Сифеда сФидоҷ зад дар сипеҳр

سفیده سفیداج زد در سپهر

Тлокор гардид азуи нури меҳр

طلاکار گردید ازو نور مهر

Чу наққош бар чарх оғоз кард

چو نقاش بر چرخ آغاز کرد

Сари рангҳои ҷаҳон боз кард

سر رنگ‌های جهان باز کرد

Азин рӯй дар базми шаддоди од

ازین روی در بزم شداد عاد

зи соми Наримон ял кард ёд

ز سام نریمان یل کرد یاد

Бадви ъўҷи пайкорҳо боз гуфт

بدو عوج پیکارها باز گفت

Ки ҳаргиз надидам бад-ӣни сони шигифт

که هرگز ندیدم بدین سان شگفت

Набошад ба гетии чунин номдор

نباشد به گیتی چنین نامدار

Надидам дар оварад ҷузи ваии савор

ندیدم در آورد جز وی سوار

Бихӯрадам се захми ваии андари масоф

بخوردم سه زخم وی اندر مصاف

зи ман давр шуд ҷумлаи лофу газоф

ز من دور شد جمله لاف و گزاف

Ба майдон нтобам ба чанголи сом

به میدان نتابم به چنگال سام

Чу дидам дар овардгаи ёли сом

چو دیدم در آوردگه یال سام

Нишоед газофаи гузорами сухан

نشاید گزافه گذارم سخن

Ки чун ӯ надидам ба ҳеҷ анҷуман

که چون او ندیدم به هیچ انجمن

Битарсед чашмам з оварад сом

بترسید چشمم ز آورد سام

Ки аз паҳливонӣ буд ӯ тамом

که از پهلوانی بود او تمام

Ба як дасти дигар набард оварадам

به یک دست دیگر نبرد آوردم

Магари тарк ӯро ба гирд оварам

مگر ترک او را به گرد آورم

Рибоем мар ӯро дар овардгоҳ

ربایم مر او را در آوردگاه

Биндозмши сӯии хуршеду моҳ

بیندازمش سوی خورشید و ماه

Ки номаш шавад гуми миёни маон

که نامش شود گم میان مهان

Набенанд ӯро каси андари ҷаҳон

نبینند او را کس اندر جهان

Маро модарӣ ҳаст хотўраҳи ном

مرا مادری هست خاتوره نام

Ба ҷодӯгарӣ гирад аз чархи ком

به جادوگری گیرد از چرخ کام

Агар на нтобам бад-ӣни зобулӣ

اگر نه نتابم بدین زابلی

Сараши кӣна вар бошаду кобулӣ

سرش کینه‌ور باشد و کابلی

Магар модарам ояд андари буриш

مگر مادرم آید اندر برش

Дароради нигуни мғФру пайкараш

درآرد نگون مغفر و پیکرش

Бигуфту фиристодае баргузед

بگفت و فرستاده‌ای برگزید

Ки хотўраҳи ҷодӯи оради падед

که خاتوره جادو آرد پدید

Бадв гуфт ӯро ҳам андари замон

بدو گفت او را هم اندر زمان

Биовар ба монанди тир аз камон

بیاور به مانند تیر از کمان

Бигӯяш ки порт ба пайкори сом

بگویش که پورت به پیکار سام

Сутӯҳ омад ва зуд бурдор гом

ستوه آمد و زود بردار گام

Яке теғ дорад зи ҷамшеди ҷам

یکی تیغ دارد ز جمشید جم

Казон теғи анқои дароради дижам

کزان تیغ عنقا درآرد دژم

Чаҳ шаддоди од ва чаҳ пӯраши шадид

چه شداد عاد و چه پورش شدید

зи чангол ӯ маргашон шуд падед

ز چنگال او مرگشان شد پدید

Агар ту нёӣӣ шавад кори хом

اگر تو نیائی شود کار خام

Ҷаҳон тира гардад зи пайкори сом

جهان تیره گردد ز پیکار سام

Фиристодаи ҳам дар замони ҳамчуи бод

فرستاده هم در زمان همچو باد

Бирафту бадв гуфтҳо кард ёр

برفت و بدو گفتها کرد یار

Ки оварад чун буду пайкор чун

