Яке абр барбаст бар осмон

یکی ابر بربست بر آسمان

Ки бади тирборон ӯ аз камон

که بد تیرباران او از کمان

Шудаи теғ ӯ раъду барқаши хурӯш

شده تیغ او رعد و برقش خروش

Дарафтод дар чархи гардандаи ҷӯш

درافتاد در چرخ گردنده جوش

Камӣни бргшўднд аз ҳар тараф

کمین برگشودند از هر طرف

Басии куштаи афканда дар пеши саф

بسی کشته افکنده در پیش صف

Фаровони зи девони кин кушта шуд

فراوان ز دیوان کین کشته شد

Сари бахти таслим баргашта шуд

سر بخت تسلیم برگشته شد

Ҳамаи қалби яғмоӣ тлоҷ шуд

همه قلب یغمای طلاج شد

Ҳамаи ганҷу харгоҳ тороҷ шуд

همه گنج و خرگاه تاراج شد

Гирифтор гардид раҳмон ба ҷанг

گرفتار گردید رحمان به جنگ

Ниҳоданд бар гарданаши полҳнг

نهادند بر گردنش پالهنگ

зи як сӯй эшон даромад Суҳайл

ز یک سوی ایشان درآمد سهیل

Шикасти андроФкнд бар хайли хайл

شکست اندرافکند بر خیل خیل

Парии пайкаронро дар овардгоҳ

پری‌پیکران را در آوردگاه

Басии куштаи афканд ҳар ҷойгоҳ

بسی کشته افکند هر جایگاه

Дирафши сипаҳро ба ду ним кард

درفش سپه را به دو نیم کرد

Дили шоҳи таслими пар бим кард

دل شاه تسلیم پر بیم کرد

Каманди андроФкнд ва ӯро гирифт

کمند اندرافکند و او را گرفت

Азуи дев ва ҷинӣ шуд андари шигифт

ازو دیو و جنی شد اندر شگفت

Сари шоҳ ҷинӣ даромад ба банд

سر شاه جنی درآمد به بند

Бибастанд дасташ ба хами каманд

ببستند دستش به خم کمند

Ббрднд ӯро ба назд шадид

ببردند او را به نزد شدید

Гиреҳ дар бирав зад чу ӯро бидид

گره در برو زد چو او را بدید

зи як сӯии тлоҷ дар размгоҳ

ز یک سوی طلاج در رزمگاه

Дигар сӯи Суҳайли он дади кӣнаи хоҳ

دگر سو سهیل آن دد کینه‌خواه

Шикастанди он лашкариро ҳама

شکستند آن لشکری را همه

Гурезони парии пайкарон чун рама

گریزان پری‌پیکران چون رمه

Басии симтни сарви болои парӣ

بسی سیمتن سرو بالا پری

Шуд аз теғи хаста дар он доварӣ

شد از تیغ خسته در آن داوری

Тани ҳамчу гул гашта пари хӯни ҳама

تن همچو گل گشته پر خون همه

Тан симгун гашта гулгуни ҳама

تن سیمگون گشته گلگون همه

Саропардау тахти тороҷи гашт

سراپرده و تخت تاراج گشت

Ҳамаи ганҷи тороҷи тлоҷи гашт

همه گنج تاراج طلاج گشت

Гурезони ниҳони гашти фарҳанги дев

گریزان نهان گشت فرهنگ دیو

Бирафт аз паии соми солори ню

برفت از پی سام سالار نیو

Чу тахти шаҳи ҷин ба тороҷ шуд

چو تخت شه جن به تاراج شد

зи шаст қазои тир омоҷ шуд

ز شصت قضا تیر آماج شد

Барафрӯхт моҳи андарин сабзи боғ

برافروخت ماه اندرین سبز باغ

Чу ҳиндӯ ки дар даст гирад чароғ

چو هندو که در دست گیرد چراغ

Нишаст аз бар тахти ҷангии шадид

نشست از بر تخت جنگی شدید

Пас аз хон кашиданд пешаш набед

پس از خوان کشیدند پیشش نبید

Чу аз бода лаъл гардид маст

چو از باده لعل گردید مست

Ббрднди таслимро бастаи даст

ببردند تسلیم را بسته دست

Чу раҳмони ҷинӣу дигари сиёҳ

چو رحمان جنی و دیگر سیاه

Нишастанд баста ба наздики шоҳ

نشستند بسته به نزدیک شاه

Шадидаш чунин гуфт кӣ доми соз

شدیدش چنین گفت کی دام ساز

Чаро ранҷ кардӣ ба мо бар дароз

چرا رنج کردی به ما بر دراز

Чисони ошноӣӣ ба ту дошт сом

چسان آشنائی به تو داشت سام

