Чу як баҳра аз тира шаб даргузашт

چو یک بهره از تیره شب درگذشت

Шаби оҳанг бар чархи гардандаи гашт

شب آهنگ بر چرخ گردنده گشت

Чу аввали хурӯс сҳрхўон бихонад

چو اول خروس سحرخوان بخواند

Маи нави азин дайр маҳмил баранд

مه نو ازین دیر محمل براند

Диловари з ҷо хост ороста

دلاور ز جا خاست آراسته

Силеҳ аз бар хеши пероста

سلیح از بر خویش پیراسته

Чунин гуфт қлўодро паҳлавон

چنین گفت قلواد را پهلوان

Ки эй марди бедори равшани равон

که ای مرد بیدار روشن‌روان

Биндоз бар асби пӯяндаи зин

بینداز بر اسب پوینده زین

Ки дилгири гаштами азин сарзамин

که دلگیر گشتم ازین سرزمین

Набояд ки дигари диранги оварем

نباید که دیگر درنگ آوریم

Ки бар номи ушшоқи нанги оварем

که بر نام عشاق ننگ آوریم

Парии духти андар дам аждаҳост

پری‌دخت اندر دم اژدهاست

Марои раҳи сӯии кӯҳи нари абрҳост

مرا ره سوی کوه نر ابرهاست

Биоварад шопӯри пӯёни ғроб

بیاورد شاپور پویان غراب

Нишаст аз буриши гирди гардуни ҳубоб

نشست از برش گرد گردون حباب

Ҳамон дами зи дарвоза берун шуданд

همان دم ز دروازه بیرون شدند

Се паҳлуи ҳамеи сӯй ҳомӯн шуданд

سه پهلو همی سوی هامون شدند

Бронднди даҳ рӯз ва даҳ шаб ба роҳ

براندند ده روز و ده شب به راه

Ду дидаи пар аз обу дили пари зи оҳ

دو دیده پر از آب و دل پر ز آه

Яке рӯзи он се яли номвар

یکی روز آن سه یل نامور

Дирангӣ накарданд дар роҳ бар

درنگی نکردند در راه بر

Даҳуми рӯзи диданди кӯҳии баланд

دهم روز دیدند کوهی بلند

Казу хира шуд дидаи ҳӯшманд

کزو خیره شد دیده هوشمند

Ҳамон сурхи фонӯси овехта

همان سرخ فانوس آویخته

Ба наздики девони бромихтаҳ

به نزدیک دیوان برآمیخته

Бипурсед паҳлуи зи шопӯри шер

بپرسید پهلو ز شاپور شیر

Чаҳ кӯҳаст ин кӯҳи борӣ ба вир

چه کوه است این کوه باری به ویر

Бадв гуфт кин пой кӯҳ фаност

بدو گفت کاین پای کوه فناست

Ншимнгаҳи деви нари абрҳост

نشیمنگه دیو نر ابرهاست

Ҳамон дам фурӯд омад онҷои пагоҳ

همان دم فرود آمد آنجا پگاه

Бидон то бибинад чаҳ ояд зи роҳ

بدان تا ببیند چه آید ز راه

Ҳамаи дашти пари сунбулу лола буд

همه دشت پر سنبل و لاله بود

Ба ҳар гӯшае мурғ дар нола буд

به هر گوشه‌ای مرغ در ناله بود

Дар он дашт аз Ғарму оҳӯу шер

در آن دشت از غرم و آهو و شیر

Фаровон нигаҳ кард соми далер

فراوان نگه کرد سام دلیر

Шикорӣ фиканданд дар марғзор

شکاری فکندند در مرغزار

Кабобаш пароканд он номдор

کبابش پراکند آن نامدار

Чу хӯрданд омад замонӣ бар ин

چو خوردند آمد زمانی بر این

Диловар чунин гуфт дар дашти кин

دلاور چنین گفت در دشت کین