که آورد چون بود و پیکار چون

Чисон шуд сари паҳлавонони нигун

چسان شد سر پهلوانان نگون

Чу бишунид хотўраҳи бдкнш

چو بشنید خاتوره بدکنش

Камарбаста бар кини бртрмнш

کمربسته بر کین برترمنش

Равон шуд ҳамон дами зи кӯҳи булӯр

روان شد همان دم ز کوه بلور

зи афсун ӯ тира гардид ҳўр

ز افسون او تیره گردید هور

Абои ҷовдони зишти патёра Эй

ابا جاودان زشت پتیاره‌ای

зи афсуни забонашони пар аз чора Эй

ز افسون زبانشان پر از چاره‌ای

Се манзил яке кард ва омад давон

سه منزل یکی کرد و آمد دوان

Ба пайкори соми яли паҳлавон

به پیکار سام یل پهلوان

Вазин рӯй бар тахти шаддоди од

وزین روی بر تخت شداد عاد

Нишаста пурандешау пари зи бод

نشسته پراندیشه و پر ز باد

Бифармуд коранд қлўод ро

بفرمود کارند قلواد را

Мари он шери бедори озод ро

مر آن شیر بیدار آزاد را

Ба занҷири бастаи ду дасташ ба банд

به زنجیر بسته دو دستش به بند

Ба мсмори оҳангарони нижанд

به مسمار آهنگران نژند

Шикастаи ҳамаи шерро поу даст

شکسته همه شیر را پا و دست

Саросема оранд бирасон маст

سراسیمه آرند برسان مست

Чу омад ба дарга ниёйиш намӯд

چو آمد به درگه نیایش نمود

Ба яздон ва онгаҳ ситоиш намӯд

به یزدان و آنگه ستایش نمود

Чу бишунид шаддоди номи худоӣ

چو بشنید شداد نام خدای

зи тундии баромади ҳамон дами зи ҷой

ز تندی برآمد همان دم ز جای

зи кӣнаи битундӣад ва оварад хашм

ز کینه بتندید و آورد خشم

Ба қлўод озод гирданд чашм

به قلواد آزاد گرداند چشم

Бадв гуфт к-эии бдрги бднжод

بدو گفت کای بدرگ بدنژاد

Ба пеши ман ореи ту эзад ба ёд

به پیش من آری تو ایزد به یاد

Куҷои эзади ин чархро офарид

کجا ایزد این چرخ را آفرید

Ҷаҳони сар ба сар омад аз ман падед

جهان سر به سر آمد از من پدید

Ситоиш маро кун ки ёбии раҳо

ستایش مرا کن که یابی رها

Ки афтодае дар дами аждаҳо

که افتاده‌ای در دم اژدها

Манам гуфт яздони ҷони офарин

منم گفت یزدان جان آفرین

Биҷуз ман набошад касе дар замин

بجز من نباشد کسی در زمین

Ба посух бадв гуфт қлўоди шер

به پاسخ بدو گفت قلواد شیر

Ки эй гмраҳи хираи рӯбоҳи пер

که ای گمره خیره روباه پیر

Ҷаҳондори яздон ки деву парӣ

جهاندار یزدان که دیو و پری

Азу шуд падеди ин ҳамаи доварӣ

ازو شد پدید این همه داوری

Ки ӯ ҷон ситонаст ва ҷон ме диҳад

که او جان ستانست و جان می‌دهد

Ба ҳар хастау зор дармон диҳад

به هر خسته و زار درمان دهد

Ки ӯ бандаро мешавад раҳнамӯн

که او بنده را می‌شود رهنمون

Ҳанузаш на пайдост як коф ва навен

هنوزش نه پیداست یک کاف و نون

Ҳамаи рӯза аз хайли чандини ҳазор

همه روزه از خیل چندین هزار

Расонади ҳамеи рӯзӣ аз рӯзгор

رساند همی روزی از روزگار

На аз додан рӯзӣ оядат ба ранҷ

نه از دادن روزی آیدت به رنج

На бхшндгиш кам ояд зи ганҷ

نه بخشندگیش کم آید ز گنج

Ту бошӣ як зишти патёра Эй

تو باشی یک زشت پتیاره‌ای

