Аз онҷо биёмад ба пои ҳисор

از آنجا بیامد به پای حصار

Аз оҳани яке бораи бади устувор

از آهن یکی باره بد استوار

Яке пел бар бурҷу мурғӣ ба сар

یکی پیل بر برج و مرغی به سر

Ҳамаи пайкараши симу болаши зи зар

همه پیکرش سیم و بالش ز زر

Ба ҳамроҳи хуршед май гашти боз

به همراه خورشید می‌گشت باز

Ба ҳар соъатӣ наъра мекард соз

به هر ساعتی نعره می‌کرد ساز

Чу мурғи диловар бадв бингаред

چو مرغ دلاور بدو بنگرید

Яке чарх зад наъра Эй баркашид

یکی چرخ زد نعره‌ای برکشید

Ки соми Наримони ту шод омадӣ

که سام نریمان تو شاد آمدی

Дарин ҳсни фаррух чу бод омадӣ

درین حصن فرخ چو باد آمدی

Ба коми дилати боди даври замон

به کام دلت باد دور زمان

Буии хуррам аз бахту дили шодмон

بوی خرم از بخت و دل شادمان

Бадв гуфт шамса ки эй шери ҷанг

بدو گفت شمسه که ای شیر جنگ

Биндоз инро ба тири хаданг

بینداز این را به تیر خدنگ

Валикин чунон кун ки ноед хато

ولیکن چنان کن که ناید خطا

Ки санги сияҳи гардӣ эй бо вафо

که سنگ سیه گردی ای با وفا

Агар бар се тираш нияндохтӣ

اگر بر سه تیرش نینداختی

Чунон дон ки худ кори худ сохтӣ

چنان دان که خود کار خود ساختی

Ки санги сияҳи гардии андари замон

که سنگ سیه گردی اندر زمان

Ғроби сияҳ бо ту эй паҳлавон

غراب سیه با تو ای پهلوان

Сипаҳбад чу бишунид ҳайрон бимонад

سپهبد چو بشنید حیران بماند

Ба яздони ду дасти дуои брФшонд

به یزدان دو دست دعا برفشاند

Чунин гуфт к-эии довари доварон

چنین گفت کای داور داوران

Расонандаи ризқи рӯзии хурон

رساننده رزق روزی‌خوران

Баланди осмонро баландии зи тест

بلند آسمان را بلندی ز تست

Танумандро зўрмндии зи тест

تنومند را زورمندی ز تست

з обӣ кунӣ сӯрати шӯху шнг

ز آبی کنی صورت شوخ و شنگ

зи хории гулиро диҳии буиу ранг

ز خاری گلی را دهی بوی و رنگ

Агар мӯр дар дидааш нури тест

اگر مور در دیده‌اش نور تست

Агар пашша дар пой ӯ зӯри тест

اگر پشه در پای او زور تست

Набошад агар лутфи ту ёварам

نباشد اگر لطف تو یاورم

Ман хокӣ аз заррае камтарам

من خاکی از ذره‌ای کمترم

Ба фарати казин уқдаи пари бало

به فرت کزین عقده پر بلا

Шӯии дастгири ман мубтало

شوی دستگیر من مبتلا

Бигуфт ин ва онгаҳ камон баркашид

بگفت این و آنگه کمان برکشید

Хадангии зи таркиш ба зиҳ баркашид

خدنگی ز ترکش به زه برکشید

Уқоби сабки бол чун шуд зи даст

عقاب سبک‌بال چون شد ز دست

Хато карду номади муродаш ба даст

خطا کرد و نامد مرادش به دست

Ғроби сияҳ то ба зин шуд ба санг

غراب سیه تا به زین شد به سنگ

Сипаҳбад бирафт аз гули равиши ранг

سپهبد برفت از گل روش رنگ

Хаҷал шуд зи бозуӣу дасту камон

خجل شد ز بازوی و دست و کمان

Паноҳед бар довари доварон

پناهید بر داور داوران

Дигар раҳи хадангӣ ба зиҳ барниҳод