Басӣ пурнаҳифаст ва ҷой балост

بسی پرنهیب است و جای بلاست

Аз он рӯй кини пой кӯҳ фаност

از آن روی کین پای کوه فناست

Бадв гуфт шопӯри ман май рӯм

بدو گفت شاپور من می‌روم

Замонии дарин кӯҳи сари бғнўм

زمانی درین کوه سر بغنوم

Бигуфт ва равон шуд ба он сӯии кӯҳ

بگفت و روان شد به آن سوی کوه

Ки ҳар кас ки бар шуд бирав шуд сутӯҳ

که هر کس که بر شد برو شد ستوه

Пиёда биёмад бидон кӯҳи ял

پیاده بیامد بدان کوه یل

Пазира биёмад ба сӯии аҷал

پذیره بیامد به سوی اجل

Ба ногуҳ бидон теға Тахтӣ бидид

به ناگه بدان تیغه تختی بدید

Гшни шоху баррагӣ дарахтӣ бидид

گشن شاخ و برگی درختی بدید

Бирав хуфта бад нараҳ девии сиёҳ

برو خفته بد نره‌دیوی سیاه

Ниҳодаи сари худ ба зонуии моҳ

نهاده سر خود به زانوی ماه

Ба хоби андари он он дади бадниҳод

به خواب اندر آن آن دد بدنهاد

Ба болини парии духти ҳурии нажод

به بالین پری‌دخت حوری‌نژاد

Парии духти зи андӯҳи гардуни дижам

پری‌دخت ز اندوه گردون دژم

Қади ҳамчуи сурӯши з ғам гашта хам

قد همچو سروش ز غم گشته خم

Пароканда бар меҳри машки сиёҳ

پراکنده بر مهر مشک سیاه

Ситора нишон гашта бар рӯй моҳ

ستاره نشان گشته بر روی ماه

Дурахшони Рахши ҳамчуи ёқӯти зард

درخشان رخش همچو یاقوت زرد

Намӯдор гашта буриши лоҷувард

نمودار گشته برش لاجورد

Рухи лолаи гаванаши зрирӣ шуда

رخ لاله‌گونش زریری شده

Гули сурх ӯ ҳамчуи хайрӣ шуда

گل سرخ او همچو خیری شده

Чу шопӯрро дид ҳайрон бимонад

چو شاپور را دید حیران بماند

Наоне мари он пурхирадро бихонад

نهانی مر آن پرخرد را بخواند

Чаҳ ҷўӣӣ бадв гуфт дар кӯҳсор

چه جوئی بدو گفت در کوهسار

Натарсӣ азин деви носозгор

نترسی ازین دیو ناسازگار

Чаро омдстии барин брзи кӯҳ

چرا آمدستی برین برز کوه

Чаҳ гардӣ ба беҳудаи баргарди кӯҳ

چه گردی به بیهوده برگرد کوه

Ба посух бадв гуфт к-эии моҳи чеҳр

به پاسخ بدو گفت کای ماه‌چهر

Дарахшнда дар кӯҳ монанди меҳр

درخشنده در کوه مانند مهر

Маро гуфт шопӯри девонаи дон

مرا گفت شاپور دیوانه دان

Парастандаи сом фарзона хон

پرستنده سام فرزانه خوان

Камарбастаам дар бар соми гирд

کمربسته‌ام در بر سام گرد

Ки омад чу шер аз паии дастбурд

که آمد چو شیر از پی دستبرد

Чу бишунид аз он номи фархундаи сом

چو بشنید از آن نام فرخنده سام

Бидонаст даҳраш баровард ком

بدانست دهرش برآورد کام

Саросема бурҷаст он навбаҳор

سراسیمه برجست آن نوبهار

На ором монадаш на дигари қарор

نه آرام ماندش نه دیگر قرار

Бадв гуфт к-эии гирди фирӯзи фар

بدو گفت کای گرد فیروز فر

Маро зинда кардӣ дигар раҳи зи сар

مرا زنده کردی دگر ره ز سر