Чу лашкар шуниданд азуи ин сухан

چو لشکر شنیدند ازو این سخن

Наҷунбед як тан аз он анҷуман

نجنبید یک تن از آن انجمن

Магари пӯр шаддод шавам палид

مگر پور شداد شوم پلید

Барангехти асбаши зи ҷои худ шадид

برانگیخت اسبش ز جا خود شدید

Ту гуфтӣ магари деви бади бднжод

تو گفتی مگر دیو بد بدنژاد

Чунин гуфт онгаҳ ба шаддоди од

چنین گفت آنگه به شداد عاد

Ки то кӣ забунии кашами зини савор

که تا کی زبونی کشم زین سوار

Забунӣ бимонад зи ман ёдгор

زبونی بماند ز من یادگار

Битозам дар оварад ва ҷанг оварам

بتازم در آورد و جنگ آورم

Ҳамаи ном ӯро ба нанг оварам

همه نام او را به ننگ آورم

Нмонм ки пай бар наад бар замин

نمانم که پی بر نهد بر زمین

Нигунсори созами мар ӯро зи зин

نگونسار سازم مر او را ز زین

Биҷуз марг набӯд ҳамеи ногаҳон

بجز مرگ نبود همی ناگهان

Намонад касе зиндаи андари ҷаҳон

نماند کسی زنده اندر جهان

Дубора ба гетӣ касе чун намурда

دوباره به گیتی کسی چون نمرد

Хунаки онкӣ ӯ номи некии бабрад

خنک آنکه او نام نیکی ببرد

Бадв гуфт шаддод башитоб зуд

بدو گفت شداد بشتاب زود

Баровари зи ҷонаши яке тираи дӯд

برآور ز جانش یکی تیره دود

Ту ӯро ба майдон бабандӣ ду даст

تو او را به میدان ببندی دو دست

Саросемаи оре ба монанди маст

سراسیمه آری به مانند مست

Бапушед сози набардаши шадид

بپوشید ساز نبردش شدید

Сутури аҷалро ба зини дркшид

ستور اجل را به زین درکشید

Нишаст аз бар асбу бФшрди рон

نشست از بر اسب و بفشرد ران

Ба гардани дароварди гурзи гарон

به گردن درآورد گرز گران

Сӯй дашт оварад оҳанг кард

سوی دشت آورد آهنگ کرد

Баровард бар чархи гардандаи гирд

برآورد بر چرخ گردنده گرد

Яке наърае аз ҷигар баркашид

یکی نعره‌ای از جگر برکشید

Бигуфто манам гирди ҷангии шадид

بگفتا منم گرد جنگی شدید

Манам пӯри шаддоди тоҷи сарон

منم پور شداد تاج سران

Натарсам зи куполу гурзи гарон

نترسم ز کوپال و گرز گران

Марои сом бояд дар овардгоҳ

مرا سام باید در آوردگاه

Ки созами бадви меҳру маро сиёҳ

که سازم بدو مهر و مه را سیاه

Сипаҳбади даровард ӯро бидид

سپهبد درآورد او را بدید

Бидонаст комад ба майдони шадид

بدانست کامد به میدان شدید

Буруни тохт аз қалби лашкар чу шер

برون تاخت از قلب لشکر چو شیر

Чу ширӣ ки ояд ба нахҷӣргир

چو شیری که آید به نخجیرگیر

Буғурред монанди ғуррандаи абр

بغرید مانند غرنده ابر

Казу чок гардид чарми ҳужабр

کزو چاک گردید چرم هژبر

Худои ҷаҳонро ҳаме кард ёд

خدای جهان را همی کرد یاد

Бадв гуфт к-эии пӯри шаддоди од

بدو گفت کای پور شداد عاد

Туро хостами ман ба майдони ҷанг

تو را خواستم من به میدان جنگ

Бидон то нмоӣими ҷанги паланг

بدان تا نمائیم جنگ پلنگ

Бикӯбам саратро ба гурзи гарон

بکوبم سرت را به گرز گران

Чу мсмор кубанд оҳангарон

چو مسمار کوبند آهنگران

Шадиди палид андар омад ба хашм

شدید پلید اندر آمد به خشم

Бигардонад бар соми нирми ду чашм

بگرداند بر سام نیرم دو چشم

Барангехт чарма баровард гурз

برانگیخت چرمه برآورد گرز

Ба майдон оварад афрохт брз

به میدان آورد افراخت برز

Яке гурз зад бар сари паҳлавон

یکی گرز زد بر سر پهلوان

