Чу хуршед биниҳод бар сари кулоҳ
چو خورشید بنهاد بر سر کلاه
Ба тахти фалак боз бинишаст шоҳ
به تخت فلک باز بنشست شاه
Бузади сикка бар чархи гардандаи ҳўр
بزد سکه بر چرخ گردنده هور
Замину замони гашти азуи пари зи нур
زمین و زمان گشت ازو پر ز نور
Хабар шуд ба наздики шаддоди од
خبر شد به نزدیک شداد عاد
Ки хотўраҳ омад зи раҳи ҳамчуи бод
که خاتوره آمد ز ره همچو باد
Ба ҳамроҳ ӯ лашкари бекарон
به همراه او لشکر بیکران
Ҳамаи диўчҳрону тираи равон
همه دیوچهران و تیره روان
Чу омад писарро чунон хаста дид
چو آمد پسر را چنان خسته دید
зи захми сипаҳбади таниш баста дид
ز زخم سپهبد تنش بسته دید
Бипурсед аз ъўҷи дардат з кист
بپرسید از عوج دردت ز کیست
Тани захму рухсори зардат з чист
تن زخم و رخسار زردت ز چیست
Ба ту кас нтобад ба майдони ҷанг
به تو کس نتابد به میدان جنگ
Чроӣии зи кори замона ба танг
چرائی ز کار زمانه به تنگ
Бад-ӣни ёлу купол ғамгин мабош
بدین یال و کوپال غمگین مباش
Ҳаме шод мебош ва пуркин мабош
همی شاد میباش و پرکین مباش
Ки ман рӯзро пеш ӯ шаб кунам
که من روز را پیش او شب کنم
Яке маргро пеш ӯ таб кунам
یکی مرگ را پیش او تب کنم
Ба афсун бабандам мар ӯро ду даст
به افسون ببندم مر او را دو دست
Ба бандаши дрорм чу пелони маст
به بندش درآرم چو پیلان مست
Ки бошад ба гетии яке зобулӣ
که باشد به گیتی یکی زابلی
Ки бар мо занад ханҷари кобулӣ
که بر ما زند خنجر کابلی
Бигуфту ҳамаи захм ӯро бибаст
بگفت و همه زخم او را ببست
Ба афсунгарӣ зуд бикшод даст
به افسونگری زود بگشاد دست
Ҳаме гуфт хотўраҳи бднжод
همی گفت خاتوره بدنژاد
Ба шаддоди к-эии шоҳ бо дайн ва дод
به شداد کای شاه با دین و داد
Ҷаҳонро ҳамаи зеб аз фар туаст
جهان را همه زیب از فر توست
Куҷои меҳр дар соя пар туаст
کجا مهر در سایه پر توست
Ҷаҳон аз ту гаштааст яксар падед
جهان از تو گشته است یکسر پدید
Чаро банда бдгҳр саркашед
چرا بنده بدگهر سرکشید
Бадв гуфт шаддоди к-эии нозанин
بدو گفت شداد کای نازنین
Абри ҷовдон Авестоад гузин
ابر جاودان اوستاد گزین
з ман гашта безори соми савор
ز من گشته بیزار سام سوار
Нахонд марои ҳеҷ парвардгор
نخواند مرا هیچ پروردگار
Ба девони ситоиши намояди ҳаме
به دیوان ستایش نماید همی
Дар кин ба рӯем кушояди ҳаме
در کین به رویم گشاید همی
Ҳамаи лашкарамро саросар бикушт
همه لشکرم را سراسر بکشت
Рахши сӯии яздон ба ман карда пушт
رخش سوی یزدان به من کرده پشت
Вале ман худованди бахшоишам
ولی من خداوند بخشایشم
Паии бандагони ман дар осоишам
پی بندگان من در آسایشم
Абри бандагони бахшиши орм ба даҳр
ابر بندگان بخشش آرم به دهر
Кашам аз баданашони ҳамаи ҷоми заҳр
کشم از بدنشان همه جام زهر
