Чу он ҳар ду сафи гашти ороста

چو آن هر دو صف گشت آراسته

Дили меҳру озарми бархеста

دل مهر و آزرم برخاسته

Бурун омад аз лашкари он тираи кор

برون آمد از لشکر آن تیره کار

Мари он ъўҷи саргаштаи нобакор

مر آن عوج سرگشته نابکار

Биёмад ба майдон буғурред сахт

بیامد به میدان بغرید سخت

Ба гардан баровард бози он дарахт

به گردن برآورد باز آن درخت

Ба шаддодён онгаҳе ҳамла кард

به شدادیان آنگهی حمله کرد

Ки эй паҳлавонони рӯзи набард

که ای پهلوانان روز نبرد

Бимонед як дам тамошо кунед

بمانید یک دم تماشا کنید

Дирафши марои зуд бар по кунед

درفش مرا زود بر پا کنید

Ки зи сом нирм барорам дамор

که ز سام نیرم برآرم دمار

Нишонаши барандозам аз ин диёр

نشانش براندازم از این دیار

Бигуфт ва биёмад ба овардгоҳ

بگفت و بیامد به آوردگاه

Билразед гетӣ аз он рзмхўоаҳ

بلرزید گیتی از آن رزمخواه

Дилии пари зи кӣнаи сиррии пари зҷнг

دلی پر ز کینه سری پر زجنگ

Паии соми оростаи тези чанг

پی سام آراسته تیز چنگ

Буғурред бар дашти овардгоҳ

بغرید بر دشت آوردگاه

Ки овоаши печид бар кӯҳсор

که آواش پیچید بر کوهسار

Наҳангони зи дарё гурезон шуданд

نهنگان ز دریا گریزان شدند

Чу барг аз бар шох резон шуданд

چو برگ از بر شاخ ریزان شدند

Яке бонг ӯ шуд сӯии осмон

یکی بانگ او شد سوی آسمان

Ки аз соми нирми саромади замон

که از سام نیرم سرآمد زمان

Абои бдгҳри хираи тираи мағз

ابا بدگهر خیره تیره مغز

Накарда ба гетии яке кори нағз

نکرده به گیتی یکی کار نغز

Тан худ фиканда дар овардгоҳ

تن خود فکنده در آوردگاه

Ҷаҳон карда дар дидаи худ сиёҳ

جهان کرده در دیده خود سیاه

Нахустин ба кин ман оростӣ

نخستین به کین من آراستی

Паии мурдан хеш бархестӣ

پی مردن خویش برخاستی

Маро ном гашта ба майдони разм

مرا نام گشته به میدان رزم

Сияҳ карда дар пеши худ ҷоми базм

سیه کرده در پیش خود جام بزم

Ба хираи тани худ ба оташ зада

به خیره تن خود به آتش زده

Ҳамаи шуъла бар ҷон саркаш зада

همه شعله بر جان سرکش زده

Ҳамин дам бикӯбам туро устихон

همین دم بکوبم تو را استخوان

Ки дигари нёӣӣ ба майдони давон

که دیگر نیائی به میدان دوان

Бадв гуфт пас соми фархундаи мард

بدو گفت پس سام فرخنده مرد

Ки чандини чгўӣӣ ба дашти набард

که چندین چگوئی به دشت نبرد

Туро бо чунин зӯри бозуу брз

تو را با چنین زور بازو و برز

Бикӯбам саратро бидон сон ба гурз

بکوبم سرت را بدان سان به گُرز

Чу оҳан ба бозори оҳангарон

چو آهن به بازار آهنگران

Казу бозгўинди номи оварон

کزو بازگویند نام‌آوران

Чаҳ нозӣ ба болоу куполу ёл

چه نازی به بالا و کوپال و یال

Ки гўӣӣ надорам ба гетии ҳам?ил

که گوئی ندارم به گیتی همال