Ки гуфтӣ замона азу шуд навон

که گفتی زمانه ازو شد نوان

Сари соми кӯро нашуд зу хабар

سر سام کو را نشد زو خبر

Бихандед ва гуфт эй дади бдгҳр

بخندید و گفت ای دد بدگهر

зи дастами яке захмро нӯш кун

ز دستم یکی زخم را نوش کن

Набарди худатро фаромӯш кун

نبرد خودت را فراموش کن

Бигуфт ва баровард купол ро

بگفت و برآورد کوپال را

Ба гардуни броФрохт ӯ ёл ро

به گردون برافراخت او یال را

Чу ӯро чунон дид ҷангии шадид

چو او را چنان دید جنگی شدید

Сипарро ҳамон дам ба сари дркшид

سپر را همان دم به سر درکشید

Бузади гурз бар торакаши шери гирд

بزد گرز بر تارکش شیر گرد

Сару гардани асб ӯ кард хӯрд

سر و گردن اسب او کرد خورد

Азу гирд бархест бар осмон

ازو گرد برخاست بر آسمان

зи чангол паҳлу надид ӯ амон

ز چنگال پهلو ندید او امان

Чу шаддоди оди он чунон бингаред

چو شداد عاد آن چنان بنگرید

Гиребони худро саросар дарид

گریبان خود را سراسر درید

Калла бар замин зад фурӯи рехти хӯн

کله بر زمین زد فرو ریخت خون

Ки шуд тоҷу тахтам ба як раҳи нигун

که شد تاج و تختم به یک ره نگون

Ба гиря даромад ба родои шҳо

به گریه درآمد به رادا شها

Ба тахти бузургии нкўӣии мҳо

به تخت بزرگی نکوئی مها

Далеру ҷавонмард ва ҳам мўбдо

دلیر و جوانمرد و هم موبدا

Ҳунарманду бедор ва ҳам бхрдо

هنرمند و بیدار و هم بخردا

зи хасмат бад омад зи овардгоҳ

ز خصمت بد آمد ز آوردگاه

Ки бар ман ҷаҳон шуд зи дардати сиёҳ

که بر من جهان شد ز دردت سیاه

зи баҳр ки кӯшам ба гетӣ дигар

ز بهر که کوشم به گیتی دگر

зи баҳр ки бандам ба майдони камар

ز بهر که بندم به میدان کمر

Далерони мағриби ҳамаи зорзор

دلیران مغرب همه زارزار

Фиғони дркшиднд дар корзор

فغان درکشیدند در کارزار

Басии асбро дам буриданду гӯш

بسی اسب را دم بریدند و گوش

з шаддодён хост бонгу хурӯш

ز شدادیان خاست بانگ و خروش

Яке мотами андари сипоҳи аўФтод

یکی ماتم اندر سپاه اوفتاد

Ту гуфтӣ ки хуршеду моҳи аўФтод

تو گفتی که خورشید و ماه اوفتاد

Пас онгаҳ чунин гуфт шаддоди од

پس آنگه چنین گفت شداد عاد

Чаҳ суд аз ғаму дарди фарёд ва дод

چه سود از غم و درد فریاد و داد

Яке чора бояд ки пеш оваред

یکی چاره باید که پیش آورید

Ки ангушти ғамро набояд гузид

که انگشت غم را نباید گزید

Яке ҷодўӣӣ бояд ояд далер

یکی جادوئی باید آید دلیر

Каз афсуни мар ӯро дарорад ба зер

کز افسون مر او را درآرد به زیر

зи танбали магари чора созӣ кунад

ز تنبل مگر چاره‌سازی کند

Бад-ӣни размҷу сарфарозӣ кунад

بدین رزمجو سرفرازی کند

Агар на ба неруии бозуу даст

اگر نه به نیروی بازو و دست

Сари жандаи пелони дарорад ба паст

سر ژنده پیلان درآرد به پست

Чу бишунид хотўраҳи моам ъўҷ

چو بشنید خاتوره مام عوج

Баровард сари баҳри ороми ъўҷ

برآورد سر بهر آرام عوج

Нигаҳ кард бар сӯии Њорути пер

نگه کرد بر سوی هاروت پیر

Ки будӣ дар афсуну ҷодӯи далер

که بودی در افسون و جادو دلیر

Бадв гуфт бинмо ба майдони ҳунар

بدو گفت بنما به میدان هنر

зи асби андаровар мари ин бдгҳр

ز اسب اندر آور مر این بدگهر

Чу бишунид Њорути бркрди пел

چو بشنید هاروت برکرد پیل

Ки гардид аз гирд ӯ дашти нил