Яке бдгҳри деви бечора Эй

یکی بدگهر دیو بیچاره‌ای

Баромади зи шаддодёни растхез

برآمد ز شدادیان رستخیز

Бифармуд дижхимро аз ситез

بفرمود دژخیم را از ستیز

Ки бурдор сар аз тани нобакор

که بردار سر از تن نابکار

Ки дигари нтозд ба парвардгор

که دیگر نتازد به پروردگار

Дарин гуфтугӯ буд шаддоди шоҳ

درین گفتگو بود شداد شاه

Ки бархест аз роҳи гирди сиёҳ

که برخاست از راه گرد سیاه

Сипаҳдори Эрони гиреҳ бар ҷабин

سپهدار ایران گره بر جبین

Камарбаста аз баҳри пайкору кин

کمربسته از بهر پیکار و کین

Чу ширӣ ки ояд бар нараҳ гӯр

چو شیری که آید بر نره گور

Сараши пари зи кӣнаи дилаши пари зи шӯр

سرش پر ز کینه دلش پر ز شور

Ҳаме ронад дар роҳи ҷангии ғроб

همی راند در راه جنگی غراب

Чу киштӣ ки ронад ба дарёии об

چو کشتی که راند به دریای آب

Яке наъра зад сом монанди абр

یکی نعره زد سام مانند ابر

Ки ларзид дил дар даруни ҳужабр

که لرزید دل در درون هژبر

Пас аз наъраи гуфтои манам соми ял

پس از نعره گفتا منم سام یل

Ки аз баҳри душмани расм чун аҷал

که از بهر دشمن رسم چون اجل

Рҳоӣии зи ман каси наёбад ба ҷанг

رهائی ز من کس نیابد به جنگ

Касе кӯи даройади ҳамеи тизчнг

کسی کو درآید همی تیزچنگ

Бибинад маро ҷон диҳад дар замон

ببیند مرا جان دهد در زمان

Набахшам ба майдони кӣнаи амон

نبخشم به میدان کینه امان

Касеро ки чарх аз бар хеш ронад

کسی را که چرخ از بر خویش راند

Ҳамаи дафтари разми моро бихонад

همه دفتر رزم ما را بخواند

Нишонеаст арқми зи гарданкашон

نشانی است ارقم ز گردنکشان

На аз лоф гӯям ки дорам нишон

نه از لاف گویم که دارم نشان

Бигуфт ва фурӯҷаст аз рӯй зин

بگفت و فروجست از روی زین

Даромад ба монанди шери ърин

درآمد به مانند شیر عرین

Гиреҳ дар бирав даст бар теғи тез

گره در برو دست بر تیغ تیز

Ки оради зи гардони яке растхез

که آرد ز گردان یکی رستخیز

Баровард солори шамшери тез

برآورد سالار شمشیر تیز

Ба дижхими гуфто ки эй нодалер

به دژخیم گفتا که ای نادلیر

Ндонӣ ки қлўоди хеш ман аст

ندانی که قلواد خویش من است

Камарбаста ҳамвора пеш ман аст

کمربسته همواره پیش من است

Раҳои соз ӯро ва бигушоӣ даст

رها ساز او را و بگشای دست

Аз он пеши коӣии зи боло ба паст

از آن پیش کآئی ز بالا به پست

Бибахшоӣ бар ин гӯи номҷўӣ

ببخشای بر این گو نامجوی

Аз он пеши корми ҳамеи хӯн ба ҷӯй

از آن پیش کآرم همی خون به جوی

Битундӣади дижхим аз марди гирд

بتندید دژخیم از مرد گرد

Ба тундии сипаҳдорро баршумурд

به تندی سپهدار را برشمرد

Барошуфт аз он гуфтугӯи гирди сом

برآشفت از آن گفتگو گرد سام

Баровард шамшерро аз ниёам

برآورد شمشیر را از نیام

Бузад бар сари китф то рӯй дил

بزد بر سر کتف تا روی دل

Ба чавгон шамшер зад гӯии дил

به چوگان شمشیر زد گوی دل

Дўпораҳи биндохти ҷаллод ро

دوپاره بینداخت جلاد را

