Чу зангии шаби перҳан чок зад

چو زنگی شب پیرهن چاک زد

Спидоҷ бар сафҳа хок зад

سپیداج بر صفحه خاک زد

зи ховари баромад дарахшнда шед

ز خاور برآمد درخشنده شید

зи чеҳраш ҷаҳонӣ бишуд пурумед

ز چهرش جهانی بشد پرامید

зи сом огаҳӣ шуд ба назд шадид

ز سام آگهی شد به نزد شدید

Ки сом аз наҳайбат бишуд нопадид

که سام از نهیبت بشد ناپدید

Гурезон шудаи сӯии Эрони замин

گریزان شده سوی ایران زمین

Нтобед эдар ба пайкору кин

نتابید ایدر به پیکار و کین

зи тлоҷ ҷодӯ шуд андешаи нок

ز طلاج جادو شد اندیشه‌ناک

Нишонаш набинӣ абр рӯй хок

نشانش نبینی ابر روی خاک

Зкори огаҳони ин хабар хуш шунид

زکار آگهان این خبر خوش شنید

Бихандед онгаҳ шадиди палид

بخندید آنگه شدید پلید

Бадв гуфт тлоҷи к-эии шаҳриёр

بدو گفت طلاج کای شهریار

Чу гардид гуми соми фаррухи савор

چو گردید گم سام فرخ‌سوار

Бибояд гирифтан дар овардгоҳ

بباید گرفتن در آوردگاه

Чу раҳмони ҷинӣу таслими шоҳ

چو رحمان جنی و تسلیم شاه

Ки ин кӣнаи зи эшон ҳаме хоста аст

که این کینه ز ایشان همی خواسته است

Мари ин ҷанги таслим ороста аст

مر این جنگ تسلیم آراسته است

Чу ӯро бигирем дар доварӣ

چو او را بگیریم در داوری

Ба чанги андари ореми деву парӣ

به چنگ اندر آریم دیو و پری

Марои шамса моҳрӯ орзӯаст

مرا شمسه ماهرو آرزوست

Мари он моҳи фархунда ху орзӯаст

مر آن ماه فرخنده خو آرزوست

Ки бас нозанинасту симини изор

که بس نازنین است و سیمین‌عذار

Набошад чу ӯ моҳ дар рӯзгор

نباشد چو او ماه در روزگار

Басӣ рӯзгораст то ман ба меҳр

بسی روزگار است تا من به مهر

Гирифторам ӯро ба зери сипеҳр

گرفتارم او را به زیر سپهر

Шудаи тираи рӯзам чу нақши сиёҳ

شده تیره روزم چو نقش سیاه

Дар умеди як шаб ба гули гашти моҳ

در امید یک شب به گل گشت ماه

Бабўсам магари себи симин ӯ

ببوسم مگر سیب سیمین او

Ббўими магари зулфи парчин ӯ

ببویم مگر زلف پرچین او

зи тлоҷ чун ин сухани бишанвед

ز طلاج چون این سخن بشنوید

Бихандед аз гуфта ӯ шадид

بخندید از گفته او شدید

Биёростанд бози асбону пел

بیاراستند باز اسبان و پیل

Вази эшон ҷаҳони гашт чун равад нил

وز ایشان جهان گشت چون رود نیل

Далерон мағриб бибаста камар

دلیران مغرب ببسته کمر

Ба оҳан ниҳон гашта тани сар ба сар

به آهن نهان گشته تن سر به سر

зи гурзи ялони гашти гетӣ чу кӯҳ

ز گرز یلان گشت گیتی چو کوه

Равони гашт ҳар сӯи гаравҳо гуруҳ

روان گشت هر سو گروها گروه

Заҳри сӯи броФрохти болои дирафш

زهر سو برافراخت بالا درفش

Чу хубони абои ҷомҳои бунафш

چو خوبان ابا جامهای بنفش

Ду дастии абри сина май кӯфти кӯс

دو دستی ابر سینه می‌کوفت کوس

Ки рӯй ки гардад зи кини сндрўс

که روی که گردد ز کین سندروس

Каф аз дард бар ҳам ҳамеи кӯфти санҷ

کف از درد بر هم همی کوفت سنج

Ки ҷон ки ояд зи кӣна ба ранҷ

که جان که آید ز کینه به رنج

зи баҳри далерони фиғони крдно

ز بهر دلیران فغان کردنا

Ки бисёр каси кӯ дар ояд зи по

که بسیار کس کو در آید ز پا

Басои сар ки дар хӯни бғлтд ба кин

