Чу як пос бигузашт аз тираи шаб

چو یک پاس بگذشت از تیره شب

Ҳамаи бастаи баҳри шабихуни ду лаб

همه بسته بهر شبیخون دو لب

Шаби тор монанди дарёии қор

شب تار مانند دریای قار

Чу зангии замин ва замон гашта тор

چو زنگی زمین و زمان گشته تار

Ба бар карда гетии пилос сиёҳ

به بر کرده گیتی پلاس سیاه

зи моҳӣ сияҳ гашта то авҷи моҳ

ز ماهی سیه گشته تا اوج ماه

Ба ҳар гӯшае зангӣ май параст

به هر گوشه‌ای زنگی می‌پرست

Ту гуфтӣ ки мастасту ханҷар ба даст

تو گفتی که مست است و خنجر به دست

Бибастанд гуфтӣ дар равшанӣ

ببستند گفتی در روشنی

Ки зулмот будӣ дар ӯ равзанӣ

که ظلمات بودی در او روزنی

Ба гоҳи сухани ҳарфи андари забон

به گاه سخن حرف اندر زبان

Аз он тирагӣ гум шудӣ аз лабон

از آن تیرگی گم شدی از لبان

Вази он сӯии соми сипаҳдори маст

وز آن سوی سام سپهدار مست

Ба ёди парии духти соғар ба даст

به یاد پری‌دخت ساغر به دست

Гуҳии гӯш бар нола чанг дошт

گهی گوش بر ناله چنگ داشت

Гуҳӣ бо дили хештан ҷанг дошт

گهی با دل خویشتن جنگ داشت

зи бедоди гардуни дилаши пари зи хӯн

ز بیداد گردون دلش پر ز خون

Ки то худ чаҳ оради зи пардаи бурун

که تا خود چه آرد ز پرده برون

Ки ногоҳ бархест овози кӯс

که ناگاه برخاست آواز کوس

Ба якборагӣ шуд ҷаҳони обнӯс

به یکبارگی شد جهان آبنوس

Ғариви саворони баромад ба абр

غریو سواران برآمد به ابر

Гурезон шуд аз бешаи ҷангии ҳужабр

گریزان شد از بیشه جنگی هژبر

Сипаҳбади баромади зи ҷои тезҳӯш

سپهبد برآمد ز جا تیزهوش

Ба қлўоди гуфто силеҳат бапуш

به قلواد گفتا سلیحت بپوش

Ҳамоно ки имшаби шабихун буд

همانا که امشب شبیخون بود

зи хӯн рӯй ҳомӯн чу Ҷайҳун буд

ز خون روی هامون چو جیحون بود

Бигуфт ва ба бар кард сози набард

بگفت و به بر کرد ساز نبرد

Ду абрӯ ба чини дили пар аз кину дард

دو ابرو به چین دل پر از کین و درد

Камари баста бар сони ҷангии наҳанг

کمر بسته بر سان جنگی نهنگ

Ҳамон теғи ҷамшеди шоҳаш ба чанг

همان تیغ جمشید شاهش به چنگ

Нишаст аз бар асби овардгоҳ

نشست از بر اسب آوردگاه

Ҳамон дасткаши бораи тираи роҳ

همان دستکش باره تیره راه

Ба пеши андари он гирди шопӯри шер

به پیش اندر آن گرد شاپور شیر

Ба як дасти рафтанд бар роҳи зер

به یک دست رفتند بر راه زیر

Наоне азишон кмингаҳ гирифт

نهانی ازیشان کمینگه گرفت

Чу шерони ҳамеи роҳ ва бираҳ гирифт

چو شیران همی راه و بیره گرفت

Ки ҷнгсби бркрд аз ҷои асб

که جنگسب برکرد از جای اسب

Ба монандаи тундари озргшсб

به ماننده تندر آذرگشسب

Манам гуфт солори дашти ҳужабр

منم گفت سالار دشت هژبر

Ба майдони даройам чу ғуррандаи абр

به میدان درآیم چو غرنده ابر

Расидам ба фармони шаддоди од

رسیدم به فرمان شداد عاد

Паии кини соми Наримони нажод

پی کین سام نریمان‌نژاد

Манам мард оварад Эрони сипоҳ

منم مرد آورد ایران سپاه

Куҷо шуд Наримони ноўрдхўоаҳ

کجا شد نریمان ناوردخواه

Куҷо рафт гршсби атрти гуҳар

کجا رفت گرشسب اترط گهر

Ки оянду бенанд аз ман ҳунар

که آیند و بینند از من هنر

Бигуфт ва ба ҳар сӯи яке ҳамла кард

بگفت و به هر سو یکی حمله کرد

Аз он дашт оварад бархест гирд

از آن دشت آورد برخاست گرد

Шуниданд нўшоду таслими шоҳ