Чаро ҳила пеш оваредӣ мудом

چرا حیله پیش آوریدی مدام

Нтрсидӣ аз ман ҳаме дар ҷаҳон

نترسیدی از من همی در جهان

Як андешаи номади туро дар ниҳон

یک اندیشه نامد تو را در نهان

Чаро сари фурӯи новарии пеши мо

چرا سر فرو ناوری پیش ما

Чунин дайни фархундаи кеши мо

چنین دین فرخنده کیش ما

Ситоиш наёрӣ ба шаддоди од

ستایش نیاری به شداد عاد

Насозӣ димоғати тиҳии худ зи бод

نسازی دماغت تهی خود ز باد

Туро чист бо зобулии дӯстӣ

تو را چیست با زابلی دوستی

Ки гӯии ту бо ӯ ба як пӯстӣ

که گوی تو با او به یک پوستی

Ту ҷинӣ ва ӯ душман кеш туаст

تو جنی و او دشمن کیش توست

Ту гўӣӣ ки он диўкш хеш туаст

تو گوئی که آن دیوکش خویش توست

Ту ин сомро аз куҷо ёфтӣ

تو این سام را از کجا یافتی

Ки дар дӯстӣ низ бишитофтӣ

که در دوستی نیز بشتافتی

Магари духтаратро ба пайванди сом

مگر دخترت را به پیوند سام

Расонидӣ онгаҳ шудӣ шодком

رسانیدی آنگه شدی شادکام

Чаро хост бо ман туро душманӣ

چرا خواست با من تو را دشمنی

Раҳ каҷ гирифтӣу аҳрӣманӣ

ره کج گرفتی و اهریمنی

Дар фитна бар ман кушодӣу ҷанг

در فتنه بر من گشادی و جنگ

Ки гаштами забуни зери чанги паланг

که گشتم زبون زیر چنگ پلنگ

Саранҷом аз фари шаддоди од

سرانجام از فر شداد عاد

зи майдон гурезон шуд он бднжод

ز میدان گریزان شد آن بدنژاد

Нтобед дар ҷанги тлоҷи дев

نتابید در جنگ طلاج دیو

Буруни баради ҷонро аз он макру рию

برون برد جان را از آن مکر و ریو

Кунун ҷонат эдар ба банд андараст

کنون جانت ایدر به بند اندرست

Равонат ба бим газанд андараст

روانت به بیم گزند اندرست

Раҳо кун ҳамаи хашму бедод ро

رها کن همه خشم و بیداد را

з ҷон кун ситоиши ту шаддод ро

ز جان کن ستایش تو شداد را

Пас онгаҳ бубахшам туро тоҷу тахт

پس آنگه ببخشم تو را تاج و تخت

Ғунуда шавад ёри бидорбхт

غنوده شود یار بیداربخت

Агар на гиреҳ бар гиреҳи пайкарат

اگر نه گره بر گره پیکرت

Бабрам ба хоки андари орми сарат

ببرم به خاک اندر آرم سرت

Ба посух чунин гуфт таслими шоҳ

به پاسخ چنین گفت تسلیم شاه

Ки эй бдгҳри мард гум карда ро

که ای بدگهر مرد گم کرده را

Надониста додари худро ҳануз

ندانسته دادار خود را هنوز

Сар аз по надонистае ту ҳануз

سر از پا ندانسته‌ای تو هنوز

Чаро лофи дорӣ ба шаддоди од

چرا لاف داری به شداد عاد

Буд кофару золиму бадниҳод

بود کافر و ظالم و بدنهاد

Чу додари хуонеи ту ӯ роҳи ҳаме

چو دادار خوانی تو او راه همی

зи саги камтарии дони ту ӯро ҳаме

ز سگ کمتری دان تو او را همی

Ситоиш кунам пеши яздони пок

ستایش کنم پیش یزدان پاک

Казу гашти пайдои ҳамаи обу хок

کزو گشت پیدا همه آب و خاک

Диҳад хокро поки равшани равон

دهد خاک را پاک روشن‌روان

Ҳамеи об аз абр май боради он

همی آب از ابر می‌بارد آن

Ғаривону саргашта зу ҳаст бод

غریوان و سرگشته زو هست باد

Ҳамаи доғ бар ҷони оташи ниҳод

همه داغ بر جان آتش نهاد

Тани хорро халъат гул диҳад

تن خار را خلعت گل دهد

Ҳамаи нолау ғам ба булбул диҳад

همه ناله و غم به بلبل دهد

Ба парвона оташ занад сӯз ӯ

به پروانه آتش زند سوز او

Ба шаб шамъ гардад абри рӯз ӯ

به شب شمع گردد ابر روز او

Ба рӯзи сипеду шубони сиёҳ