بسا سر که در خون بغلطد به کین

Басои тан ки аз зин фитад бар замин

بسا تن که از زین فتد بر زمین

Ба таслим ҷинӣ расед огаҳӣ

به تسلیم جنی رسید آگهی

Ки аз пӯр шаддод шуд бирҳӣ

که از پور شداد شد بیرهی

Гумонаш ки шуд соми яли нопадид

گمانش که شد سام یل ناپدید

Ба майдони кӣнаи чунин саф кашид

به میدان کینه چنین صف کشید

зи нав кӣна ҷӯяд ба майдони ҷанг

ز نو کینه جوید به میدان جنگ

Ҷаҳон кард аз лашкарӣ бе диранг

جهان کرد از لشکری بی‌درنگ

Камарбаста ояд ба овардгоҳ

کمربسته آید به آوردگاه

Пасаш паҳлавонони мағриби сипоҳ

پسش پهلوانان مغرب سپاه

Битарсед ва бар шуд ҳмонгаҳ ба асб

بترسید و بر شد همانگه به اسب

Хурушони зи кӣна чу озргшсб

خروشان ز کینه چو آذرگشسب

Ба як дасти раҳмони ҷинӣ чу бод

به یک دست رحمان جنی چو باد

Ба майдони шаддодёни рӯи ниҳод

به میدان شدادیان رو نهاد

Биёмад дигар дасти фарҳанги дев

بیامد دگر دست فرهنگ دیو

Ба гардуни расидаи хурӯшу ғарив

به گردون رسیده خروش و غریو

Сипоҳ парӣ баркашиданд саф

سپاه پری برکشیدند صف

Дигар нараҳ девони з кин карда каф

دگر نره دیوان ز کین کرده کف

зи мину замони пари зи деву парӣ

ز مین و زمان پر ز دیو و پری

Гиреҳ бар ҷабини сари пар аз доварӣ

گره بر جبین سر پر از داوری

Ки ногоҳ тлоҷи ҷодӯ ба дашт

که ناگاه طلاج جادو به دشت

Бар шоҳи таслими ҷинии гузашт

بر شاه تسلیم جنی گذشت

Бадв гуфт кин чист конгихтӣ

بدو گفت کین چیست کانگیختی

Ҳамаи шаҳди мо заҳр омехтӣ

همه شهد ما زهر آمیختی

Ба донистанӣ хира бархестӣ

به دانستنی خیره برخاستی

Ҳамаи разм беҳуда перостӣ

همه رزم بیهوده پیراستی

Ба ёрии соми Наримони нажод

به یاری سام نریمان نژاد

Ба хира шудандӣ зи шаддоди од

به خیره شدندی ز شداد عاد

Кунун сом бигурехт аз размгоҳ

کنون سام بگریخت از رزمگاه

Ба ғорати диҳии тоҷу тахту кулоҳ

به غارت دهی تاج و تخت و کلاه

Биҳишташ ту кардӣ саросари хароб

بهشتش تو کردی سراسر خراب

Нтрсидӣ аз кӣнау хашму тоб

نترسیدی از کینه و خشم و تاب

На онаст соми яли он тизчнг

نه آنست سام یل آن تیزچنگ

Ки аз ту гурезади зи майдони ҷанг

که از تو گریزد ز میدان جنگ

Ситезанда ногурезанда аст

ستیزنده ناگریزنده است

Савори ҷаҳони шер фархунда аст

سوار جهان شیر فرخنده است

Паии марги ту рафта барг оварад

پی مرگ تو رفته برگ آورد

Ҳамаи созу олот марг оварад

همه ساز و آلات مرگ آورد

Бибинӣ ки чун андар ояд зи роҳ

ببینی که چون اندر آید ز راه

Ҷаҳонро кунад пеши чашмати сиёҳ

جهان را کند پیش چشمت سیاه

Чунонат ба майдон занад бар замин

چنانت به میدان زند بر زمین

Ки дигар наҷанбӣ зи ҷои баҳри кин

که دیگر نجنبی ز جا بهر کین

Агар оҳании теғат оҳан рибост

اگر آهنی تیغت آهن‌رباست

Вагар кӯҳи гардӣ на теғаш хатост

وگر کوه گردی نه تیغش خطاست

Ҳазорат агар ҷон буд дар дарун

هزارت اگر جان بود در درون

Наёрӣ зи чангаши якеро бурун

نیاری ز چنگش یکی را برون

Чу бишунид тлоҷ шуд пари зи дард

چو بشنید طلاج شد پر ز درد

