Дроўрдгаҳи ъўҷро бидид

درآوردگه عوج را بدید

Бидон гӯнаи гуфтор ӯро шунид

بدان گونه گفتار او را شنید

Ялӣ дид бо сози овардгоҳ

یلی دید با ساز آوردگاه

Ниҳода ба сар бар зи оҳани кулоҳ

نهاده به سر بر ز آهن کلاه

Чу дид он хуши ояндаи хуби чеҳр

چو دید آن خوش آینده خوب چهر

Ки барадии азуи рангу рухсори меҳр

که بردی ازو رنگ و رخسار مهر

Ду то гашти ъўҷ ва буғурред сахт

دو تا گشت عوج و بغرید سخت

Ки эй бе хиради марди баргаштаи бахт

که ای بی‌خرد مرد برگشته بخت

Шиносии кӣми ман маро ном чист

شناسی کیم من مرا نام چیست

Надонам Наримон ки ва сом кист

ندانم نریمان که و سام کیست

Ба дарёӣ мағриб наҳангом хӯрам

به دریای مغرب نهنگام خورم

Ҳамаи чарми шер ва палангон хӯрам

همه چرم شیر و پلنگان خورم

Наримону гршсбу кўрнги шоҳ

نریمان و گرشسب و کورنگ شاه

Надонам дар оварадашон пари коҳ

ندانم در آوردشان پر کاه

Яке панди некӯи зи ман гӯш кун

یکی پند نیکو ز من گوش کن

Раги бдхўӣиро фаромӯш кун

رگ بدخوئی را فراموش کن

Гулӣ аз ҷавонӣ начедӣ ба даҳр

گلی از جوانی نچیدی به دهر

Яке коми дилро надидӣ ба даҳр

یکی کام دل را ندیدی به دهر

Мабодои шӯии кушта бар дасти ман

مبادا شوی کشته بر دست من

Гулӯяти дроФтди абри шаст ман

گلویت درافتد ابر شصت من

Танатро ба хуршед бирён кунам

تنت را به خورشید بریان کنم

Дили меҳр бар ҷонат гирён кунам

دل مهر بر جانت گریان کنم

Ба посух бадв гуфт соми савор

به پاسخ بدو گفت سام سوار

Ки беҳуда гуфтор ноед ба кор

که بیهوده گفتار ناید به کار

Биё то бубинам чаҳ дорӣ ба чанг

بیا تا ببینم چه داری به چنگ

Нишоед дар оварад кардани диранг

نشاید در آورد کردن درنگ

Бигуфту сару пой ӯ бингаред

بگفت و سر و پای او بنگرید

Шигифтӣ фурӯ монаду лабро гузид

شگفتی فرو ماند و لب را گزید

Ҳамаи дашт пар гашта аз пайкараш

همه دشت پر گشته از پیکرش

Варо буд то пушти пои сад араш

ورا بود تا پشت پا صد ارش

Якеро ба зонуаши фарсанг буд

یکی را به زانوش فرسنگ بود

Замину замон бар таниши танг буд

زمین و زمان بر تنش تنگ بود

Буғурред азуи ъўҷ чун тираи абр

بغرید ازو عوج چون تیره ابر

Ки дар беша бишунид бонгаши ҳужабр

که در بیشه بشنید بانگش هژبر

Баровард онгоҳи гурзи гарон

برآورد آنگاه گرز گران

Ҷаҳон тира шуд аз карон то карон

جهان تیره شد از کران تا کران

Бигардонаду андохт бар соми шер

بگرداند و انداخت بر سام شیر

Сипар бар сар оварад гирди далер

سپر بر سر آورد گرد دلیر

зи пушти ғроб ткоўр биҷуст

ز پشت غراب تکاور بجست

Даманда ба монандаи пели маст

دمنده به ماننده پیل مست

Бдздиди поиш далер гузин

بدزدید پایش دلیر گزین

Чу рад шуд азу хӯрд андари замин

