Нишаст аз бар тахти фархундаи сом

نشست از بر تخت فرخنده سام

Даромад зи соқии хуши хиром

درآمد ز ساقی خوش خرام

Нишастанд бо рўдсозон ба ҳам

نشستند با رودسازان به هم

Ба монандаи базми фархундаи ҷам

به ماننده بزم فرخنده جم

Ҳамаи базми пар нур шуд сар ба сар

همه بزم پر نور شد سر به سر

Дарахшнда монандаи моҳу хур

درخشنده ماننده ماه و خور

Ҳамаи дилбарони чеҳраи афрӯхта

همه دلبران چهره افروخته

Яке сохта ва яке сӯхта

یکی ساخته و یکی سوخته

Яке гашта соқии яке ҳам нафас

یکی گشته ساقی یکی هم‌نفس

Ҳаме нола карда чу мурғ аз қафас

همی ناله کرده چو مرغ از قفس

Яке чангу тнбўрро карда соз

یکی چنگ و طنبور را کرده ساز

Яке зулфи мишкӣн худ карда боз

یکی زلف مشکین خود کرده باز

Яке дом биниҳода бар роҳи дил

یکی دام بنهاده بر راه دل

Яке монда аз рӯй паҳлуи хаҷал

یکی مانده از روی پهلو خجل

Яке чашм бар чашми фархундаи сом

یکی چشم بر چشم فرخنده سام

Яке бар рухи сом пар карда ҷом

یکی بر رخ سام پر کرده جام

Яке гашта битоби он рзмхўоаҳ

یکی گشته بیتاب آن رزمخواه

Яке рӯзаш аз хати паҳлуи сиёҳ

یکی روزش از خط پهلو سیاه

Яке гашта аз рӯй худ шармсор

یکی گشته از روی خود شرمسار

Яке дигар аз ҷом май дар хумор

یکی دیگر از جام می در خمار

Вале буд қлўоди гарми вазир

ولی بود قلواد گرم وزیر

Ҳамон зани бади ҳушёр аз кори шер

همان زن بد هشیار از کار شیر

Яке бода мехӯрд дар кор буд

یکی باده می‌خورد در کار بود

Замонӣ набояд ки бекор буд

زمانی نباید که بیکار بود

Чунин то ки қлўод гардид суст

چنین تا که قلواد گردید سست

Ту гуфтӣ ки узваш намонда дуруст

تو گفتی که عضوش نمانده درست

з ӯ ранг париду қӯти зи пой

ز او رنگ پرید و قوت ز پای

Фурӯ монад қлўоди разми озмоӣ

فرو ماند قلواد رزم آزمای

Ҳуҷум занон шуд ба як раҳи бадавӣ

هجوم زنان شد به یک ره بدوی

Шабу рӯз дар кор шуд номҷўӣ

شب و روز در کار شد نامجوی

Шабии сӣ чиҳил дилбари симтн

شبی سی چهل دلبر سیمتن

Дромихтндӣ ба он сафи шикан

درآمیختندی به آن صف‌شکن

Чунин то ки афтод қлўоди шер

چنین تا که افتاد قلواد شیر

Занони гирд ӯ ҳалқа карда далер

زنان گرد او حلقه کرده دلیر

Барошуфта гардид шопӯри гирд

برآشفته گردید شاپور گرد

Або чўбдстш даромад стрд

ابا چوبدستش درآمد سترد

Аз эшон танӣ чанд аз чӯби кишт

از ایشان تنی چند از چوب کشت

Дигарҳо з пешаш намуданд пушт

دگرها ز پیشش نمودند پشت

Ба дар баради қлўод аз анҷуман

به در برد قلواد از انجمن

Биоварад дар пеши он пилтан

بیاورد در پیش آن پیلتن

Ба шопӯри гуфтои сипаҳдори шер

به شاپور گفتا سپهدار شیر

Кзинҳои макаш эй яли шергир

کزینها مکش ای یل شیرگیر

Ки зани куштани ойин мардон набӯд

که زن کشتن آئین مردان نبود

Бисозам ман ин корро чораи зуд

بسازم من این کار را چاره زود

Заҳри сӯии хубони назора шуда

زهر سوی خوبان نظاره شده

Дил аз ҳасрати соми пора шуда

دل از حسرت سام پاره شده

Бад-ӣни гӯнаи як ҳафтаи ҷомӣ ба даст

بدین گونه یک هفته جامی به دست

зи ҷоми муҳаббат ҳама гашта маст

ز جام محبت همه گشته مست

Ба ҳаштум чунин кард фархундаи рой

به هشتم چنین کرد فرخنده رای

Ки пои андари орад дар он бодпоӣ

که پا اندر آرد در آن بادپای

Шитобад ба пайкори деви дижам

شتابد به پیکار دیو دژم

Ки ҷонаш з анда шуд пари зи ғам