Бихандеду рухсораро кард зард

بخندید و رخساره را کرد زرد

Бадв гуфт мардӣ ба майдон фирист

بدو گفت مردی به میدان فرست

Ки пайкору кинро дар дигар аст

که پیکار و کین را در دیگر است

Ҳамин дам бибинӣ сарат дар каманд

همین دم ببینی سرت در کمند

Гирифтор дар банду бими газанд

گرفتار در بند و بیم گزند

Яке деви бади номи озрнжод

یکی دیو بد نام آذرنژاد

Ба як дасти оташ ба як дасти бод

به یک دست آتش به یک دست باد

Бурун омад аз қалби таслими шоҳ

برون آمد از قلب تسلیم شاه

Ниҳода ба сар бар зи оҳани кулоҳ

نهاده به سر بر ز آهن کلاه

Ба майдони тлоҷ ҷодӯ расед

به میدان طلاج جادو رسید

Ба патёраи зишт бдхў расед

به پتیاره زشت بدخو رسید

Бадв гуфт к-эии ҷодӯи нобакор

بدو گفت کای جادو نابکار

Ки омад замонати дарин корзор

که آمد زمانت درین کارزار

Туро чист бо шоҳи мо гуфтугӯӣ

تو را چیست با شاه ما گفتگوی

Кунун комдии пеши мо ҷангҷӯӣ

کنون کآمدی پیش ما جنگجوی

Бубинам чаҳ дории зи гарданкашон

ببینم چه داری ز گردنکشان

Дро ва бибин разми кндоўрон

درآ و ببین رزم کندآوران

Ҳунарҳои худро падедор кун

هنرهای خود را پدیدار کن

Ба майдон оварад пайкор кун

به میدان آورد پیکار کن

Бигуфт ва ба ҳамла даромад далер

بگفت و به حمله درآمد دلیر

Ки то озмоиди яке ҷанги шер

که تا آزماید یکی جنگ شیر

Яке гурз будаш ба каф нараҳ дев

یکی گرز بودش به کف نره دیو

Дарандохт тлоҷ шуд пурғарив

درانداخت طلاج شد پرغریو

Ҳамон дрқаҳро пеш оварад зуд

همان درقه را پیش آورد زود

Ба оҳани рибо аз кафш дар рабӯд

به آهن‌ربا از کفش در ربود

Ҳамон гурзро кӯфт бар пайкараш

همان گرز را کوفت بر پیکرش

Ҳама устихон хӯрд шуд бар сараш

همه استخوان خورد شد بر سرش

Нигаҳ кард дар қлбгаҳ чун шадид

نگه کرد در قلبگه چون شدید

Бихандеду лабро ба дандон гузид

بخندید و لب را به دندان گزید

Ба лашкар бифармуд то яксара

به لشکر بفرمود تا یکسره

Биёянд дар разми марди сира

بیایند در رزم مرد سره

Биҷунбед лашкари зи ғоратгарӣ

بجنبید لشکر ز غارتگری

Намонданд азишон ба деву парӣ

نماندند ازیشان به دیو و پری

Парии барда , девони варо сар бурид

پری برده، دیوان ورا سر برید

Бигирӣд ҳар як ки аФсўнгрид

بگیرید هر یک که افسونگرید

Ба сӯем биёред тахту кулоҳ

به سویم بیارید تخت و کلاه

Ҳамон баста оред таслими шоҳ

همان بسته آرید تسلیم شاه

Чу лашкар шуниданд гуфтор ӯ

چو لشکر شنیدند گفتار او

Якояк ба майдон ниҳоданд рӯ

یکایک به میدان نهادند رو

Баромад хурӯшидани марди ҷанг

برآمد خروشیدن مرد جنگ

Замини гашт бар чашми бадхоҳи танг

زمین گشت بر چشم بدخواه تنگ

Замона фурӯ шуд ба дарёии нил

زمانه فرو شد به دریای نیل

зи баси гирди асбон ва аз пои нил

ز بس گرد اسبان و از پای نیل

Дарахшидани теғу гурзу синон

درخشیدن تیغ و گرز و سنان

Ҳаёҳӯии гардони гардуни Аннан

هیاهوی گردان گردون عنان

Замин кӯҳ шуд кӯҳ шуд чун замин

زمین کوه شد کوه شد چون زمین

Чу кӯҳӣ ки бошад ҳамаи оҳанӣн

چو کوهی که باشد همه آهنین