چو رد شد ازو خورد اندر زمین

Ки гетӣ билразед бар пушти гов

که گیتی بلرزید بر پشت گاو

Наёвард моҳӣ аз он гови тов

نیاورد ماهی از آن گاو تاو

Замона билразед бар икдгр

زمانه بلرزید بر یکدگر

Ту гуфтӣ фалаки гашти зеру зибр

تو گفتی فلک گشت زیر و زبر

Сипаҳдори азу дар шигифтӣ бимонад

سپهدار ازو در شگفتی بماند

Басии номи ҷони офаринро бихонад

بسی نام جان آفرین را بخواند

Ки зини гӯнаи одам азу шуд падед

که زین‌گونه آدم ازو شد پدید

Ки ҳаргизи замона на дид ва шунид

که هرگز زمانه نه دید و شنید

Дигарбораи гурзи гарони брФрохт

دگرباره گرز گران برفراخت

Сипаҳбади ҳам аз кӣна бар вай битохт

سپهبد هم از کینه بر وی بتاخت

Баровард шамшери ҷамшеди ҷам

برآورد شمشیر جمشید جم

Гиреҳ дар бирав зад чу шери дижам

گره در برو زد چو شیر دژم

Чу афканди гурзаши сӯии паҳлавон

چو افکند گرزش سوی پهلوان

Бузади теғ бар гурзи тираи равон

بزد تیغ بر گرز تیره روان

Ки аз захми гурзаш ба ду ним шуд

که از زخم گرزش به دو نیم شد

Дили ъўҷ аз он захми пар бим шуд

دل عوج از آن زخم پر بیم شد

Хам оварад боло ва ёзид даст

خم آورد بالا و یازید دست

Каф оварад бар лаб чу пелони маст

کف آورد بر لب چو پیلان مست

Ҳамеи хост то дррбоиди варо

همی خواست تا دررباید ورا

Ба хуршеди рахшони расонади варо

به خورشید رخشان رساند ورا

Сипаҳбади бузади теғ бар дасти ъўҷ

سپهبد بزد تیغ بر دست عوج

ДроФкнди худ теғ бар шаст ъўҷ

درافکند خود تیغ بر شصت عوج

Ҷаҳон тира шуд пеши он нобакор

جهان تیره شد پیش آن نابکار

Хурӯшед монанди абри баҳор

خروشید مانند ابر بهار

Ки соми диловар камон баркашид

که سام دلاور کمان برکشید

Ба зиҳ кард ва онгаҳ камон баркашид

به زه کرد و آنگه کمان برکشید

Хадангӣ бурун кард монанди об

خدنگی برون کرد مانند آب

Ниҳода бар ӯ чори пари уқоб

نهاده بر او چار پر عقاب

Хадангӣ ки пайконаши алмос буд

خدنگی که پیکانش الماس بود

Тани кӯҳи пешаш чу қртос буд

تن کوه پیشش چو قرطاس بود

Хадангаши бпиўсти андари камон

خدنگش بپیوست اندر کمان

Баровард дасташи сӯии бадгумон

برآورد دستش سوی بدگمان

Бузади теғ бар соқи он бадсигол

بزد تیغ بر ساق آن بدسگال

Ки огаҳ нашуд ҳеҷ азуи ёлу бол

که آگه نشد هیچ ازو یال و بال

Хаданг дигар ронад солори шер

خدنگ دگر راند سالار شیر

Чу андохти номади азуи ҷойгир

چو انداخت نامد ازو جایگیر

Ҳаме тир зад то зиҳаш пора шуд

همی تیر زد تا زهش پاره شد

Ба дил гуфт кини разм якбора шуд

به دل گفت کین رزم یکباره شد

Чаҳ созами барин бдкнши хираи дев

چه سازم برین بدکنش خیره دیو

Ки аз ҷони гетии براردи ғарив

که از جان گیتی برآرد غریو

Надидам чунин деви нрождҳо

