Кушоданд дасти парии духти моҳ

گشادند دست پری‌دخت ماه

Яке нома бинвишт бар рзмхўоаҳ

یکی نامه بنوشت بر رزمخواه

Сари номаи номи худои ҷаҳон

سر نامه نام خدای جهان

Ки ӯ ком дода ҳаме бар маон

که او کام داده همی بر مهان

Замону замину сипеҳри офарид

زمان و زمین و سپهر آفرید

Дуруштӣу нармӣу меҳри офарид

درشتی و نرمی و مهر آفرید

Азуи офарини бод бар соми ял

ازو آفرین باد بر سام یل

Ки омад сӯии дев ҳамчун аҷал

که آمد سوی دیو همچون اجل

Ба як разм тарсид азу нараҳ дев

به یک رزم ترسید ازو نره دیو

Ба дар рафт аз чанги солори ню

به در رفت از چنگ سالار نیو

Кунун лобау пӯзиш ороста аст

کنون لابه و پوزش آراسته است

Пай меҳрбонят бархуоста аст

پی مهربانیت برخواسته است

Фаромӯш карда ҳамаи бдхўӣӣ

فراموش کرده همه بدخوئی

Шудаи чокари соми бозўқўӣ

شده چاکر سام بازوقوی

Ту ҳам рӯи змидон размаш битоб

تو هم رو ز میدان رزمش بتاب

Дарин кӣнаи чандини мёўри шитоб

درین کینه چندین میاور شتاب

Чунон кун ки он рои мардон буд

چنان کن که آن رای مردان بود

Лаби бахт аз он кори хандон буд

لب بخت از آن کار خندان بود

Сухан дар либос оваредам миён

سخن در لباس آوریدم میان

Ба наздики солори эрониён

به نزدیک سالار ایرانیان

Гумонаш ки аз меҳрбонӣ навишт

گمانش که از مهربانی نوشت

Ба наздики он паҳливонӣ навишт

به نزدیک آن پهلوانی نوشت

Надонист он деви ворунаи рой

ندانست آن دیو وارونه‌رای

Ки аз чист гуфтори он дилрабоӣ

که از چیست گفتار آن دلربای

Яке меҳр бар гӯша нома кард

یکی مهر بر گوشه نامه کرد

Ки яъне зи девони баровари ту гирд

که یعنی ز دیوان برآور تو گرد

Бишуд шод аз моҳрӯи абрҳо

بشد شاد از ماهرو ابرها

Ки аз разму пайкори гаштами раҳо

که از رزم و پیکار گشتم رها

Мари он номаи бардошти девии ниҳод

مر آن نامه برداشت دیوی نهاد

Ки дар дами расонад бар поки зод

که در دم رساند بر پاک‌زاد

Вази он рӯй баргашт аз разми сом

وز آن روی برگشت از رزم سام

Сӯии гирди қлўоди бигузоради гом

سوی گرد قلواد بگذارد گام

Бадви сар ба сар достон бозгуфт

بدو سر به سر داستان بازگفت

Ки қлўод аз он разм шуд дар шигифт

که قلواد از آن رزم شد در شگفت

Басӣ офарин кард бар паҳлавон

بسی آفرین کرد بر پهلوان

Ки баргашт аз он деви тираи равон

که برگشت از آن دیو تیره روان

Бадв гуфт яздони туро ёри бод

بدو گفت یزدان تو را یار باد

Тани душманати пари зи озори бод

تن دشمنت پر ز آزار باد

Мубиноади чашми ту ҳаргизи бадӣ

مبیناد چشم تو هرگز بدی

Ки пайваста дар Комронии бадӣ

که پیوسته در کامرانی بدی

Дарин гуфтугӯ буд қлўоди шер

درین گفتگو بود قلواد شیر

Азуи шодмони ҷони он шергир

ازو شادمان جان آن شیرگیر

Ки девӣ даромад забон баргушод

که دیوی درآمد زبان برگشاد

Заминро бабўсед ва нома бидод

زمین را ببوسید و نامه بداد

Сипаҳбад чу меҳри парӣ духт дид

سپهبد چو مهر پری‌دخت دید

Ҳамаи дарду андӯҳ пурдухт дид

همه درد و اندوه پردخت دید

Саросари бхўондши сипаҳдори гӯ

سراسر بخواندش سپهدار گو

Дилаш шодмон шуд рӯонаш ба нав

دلش شادمان شد روانش به نو

Бидонаст гуфтор ӯро ки чист

بدانست گفتار او را که چیست

Ки яъне камари банд ва онҷо моиаст

که یعنی کمر بند و آنجا مایست

Шитобони дрои сӯии ин кӯҳсор

شتابان درآ سوی این کوهسار

Азин деви ҷодӯи баровари дамор

ازین دیو جادو برآور دمار

Бихандед ва бӯсед ва бар сари ниҳод

بخندید و بوسید و بر سر نهاد

Бадв дев гуфт он ки эй поки зод

بدو دیو گفت آن که ای پاک‌زاد

Ки дилро тиҳӣ кардам аз абрҳо

که دل را تهی کردم از ابرها

зи чангол тезам шуд эдар раҳо

ز چنگال تیزم شد ایدر رها