Замон гар барояд туро бар ба сар

زمان گر برآید تو را بر به سر

Ба дандон мӯрӣ биёбӣ хатар

به دندان موری بیابی خطر

Азуи ъўҷ озурда гардид зуд

ازو عوج آزرده گردید زود

Ҷаҳони гашт дар пеши чашмаши кабӯд

جهان گشت در پیش چشمش کبود

Баровард бар гирди сари он дарахт

برآورد بر گرد سر آن درخت

з кӣна биёмад бар неки бахт

ز کینه بیامد بر نیک‌بخت

Сипар бар сар оварад соми савор

سپر بر سر آورد سام سوار

Ниҳодаи дилу ҷон ба парвардгор

نهاده دل و جان به پروردگار

Ки ӯйаст дорандаи одамӣ

که اویست دارنده آدمی

Ҳам аз баҳр ӯйаст бешу камӣ

هم از بهر اویست بیش و کمی

Бузад бар сараши ъўҷ аз зӯри даст

بزد بر سرش عوج از زور دست

Ҷаҳон тира шуд пеши он пели маст

جهان تیره شد پیش آن پیل مست

зи чашмаши буруни ҷусти гўӣии чароғ

ز چشمش برون جست گوئی چراغ

Ва ё мағзи беруни давид аз димоғ

و یا مغز بیرون دوید از دماغ

Билразед бар хештани гирди сом

بلرزید بر خویشتن گرد سام

Қазояш чунон шуд ки нагузорад гом

قضایش چنان شد که نگذارد گام

Дигар раҳ даромад мари он бднжод

دگر ره درآمد مر آن بدنژاد

Дигар зад чу кӯҳии мари он поки зод

دگر زد چو کوهی مر آن پاک‌زاد

Ки афтод дар зери рониши ғроб

که افتاد در زیر رانش غراب

Бғлтиди солори дили пуршитоб

بغلطید سالار دل پرشتاب

зи ҷои ҷусти домани бузад бар камар

ز جا جست دامن بزد بر کمر

Хурушон ба монанди шерони нар

خروشان به مانند شیران نر

Пиёда даромад сӯии корзор

پیاده درآمد سوی کارزار

Синонро баровард з ҳар обдор

سنان را برآورد زهر آبدار

зи ҷои ҷуст ва зад найза бар рони ъўҷ

ز جا جست و زد نیزه بر ران عوج

Ту гуфтӣ ки бастади магари ҷони ъўҷ

تو گفتی که بستد مگر جان عوج

Гирифташ сари найза берун кашид

گرفتش سر نیزه بیرون کشید

зи дасташи сипаҳдор дар хӯн кашид

ز دستش سپهدار در خون کشید

Ҳамон найза зад бар камаргоҳи сом

همان نیزه زد بر کمرگاه سام

Ки дар зарам кӯтаҳ кунад дасти сом

که در زرم کوته کند دست سام

Сипаҳдори он захм омад ба сар

سپهدار آن زخم آمد به سر

Дарафтод дар хоки он номвар

درافتاد در خاک آن نامور

з шаддодён хост овози ғў

ز شدادیان خاست آواز غو

Ки шуд куштаи соми яли срўрў

که شد کشته سام یل سرورو

Дигар даст ёзид ъўҷи палид

دگر دست یازید عوج پلید

Ки аз ҳам бадаради тан пок дид

که از هم بدرد تن پاک دید

Чу болои ъўҷ андар омад ба хам

چو بالای عوج اندر آمد به خم

Сипаҳбад даромад чу шери дижам

سپهبد درآمد چو شیر دژم

Яке найза зад бар сари дӯш ӯ

یکی نیزه زد بر سر دوش او

Каз он захм паҳлу бишуд ҳуш ӯ

کز آن زخم پهلو بشد هوش او

Тан ъўҷ шуд суст дар козор

تن عوج شد سست در کازار

Бар он дашт бинишаст он нобакор