Ки тарсанд аз он зарби шаддод ро

که ترساند از آن ضرب شداد را

Раҳо кард қлўодро паҳлавон

رها کرد قلواد را پهلوان

Биҷӯшед азуи гирди равшани равон

بجوشید ازو گرد روشن روان

Чу шаддоду ъўҷ он бидиданд азу

چو شداد و عوج آن بدیدند ازو

Пурандешаи гаштанд аз он размҷу

پراندیشه گشتند از آن رزمجو

Чу мҳроси одӣ чунон бингаред

چو مهراس عادی چنان بنگرید

зи ҷои ҷуст ва ғуред ва бар ваии давид

ز جا جست و غرید و بر وی دوید

Бадв гуфт к-эии аблаҳи хираи сар

بدو گفت کای ابله خیره سر

Фаровони шдстии ту прхошхр

فراوان شدستی تو پرخاشخر

Ба пеши худованди мағриби замин

به پیش خداوند مغرب زمین

Далерии нмоӣӣ ба мардони кин

دلیری نمائی به مردان کین

Ҳамин дам ба фармони шаддоди од

همین دم به فرمان شداد عاد

Буруни орм аз мағзи мардяти бод

برون آرم از مغز مردیت باد

Ба мағриб ҳамоно ба ном омадӣ

به مغرب همانا به نام آمدی

Ба пои худ андар ба дом омадӣ

به پای خود اندر به دام آمدی

Манам гирди мҳроси Фирўзчнг

منم گرد مهراس فیروزچنگ

Кашами чарм аз фарқи ҷангии наҳанг

کشم چرم از فرق جنگی نهنگ

Ба гетӣ надорам касеро ҳам?ил

به گیتی ندارم کسی را همال

Даҳуми чархи гардандаро гӯшмол

دهم چرخ گردنده را گوشمال

Бигуфт ва кашид аз миёни ханҷараш

بگفت و کشید از میان خنجرش

Шуд аз хашм ларзанда он пайкараш

شد از خشم لرزنده آن پیکرش

Яке ҳамла оварад бар сӯии сом

یکی حمله آورد بر سوی سام

Дарандохт ханҷараш бар сӯии сом

درانداخت خنجرش بر سوی سام

Сипаҳбади сари худ бдздиди азу

سپهبد سر خود بدزدید ازو

Битундӣади он шери пархошҷу

بتندید آن شیر پرخاشجو

Бёзид ва бигирифт дасташ ба даст

بیازید و بگرفت دستش به دست

Кашидаш ҳмонгаҳи зи боло ба паст

کشیدش همانگه ز بالا به پست

Нишаст аз буриши паҳлавони далер

نشست از برش پهلوان دلیر

Саркаш кунад аз тан ба монанди шер

سرکش کند از تن به مانند شیر

Биндохт дар пеши шаддоди од

بینداخت در پیش شداد عاد

Билразед он бдрги бднжод

بلرزید آن بدرگ بدنژاد

Саросема гардиду рухсораи зард

سراسیمه گردید و رخساره زرد

зи соми сипаҳбади дилаши пари зи дард

ز سام سپهبد دلش پر ز درد

Яке наъра зад сӯии лашкари баланд

یکی نعره زد سوی لشکر بلند

Ки эй номвари лашкари арҷманд

که ای نامور لشکر ارجمند

Бигирӣд ин бдкншро ба ҷанг

بگیرید این بدکنش را به جنگ

Сарашро биёред дар зери санг

سرش را بیارید در زیر سنگ

Мабодои зи харгоҳ берун шавад

مبادا ز خرگاه بیرون شود

Ҷаҳонии азин ғами ҷигар хӯн шавад

جهانی ازین غم جگر خون شود

Ҳамаи номи моро дарорад ба нанг

همه نام ما را درآرد به ننگ

Сари тахти моро бикӯбад ба санг

سر تخت ما را بکوبد به سنگ

Ба ҳар кӯии биғораҳ бар мо занон

به هر کوی بیغاره بر ما زنان

Зану мард бар мо кушодаи забон

زن و مرد بر ما گشاده زبان

Ки як тан даромад ба мағриби замин

که یک تن درآمد به مغرب زمین