ندیدم چنین دیو نراژدها

Тани каси наёбади азин дади раҳо

تن کس نیابد ازین دد رها

Ба ман гар бубахшад магари кирдигор

به من گر ببخشد مگر کردگار

Барорам зи ҷонаш ба майдони дамор

برآرم ز جانش به میدان دمار

Вагар ман шавам кушта бар даст ӯ

وگر من شوم کشته بر دست او

Касе ҷон набардаст аз шаст ӯ

کسی جان نبردست از شصت او

Бигуфт ва бигардонад бар дидаи об

بگفت و بگرداند بر دیده آب

Фурӯд омад аз пушти ҷангии ғроб

فرود آمد از پشت جنگی غراب

Зираи доманашро бузад бар миён

زره دامنش را بزد بر میان

Бинолед бар довари доварон

بنالید بر داور داوران

Каманди далерӣ яке баргушод

کمند دلیری یکی برگشاد

ДроФкнд бар дасту поиш чу бод

درافکند بر دست و پایش چو باد

Чу бар пой ӯ банд шуд он каманд

چو بر پای او بند شد آن کمند

Бузади даст ва рад кард деви нижанд

بزد دست و رد کرد دیو نژند

Абри пушт поиш даромад далер

ابر پشت پایش درآمد دلیر

Дароварди шамшери солори шер

درآورد شمشیر سالار شیر

Бузади теғи дигар ба зонуии ъўҷ

بزد تیغ دیگر به زانوی عوج

Барошуфта гардид аз хуии ъўҷ

برآشفته گردید از خوی عوج

Чу бибаред зонуаш аз теғи тез

چو ببرید زانوش از تیغ تیز

Ту гуфтӣ баромади азуи растхез

تو گفتی برآمد ازو رستخیز

Биафшонад бо ъўҷ аз тоби дард

بیفشاند با عوج از تاب درد

БиФтод бар хоки шери набард

بیفتاد بر خاک شیر نبرد

зи кӣна дигар бораи бардошти по

ز کینه دگر باره برداشت پا

Бияфканад бар соми разми озмо

بیفکند بر سام رزم‌آزما

Гарони устихонаш ба хоки афканд

گران استخوانش به خاک افکند

Тани паҳлавонро ба ҳам бишиканад

تن پهلوان را به هم بشکند

Сипаҳбади синонро баровард рост

سپهبد سنان را برآورد راست

Бузад бар кафи пош зон сон ки хост

بزد بر کف پاش زان سان که خواست

Синон шуд шикастаи абри зери по

سنان شد شکسته ابر زیر پا

Баромади ғаривӣ аз он бдлқо

برآمد غریوی از آن بدلقا

зи дардаши абри хок майдон нишаст

ز دردش ابر خاک میدان نشست

Кафи по ба майдони гирифта ба даст

کف پا به میدان گرفته به دست

Сипаҳбади баромад ба пушти ғроб

سپهبد برآمد به پشت غراب

Ба сӯй сипоҳаш баранд аз шитоб

به سوی سپاهش براند از شتاب

Баровард шамшеру бргФти ном

برآورد شمشیر و برگفت نام

Манам пӯри нирми сипаҳдори сом

منم پور نیرم سپهدار سام

На аз ъўҷи тарсам на аз аждаҳо

نه از عوج ترسم نه از اژدها

На симурғу арқм на аз абрҳо

نه سیمرغ و ارقم نه از ابرها

зи неруӣ яздон натарсам зи кас

ز نیروی یزدان نترسم ز کس

Надорад ба ман ҳеҷ каси дастрас

ندارد به من هیچ‌کس دسترس

Ҷаҳондори додари ёр ман аст

جهاندار دادار یار من است

Сари ахтари андари канор ман аст

سر اختر اندر کنار من است