بر آن دشت بنشست آن نابکار

зи дасташ бурун рафт сайлоби хӯн

ز دستش برون رفت سیلاب خون

зи баси хӯн казу рафт шуд сарнигӯн

ز بس خون کزو رفت شد سرنگون

Баровард куполи онгоҳи сом

برآورد کوپال آنگاه سام

зи тундии паии ъўҷи бардошти гом

ز تندی پی عوج برداشت گام

Бузад бар сараши гурзаи гоўср

بزد بر سرش گُرزه گاوسر

Ки ларзид аз он гурзи кҳсор ва дар

که لرزید از آن گُرز کهسار و در

Сръўҷ аз он гурз бишкаста шуд

سر عوج از آن گُرز بشکسته شد

зи неруии паҳлуи таниш хаста шуд

ز نیروی پهلو تنش خسته شد

зи ҷои ҷуст ва ёзид аз бими ҷон

ز جا جست و یازید از بیم جان

Гирифташ галӯгоҳу гурзи гарон

گرفتش گلوگاه و گُرز گران

Ба неруи зи дасти сипаҳбади рабӯд

به نیرو ز دست سپهبد ربود

Бузад бар пас пушти солори зуд

بزد بر پس پشت سالار زود

Ки соми диловар дар омад зи ҷо

که سام دلاور در آمد ز جا

Науфтод аз он захми тираи радо

نیفتاد از آن زخم تیره ردا

Азуи хӯн ҳаме рафт дар корзор

ازو خون همی رفت در کارزار

Валикин намешуд азуи кори зор

ولیکن نمی‌شد ازو کار زار

Чиҳил захм бар ъўҷ зад паҳлавон

چهل زخم بر عوج زد پهلوان

Науфтод аз он захми тираи равон

نیفتاد از آن زخم تیره روان

Дигар раҳ дар омад ба шамшери тез

دگر ره در آمد به شمشیر تیز

Бидон то براردи бадви растхез

بدان تا برآرد بدو رستخیز

Вале бози ъўҷи он дарахти бузург

ولی باز عوج آن درخت بزرگ

Ки бади оҳанӣни пайкару баси сутург

که بد آهنین پیکر و بس سترگ

ДроФкнд бар сом аз зӯри даст

درافکند بر سام از زور دست

Ки дасти сипаҳдори Эрони шикаст

که دست سپهدار ایران شکست

Ҷаҳон тира шуд пеши соми савор

جهان تیره شد پیش سام سوار

з оварад баргашти он номдор

ز آورد برگشت آن نامدار

Биёмад ба як сӯ ба ҷои намоз

بیامد به یک سو به جای نماز

Парешон дил омад аз он разми боз

پریشان دل آمد از آن رزم باز

Ҳамон гирди қлўоду шопӯри шер

همان گرد قلواد و شاپور شیر

Бидиданд рӯй диловари зрир

بدیدند روی دلاور زریر

Бибастанд дасташ аз он дасти ҷанг

ببستند دستش از آن دست جنگ

Вале сом ғуред ҳамчун паланг

ولی سام غرید همچون پلنگ

Ситоиш басӣ кард бар кирдигор

ستایش بسی کرد بر کردگار

Азуи хости фирӯзии корзор

ازو خواست فیروزی کارزار

Ҳаме гуфт к-эии кирдигори хдиў

همی گفت کای کردگار خدیو

Надидам ба гетии чунин зишти дев

ندیدم به گیتی چنین زشت دیو

Набард ба сад солиёни пайкараш

نبرد به صد سالیان پیکرش

Нагардад хабардори мағзи сараш

نگردد خبردار مغز سرش

Надидам ба дидаи чунин рӯзгор

ندیدم به دیده چنین روزگار

Нтобам дар оварад ин нобакор

نتابم در آورد این نابکار

Надонам чаҳ созами бад-ӣни бдгҳр