Барандохт тахту кулоҳу нигин

برانداخت تخت و کلاه و نگین

Чу лашкар шуниданд гуфтори шоҳ

چو لشکر شنیدند گفتار شاه

зи ҷо андар омад фаровони сипоҳ

ز جا اندر آمد فراوان سپاه

Яке ҳамла карданд бар соми шер

یکی حمله کردند بر سام شیر

Дигар раҳи баромади ғўи дору гир

دگر ره برآمد غو دار و گیر

Кашиданд шамшер бар рӯй сом

کشیدند شمشیر بر روی سام

Давиданд бар сӯии он никном

دویدند بر سوی آن نیکنام

Ба зиштӣ кушоданд бар ваии забон

به زشتی گشادند بر وی زبان

Азишон наомад ба паҳлуи зиён

ازیشان نیامد به پهلو زیان

Ҳамон соми солор бо теғи кин

همان سام سالار با تیغ کین

Яке ҳамла кард ӯ чу шери ърин

یکی حمله کرد او چو شیر عرین

Якеро бузад бар миёни теғи тез

یکی را بزد بر میان تیغ تیز

Баровард аз ҷон ӯ растхез

برآورد از جان او رستخیز

Якеро бузад бар сараш бе газоф

یکی را بزد بر سرش بی‌گزاف

Ки бшгоФт аз фарқ то рӯй ноф

که بشگافت از فرق تا روی ناف

Якеро сару сина бар ҳам дарид

یکی را سر و سینه بر هم درید

Якеро ба чангол аз ҳам дарид

یکی را به چنگال از هم درید

Якеро сарафканда дар боргоҳ

یکی را سرافکنده در بارگاه

Якеро ҷаҳон кард пешаши сиёҳ

یکی را جهان کرد پیشش سیاه

Ҳамаи боргоҳи мавҷ хӯн даргирифт

همه بارگاه موج خون درگرفت

Ҳамаи хӯни буруну дарун дар гирифт

همه خون برون و درون در گرفت

Бидон рӯбаҳон ҳамла оварад шер

بدان روبهان حمله آورد شیر

Чиҳил тан ба шамшер оварад зер

چهل تن به شمشیر آورد زیر

Шигифтӣ дарав монад шаддоди од

شگفتی درو ماند شداد عاد

Ки ин размро кас надорад ба ёд

که این رزم را کس ندارد به یاد

Чунин гуфт бо ъўҷи к-эии размҷу

چنین گفت با عوج کای رزمجو

Нтобад бадви ҳеҷ каси рӯбарӯ

نتابد بدو هیچ‌کس روبرو

Надидам ба гетии чунин хираи мард

ندیدم به گیتی چنین خیره مرد

Ки аз ман натарсад ба рӯзи набард

که از من نترسد به روز نبرد

Ки натавонӣ ӯро гирифтан ба ҷанг

که نتوانی او را گرفتن به جنگ

Бабандӣ ду дасташ ба ҳам ҳамчуи санг

ببندی دو دستش به هم همچو سنگ

Надорад ба гетии кас ӯро ҳам?ил

ندارد به گیتی کس او را همال

Надорад касе ин чунин ёлу бол

ندارد کسی این چنین یال و بال

Ба посух бадв гуфт ъўҷи палид

به پاسخ بدو گفت عوج پلید

Ки аз теғи тезаш ба ман бад расед

که از تیغ تیزش به من بد رسید

Шудам хаста аз захми пайкон ӯ

شدم خسته از زخم پیکان او

Ҳаросон бимонадам ба майдон ӯ

هراسان بماندم به میدان او

Се рӯз дигар чун ман аз хастагӣ

سه روز دگر چون من از خستگی

Раҳо ёбам ва кам шавад бастагӣ

رها یابم و کم شود بستگی

Даройам ба майдони соми савор

درآیم به میدان سام سوار

Ба неру кунам бар таниши корзор

به نیرو کنم بر تنش کارزار

Ту андешаи чандини з бимаш макун

تو اندیشه چندین ز بیمش مکن

Яке гӯш кун панд ва бишинав сухан

یکی گوش کن پند و بشنو سخن

Ки хотўраҳи фардои даройади зи роҳ

که خاتوره فردا درآید ز راه

