ҷўӣӣ макун бозгард

دگر چاره‌جوئی مکن بازگرد

Ки то ман даройам ба танги набард

که تا من درآیم به تنگ نبرد

Ба посух чунин гуфт ӯро Суҳайл

به پاسخ چنین گفت او را سهیل

Ки ту як тании душманати хайли хайл

که تو یک تنی دشمنت خیل‌خیل

Ман аз баҳри ҷони туами дардманд

من از بهر جان توام دردمند

Ки ногуҳ азишон бибинӣ газанд

که ناگه ازیشان ببینی گزند

Ҷавонии ҷаҳонро надидӣ ҳануз

جوانی جهان را ندیدی هنوز

Надидӣ ҳамоно басии моҳу рӯз

ندیدی همانا بسی ماه و روز

Шигифтӣ буд падари шаддоди од

شگفتی بود پدر شداد عاد

Бавижа шадиди он гӯи поки зод

بویژه شدید آن گو پاک زاد

Фиристодаи каси сӯии кӯҳи булӯр

فرستاده کس سوی کوه بلور

Ҳамон ъўҷи ҷангии даройад ба зӯр

همان عوج جنگی درآید به زور

Чу зу андар ояд наёбӣ раҳо

چو زو اندر آید نیابی رها

Вагар шери гардӣ вагар аждаҳо

وگر شیر گردی وگر اژدها

Вагар ҳамчуи баҳром бар осмон

وگر همچو بهرام بر آسمان

Броӣии з чангаш наёбӣ амон

برآئی ز چنگش نیابی امان

Бигирад наҳангон ва печон кунад

بگیرد نهنگان و پیچان کند

برارد ба хуршед ва бирён кунад

برآرد به خورشید و بریان کند

Наҳанги дамонаш буд як хӯриш

نهنگ دمانش بود یک خورش

Бад-ӣн гӯна бошад варои парвариш

بدین گونه باشد ورا پرورش

Савор ткоўр рибоед ба чанг

سوار تکاور رباید به چنگ

Занад бар замин хӯрд созад ба ҷанг

زند بر زمین خورد سازد به جنگ

Ту бо ӯ чисони кӣнаи пеш оварӣ

تو با او چسان کینه پیش آوری

Ҳамаи неш бар рӯй риш оварӣ

همه نیش بر روی ریش آوری

Азин разми баргард ва кӯтоҳ кун

ازین رزم برگرد و کوتاه کن

Сӯии марзи Эрони замин роҳ кун

سوی مرز ایران زمین راه کن

Бадв гуфт онгоҳи солори сом

بدو گفت آنگاه سالار سام

Ба яздон ки субҳи андари орад ба шом

به یزدان که صبح اندر آرد به شام

Ба мӯрӣ диҳад қӯт нараҳ шер

به موری دهد قوت نره شیر

Кунад пашша бар пели ҷангии далер

کند پشه بر پیل جنگی دلیر

Яке реза алмос бахшад ба заҳр

یکی ریزه الماس بخشد به زهر

Ки аз пои даройади ҷаҳонӣ ба қаҳр

که از پا درآید جهانی به قهر

Ба обӣ диҳад ончунон сӯзишӣ

به آبی دهد آنچنان سوزشی

Ки оташ кунад пеш ӯ пӯзишӣ

که آتش کند پیش او پوزشی

Дам тез бахшад ба шамшери марг

دم تیز بخشد به شمشیر مرگ

Ки аз пои дароради ҳамаи шоху барг

که از پا درآرد همه شاخ و برگ

Ба ман каз ҳамаи бандагони камтарам

به من کز همه بندگان کمترم

зи неру ба гардуни расонади серум

ز نیرو به گردون رساند سرم

Ки як тани нмонм ба мағриби замин

که یک تن نمانم به مغرب‌زمین

Ба фармони додари ҷони офарин

به فرمان دادار جان آفرین

Дарин буд солори комди сипоҳ

درین بود سالار کآمد سپاه