ندانم چه سازم بدین بدگهر

Магари рӯзгорами даройад ба сар

مگر روزگارم درآید به سر

Марогар замон дар ҷаҳон омадаст

مرا گر زمان در جهان آمده‌ست

Магари марги ман ногаҳон омадаст

مگر مرگ من ناگهان آمده‌ست

Ки корам фитодаст бо аждаҳо

که کارم فتادست با اژدها

з чангол шавамаш наёбам раҳо

ز چنگال شومش نیابم رها

Чунинаст умедам аз додгар

چنین است امیدم از دادگر

Ки ин бдгҳрро дрорм ба сар

که این بدگهر را درآرم به سر

Марои дил тиҳӣ гардад аз дод ъўҷ

مرا دل تهی گردد از داد عوج

Ба гардони намоями сари гирди ъўҷ

به گردان نمایم سر گرد عوج

Бабрами сарашро ба шамшери тез

ببرم سرش را به شمشیر تیز

Ба шаддоди одии намоями ситез

به شداد عادی نمایم ستیز

Ҳаме гуфт пеши ҷаҳони офарин

همی گفت پیش جهان آفرین

Фаровони бимолиди рух бар замин

فراوان بمالید رخ بر زمین

Ҳаме кард зорӣ ки то рафт ҳуш

همی کرد زاری که تا رفت هوش

Ба гӯшаш чунин гуфт фаррухи сурӯш

به گوشش چنین گفت فرخ سروش

Ки эй номвари гирди соми савор

که ای نامور گرد سام سوار

Чунинаст фармони парвардгор

چنین است فرمان پروردگار

Ки пӯри ънқи сахт бадгавҳар аст

که پور عنق سخت بدگوهر است

Ба ҳангом оварад дев нар аст

به هنگام آورد دیو نر است

Нтобад ба чангол ӯ ҳеҷ кас

نتابد به چنگال او هیچ‌کس

Ба неру кунад бодро дар қафас

به نیرو کند باد را در قفس

Наомад замонаш ба гетӣ ҳануз

نیامد زمانش به گیتی هنوز

Ту беҳудаи дилро занда мсўз

تو بیهوده دل را ز انده مسوز

Чу Мӯсо бияёд ба пайғамбарӣ

چو موسی بیاید به پیغمبری

Або ъўҷ созад ҳамеи доварӣ

ابا عوج سازد همی داوری

Сетанд зи тани ҳуши ин бднжод

ستاند ز تن هوش این بدنژاد

зи пайкор Мӯсо диҳад сар ба бод

ز پیکار موسی دهد سر به باد

Ба захми Асо кушта гардад лъин

به زخم عصا کشته گردد لعین

зи андӯҳ ӯ пок гардад замин

ز اندوه او پاک گردد زمین

Диловари ҳамон дами зи ҷои ҷусти чуст

دلاور همان دم ز جا جست چست

Ба пушти ғроб андар омад нахуст

به پشت غراب اندر آمد نخست

Биёмад ба лашкар чу ғурони ҳужабр

بیامد به لشکر چو غران هژبر

Ки гардид пайдои яке тираи абр

که گردید پیدا یکی تیره ابر

Ки гетӣ азу шуд ҳамаи нопадид

که گیتی ازو شد همه ناپدید

Чунон шуд ки кас рӯй гетӣ надид

چنان شد که کس روی گیتی ندید

Азуи раъду барқ фаровон биҷуст

ازو رعد و برق فراوان بجست

Ки аз бим ӯ кӯҳи дилро бахаст

که از بیم او کوه دل را بخست

Ки дунё кунам пеши чашмати сиёҳ

که دنیا کنم پیش چشمت سیاه

Нмонм ки оӣии сӯии размгоҳ

نمانم که آئی سوی رزمگاه

Рибоем танатро ба сӯии само

ربایم تنت را به سوی سما

зи афлоки созами танатро раҳо

ز افلاک سازم تنت را رها

Ба пеши манӯчеҳри шоҳи замин