Валек агар хашми орми яке
ولیک اگر خشم آرم یکی
Намонад азин бандагонами яке
نماند ازین بندگانم یکی
Чунин дод посухи мар ӯро шадид
چنین داد پاسخ مر او را شدید
Казин сон суханҳо набояд шунид
کزین سان سخنها نباید شنید
Кунун чун чунон гашти пайкори сом
کنون چون چنان گشت پیکار سام
Ба майдон бисозем мо кори сом
به میدان بسازیم ما کار سام
Чу фардо барояд блндоФтоб
چو فردا برآید بلندآفتاب
Сари ҷангҷуёни даройади зи хоб
سر جنگجویان درآید ز خواب
Ба миёни шитобам ба пайкору ҷанг
به میان شتابم به پیکار و جنگ
Ҷаҳонро кунам пеш ӯ тору танг
جهان را کنم پیش او تار و تنگ
Кашами ман варо ё шавам куштаи зор
کشم من ورا یا شوم کشته زار
Ману теғу майдону соми савор
من و تیغ و میدان و سام سوار
Нмонм ки пай бар замини брнҳд
نمانم که پی بر زمین برنهد
Ба майдон дигар раҳи зи кини сар наад
به میدان دگر ره ز کین سر نهد
зи гетии барандозам ӯро нишон
ز گیتی براندازم او را نشان
Тани куштаашро биорам кашон
تن کشتهاش را بیارم کشان
Бигуфт ва ду ҷом паёпай кашид
بگفت و دو جام پیاپی کشید
Ба разми сипаҳбад ҳаме ме кашид
به رزم سپهبد همی می کشید
Яке ҳафта маҷлис биёростанд
یکی هفته مجلس بیاراستند
намева равад ва ромишгарон хостанд
می و رود و رامشگران خواستند
Ба ҳаштум даромад ғў ноӣу кӯс
به هشتم درآمد غو نای و کوس
Замона шуд аз гирд чун обнӯс
زمانه شد از گرد چون آبنوس
Бибастанд бар чори пели сифед
ببستند بر چار پیل سفید
Яке тахт монанди фирӯза шед
یکی تخت مانند فیروزه شید
Ба болоаши чатрии ҳамаи ҳафт ранг
به بالاش چتری همه هفت رنگ
Хуш оянда бирасон пушти паланг
خوش آینده برسان پشت پلنگ
Дирафшии ҳамаи пайкараши зари ноб
درفشی همه پیکرش زر ناب
Дарахшнда монандаи офтоб
درخشنده ماننده آفتاب
Нишаст аз бар тахти шаддоди од
نشست از بر تخت شداد عاد
Дилаши пари зи оташи сараши пари зи бод
دلش پر ز آتش سرش پر ز باد
Кашиданд сафи лашкари одён
کشیدند صف لشکر عادیان
Биёростанд ҷумлаи шаддодён
بیاراستند جمله شدادیان
Ба майдон кашиданд пас панҷ саф
به میدان کشیدند پس پنج صف
Хурӯшанда ва бар лаб оварда каф
خروشنده و بر لب آورده کف
Ситоданд бар ҳар сафии садҳазор
ستادند بر هر صفی صدهزار
Ҳамаи одии бдрги кӣнаи дор
همه عادی بدرگ کینهدار
Ба як дасти хотўраҳи бдгҳр
به یک دست خاتوره بدگهر
Ба даст дигар ъўҷи бидодгар
به دست دگر عوج بیدادگر
Замона азишон шудаи ҳамчуи нил
زمانه ازیشان شده همچو نیل
Навони кӯҳу ҳомӯни абри пои пел
نوان کوه و هامون ابر پای پیل
Замонаи ҳамаи кӯҳи оҳан шуда аст
زمانه همه کوه آهن شده است
Замини пок дар зери ҷавшан шуда аст
زمین پاک در زیر جوشن شده است
зҳоиу зи ҳўи гӯши афлоки кар