Ба яздон ки ӯро наёрам ба теғ

به یزدان که او را نیارم به تیغ

Дар кин бибастам ба як раҳи дареғ

در کین ببستم به یک ره دریغ

Гузаштами зи кинаш чу хоҳиш намӯд

گذشتم ز کینش چو خواهش نمود

Ба хоҳишгарии моҳрӯи брФзўд

به خواهشگری ماهرو برفزود

Валикин аз эдар марои раҳи намо

ولیکن از ایدر مرا ره‌نما

Бидон то бубинами рухи дилрабо

بدان تا ببینم رخ دلربا

Ҳар он чизи кӯ худ бигӯед тамом

هر آن چیز کو خود بگوید تمام

Нагардад аз он ҳеҷ фархундаи сом

نگردد از آن هیچ فرخنده سام

Сару ҷону тани зер фармон ӯст

سر و جان و تن زیر فرمان اوست

Ҳамаи малики ҷонам ба паймон ӯст

همه ملک جانم به پیمان اوست

Бадв гуфт он деви к-эии паҳлавон

بدو گفت آن دیو کای پهلوان

Камарбаста дар разми деви дмон

کمربسته در رزم دیو دمان

Нтобад ба майдони ту абрҳо

نتابد به میدان تو ابرها

Тани ҳеҷ кас ноед аз ту раҳо

تن هیچ کس ناید از تو رها

Ба паймони туро май барам сӯии кӯҳ

به پیمان تو را می‌برم سوی کوه

Ки девии з размат наёяд сутӯҳ

که دیوی ز رزمت نیاید ستوه

Пас онгаҳ муродати даройад ба даст

پس آنگه مرادت درآید به دست

Нишинӣ ва аз васли гардии ту маст

نشینی و از وصل گردی تو مست

Ба посух бадв гуфт соми савор

به پاسخ بدو گفت سام سوار

Ки эй деви андеша дар дили мадор

که ای دیو اندیشه در دل مدار

Бигуфту зи ҷои ҷусти солори шер

بگفت و ز جا جست سالار شیر

Камар бар миёни басти марди далер

کمر بر میان بست مرد دلیر

Ба қлўоди ҷангӣ чунин гуфт кӯ

به قلواد جنگی چنین گفت کو

Ки эдар яке чора омад зи нав

که ایدر یکی چاره آمد ز نو

Парии духт рангӣ биёроста аст

پری‌دخت رنگی بیاراسته است

Ҳамаи бахти афтода бархеста аст

همه بخت افتاده برخاسته است

Ту ҷоро нигаҳи дор дар пои кӯҳ

تو جا را نگه دار در پای کوه

Ки созами тани деви ҷангии сутӯҳ

که سازم تن دیو جنگی ستوه

Ба зобули забонии бадв роз гуфт

به زابل زبانی بدو راز گفت

Ҳамаи чораи моҳрӯ боз гуфт

همه چاره ماهرو باز گفت

Бапушед онгоҳ хуфтон ҷанг

بپوشید آنگاه خفتان جنگ

Ба пайкори он дев шуд тизчнг

به پیکار آن دیو شد تیزچنگ

Нишаст аз бар асби пӯлоди сам

نشست از بر اسب پولاد سم

Хурӯшед монандаи гови дам

خروشید ماننده گاو دم

Ҳамон дев ҳамроҳ омад ба роҳ

همان دیو همراه آمد به راه

Бар он кӯҳ бар шуд сутури сиёҳ

بر آن کوه بر شد ستور سیاه

Ғробши бибридаи кӯҳи фано

غرابش ببریده کوه فنا

Хурӯшед монандаи аждаҳо

خروشید ماننده اژدها

Чу омад бар он кӯҳи пояи фароз

چو آمد بر آن کوه‌پایه فراز

Гиреҳ дар бирав паҳлуи рзмсоз

گره در برو پهلو رزمساز

Ба ҳар сӯии анбӯҳ девон бидид

به هر سوی انبوه دیوان بدید

Саросари зи кӣна ғаривон бидид

سراسر ز کینه غریوان بدید

Худои ҷаҳонро ҳаме ёд кард

خدای جهان را همی یاد کرد

Казу буд фирӯзи рӯзи набард

کزو بود فیروز روز نبرد

Бинолед бар довари доварон

بنالید بر داور داوران

Казу буд пайкори номи оварон

کزو بود پیکار نام‌آوران

Ҳаме гуфт к-эии довари кирдигор

همی گفت کای داور کردگار

Ту огоҳӣ аз гардиши рӯзгор

تو آگاهی از گردش روزگار

Ки чандин ситам дидам аз рӯзгор

که چندین ستم دیدم از روزگار

Ту доне Аё довари кирдигор

تو دانی ایا داور کردگار

Кунунам дарин разми фирӯзи соз

کنونم درین رزم فیروز ساز

Сари деви ҷангии дрорм ба газ

سر دیو جنگی درآرم به گاز

Ки бе рои ту дидаро нур нест

که بی رای تو دیده را نور نیست

Тану ҷонам аз гардиш ҳўр нест

تن و جانم از گردش هور نیست

Сари деви гмраҳи даровар ба банд

سر دیو گمره درآور به بند

Ту кардӣ замини пасту гардуни баланд

تو کردی زمین پست و گردون بلند