دگر ره خدنگی به زه برنهاد

Биндохт ва норафт ҳам бар мурод

بینداخت و نارفت هم بر مراد

Ғробш бишуд санг ва худ то ба ноф

غرابش بشد سنگ و خود تا به ناف

Диловар ба худ гуфт аз худ млоФ

دلاور به خود گفت از خود ملاف

Ба бодаст ҳар номи кондўхтӣ

به باد است هر نام کاندوختی

Худ аз баҳри худ ҷома Эй дӯхтӣ

خود از بهر خود جامه‌ای دوختی

Чу шамса чунон дид ҳайрон бимонад

چو شمسه چنان دید حیران بماند

зи ду дидагони хӯни дили брФшонд

ز دو دیدگان خون دل برفشاند

зи сари мғФри андохту дасти ниёз

ز سر مغفر انداخت و دست نیاز

Баровард абри дарга бе ниёз

برآورد ابر درگه بی‌نیاز

Ҳамон соми бардошти дасти дуо

همان سام برداشت دست دعا

Ҳаме гуфт к-эии довари раҳнамо

همی گفت کای داور رهنما

Паноҳами тўӣӣ эй паноҳи ҳама

پناهم توئی ای پناه همه

Муродами даҳ эй подшоҳи ҳама

مرادم ده ای پادشاه همه

Ғалат рад макун тири ман бар ҳадаф

غلط رد مکن تیر من بر هدف

Мадади даҳ ки ёрам биорам ба каф

مدد ده که یارم بیارم به کف

Бигуфт ин ва бар таркиш оварад чанг

بگفت این و بر ترکش آورد چنگ

Баровард тирии зи рухи рафтаи ранг

برآورد تیری ز رخ رفته رنگ

Чу сӯфор бар зиҳ бишуд ҷойгир

چو سوفار بر زه بشد جایگیر

Рух оварад бар довари дастгир

رخ آورد بر داور دستگیر

Зиҳу дасти сӯфор чун ҳам гирифт

زه و دست سوفار چون هم گرفت

Сутуни чапу росташ хам гирифт

ستون چپ و راستش خم گرفت

Хамӣ аз каҷӣ бар каҷ абрӯаш рафт

خمی از کجی بر کج ابروش رفت

Камони гӯша бар гӯша гӯш рафт

کمان گوشه بر گوشه گوش رفت

Чу бар қабза шуд хори пайкони дурушт

چو بر قبضه شد خار پیکان درشت

Сарангушт ӯро бабўсед мушт

سرانگشت او را ببوسید مشت

Ҷудо шуд зиҳ аз шаст зиҳи гир ӯ

جدا شد زه از شصت زه‌گیر او

Парандаи сӯй мурғ шуд тир ӯ

پرنده سوی مرغ شد تیر او

Ба тир дуъогӯ шавад мустаҷоб

به تیر دعاگو شود مستجاب

Бишуд рост ӯ тири он комёб

بشد راست او تیر آن کامیاب

Чунон зад мар ӯро гӯ бе ҳам?ил

چنان زد مر او را گو بی‌همال

Ки гуфтӣ бадаши чори ёл ва ду бол

که گفتی بدش چار یال و دو بال

зи захми яли номбурдори шер

ز زخم یل نامبردار شیر

зи болои нигун андар афтод зер

ز بالا نگون اندر افتاد زیر

Фалак кар шуд аз бонги овоза аш

فلک کر شد از بانگ آوازه‌اش

Гушӯда шуд онгоҳи дарвоза аш

گشوده شد آنگاه دروازه‌اش

Сипаҳбад даромад ба дарбанди диж

سپهبد درآمد به دربند دژ

Ҳамаи рой ӯ гашти пайванди диж

همه رای او گشت پیوند دژ

Нигаҳ кард хокӣ ба ҷӯши омада

نگه کرد خاکی به جوش آمده

Аз он гӯнаи гӯнаи хурӯши омада

از آن گونه گونه خروش آمده

Ба нармӣ ба монандаи тўтё

به نرمی به ماننده توتیا

Ҳаме ҷӯш мекард аз кимиё

همی جوش می‌کرد از کیمیا

Чу диягӣ ки ҷӯшад хурӯшанда буд

چو دیگی که جوشد خروشنده بود

Набӯд оташу хоки ҷавшанда буд