به پیش منوچهر شاه زمین

Бигӯяш ки омад чикорам зи кин

بگویش که آمد چکارم ز کین

Бигуфт ва яке санг бар осмон

بگفت و یکی سنگ بر آسمان

Раҳо кард бар сӯии шери жён

رها کرد بر سوی شیر ژیان

Аз он санги номад ба паҳлуи халал

از آن سنگ نامد به پهلو خلل

Замонаи бадаши мондаи номади аҷал

زمانه بدش مانده نامد اجل

Замин омад аз хами сангаши сутӯҳ

زمین آمد از خم سنگش ستوه

Ҳаме рад шуд аз паҳлу бо шиква

همی رد شد از پهلو با شکوه

Бипурсед онгаҳ зи таслими шоҳ

بپرسید آنگه ز تسلیم شاه

зи сангу зи овози абри сиёҳ

ز سنگ و ز آواز ابر سیاه

Бадв гуфт кини деви нари абрҳост

بدو گفت کین دیو نر ابرهاست

Ки ҳангом оварад сад аждаҳост

که هنگام آورد صد اژدهاست

Рақиб туаст он бади бдгҳр

رقیب تو است آن بد بدگهر

Ки баста ба меҳри париваши камар

که بسته به مهر پریوش کمر

Ба гетӣ надидам чунон нараҳ дев

به گیتی ندیدم چنان نره دیو

Ки аз чархи гардуни براردи ғарив

که از چرخ گردون برآرد غریو

Ҳам оварад ӯ нест кас дар ҷаҳон

هم آورد او نیست کس در جهان

Магари соми солори равшани равон

مگر سام سالار روشن روان

Чу бишунид номи парии духти мард

چو بشنید نام پری‌دخت مرد

Фурӯи рехт аз дидаи хуноби зард

فرو ریخت از دیده خوناب زرد

Ҳаме гуфт дар пеши таслими шоҳ

همی گفت در پیش تسلیم شاه

Ки баргашти шаддоди зи овардгоҳ

که برگشت شداد ز آوردگاه

Тани ъўҷ аз захми дили хаста буд

تن عوج از زخم دل خسته بود

Ду дасташи зи пайкори гӯи баста буд

دو دستش ز پیکار گو بسته بود

Басии хӯн азу рафт ва биҳуш шуд

بسی خون ازو رفت و بیهوش شد

Биёмад биФтод ва бе туаш шуд

بیامد بیفتاد و بی‌توش شد

Ҳаме нола мекард аз тоби дард

همی ناله می‌کرد از تاب درد

Битарсед чашмаш ба рӯзи набард

بترسید چشمش به روز نبرد

Чу тира шуд ойинаи рӯзгор

چو تیره شد آئینه روزگار

Замона дигар гашт монанди қор

زمانه دگر گشت مانند قار

Бишуд рўшноӣии ҳамаи нопадид

بشد روشنائی همه ناپدید

Бидон сон ки кас рӯй ҳамро надид

بدان سان که کس روی هم را ندید

Дар он шаби ҳамон ъўҷи тираи ниҳод

در آن شب همان عوج تیره نهاد

Чунин гуфт онгаҳ ба шаддоди од

چنین گفت آنگه به شداد عاد

Ки бо сом нирм нтобам ба ҷанг

که با سام نیرم نتابم به جنگ

Ки нрождҳоӣӣаст ин тизчнг

که نراژدهائی است این تیزچنگ

Ним марди майдони он паҳлавон

نیم مرد میدان آن پهلوان

Чаро разм дорем тираи равон

چرا رزم داریم تیره روان

Чаро ман тани худ ба куштани даҳум

چرا من تن خود به کشتن دهم

Ҳамаи ранҷи беҳуда бар тани нуҳум

همه رنج بیهوده بر تن نهم

Чу аз тираи шаби баҳра Эй бугзарад

چو از تیره شب بهره‌ای بگذرد

Ҳамеи хоби чашми хиради бшкрд

همی خواب چشم خرد بشکرد