شنیدند نوشاد و تسلیم شاه

Ғаривии баромади зи тнҷаҳи сипоҳ

غریوی برآمد ز طنجه سپاه

Хуршеди ҷнгсб ва оварад хост

خورشید جنگسب و آورد خواست

Ҳамеи тохт аз кини ҳамеи марди хост

همی تاخت از کین همی مرد خواست

Ки ногуҳи сипаҳбади сиррии пуршитоб

که ناگه سپهبد سری پرشتاب

Бурун ронад яке сӯии ҷангии ғроб

برون راند یکی سوی جنگی غراب

Яке ?вила Эй зад дар овардгоҳ

یکی ویله‌ای زد در آوردگاه

Ки ларзид он дашт аз он рзмхўоаҳ

که لرزید آن دشت از آن رزمخواه

Чу ҷнгсби мари соми ялро бидид

چو جنگسب مر سام یل را بدید

Аннани ткоўр ба сӯяш кашид

عنان تکاور به سویش کشید

Куҷо гуфт зини гӯна дар тираи шаб

کجا گفت زین‌گونه در تیره شب

Ба тундӣ ҳаме баргушода ду лаб

به تندی همی برگشاده دو لب

Крои ҷўӣӣ ва чист фарёди ту

کرا جوئی و چیست فریاد تو

Ндонӣ магари номи шаддоди ту

ندانی مگر نام شداد تو

Манам гирди ҷнгсби ҷангии ҳужабр

منم گرد جنگسب جنگی هژبر

Ки ларзад зи бимами дили тираи абр

که لرزد ز بیمم دل تیره ابر

Паии кинати имшаби давони омадам

پی کینت امشب دوان آمدم

Ба пайкори тираи равони омадам

به پیکار تیره‌روان آمدم

Ба посух бадв гуфт соми савор

به پاسخ بدو گفت سام سوار

Ки эй бе хиради хираи нобакор

که ای بی‌خرد خیره نابکار

Агар мардӣ будӣ ба ҳангоми рӯз

اگر مردی بودی به هنگام روز

Раседӣ чу хуршед гетӣ фурӯз

رسیدی چو خورشید گیتی‌فروز

Шабихун на ойини мардон буд

شبیخون نه آئین مردان بود

Гуҳи рӯзи пайкори гардон буд

گه روز پیکار گردان بود

Паии марги имшаб давон омадӣ

پی مرگ امشب دوان آمدی

Ҳамоно ки аз худ ба ҷон омадӣ

همانا که از خود به جان آمدی

Чу бишунид ҷнгсби бркрди асб

چو بشنید جنگسب برکرد اسب

Хурӯшед монанди озргшсб

خروشید مانند آذرگشسب

Бузади даст ва теғ барон баркашид

بزد دست و تیغ بران برکشید

зи соми диловар Аннан баркашид

ز سام دلاور عنان برکشید

Дарандохт бар соми шамшери тез

درانداخت بر سام شمشیر تیز

Фиканда гиреҳ бар ду абрӯи ситез

فکنده گره بر دو ابرو ستیز

з рӯй сипар паҳлавон кард рад

ز روی سپر پهلوان کرد رد

Чунон каз далерон ҷангӣ сазад

چنان کز دلیران جنگی سزد

Баровард онгоҳи кӯбандаи гурз

برآورد آنگاه کوبنده گرز

Дар овардгаи андари андохти брз

در آوردگه اندر انداخت برز

Ғробши ҷҳондид бар рӯй дашт

غرابش جهاندید بر روی دشت

Чу сайли балои сӯии он яли гузашт

چو سیل بلا سوی آن یل گذشت

Вай аз бим бар сари гирифтаи сипар

وی از بیم بر سر گرفته سپر

Ки омад сипаҳдор чун шери нар

که آمد سپهدار چون شیر نر

Бузад бар сипари гурз аз боди даст

بزد بر سپر گرز از باد دست

Ки марду ткоўр ба ҳам бршкст

که مرد و تکاور به هم برشکست

Пас онгаҳ сӯй лашкар омад чу шер

پس آنگه سوی لشکر آمد چو شیر

Замона азу шуд пар аз дору гир

زمانه ازو شد پر از دار و گیر

Яке ҷанг дар тира шаб даргирифт

یکی جنگ در تیره‌شب درگرفت

Равон аз тану тани з сар барграфт

روان از تن و تن ز سر برگرفت

Чу пели дмон бар сипаҳ ҳамла кард

چو پیل دمان بر سپه حمله کرد

Ҳамеи кишт ва ғалатед аз асби мард

همی کشت و غلطید از اسب مرد

Ба як дам замин шуд аз он лолаи гаван

به یک دم زمین شد از آن لاله‌گون

Равон кард ҳар сӯии яке ҷӯии хӯн