نبود آتش و خاک جوشنده بود

з гармӣ наёраст рафтани бадв

ز گرمی نیارست رفتن بدو

Шудаи сӯзаи оҳанӣни асби азу

شده سوزه آهنین اسب ازو

Диловар ба даҳлез қалъа бимонад

دلاور به دهلیز قلعه بماند

Ба яздон паноҳед ва номаш бихонад

به یزدان پناهید و نامش بخواند

Ҳаме гуфт к-эии довари додгар

همی گفت کای داور دادگر

Бад-ӣни бандаи камтарини дрнгр

بدین بنده کمترین درنگر

Марои зи оташ ва об додӣ раҳо

مرا ز آتش و آب دادی رها

Вагарнаи маро ҷон шудӣ мубтало

وگرنه مرا جان شدی مبتلا

Яке чора бо хок ҷавшанда кун

یکی چاره با خاک جوشنده کن

Ба неруи марои бахт кӯшнда кун

به نیرو مرا بخت کوشنده کن

Ки бар ман азин хоки ҳам роҳи танг

که بر من ازین خاک هم راه تنگ

На роҳи гузор ва на ҷои диранг

نه راه گذار و نه جای درنگ

Надонам азин хок чун бигузарам

ندانم ازین خاک چون بگذرم

зи гармии ин об шуд пайкарам

ز گرمی این آب شد پیکرم

Бигуфту бимолиди рух бар замин

بگفت و بمالید رخ بر زمین

Бинолед пеши ҷаҳони офарин

بنالید پیش جهان‌آفرین

Каз он хок Марӣ баровард сар

کز آن خاک ماری برآورد سر

Даҳон боз кард он дади бдгҳр

دهان باز کرد آن دد بدگهر

Ҳаме оташ ифшоанд бар паҳлавон

همی آتش افشاند بر پهلوان

Сипар бар сар оварад марди ҷавон

سپر بر سر آورد مرد جوان

Ҷаҳон пар шуд аз оташи хоки мор

جهان پر شد از آتش خاک مار

Надида ба гетии каси ин корзор

ندیده به گیتی کس این کارزار

Ба ногуҳ падед омад онгаҳ парӣ

به ناگه پدید آمد آنگه پری

Сногўӣ шуд шамсаи ховарӣ

ثناگوی شد شمسه خاوری

Камони вази чӯбу зи тири хаданг

کمان وز چوب و ز تیر خدنگ

Биоварад дар пеши ял бе диранг

بیاورد در پیش یل بی‌درنگ

Бадв дод гуфто ки эй марди ҳаш

بدو داد گفتا که ای مرد هش

Ба як тири ин мор ҷангӣ бикаш

به یک تیر این مار جنگی بکش

Нигаҳи дор бо хеши тиру камон

نگه دار با خویش تیر و کمان

Ки ояд ба кор аз паии бадгумон

که آید به کار از پی بدگمان

Нигаҳи дори танро ва ҳушёр бош

نگه دار تن را و هشیار باش

Шабу рӯз бо ёд додар бош

شب و روز با یاد دادار باش

Бигуфт ва ҳмонгаҳ бишуд нопадид

بگفت و همانگه بشد ناپدید

Ту гуфтӣ з модар наомад падед

تو گفتی ز مادر نیامد پدید

Бипурсед аз шамсаи кори парӣ

بپرسید از شمسه کار پری

Шигифтӣ бимонадам дарин доварӣ

شگفتی بماندم درین داوری

Ки чун омад ин дилбари моҳрӯ

که چون آمد این دلبر ماهرو

Куҷо рафт дигар ба ман бозгуӣ

کجا رفت دیگر به من بازگوی

Чунин гуфт кин аз тилисмоти дон

چنین گفت کاین از طلسمات دان

Ки бархестаи мӯбадони равон

که برخاسته موبدان روان

зи найрангу тадбир ва аз кимиё

ز نیرنگ و تدبیر و از کیمیا

Хирадманд бар сохт аз симё

خردمند بر ساخت از سیمیا

Нмўдистгар на тан ӯ набӯд

نمودیست گر نه تن او نبود

Худованди гетӣ ба ту ин намӯд