به روز سپید و شبان سیاه

Ду ойина бар даргааши меҳру моҳ

دو آئینه بر درگهش مهر و ماه

Хдоӣӣ ба гетии мар ӯро сазост

خدائی به گیتی مر او را سزاست

Ситоиши ҷуз ӯро дигар норавост

ستایش جز او را دگر نارواست

Ба сангӣ диҳад обрӯи он қадар

به سنگی دهد آبرو آن قدر

Ки шоҳон нишонанд ӯро ба сар

که شاهان نشانند او را به سر

Яке банда ӯст соми савор

یکی بنده اوست سام سوار

Ки ӯро касе нест дар разми ёр

که او را کسی نیست در رزم یار

Маро кард яздони зи кораши хабар

مرا کرد یزدان ز کارش خبر

Ки бандем дар хизмат ӯ камар

که بندیم در خدمت او کمر

Ки роҳи худои ҷон сипорӣ кунад

که راه خدا جان سپاری کند

Ҳамаи гмрҳонро ҳисорӣ кунад

همه گمرهان را حصاری کند

Брҳмни барандозаду бути параст

برهمن براندازد و بت‌پرست

зи шаддод ва аз одён ҳар ки ҳаст

ز شداد و از عادیان هر که هست

Ба мардӣ ба дайн худо оварад

به مردی به دین خدا آورد

Ба дилашони хирад раҳнамо оварад

به دلشان خرد رهنما آورد

Фиристодам ӯро ба сӯии тилисм

فرستادم او را به سوی طلسم

Бидон то нависад ба хуршеди исм

بدان تا نویسد به خورشید اسم

Тилисмӣаст аз шоҳи ҷамшеди ҷам

طلسمی است از شاه جمشید جم

Казу ҷон тлоҷ гардад дижам

کزو جان طلاج گردد دژم

Басои кас каз он теғ кушта шавад

بسا کس کز آن تیغ کشته شود

Тани бахти ту зор ва гашта шавад

تن بخت تو زار و گشته شود

Битундӣад аз гуфта ӯ шадид

بتندید از گفته او شدید

Гиреҳ дар бирав зад бирав бингаред

گره در برو زد برو بنگرید

Бифармуд дижхими хунхор ро

بفرمود دژخیم خونخوار را

Бабри риштаи сахти гуфтор ро

ببر رشته سخت گفتار را

Сарашро ба наздики шаддод бар

سرش را به نزدیک شداد بر

Базӯдӣ ба монандаи абри бод бар

بزودی به ماننده ابر باد بر

Баровард дижхими теғӣ чу заҳр

برآورد دژخیم تیغی چو زهر

Ки заҳраш ба баҳром мезад ба қаҳр

که زهرش به بهرام می‌زد به قهر

Бадв гуфт тлоҷи к-эии шаҳриёр

بدو گفت طلاج کای شهریار

На осон буд хӯни ин нобакор

نه آسان بود خون این نابکار

зи ҷинии ҳама роҳ ояд ба банд

ز جنی همه راه آید به بند

Расонанд ба лашкари мо газанд

رسانند به لشکر ما گزند

Яке шиша бояд стбру бузург

یکی شیشه باید سطبر و بزرگ

Ки созад хирадманди марди сутург

که سازد خردمند مرد سترگ

Ба шиша кунӣ ҷои таслими шоҳ

به شیشه کنی جای تسلیم شاه

Бимонад дар онҷои ҳамеи солу моҳ

بماند در آنجا همی سال و ماه

Сари шиша бар сурб бар икдгр

سر شیشه بر سرب بر یکدگر

Бибандад ба ҷодӯии бидодгар

ببندد به جادوی بیدادگر

Ки ҳушёр бошад ба рӯз ва ба шаб

که هشیار باشد به روز و به شب

Бидон то бимонад ба ранҷу тъб

بدان تا بماند به رنج و تعب

Чунон кард дижхим зон сон ки гуфт

چنان کرد دژخیم زان سان که گفت

Ба раҳмон ба як ҷой бошанд ҷуфт

به رحمان به یک جای باشند جفت

Сарояндаи роз бисёр дон

سراینده راز بسیار دان

Бар сом бартофт онгаҳ Аннан

بر سام برتافت آنگه عنان

Ки бо шамсаи паймӯд бероҳу роҳ

که با شمسه پیمود بی راه و راه

Ҳамаи корҳоро бадв гуфт моҳ

همه کارها را بدو گفت ماه

Ки то он тилисм андар ояд ба даст

که تا آن طلسم اندر آید به دست

Азуи кор шаддод ёбад шикаст

ازو کار شداد یابد شکست