Сӯии шаҳри Мисрам бибояд шудан

سوی شهر مصرم بباید شدن

Нишоед дарин марзи дигари бадан

نشاید درین مرز دیگر بدن

Барошуфта гардид шаддоди од

برآشفته گردید شداد عاد

Баровард аз дили яке срдбод

برآورد از دل یکی سردباد

Ки сад ҳайф аз тахти шоҳии ман

که صد حیف از تخت شاهی من

Азин номдорони лшкршкн

ازین نامداران لشکرشکن

Ки як систонӣ даромад ба ҷанг

که یک سیستانی درآمد به جنگ

Нтобад чу ъўҷии басони паланг

نتابد چو عوجی بسان پلنگ

Дигар лашкари ман чаҳ тоб оварад

دگر لشکر من چه تاب آورد

Ки бар оташи сард об оварад

که بر آتش سرد آب آورد

Азин пеши шерони мағриби сипоҳ

ازین پیش شیران مغرب سپاه

Гирифтанд аз ҳамлаи хуршеду моҳ

گرفتند از حمله خورشید و ماه

Наҳангон кашиданд аз оби нил

نهنگان کشیدند از آب نیل

Ба неру фиканданд хартуми пел

به نیرو فکندند خرطوم پیل

Кунун нест як марди оўрдхўоаҳ

کنون نیست یک مرد آوردخواه

Ки аз сар рибоед мар ӯро кулоҳ

که از سر رباید مر او را کلاه

Сари сомро зер чанг оварад

سر سام را زیر چنگ آورد

Ҳамаи ном ӯро ба нанг оварад

همه نام او را به ننگ آورد

Ки бархест гардӣ дар он анҷуман

که برخاست گردی در آن انجمن

Ки бади ном ӯ аҳрни теғи зан

که بد نام او اهرن تیغ زن

Диловари бадии рӯзи овардгоҳ

دلاور بدی روز آوردگاه

Ба ҳам бршкстии ҳамеи як сипоҳ

به هم برشکستی همی یک سپاه

Ба тани кӯҳи пайкар ба дил нараҳ шер

به تن کوه‌پیکر به دل نره‌شیر

Сари гов гардун кашидӣ ба зер

سر گاو گردون کشیدی به زیر

Чунин гуфт онгаҳ ба шаддоди од

چنین گفت آنگه به شداد عاد

Ки андеша аз вай макун ҳеҷ ёд

که اندیشه از وی مکن هیچ یاد

Ки имшаби яке ман шабихун кунам

که امشب یکی من شبیخون کنم

Ки ҳомӯни зи вени ҳамчу Ҷайҳун кунам

که هامون ز ون همچو جیحون کنم

Нмонми зи душмани саворӣ ба ҷой

نمانم ز دشمن سواری به جای

Саронишони дрорми саросари зи пой

سرانشان درآرم سراسر ز پای

Азу шод шуд ҷони шаддоди од

ازو شاد شد جان شداد عاد

Бихандед ва бинишаст шодону род

بخندید و بنشست شادان و راد

Бадв гуфт комшб саросар равост

بدو گفت کامشب سراسر رواست

Биҷӯ ҳар чаҳ хоҳӣ ки пешам ҳавост

بجو هر چه خواهی که پیشم هواست

Гузин кард аҳрни саворони ҷанг

گزین کرد اهرن سواران جنگ

Ҳамаи тизчнголу ғурони наҳанг

همه تیزچنگال و غران نهنگ

Ҳамаи кордидаҳи ҳамаи ҷангҷӯӣ

همه کاردیده همه جنگجوی

Ки ҳаргиз натобида аз ҷанг рӯй

که هرگز نتابیده از جنگ روی

Азишон гузин кард пас чли ҳазор

ازیشان گزین کرد پس چل هزار

Ки созанди пайкори соми савор

که سازند پیکار سام سوار

Дар он ним шаби лашкарии брншонд

در آن نیم شب لشکری برنشاند

Ҳамаи номдорон мағриб бихонад

همه نامداران مغرب بخواند