خداوند گیتی به تو این نمود

Сипаҳбади камонро бимолиди даст

سپهبد کمان را بمالید دست

Ба шохи гавазн андар оварад шаст

به شاخ گوزن اندر آورد شصت

Бпиўсти пайкони зҳробдор

بپیوست پیکان زهرآبدار

Чу бикшод шуд бар галӯгоҳи мор

چو بگشاد شد بر گلوگاه مار

Ки он мор ғалатед бар рӯй хок

که آن مار غلطید بر روی خاک

зи чармаши баромад ба гардуни трок

ز چرمش برآمد به گردون تراک

Ҳамаи ҷӯши он хок шуд нопадид

همه جوش آن خاک شد ناپدید

зи гармӣу ҷӯшаш фурӯ орамид

ز گرمی و جوشش فرو آرمید

Сипаҳбад бар омад бар он тираи хок

سپهبد بر آمد بر آن تیره خاک

Дил ва ҷон бишуста зи андӯҳи пок

دل و جان بشسته ز اندوه پاک

Ба ногуҳи яке қаср заррин бидид

به ناگه یکی قصر زرین بدید

Ки бар чархи гардун сараш ме расед

که بر چرخ گردون سرش می‌رسید

Дарӣ дид яксар ҳамаи зари зард

دری دید یکسر همه زر زرد

зи ёқӯту фирӯзаи лоҷувард

ز یاقوت و فیروزه لاجورد

Яке қуфл бар вай чун рони шутур

یکی قفل بر وی چون ران شتر

Ки даргоҳ аз он қуфл гардӣда пар

که درگاه از آن قفل گردیده پر

Диловари бёзид бар қуфли даст

دلاور بیازید بر قفل دست

Ба неруи саросар ба ҳам бршкст

به نیرو سراسر به هم برشکست

Даромад дар он кохи зари номвар

درآمد در آن کاخ زر نامور

Дару бом ӯ ҷумла аз хишти зар

در و بام او جمله از خشت زر

Яке тахт биниҳода фирӯзаи ранг

یکی تخت بنهاده فیروزه رنگ

Дар он тахти шоҳӣ ба фарҳангу ҳонг

در آن تخت شاهی به فرهنگ و هنگ

Ба рухсор монанди тобандаи моҳ

به رخسار مانند تابنده ماه

зи ёқӯти рухшанда бар сари кулоҳ

ز یاقوت رخشنده بر سر کلاه

Ҳамаи тахти болои он шоҳ буд

همه تخت بالای آن شاه بود

Шудаи осмони тахт ва он моҳ буд

شده آسمان تخت و آن ماه بود

Яке лавҳ дар пеши овехта

یکی لوح در پیش آویخته

Дарави панду андарзи омехта

درو پند و اندرز آمیخته

Навишта ба анбар бар он лавҳ бар

نوشته به عنبر بر آن لوح بر

Ки тҳмўрсми шоҳи фархундаи фар

که طهمورثم شاه فرخنده فر

Ҳар он кас ки шодони бад-ӣн ҷо расад

هر آن کس که شادان بدین جا رسد

Ба пурсидани шоҳ воло расад

به پرسیدن شاه والا رسد

Надорам ба чизе дигар дастрас

ندارم به چیزی دگر دسترس

Ҳамин панди ман ёдгорасту бас

همین پند من یادگار است و بس

Хирадманду озодаи неки бахт

خردمند و آزاده نیک‌بخت

Шиносади мари инро ба аз тоҷу тахт

شناسد مر این را به از تاج و تخت

Макун бади ту бо марди озодаи ҷӯ

مکن بد تو با مرد آزاده جو

Сӯй никўӣӣ тозу бадро мапу

سوی نیکوئی تاز و بد را مپو

Ки некӣ буд мари туро дастгир

که نیکی بود مر تو را دستگیر

зи худ камтаронро ҳамаи дастгир

ز خود کمتران را همه دستگیر

Ба бадгавҳарони худ надории умед

به بدگوهران خود نداری امید

Ки миваи нчинди кас аз шохи бед

که میوه نچیند کس از شاخ بید

Мҷу аз касе эй писари эминӣ