که گردید از گرد او دشت نیل

Ба майдон даромад ба кирдори гург

به میدان درآمد به کردار گرگ

Ба болои баланд ва ба бозуи сутург

به بالا بلند و به بازو سترگ

Рахши қӣру мӯяш ба монанди барф

رخش قیر و مویش به مانند برف

Даҳонаш ба монандаи ғори жарф

دهانش به ماننده غار ژرف

Яке наъра зад сӯии соми савор

یکی نعره زد سوی سام سوار

Ки эй зобулии бдрги нобакор

که ای زابلی بدرگ نابکار

Натарсӣ ту аз хашми шаддоди од

نترسی تو از خشم شداد عاد

Ки охир диҳад ҷон шавамат ба бод

که آخر دهد جان شومت به باد

Хдиўи ҷаҳони кини сипеҳри офарид

خدیو جهان کین سپهر آفرید

Ки хуршеди тобону меҳри офарид

که خورشید تابان و مهر آفرید

Ҳамин дам ба санг сиёҳат кунад

همین دم به سنگ سیاهت کند

Ба майдони кӣна табоҳат кунад

به میدان کینه تباهت کند

Бадв гуфт соми сипаҳбад ки бас

بدو گفت سام سپهبد که بس

Ба мардӣ макун бодро дар қафас

به مردی مکن باد را در قفس

Худои ҷаҳони поки яздон буд

خدای جهان پاک یزدان بود

На шаддоди бедин шайтон буд

نه شداد بیدین شیطان بود

Барошуфт Њорут ва бикшод лаб

برآشفت هاروت و بگشاد لب

Каз афсун кунад рӯз ӯро чу шаб

کز افسون کند روز او را چو شب

Бузади даст бар ҳам шарорӣ биҷуст

بزد دست بر هم شراری بجست

Забона зад онгаҳ сӯии соми ҷуст

زبانه زد آنگه سوی سام جست

Ҳамеи хости кӯро бисӯзад ба саҳар

همی خواست کو را بسوزد به سحر

Танишро ҳамеи брФзўд ба саҳар

تنش را همی برفزود به سحر

Сипаҳбади сӯй теғ ёзид даст

سپهبد سوی تیغ یازید دست

Буғурред бирасон пелони маст

بغرید برسان پیلان مست

Бирав ҳамла оварад ва зад теғи кин

برو حمله آورد و زد تیغ کین

Ки аз фарқ бшикофт то рӯй зин

که از فرق بشکافت تا روی زین

зи нави шодшоаҳу зи таслими шоҳ

ز نوشاد شاه و ز تسلیم شاه

Ғаривии баромад ба хуршеду моҳ

غریوی برآمد به خورشید و ماه

Дил озурда гардид шаддоди од

دل آزرده گردید شداد عاد

зи пайкори соми Наримони нажод

ز پیکار سام نریمان‌نژاد

Бадв гуфт хотўраҳаш ғам махӯр

بدو گفت خاتوره‌اش غم مخور

Ки имшаби намоями бадви як ҳунар

که امشب نمایم بدو یک هنر

Сифеда набинӣ мар ӯро ба дашт

سفیده نبینی مر او را به دشت

Чунон дон ки ҷони ваии андари гузашт

چنان دان که جان وی اندر گذشت

Дарии гуфтугӯ буд он нобакор

دری گفتگو بود آن نابکار

Ки омад дигарбораи соми савор

که آمد دگرباره سام سوار

Бузад бар сипаҳи хешро ҳамчуи шер

بزد بر سپه خویش را همچو شیر

Буғурред чун аждаҳои далер

بغرید چون اژدهای دلیر

Нахустин абри маймана ҳамла кард

نخستین ابر میمنه حمله کرد

зи гардон ба гардун баровард гирд

ز گردان به گردون برآورد گرد

Аз он ҳамлаи афканди панҷсад савор

از آن حمله افکند پانصد سوار

Ҳамаи номдорони найзаи гузор

همه نامداران نیزه گذار

Дигар раҳи бузади хеш бар майсара

دگر ره بزد خویش بر میسره

Чу ширӣ ки худро занад бар барра

چو شیری که خود را زند بر بره

Ду сад тан аз он номдорон бикушт

دو صد تن از آن نامداران بکشت

Саворони з пешаш намуданд пушт

سواران ز پیشش نمودند پشت

ДроФкнд дар дашти кӯсу дирафш

درافکند در دشت کوس و درفش

з хӯн кард майдони саросари бунафш

ز خون کرد میدان سراسر بنفش