که جانش ز انده شد پر ز غم

Бадв гуфт ҳурони шитоб ту чист

بدو گفت حوران شتاب تو چیست

Бад-ӣни шаҳр рафтани мурод ту чист

بدین شهر رفتن مراد تو چیست

Биҳиштӣ бад-инсону ҳурони дарав

بهشتی بدینسان و حوران درو

Намоёни зи рухсорашони ҷони дарав

نمایان ز رخسارشان جان درو

Ҳазорон парии духт дар гӯша Эй

هزاران پری‌دخت در گوشه‌ای

Нигаҳ кун ҳамеи моҳи нави тӯша Эй

نگه کن همی ماه نو توشه‌ای

Чу ман нозанинӣ нишаста ?бирт

چو من نازنینی نشسته برت

Ки сад бори гирдам ба гирди сарат

که صد بار گردم به گرد سرت

Ҳаме аз парии духти ёд оварӣ

همی از پری‌‌دخت یاد آوری

Ҳамаи ҳасани моро ба бод оварӣ

همه حسن ما را به باد آوری

Марои ҳам дили хаста дар банди тест

مرا هم دل خسته در بند تست

Ҳамеи тозаи ҷонам ба пайванди тест

همی تازه جانم به پیوند تست

Маро ҳам биндоз якборагӣ

مرا هم بینداز یکبارگی

Ки бемори гаштами зи бечорагӣ

که بیمار گشتم ز بیچارگی

зи лаъли лабати ком ҷонам бидиҳ

ز لعل لبت کام جانم بده

Бигир ошкоро ниҳонам бидиҳ

بگیر آشکارا نهانم بده

Макун саркашӣ зон ки афтода ам

مکن سرکشی زان که افتاده‌ام

Чаҳ созами дилу ҷони з каф дода ам

چه سازم دل و جان ز کف داده‌ام

Бадв сом гуфташ ки эй моҳи чеҳр

بدو سام گفتش که ای ماه‌چهر

Ту моҳӣу афтода дар қайди меҳр

تو ماهی و افتاده در قید مهر

Надидам ба ҳасани ту маи пайкарӣ

ندیدم به حسن تو مه پیکری

Ба болоу гуфтори ту дилбарӣ

به بالا و گفتار تو دلبری

Ту тоҷии бӯ бар тораки дилбарон

تو تاجی بو بر تارک دلبران

Ту Меҳрии абри бурҷи маи пайкарон

تو مهری ابر برج مه‌پیکران

Валикини парии духти симини изор

ولیکن پری‌دخت سیمین‌عذار

Гирифтор ҳиҷраст дар рӯзгор

گرفتار هجر است در روزگار

Яке аҳду паймон ба ҳам баста ем

یکی عهد و پیمان به هم بسته‌ایم

Куҷо ҳар ду аз меҳри ҳам хаста ем

کجا هر دو از مهر هم خسته‌ایم

Бавижа ки ӯ ҳаст дар дасти дев

بویژه که او هست در دست دیو

Ба ҷонам фикандаст ҳиҷраши ғарив

به جانم فکندست هجرش غریو

На мардӣ буд ман дами хуши занам

نه مردی بود من دم خوش زنم

Агар дам барорам на мардум , занам

اگر دم برآرم نه مردم، زنم

Наёрам ки гӯям ки беҳтари зи тест

نیارم که گویم که بهتر ز تست

Ки чун моҳи тобандаи Монии дуруст

که چون ماه تابنده مانی درست

Валикини ту чанде дарин раҳ бисоз

ولیکن تو چندی درین ره بساز

Ки ӯро ситонам аз он деви боз

که او را ستانم از آن دیو باز

Пас онгаҳ ба пеши ту ман банда ам

پس آنگه به پیش تو من بنده‌ام

Сухан ҳар чаҳ гўӣӣ сарафканда ам

سخن هر چه گوئی سرافکنده‌ام

Шунидам зи донои дили достон

شنیدم ز دانای دل داستان

Ки мегуфт аз гуфта бостон

که می‌گفت از گفته باستان

Ки паймон чу кардӣ зи паймони магарад

که پیمان چو کردی ز پیمان مگرد

Ки паймон шикан нест озодаи мард

که پیمان شکن نیست آزاده مرد

Нахоҳам ки бошам ҳаме бе вафо

نخواهم که باشم همی بی‌وفا

Ки бисёр дидам ман аз ӯ вафо

که بسیار دیدم من از او وفا

Чу бишунид аз сом хомӯш шуд

چو بشنید از سام خاموش شد

Аз он посухи сом хомӯш шуд

از آن پاسخ سام خاموش شد

Диловари зи ҷои ҷусти масту хароб

دلاور ز جا جست مست و خراب

Биёмад шитобони сӯии ҷои хоб

بیامد شتابان سوی جای خواب

Сар аз бодаи ишқи масти аласт

سر از باده عشق مست الست

Замонии биФтод дар ҷои паст

زمانی بیفتاد در جای پست