مجو از کسی ای پسر ایمنی

Ки нашносад аз дӯстии душманӣ

که نشناسد از دوستی دشمنی

Ҳамон рози худро ба ҳар кас магӯӣ

همان راز خود را به هر کس مگوی

зи нои аҳли мардуми ту некии мҷўӣ

ز نا اهل مردم تو نیکی مجوی

Суханро чу гўӣӣ ба дониш бисанҷ

سخن را چو گوئی به دانش بسنج

Бидон то згФтори ноӣӣ ба ранҷ

بدان تا زگفتار نائی به رنج

Ду рӯзи омадаи роҳи наздики хеш

دو روز آمده راه نزدیک خویش

Дурӯғаст яксар ки оварад пеш

دروغ است یکسر که آورد پیش

Чу некӣ кунӣ пас ба некии шинос

چو نیکی کنی پس به نیکی شناس

Ба некӣ манеҳ ҳеҷ касро сипос

به نیکی منه هیچ‌کس را سپاس

Чу бошад ба бахшиши туро дастрас

چو باشد به بخشش تو را دسترس

Сипос аз ҷаҳони офарини дону бас

سپاس از جهان آفرین دان و بس

Мабош ҳеҷ эмини зи марди ду ранг

مباش هیچ ایمن ز مرد دو رنگ

Ба ҳангоми сулҳ ва ба ҳангоми ҷанг

به هنگام صلح و به هنگام جنگ

Ду рангии нишони палангӣ буд

دو رنگی نشان پلنگی بود

Ки нопокии андари ду рангӣ буд

که ناپاکی اندر دو رنگی بود

Ту икрнгӣ аз шермардони шинос

تو یکرنگی از شیرمردان شناس

Ки аз бад бидоранд дар дили ҳарос

که از بد بدارند در دل هراس

Чунон кун ки аз вай чу хоҳӣ бурид

چنان کن که از وی چو خواهی برید

Набояд азуи дард ва ранҷат кашид

نباید ازو درد و رنجت کشید

Касе гар кунад бад ба худ ме кунад

کسی گر کند بد به خود می‌کند

Чу некӣ набинад чаҳ бад ме кунад

چو نیکی نبیند چه بد می‌کند

Чу пайваста шуд дӯстӣ бо касе

چو پیوسته شد دوستی با کسی

Ки дар дӯстӣ пой дорад басӣ

که در دوستی پای دارد بسی

Мазан бар худ аз кори нокардаи лоф

مزن بر خود از کار ناکرده لاف

Макун ҳеҷ рои сухан бар газоф

مکن هیچ رای سخن بر گزاف

Ки аз лофи ҷуз шармсорӣ набӯд

که از لاف جز شرمساری نبود

Газофа надорад ба каси ҳеҷ суд

گزافه ندارد به کس هیچ سود

Дарин пардаи зин беш гуфтор нест

درین پرده زین بیش گفتار نیست

Ба нек ва ба бад бо касам кор нест

به نیک و به بد با کسم کار نیست

Турогар хирад бошаду поки мағз

تو را گر خرد باشد و پاک مغز

Ҳамин буд буд он қадари панди нағз

همین بود بود آن قدر پند نغز

Ба гетӣ чу ман номадорӣ набӯд

به گیتی چو من نامداری نبود

Ба наздам наёраст кас озмуд

به نزدم نیارست کس آزمود

Маро қаҳрамон хонд фарзонаи мард

مرا قهرمان خواند فرزانه مرد

Ба тҳмўрсм ном шуд дар набард

به طهمورثم نام شد در نبرد

Марои сесад ва сӣ ва як сол буд

مرا سیصد و سی و یک سال بود

Ҳмолм ба гетӣ касеро набӯд

همالم به گیتی کسی را نبود

Басии деви киштам ба пайкору ҷанг

بسی دیو کشتم به پیکار و جنگ

Ба душман замонӣ накардам диранг

به دشمن زمانی نکردم درنگ

Бибастам ду дасти киўшони дев

ببستم دو دست کیوشان دیو

Казу бади замону замини пари ғарив

کزو بد زمان و زمین پر غریو