Ниҳоданд бар асби онгоҳи зин

نهادند بر اسب آنگاه زین

Ҳамаи ҷангҷуёни мағриби замин

همه جنگجویان مغرب‌زمین

Равон гашта сӯии яли паҳлавон

روان گشته سوی یل پهلوان

Ба ҳилаи дрорнди тоҷи гарон

به حیله درآرند تاج گران

Тилоия дар он дашти шопӯр буд

طلایه در آن دشت شاپور بود

Ки мардяш монандаи ҳўр буд

که مردیش ماننده هور بود

Хурӯши саворони зи як сӯ шунид

خروش سواران ز یک سو شنید

Камӣн кард ногуҳ сипоҳӣ бидид

کمین کرد ناگه سپاهی بدید

Ки омад з ҳар сӯии овози ҷанг

که آمد ز هر سوی آواز جنگ

Шудаи дашт бар мӯр ва бар мори танг

شده دشت بر مور و بر مار تنگ

Ҳамон дам биёмад ба наздики сом

همان دم بیامد به نزدیک سام

Бадв гуфт к-эии шери фархундаи ном

بدو گفت کای شیر فرخنده نام

Чунинаст пайкори комди сипоҳ

چنین است پیکار کآمد سپاه

Паии кӣна яксар ниҳодаи кулоҳ

پی کینه یکسر نهاده کلاه

Сипаҳбад бидонаст пайкор чист

سپهبد بدانست پیکار چیست

Дар он шаби шабихуни ҳаме кор кист

در آن شب شبیخون همی کار کیست

Бапушед сози набардаш ба бар

بپوشید ساز نبردش به بر

Фурӯи басти дигари киёнии камар

فرو بست دیگر کیانی کمر

Абри пушт асбаш ниҳоданд зин

ابر پشت اسبش نهادند زین

Ки ояд сӯии дашти пайкору кин

که آید سوی دشت پیکار و کین

Чунин гуфт бо соми таслими шоҳ

چنین گفت با سام تسلیم شاه

Ки ман ҳам биҷунбам ба ҷинии сипоҳ

که من هم بجنبم به جنی سپاه

Бар эшон яке санг борон кунам

بر ایشان یکی سنگ‌باران کنم

Ҳаворо чу абр баҳорон кунам

هوا را چو ابر بهاران کنم

Нмонм азишон яке тундараст

نمانم ازیشان یکی تندرست

Кунун сӯии пайкори рӯи ту нахуст

کنون سوی پیکار رو تو نخست

Сипаҳбад даромад ба болои зин

سپهبد درآمد به بالای زین

Ки ояд сӯии дашти пайкору кин

که آید سوی دشت پیکار و کین

Чунин гуфт таслим бо лашкарӣ

چنین گفت تسلیم با لشکری

Ки аз ҷинӣу деву ҳуру парӣ

که از جنی و دیو و حور و پری

Ки аз домани кӯҳ санг оваред

که از دامن کوه سنگ آورید

Ҷаҳони пеши шаддод танг оваред

جهان پیش شداد تنگ آورید

Бирезед бар тарки шаддоди од

بریزید بر ترک شداد عاد

Ммонид азишон яке бднжод

ممانید ازیشان یکی بدنژاد

Бирафтанд лашкари паии хору хас

برفتند لشکر پی خار و خس

Ҳама санг канданд аз кӯҳу бас

همه سنگ کندند از کوه و بس

Чунин то зи шаби баҳра Эй даргузашт

چنین تا ز شب بهره‌ای درگذشت

Сипоҳии гирифтаи ҳама рӯй шат

سپاهی گرفته همه روی دشت

Ки ногоҳ бархест овози кӯс

که ناگاه برخاست آواز کوس

Замин ва замон шуд ҳамаи обнӯс

زمین و زمان شد همه آبنوس

Саворони з ҳар сӯ бурун тохтанд

سواران ز هر سو برون تاختند

Ҳамаи найзау теғи кини охтнд

همه نیزه و تیغ کین آختند