Ба афсун кунад рӯз бар ваии сиёҳ

به افسون کند روز بر وی سیاه

Танишро дарорад ба чанголи марг

تنش را درآرد به چنگال مرگ

Бирезади зи шохи ҷавоняши барг

بریزد ز شاخ جوانیش برگ

Чу ӯ андар ояд сроиди ғамон

چو او اندر آید سرآید غمان

Ҳамон соми ялро срорди замон

همان سام یل را سرآرد زمان

Чу ин гуфта бишунид шаддоди од

چو این گفته بشنید شداد عاد

Дар дарду андешаро баргушод

در درد و اندیشه را برگشاد

Сипаҳбади буруни рафтаи дили пуршитоб

سپهبد برون رفته دل پرشتاب

Нишаст аз бар асби ҷангии ғроб

نشست از بر اسب جنگی غراب

Ки ногуҳи савории ду ҳамла кард

که ناگه سواری دو حمله کرد

Ки хикоўаҳи бади номаши андари набард

که خیکاوه بد نامش اندر نبرد

Бадв гуфт к-эии хираи бдгҳр

بدو گفت کای خیره بدگهر

Ба наздики шаддоди ҷўӣии ҳунар

به نزدیک شداد جوئی هنر

Ҳамин дами саратро рибоем зи тан

همین دم سرت را ربایم ز تن

Танати синаи гурги созами кафан

تنت سینه گرگ سازم کفن

Кигар ту аз эдар ба Эрони рисӣ

که گر تو از ایدر به ایران رسی

Нтобад дар оварад бо ту касе

نتابد در آورد با تو کسی

Зании лоф каз марзи мағриби замин

زنی لاف کز مرز مغرب زمین

Ҳунарҳо намудем ба майдони кин

هنرها نمودم به میدان کین

Ба зиштии барории зи шаддоди ном

به زشتی برآری ز شداد نام

Бгўӣии манам гирди фархундаи сом

بگوئی منم گرد فرخنده سام

Валикини ҳамин дами ббндмти чанг

ولیکن همین دم ببندمت چنگ

Ба гардани нуҳуми мари туро полҳнг

به گردن نهم مر تو را پالهنگ

Бигуфту дароварди шамшери тез

بگفت و درآورد شمشیر تیز

Бидон то ба паҳлуи намояди ситез

بدان تا به پهلو نماید ستیز

Ки шопӯр монандаи пели маст

که شاپور ماننده پیل مست

Бигардонад бар гирди сари чўбдст

بگرداند بر گرد سر چوبدست

Ба хикоўаҳи мағрибӣ ҳамла кард

به خیکاوه مغربی حمله کرد

Баровард аз ҷон ӯ тираи гирд

برآورد از جان او تیره گرد

Ба як чӯб кардаш дар оварад хӯрд

به یک چوب کردش در آورد خورد

Бадв офарин кард солори гирд

بدو آفرین کرد سالار گرد

Дигар кас наомад ба наздикашон

دگر کس نیامد به نزدیکشان

Ҳросндаҳ шуд роҳи торикашон

هراسنده شد راه تاریکشان

Сипаҳбад ба дар рафт монанди шер

سپهبد به در رفت مانند شیر

Биёмад ба наздики таслими пер

بیامد به نزدیک تسلیم پیر

Саросар бадв гуфт пайкори ҷанг

سراسر بدو گفت پیکار جنگ

Ки чун разм кардам басони паланг

که چون رزم کردم بسان پلنگ

Дарин буд фархундаи солори ню

درین بود فرخنده سالار نیو

Ки омад буриши зуди фарҳанги дев

که آمد برش زود فرهنگ دیو

Бадв гуфт к-эии паҳлавони ҷаҳон

بدو گفت کای پهلوان جهان

Сарафрозу бедору тухми маон

سرافراز و بیدار و تخم مهان

Ки хотўраҳи модари ъўҷи зишт

که خاتوره مادر عوج زشت

Яке зишти патёраи бдсршт

یکی زشت پتیاره بدسرشت

Даҳ ва ду ҳазораш зи ҷодӯгарон

ده و دو هزارش ز جادوگران