з гетӣ бидонро барандохтам

ز گیتی بدان را برانداختم

Ҷаҳонро аз эшон бипардохтам

جهان را از ایشان بپرداختم

Чу гуфтам ки шуд навбати кори ман

چو گفتم که شد نوبت کار من

Бигирам зи шодии яке ҷоми ман

بگیرم ز شادی یکی جام من

Ба ногуҳ фароз омад амри худо

به ناگه فراز آمد امر خدا

Барангехт чун тундбодами зи ҷо

برانگیخت چون تندبادم ز جا

Намонда ки гом дигар биспурам

نمانده که گام دگر بسپرم

Ва ё як нафаси бештари бшмрм

و یا یک نفس بیشتر بشمرم

зи тахтами даровард дар тираи хок

ز تختم درآورد در تیره خاک

На тарсаши зи ман бад на бим ва на бок

نه ترسش ز من بد نه بیم و نه باک

Рботисти гетии мар ӯро ду дар

رباطیست گیتی مر او را دو در

Чу зин дар дроӣӣ аз он дар ба дар

چو زین در درآئی از آن در به در

Чу боди баҳории яке даргузар

چو باد بهاری یکی درگذر

Дарави тӯшаи роҳи хӯни ҷигар

درو توشه راه خون جگر

На фарзанд ҳамроҳ ояд на зан

نه فرزند همراه آید نه زن

Чу инаст гетӣ дигар дам мазан

چو این است گیتی دگر دم مزن

Чу оӣии ҳамеи хӯни хурӣ дар ҷаҳон

چو آئی همی خون خوری در جهان

Биҷуз ин набошад хӯриш дар миён

بجز این نباشد خورش در میان

Яке нағзи шамшер дар рӯй тахт

یکی نغز شمشیر در روی تخت

Нигаҳ кард солори фирӯзбахт

نگه کرد سالار فیروزبخت

Навишта дигар пеши теғи баланд

نوشته دگر پیش تیغ بلند

Ки аз тести ин нағз теғ паранд

که از تست این نغز تیغ پرند

Бббнду зи девони ҷаҳон пок кун

بببند و ز دیوان جهان پاک کن

Тани ҷодӯёнро азин чок кун

تن جادویان را ازین چاک کن

Сипаҳбад ба шамшер ёзид даст

سپهبد به شمشیر یازید دست

Бабўсед ва андар наме бибаст

ببوسید و اندر میانش ببست

Бурун омад аз кохи соми савор

برون آمد از کاخ سام سوار

Камарбаста аз бахти худ комкор

کمربسته از بخت خود کامکار

Бадв гуфт шамса ки шодон бизӣ

بدو گفت شمسه که شادان بزی

Ки пайвастаро зиндагӣ хуш бизӣ

که پیوسته را زندگی خوش بزی

Ҳамин теғи бади онкӣ боБам бигуфт

همین تیغ بد آنکه بابم بگفت

Кунун ғунчаҳои муродами шкФт

کنون غنچه‌های مرادم شکفت

Нтобад касе пешат акнӯн ба ҷанг

نتابد کسی پیشت اکنون به جنگ

Барории дамор аз ниҳоди паланг

برآری دمار از نهاد پلنگ

Ба ногуҳи як ипкр омад падед

به ناگه یک یپکر آمد پدید

Бад аз пайкар ӯ замини нопадид

بد از پیکر او زمین ناپدید

Сараши ҳамчуи шеру таниши ҳамчуи кӯҳ

سرش همچو شیر و تنش همچو کوه

Замини зер ӯ буд яксар сутӯҳ

زمین زیر او بود یکسر ستوه

Гирифта ба дасташи яке курно

گرفته به دستش یکی کرنا

Замонаи баромад ба як раҳи зи ҷо

زمانه برآمد به یک ره ز جا

Ҳмонгаҳи мари он ноӣ рўӣин дамид

همانگه مر آن نای روئین دمید

Ту гуфтӣ ки рӯз қиёмат расед

تو گفتی که روز قیامت رسید

Билразед гетӣ аз он курноӣ

بلرزید گیتی از آن کرنای