ز های و ز هو گوش افلاک کر
Замину замони баста бар кини камар
زمین و زمان بسته بر کین کمر
Ҷаҳондидаи солори бедори сом
جهاندیده سالار بیدار سام
Бурун шуд чу шери дмон аз кном
برون شد چو شیر دمان از کنام
Саропо ба хуфтон ҷамшеди ҷам
سراپا به خفتان جمشید جم
Нишаст аз бар асби шери дижам
نشست از بر اسب شیر دژم
Ҳамон шоҳи нўшоди заррини кулоҳ
همان شاه نوشاد زرین کلاه
Абои номвари шоҳи таслими шоҳ
ابا نامور شاه تسلیم شاه
Биёроста ҳар ду сари лашкарӣ
بیاراسته هر دو سر لشکری
зи мардуми зи девон ва ҳам аз парӣ
ز مردم ز دیوان و هم از پری
Чу шуд рости он майманаи майсара
چو شد راست آن میمنه میسره
Чу шери жёни пеши бурҷи барра
چو شیر ژیان پیش برج بره
Ба қалби андари он соми лшкрпноаҳ
به قلب اندر آن سام لشکرپناه
Дурахшон чу бар осмони гирди моҳ
درخشان چو بر آسمان گرد ماه
Замин кард бо чархи гардуни видоъ
زمین کرد با چرخ گردون وداع
Сари чархи гардун шудаи пари сдоъ
سر چرخ گردون شده پر صداع
зи буқу зи кӯсу дами караи но
ز بوق و ز کوس و دم کرهنا
Ту гуфтӣ замини сар ба сар шуд зи ҷо
تو گفتی زمین سر به سر شد ز جا
Дукони аҷалро қазо боз кард
دکان اجل را قضا باز کرد
Қадар бар бало ҳар дам овоз кард
قدر بر بلا هر دم آواز کرد
Ки имрӯзи бозор гармасту сахт
که امروز بازار گرم است و سخت
Ки банданд бар таҳтаи марги рахт
که بندند بر تخته مرگ رخت
Ба саводи ҳамаи ҷон ва тан ме диҳанд
به سواد همه جان و تن میدهند
Ба бодФно анҷуман ме диҳанд
به بادفنا انجمن میدهند
Ҳамаи дӯстии рафта дар гӯша Эй
همه دوستی رفته در گوشهای
Ҳамеи хости баҳри худаш тӯша Эй
همی خواست بهر خودش توشهای
Мудороу меҳр аз ҷаҳон давр шуд
مدارا و مهر از جهان دور شد
Аҷалро ҳамеи кӣна муздур шуд
اجل را همی کینه مزدور شد
Ба лашкар чунин гуфт шаддоди од
به لشکر چنین گفت شداد عاد
Ки эй номдорони мағриби нажод
که ای نامداران مغربنژاد
Бибояд саворӣ чу нари аждаҳо
بباید سواری چو نر اژدها
Казу соми ҷангии наёбади раҳо
کزو سام جنگی نیابد رها
Шитобад ба майдони ғаривон ба ҷанг
شتابد به میدان غریوان به جنگ
Сари сом нирм бигирад ба чанг
سر سام نیرم بگیرد به چنگ
Ҳар он кас ки берун равад зини миён
هر آن کس که بیرون رود زین میان
Буғуррад ба майдон чу шери жён
بغرد به میدان چو شیر ژیان
Бибандади ду дасти гӯи систон
ببندد دو دست گو سیستان
Барандозади ин гирди гетии ситон
براندازد این گرد گیتی ستان
Ҳар он чиз хоҳад мар ӯро даҳум
هر آن چیز خواهد مر او را دهم
Сипос дигар бар тан ӯ нуҳум
سپاس دگر بر تن او نهم
Ки шуд дасти ин мард бар мо дароз
که شد دست این مرد بر ما دراز
Нтобед каси пеши ин рзмсоз
نتابید کس پیش این رزمساز