Ҳамаи ҳамчуи девони Мозандарон

همه همچو دیوان مازندران

Расиданд яксар ба ёрии ъўҷ

رسیدند یکسر به یاری عوج

Мари он тираи бахти палиди лаҷуҷ

مر آن تیره بخت پلید لجوج

Шигифтӣ блоӣӣаст он шавам зан

شگفتی بلائی است آن شوم زن

Ки вайрон кунад бар зану анҷуман

که ویران کند بر زن و انجمن

Яке чора аз баҳр ӯ боядӣ

یکی چاره از بهر او بایدی

Ки тирёк бар заҳр ӯ боядӣ

که تریاک بر زهر او بایدی

Набошад ба афсунгарии ҳамчу ӯ

نباشد به افسونگری همچو او

Ба найрангсозӣ буд кӣнаи ҷӯ

به نیرنگ سازی بود کینه‌جو

Бихандед азуи соми нирми нажод

بخندید ازو سام نیرم‌نژاد

Ки андеша ӯ макун ҳеҷ ёд

که اندیشه او مکن هیچ یاد

Ба фармони яздони кайҳони хдиў

به فرمان یزدان کیهان خدیو

Натарсам зи ҷодӯу афсуну рию

نترسم ز جادو و افسون و ریو

Бибинӣ ба майдони чисонаши кашам

ببینی به میدان چسانش کشم

Тани тираашро ба ҳомӯни кашам

تن تیره‌اش را به هامون کشم

Ҳаме гуфт то чарх шуд тору танг

همی گفت تا چرخ شد تار و تنگ

Аз он тирагӣ даҳр бигирифт ранг

از آن تیرگی دهر بگرفت رنگ

Замонаи бёкнди гетӣ ба нил

زمانه بیاکند گیتی به نیل

Аз он нил шуд тираи хартуми пел

از آن نیل شد تیره خرطوم پیل

Аз он рӯи ялӣ буд ҷнгсби ном

از آن رو یلی بود جنگسب نام

Дилаши пари зи кӣнаи бад аз гирди сом

دلش پر ز کینه بد از گرد سام

Бадв гуфт ногоҳ шаддоди од

بدو گفت ناگاه شداد عاد

Ки имшаби яке даст бояд кушод

که امشب یکی دست باید گشاد

зи баҳри шабихуни бёрои тан

ز بهر شبیخون بیارای تن

Бирав бар сари соми лшкршкн

برو بر سر سام لشکرشکن

Ммонши ҳамеи зинда дар рӯзгор

ممانش همی زنده در روزگار

Бурун бар абои хештани сӣ ҳазор

برون بر ابا خویشتن سی هزار

Ҳам имшаб бар эшон шикаст оварӣ

هم امشب بر ایشان شکست آوری

Сари соми нирм ба даст оварӣ

سر سام نیرم به دست آوری

Бабрии сари шоҳи тнҷаҳ ба теғ

ببری سر شاه طنجه به تیغ

Бар он нобакорон наёрӣ дареғ

بر آن نابکاران نیاری دریغ

Пас онгаҳ туро комкории даҳум

پس آنگه تو را کامکاری دهم

Ба мағриби замини шаҳриёрии даҳум

به مغرب زمین شهریاری دهم

Сарати барфарозам ба чархи барин

سرت برفرازم به چرخ برین

Бар он хинг гардун бабандӣ ту зин

بر آن خنگ گردون ببندی تو زین

Чу ҷнксби азу гӯш кард ин навид

چو جنکسب ازو گوش کرد این نوید

Шуд аз баҳри пайкори дили пурумед

شد از بهر پیکار دل پرامید

Гузин кард лашкари ҳам андари замон

گزین کرد لشکر هم اندر زمان

Ба гардан баровард гурзи гарон

به گردن برآورد گرز گران

Нишастанд бар зини ҳамеи сӣ ҳазор

نشستند بر زین همی سی هزار

Ҳамаи хишти зани гирди хнҷргзор

همه خشت زن گرد خنجرگذار

Бибастанд бар сам асбон намад

ببستند بر سم اسبان نمد

Бидон сон ки баҳр шабихун сазад

بدان سان که بهر شبیخون سزد

Фиристод шаддоди корогҳӣ

فرستاد شداد کارآگهی

Ки орад аз эшон магари огаҳӣ

که آرد از ایشان مگر آگهی