Ситода бар ӯ яли поки рой

ستاده بر او یل پاک رای

Яке бод тӯфон шуд аз ногаҳон

یکی باد طوفان شد از ناگهان

Ки пӯшида шуд рӯй хуршед азон

که پوشیده شد روی خورشید ازان

Бияфканад девори он тундбод

بیفکند دیوار آن تندباد

Замона ту гуфтӣ магари брФтод

زمانه تو گفتی مگر برفتاد

з ки санги бардошт аз деви ранг

ز که سنگ برداشت از دیو رنگ

Бурун кард аз мард хуфтон ҷанг

برون کرد از مرد خفتان جنگ

Бипечед шамса ба домони сом

بپیچید شمسه به دامان سام

Дигар ҳамчуи коҳии рабӯд аз кном

دگر همچو کاهی ربود از کنام

Бадв гуфт к-эии гирди равшани равон

بدو گفت کای گرد روشن روان

Ки ҳам шаҳриёрӣ ва ҳам паҳлавон

که هم شهریاری و هم پهلوان

Бибояд тани худ ба сӯрат фиканд

بباید تن خود به صورت فکند

Ба неруи з рӯй заминаши бикунад

به نیرو ز روی زمینش بکند

Пас онгоҳи ин бод камтар шавад

پس آنگاه این باد کمتر شود

Замона ба ойин дигар шавад

زمانه به آئین دیگر شود

Чу бишунид соми диловар ба зӯр

چو بشنید سام دلاور به زور

Баромад бағал баргушодаш чу мӯр

برآمد بغل برگشادش چو مور

Бипечед бар сӯрат рӯй шер

بپیچید بر صورت روی شیر

Ба неру даромад гӯи шергир

به نیرو درآمد گو شیرگیر

Бинолед бар довари доварон

بنالید بر داور داوران

Ки эй кирдигори замину замон

که ای کردگار زمین و زمان

з ту дорам андари ҷаҳони Фрҳӣ

ز تو دارم اندر جهان فرهی

Валикин ба ҳаркас ки хоҳии диҳӣ

ولیکن به هرکس که خواهی دهی

Замину замони зери фармони тест

زمین و زمان زیر فرمان تست

Тану ҷони мо ҷумлагӣ зон туаст

تن و جان ما جملگی زان توست

Агар ком дил ёбам аз фари ту

اگر کام دل یابم از فر تو

зи душмани ҳаме ком ёбам зи ту

ز دشمن همی کام یابم ز تو

Бигирам сари абрҳоро ба чанг

بگیرم سر ابرها را به چنگ

Мар ӯро ба гардани нуҳуми полҳнг

مر او را به گردن نهم پالهنگ

Парии духтро бози байнами яке

پری‌دخت را باز بینم یکی

зи рӯйиши гулии бозчинми яке

ز رویش گلی بازچینم یکی

Агар душманонро зи кини сари кашам

اگر دشمنان را ز کین سر کشم

Ба неруи мари инро зи ҷои бркнм

به نیرو مر این را ز جا برکنم

Чу бисёр нолид бар кирдигор

چو بسیار نالید بر کردگار

Хаттӣ дид кандаи бадви устувор

خطی دید کنده بدو استوار

Ки эй соми фархундаи паҳлавон

که ای سام فرخنده پهلوان

Ки ҳам бонажодӣ ва ҳам навҷавон

که هم بانژادی و هم نوجوان

Буд вазни ин сӯрати андари шумор

بود وزن این صورت اندر شمار

Ба санги ҷаҳони омадаи даҳ ҳазор

به سنگ جهان آمده ده هزار

Бад-ӣн рӯй зӯрати якеро гароӣ

بدین روی زورت یکی را گرای

Тани худ ба неруии ин озмоӣ

تن خود به نیروی این آزمای

Чу баркандӣ инро ба зӯри ялӣ

چو برکندی این را به زور یلی

Аз он ту шуд кишвари прдлӣ

از آن تو شد کشور پردلی

Чу кардӣ мар ӯро ту аз зӯри суст

چو کردی مر او را تو از زور سست

