Сипеда чу аз кӯҳи бркрди сар
سپیده چو از کوه برکرد سر
Сиёҳии ниҳони гашт дар баҳр ва бар
سیاهی نهان گشت در بحر و بر
Чу гулгуна бар рӯй афлок зад
چو گلگونه بر روی افلاک زد
Гиребони шабро дигар чок зад
گریبان شب را دگر چاک زد
Сипаҳбад ба тоқӣ расед аз фано
سپهبد به طاقی رسید از فنا
Сараши рафта бар чарху баси длгшо
سرش رفته بر چرخ و بس دلگشا
Яке сафа аз санги пардохта
یکی صفه از سنگ پرداخته
Ҳамаи тарҳ аз ранг андохта
همه طرح از رنگ انداخته
Яке тахт аз санг мармар бидид
یکی تخت از سنگ مرمر بدید
Ки он кӯҳ аз он санги бади нопадид
که آن کوه از آن سنگ بد ناپدید
Нишаста бар он тахти деви нижанд
نشسته بر آن تخت دیو نژند
Сараши пари зи кӣнаи дилаши пургазанд
سرش پر ز کینه دلش پرگزند
Ба гардиши зи девони бадӣ бе шумор
به گردش ز دیوان بدی بیشمار
Ҳамаи бднжодони хнҷргзор
همه بدنژادان خنجرگزار
Ҳамаи ҳамчуи кӯҳ ва ба болои дароз
همه همچو کوه و به بالا دراز
Ба бозуи қавӣ ва ба дандони гуроз
به بازو قوی و به دندان گراز
Гирифтаи ҳамаи гурзу ханҷар ба даст
گرفته همه گرز و خنجر به دست
Ҳамаи хашмгини ҳамчуи шерони маст
همه خشمگین همچو شیران مست
Ба як дасти он деви пари макру фан
به یک دست آن دیو پر مکر و فن
Парӣ духт бинишаста бо сад ҳузн
پریدخت بنشسته با صد حزن
Чу зулф худаш гашта пари печу тоб
چو زلف خودش گشته پر پیچ و تاب
зи наргис ба рӯйиши ду дидаи гулоб
ز نرگس به رویش دو دیده گلاب
Ҷаҳонии ситамдидаи он моҳи чеҳр
جهانی ستمدیده آن ماه چهر
Ҳилолӣ шудаи глрхи моҳи меҳр
هلالی شده گلرخ ماه مهر
Чу болои сом Наримон бидид
چو بالای سام نریمان بدید
Чу ғунчаи дили баста дар хӯн кашид
چو غنچه دل بسته در خون کشید
Дигар зиндагии моҳ аз сар гирифт
دگر زندگی ماه از سر گرفت
Равон дигар аз ҷаҳон бар гирифт
روان دگر از جهان بر گرفت
Чу соми диловари рух ҳур дид
چو سام دلاور رخ حور دید
Ғами ҳиҷр аз дилаши даври рехт
غم هجر از دلش دور ریخت
Дилаш рафт аз дасту поиши баҷо
دلش رفت از دست و پایش بجا
Ту гуфтӣ бишуд ҳуши разми озмо
تو گفتی بشد هوش رزمآزما
Париро бар нараҳ девон бидид
پری را بر نره دیوان بدید
зи ғайрати диловари яке ?бардамӣад
ز غیرت دلاور یکی بردمید
Баровард наъраи сипаҳдори ял
برآورد نعره سپهدار یل
Ки эй нобакорон даромад аҷал
که ای نابکاران درآمد اجل
Манам соми ғмдидаҳи хастаи дил
منم سام غمدیده خسته دل
Ба ҳиҷрони ҷонони худ бастаи дил
به هجران جانان خود بسته دل
Кашида басии дарди роҳи дароз
کشیده بسی درد راه دراز
Чу зари рафта дар бўтҳои гудоз
چو زر رفته در بوتهای گداز
Ба фармони яздони кайҳони хдиў
به فرمان یزدان کیهان خدیو
Барорам дамор аз тан нараҳ дев
برآرم دمار از تن نره دیو
Чу девон шуниданд номи худо
چو دیوان شنیدند نام خدا
зи андешаи ҷустанди як як зи ҷо
ز اندیشه جستند یک یک ز جا
Дарафтод ларза бидон бдтнон
درافتاد لرزه بدان بدتنان
Яке ҳамла карданд аҳрӣманон
یکی حمله کردند اهریمنان
Ғзнкон ҷодӯ даромад нахуст
غزنکان جادو درآمد نخست
Дил аз ҷон шавамаш ба як раҳ бишуст
دل از جان شومش به یک ره بشست
Бадв гуфт к-эии соми тираи равон
بدو گفت کای سام تیره روان
Наҳодӣ ҳамеи номи худ паҳлавон
نهادی همی نام خود پهلوان
Бад-ӣн жожхўонӣ шудӣ номдор
بدین ژاژخوانی شدی نامدار
Надидӣ ҳам оварад дар рӯзгор
ندیدی همآورد در روزگار
Намоям ба ту дастбурди ялӣ
نمایم به تو دستبرد یلی
Ки дигари нгўӣии манам зобулӣ
که دیگر نگوئی منم زابلی
Яке дев дигар даромад зи ҷой
یکی دیو دیگر درآمد ز جای
Ки ъФрибти бади номи он тираи рой
که عفریبت بد نام آن تیره رای
Яке аз чап омад дигар сӯии рост
یکی از چپ آمد دگر سوی راست
Ки то ҷони паҳлуи даройад ба кост
که تا جان پهلو درآید به کاست
Кашида ҳамаи ҳарбаи ҷони ситон
کشیده همه حربه جانستان
Ба пайкори он шери Зобулстон
به پیکار آن شیر زابلستان
Диловар пиёда бишуд аз ғроб
دلاور پیاده بشد از غراب
Гиреҳ бар ҷабин зад даромад шитоб
گره بر جبین زد درآمد شتاب
Бинолед бар кирдигори ҷаҳон
بنالید بر کردگار جهان
Ки эй поки додари шоҳаншаҳон
که ای پاک دادار شاهنشهان
Мадад аз ту хоҳам ки яздони тўӣӣ
مدد از تو خواهم که یزدان توئی
Равони бахш бар дардмандони тўӣӣ
روان بخش بر دردمندان توئی
Гадои туами мари марои дастгир
گدای توام مر مرا دستگیر
Манам ҳамчуи мўӣӣу душмани гзир
منم همچو موئی و دشمن گزیر
Ба девони дижхим дар кӯҳсор
به دیوان دژخیم در کوهسار
Ба кӯҳ фано шуд марои корзор
به کوه فنا شد مرا کارزار