روان کرد هر سوی یکی جوی خون

зи куштаи ҳамаи даштро пушта кард

ز کشته همه دشت را پشته کرد

зи хӯн дашт оварад оғишта кард

ز خون دشت آورد آغشته کرد

Сари сарварон ҳар тарафи ҳамчуи гӯй

سر سروران هر طرف همچو گوی

Ҳамаи даст ва по гашта чавгону гӯй

همه دست و پا گشته چوگان و گوی

Фитодаи сару даст дар хоки паст

فتاده سر و دست در خاک پست

Ба домони марг андар оварда даст

به دامان مرگ اندر آورده دست

Сипаҳбад чу гиреҳгии миёни гила

سپهبد چو گرگی میان گله

Шуда он гилаи сар ба сар зон яла

شده آن گله سر به سر زان یله

Фиканда сари сарваронро ба хок

فکنده سر سروران را به خاک

Тани номдорони зи шамшери чок

تن نامداران ز شمشیر چاک

Ту гуфтӣ ки теғи андари он корзор

تو گفتی که تیغ اندر آن کارزار

Ҳамеи хӯни бгриди ҳамеи зорзор

همی خون بگرید همی زارزار

Ба як дами дроФкнди дркорзор

به یک دم درافکند درکارزار

зи гардони мағриби ҳамеи даҳ ҳазор

ز گردان مغرب همی ده‌هزار

Ҳазимати грФтндози теғи тез

هزیمت گرفتنداز تیغ تیز

Чу рӯбаҳ ки аз шер гирад гурез

چو روبه که از شیر گیرد گریز

Бирафтанд наздики шаддоди од

برفتند نزدیک شداد عاد

зи разм сипаҳдор карданд ёд

ز رزم سپهدار کردند یاد

Ки бар модар омад чу шери жён

که بر ما درآمد چو شیر ژیان

Азин суд ҷустани баромади зиён

ازین سود جستن برآمد زیان

Чу бишунид шаддоди озурдаи гашт

چو بشنید شداد آزرده گشت

Ки инаст пайкори душман ба дашт

که این است پیکار دشمن به دشت

Гиребон бадаред ва Фарид кард

گریبان بدرید و فریاد کرد

зи соми Наримон ӯ дод кард

ز سام نریمان او داد کرد

Ки як бандае офаридам ба даҳр

که یک بنده‌ای آفریدم به دهر

Ки шаҳди ҷавонӣ ман кард заҳр

که شهد جوانی من کرد زهر

Надорам саворӣ ба мағриби замин

ندارم سواری به مغرب زمین

Ки бо ӯ даройад ба майдони кин

که با او درآید به میدان کین

Хабар шуд сӯии ъўҷи баргаштаи бахт

خبر شد سوی عوج برگشته بخت

Ки шаддоди афканди худро зи тахт

که شداد افکند خود را ز تخت

Бгриди зи соми сипаҳдори зор

بگرید ز سام سپهدار زار

Шудаи ҷони лашкари зи теғаши Фкор

شده جان لشکر ز تیغش فکار

Фиристод каси пеши шаддоди од

فرستاد کس پیش شداد عاد

Ки имрӯз дигар макун разми ёд

که امروز دیگر مکن رزم یاد

Ки хотўраҳи фардои даройади зи роҳ

که خاتوره فردا درآید ز راه

з афсун кунад рӯз бар ваии сиёҳ

ز افسون کند روز بر وی سیاه

Тани ман ҳам аз захм беҳтар шавад

تن من هم از زخم بهتر شود

Туро дарду андеша камтар шавад

تو را درد و اندیشه کمتر شود

Агар сомро ҷони ҳазорон буд

اگر سام را جان هزاران بود

Ба майдони размаши ҳаросон буд

به میدان رزمش هراسان بود

Ту дилро азин разми ғамгини мадор

تو دل را ازین رزم غمگین مدار

Азу бар дили хештани кини мадор

ازو بر دل خویشتن کین مدار

Ки чун захмро беҳтар азин кунам

که چون زخم را بهتر ازین کنم

Сари сомро хишт болин кунам

سر سام را خشت بالین کنم

Фиристода рафт ва бадв кард ёд

فرستاده رفت و بدو کرد یاد

зи ғами гашти озоди шаддоди од

ز غم گشت آزاد شداد عاد

Ҳамаи шаб дар он лашкарии нола буд

همه شب در آن لشکری ناله بود

Ки аз хӯни ҳамаи дашт чун лола буд

که از خون همه دشت چون لاله بود