Яке дарҷи бинӣ ки аз баҳри тест

یکی درج بینی که از بهر تست

зи баҳри арӯсӣу домодят

ز بهر عروسی و دامادیت

Яке ганҷи бинии паии родят

یکی گنج بینی پی رادیت

Чу бардоштии ком дил ёфтӣ

چو برداشتی کام دل یافتی

Пас онгаҳ ба душман чу бишитофтӣ

پس آنگه به دشمن چو بشتافتی

Чу бархонад хандид аз фари ҳўр

چو برخواند خندید از فر هور

Дигар раҳ ба сӯрат даромад ба зӯр

دگر ره به صورت درآمد به زور

Ба неруии мардии зи ҷои брбкнд

به نیروی مردی ز جا بربکند

Чу як барги коҳиш ба ҳомӯн фиканд

چو یک برگ کاهش به هامون فکند

Нигаҳ кард ганҷӣ ба зери замин

نگه کرد گنجی به زیر زمین

Бидид он сипаҳдор бо офарин

بدید آن سپهدار با آفرین

Даромад ба зери замини номдор

درآمد به زیر زمین نامدار

Чиҳил хам нигаҳ кард андари шумор

چهل خم نگه کرد اندر شمار

Ба занҷири зари баста бар икдгр

به زنجیر زر بسته بر یکدگر

Ҳамаи сар ба сари пари зи лаълу гуҳар

همه سر به سر پر ز لعل و گهر

Яке дарҷи ёқӯти овехта

یکی درج یاقوت آویخته

Ба дару гуҳар буд омехта

به در و گهر بود آمیخته

Чу бигирифт ва бикшод он пурҳунар

چو بگرفت و بگشاد آن پرهنر

Дарав дид паҳлуи ду донаи гуҳар

درو دید پهلو دو دانه‌گهر

Хаттӣ дид кони донаи пурбаҳо

خطی دید کان دانه پربها

Надонад каси инро баҳои ҷузи худо

نداند کس این را بها جز خدا

Ба мироси мо бади гуҳар бар гуҳар

به میراث ما بد گهر بر گهر

Ба бозу бабанду падар бар писар

به بازو ببند و پدر بر پسر

Бабандаш ба бозуи нишони ялӣ

ببندش به بازو نشان یلی

Ки бар ту нтобад кас аз пари дилӣ

که بر تو نتابد کس از پر دلی

Бихандед ва бар бозуӣ худ бибаст

بخندید و بر بازوی خود ببست

Бурун шуд зи сардоба чун пели маст

برون شد ز سردابه چون پیل مست

На сӯрат бидид ва на оҳани ҳисор

نه صورت بدید و نه آهن حصار

Нигаҳ кард даштии пар аз регу хор

نگه کرد دشتی پر از ریگ و خار

Ҳамон шамсаро дид бар офтоб

همان شمسه را دید بر آفتاب

Ки бигрифта он маи Аннани ғроб

که بگرفته آن مه عنان غراب

Бар асбон нишастанд ва бишитофтанд

بر اسبان نشستند و بشتافتند

Ҳамаи коми гетӣ ба дил ёфтанд

همه کام گیتی به دل یافتند

Ба шамса чунин гуфт пас паҳлавон

به شمسه چنین گفت پس پهلوان

Нишоед ки таслим гардад навон

نشاید که تسلیم گردد نوان

зи ҷодӯгарони шадиди палид

ز جادوگران شدید پلید

Аннанро бидон сӯ бибояд кашид

عنان را بدان سو بباید کشید

Валикини зи қлўоди ҷоӣии нишон

ولیکن ز قلواد جائی نشان

Надидам аз гирди гарданкашон

ندیدم از گرد گردنکشان

Набинам агар ҳар дуро зиндаи ман

نبینم اگر هر دو را زنده من

Шавам пеши таслими шармандаи ман

شوم پیش تسلیم شرمنده من

Ҳамон пешгоҳи манӯчеҳри шоҳ

همان پیشگاه منوچهر شاه

Чгўим ба гардони Эрони сипоҳ

چگویم به گردان ایران سپاه