Гаравҳо гуруҳи он сипаҳи кӣнаи хоҳ

گروها گروه آن سپه کینه‌خواه

Кушоданд бозу бидон паҳлавон

گشادند بازو بدان پهلوان

Бидон то бигиранд ӯро равон

بدان تا بگیرند او را روان

з ҳар сӯ ба шамшеру гурзу каманд

ز هر سو به شمشیر و گرز و کمند

Камӣни сохта бар яли диўбнд

کمین ساخته بر یل دیوبند

Сипаҳдор оварад шамшери тез

سپهدار آورد شمشیر تیز

ДроФкнд дар одёни растхез

درافکند در عادیان رستخیز

Сару дасту синаи фитодаи нигун

سر و دست و سینه فتاده نگون

Ба як дам равон кард сайлоби хӯн

به یک دم روان کرد سیلاب خون

Ҳамаи чоки афканд дар сина ҳо

همه چاک افکند در سینه‌ها

Ҳаме кард беруни азуи кӣна ҳо

همی کرد بیرون ازو کینه‌ها

Ба хӯни дрФтоднди сари пуршитоб

به خون درفتادند سر پرشتاب

Чу гўӣӣ ки уфтад ба дарёии об

چو گوئی که افتد به دریای آب

Ҳамеи тухми афканди прхошхр

همی تخم افکند پرخاشخر

Ҳамаи обаш аз хӯну бориши зи сар

همه آبش از خون و بارش ز سر

Басии куштаи афканд аз ногаҳон

بسی کشته افکند از ناگهان

ДроФкнди туъмаи паии каркасон

درافکند طعمه پی کرکسان

Сипаҳбади тани якка дар корзор

سپهبد تن یکه در کارزار

ДроФкнд аз одёни сад савор

درافکند از عادیان صد سوار

Басии хаста аз разм баргашта шуд

بسی خسته از رزم برگشته شد

Далерони ҷангии ҳама кушта шуд

دلیران جنگی همه کشته شد

Чунин то ғроб шаб омад падед

چنین تا غراب شب آمد پدید

Азин ошёни бози хури брприд

ازین آشیان باز خور برپرید

Ба гетии бгстрди ёли сиёҳ

به گیتی بگسترد یال سیاه

зи моҳии сияҳи гашт то бурҷи моҳ

ز ماهی سیه گشت تا برج ماه

Кашиданд гардони Аннанҳо зи чанг

کشیدند گردان عنان‌ها ز چنگ

Бишустанд аз ҷангу пайкори чанг

بشستند از جنگ و پیکار چنگ

Сипаҳбад чу шери саропо ба хӯн

سپهبد چو شیر سراپا به خون

Бёғштаҳу душманони сарнигӯн

بیاغشته و دشمنان سرنگون

Биёмад аз он дашти овардгоҳ

بیامد از آن دشت آوردگاه

Пазира шудаш зуди таслими шоҳ

پذیره شدش زود تسلیم شاه

Бадви офарин фаровон бихонад

بدو آفرین فراوان بخواند

Ба тораки буриш низ гавҳар фишонд

به تارک برش نیز گوهر فشاند

Ки дар разм , шоҳӣ ва дар базм , моҳ

که در رزم، شاهی و در بزم، ماه

Фурӯзанда аз ту нигину кулоҳ

فروزنده از تو نگین و کلاه

Пас аз хон дигар соқӣ оварад май

پس از خوان دگر ساقی آورد می

Навозанда шуд барбату чангу не

نوازنده شد بربط و چنگ و نی

зи ромишгарони нағма ноӣ ва равад

ز رامشگران نغمه نای و رود

Ба ноҳиду Зуҳраи расидаи сарвар

به ناهید و زهره رسیده سرور

Суроҳе шудаи чашми ғами хўнФшон

صراحی شده چشم غم خونفشان

з саргаштагӣ дод соғари нишон

ز سرگشتگی داد ساغر نشان