Бигуфт ва бигардонад дар дидаи об

بگفت و بگرداند در دیده آب

Яке ҳамла оварад андари шитоб

یکی حمله آورد اندر شتاب

Яке аз камарбанд бигирифт зуд

یکی از کمربند بگرفت زود

Баровард аз фарқи сари ҳамчуи дӯд

برآورد از فرق سر همچو دود

Ба даст дигар дайгариро гирифт

به دست دگر دیگری را گرفت

Даромад ба неруии кӯ дар шигифт

درآمد به نیروی کو در شگفت

Тани ҳардуонро ҳамеи брбкнд

تن هردوان را همی بربکند

Ба болои дароварди он диўбнд

به بالا درآورد آن دیوبند

Бузад ҳар дуро бар замини паҳлавон

بزد هر دو را بر زمین پهلوان

Ки чун тўтёи гашташони устихон

که چون توتیا گشتشان استخوان

Бидиданд девони он зӯри даст

بدیدند دیوان آن زور دست

Саросемаи гаштанд монанди маст

سراسیمه گشتند مانند مست

Яке деви бади ном ӯ брҷнос

یکی دیو بد نام او برجناس

Набераи бади он дев бар снҳрос

نبیره بد آن دیو بر سنهراس

Даромад чу кӯҳӣ бидон аждаҳо

درآمد چو کوهی بدان اژدها

Тамошо дар он разми бади абрҳо

تماشا در آن رزم بد ابرها

Буғурред он дев бедод шавам

بغرید آن دیو بیداد شوم

Ки ларзид аз ҳайбаташи марзу бум

که لرزید از هیبتش مرز و بوم

Бадв гуфт эй тухми ҷамшеди ҷам

بدو گفت ای تخم جمشید جم

Дил нараҳ девони зи размати дижам

دل نره دیوان ز رزمت دژم

Нигаҳ кун маро то бибинӣ ба кин

نگه کن مرا تا ببینی به کین

Ки хуршед ва ма оварам бар замин

که خورشید و مه آورم بر زمین

Маро брҷносаст дар даҳри ном

مرا برجناس است در دهر نام

Ки орми тани соми ҷангӣ ба дом

که آرم تن سام جنگی به دام

Чу гршсб омад ба мағриби замин

چو گرشسب آمد به مغرب زمین

Ба пайкори девону дили пари зи кин

به پیکار دیوان و دل پر ز کین

Ман онгаҳ набудам дарин марзу бум

من آنگه نبودم درین مرز و بوم

Сафар карда будам сӯии марзи рӯм

سفر کرده بودم سوی مرز روم

Аз он пас бадв гуфт соми савор

از آن پس بدو گفت سام سوار

Ки эй бдгҳри деви нопойдор

که ای بدگهر دیو ناپایدار

Набарди маро ҳам бибин рӯзи ҷанг

نبرد مرا هم ببین روز جنگ

Агар зинда монадӣ матарс аз паланг

اگر زنده ماندی مترس از پلنگ

Агар куштаи гардӣ раҳо ёфтӣ

اگر کشته گردی رها یافتی

Раҳо аз дам аждаҳо ёфтӣ

رها از دم اژدها یافتی

Чу бишунид азуи дев бо ному нанг

چو بشنید ازو دیو با نام و ننگ

Даромад ба сотўри ҷангӣ ба ҷанг

درآمد به ساطور جنگی به جنگ

Дарандохт бар тораки паҳлавон

درانداخت بر تارک پهلوان

Сипар бар сар оварад гирди ҷавон

سپر بر سر آورد گرد جوان

Бузад бар сари захми сотўри тез

بزد بر سر زخم ساطور تیز

Бибаред азуи дрқаҳи пурситез

ببرید ازو درقه پرستیز

Бдздиди сар зу сипаҳдори сом

بدزدید سر زو سپهدار سام

Азу рад шуд он ҳарбаи тизком

ازو رد شد آن حربه تیزکام

Саранҷом ёзид чанголи чанг

سرانجام یازید چنگال چنگ

Ба банди камаргоҳаши он тизчнг

به بند کمرگاهش آن تیزچنگ

Кашидаш ба рӯй замини номдор

کشیدش به روی زمین نامدار

Ки афтод дар арсаи корзор

که افتاد در عرصه کارزار

Нишаст аз бар пушти деви нижанд

نشست از بر پشت دیو نژند

Сарашро бипечед ва аз тани бикунад

سرش را بپیچید و از تن بکند

Ки ҳуш аз сар нараҳ девон парид

که هوش از سر نره دیوان پرید

Дигар абрҳо зӯр бозу надид

دگر ابرها زور بازو ندید

Лаби худ ба дандон ҳайрат гирифт

لب خود به دندان حیرت گرفت

Форуманд дар кори паҳлуи шигифт

فروماند در کار پهلو شگفت

Чунин гуфт онгаҳ парии духт ро

چنین گفت آنگه پری دخت را

Ки эй моҳи зебандаи дилрабо

که ای ماه زیبنده دلربا

Бибин соми ялро дарин размгоҳ

ببین سام یل را درین رزمگاه

Ҷаҳон кард дар чашми девони сиёҳ

جهان کرد در چشم دیوان سیاه

Ту ӯро дарин разм оварда Эй

تو او را درین رزم آورده‌ای

Дилу ҷони халқи ҷаҳони барда Эй

دل و جان خلق جهان برده‌ای

Яке панд бар гӯй бар номдор

یکی پند بر گوی بر نامدار

Магар кам кунад кӯшиши корзор

مگر کم کند کوشش کارزار

Ки ӯ меҳрбонаст бар ту басӣ

که او مهربانست بر تو بسی

Нигорӣ надорад биҷузи ту касе

نگاری ندارد بجز تو کسی

Магар бозгардад азин дардисар

مگر بازگردد ازین دردسر

Кушояди зи пайкори девони камар

گشاید ز پیکار دیوان کمر

Ба як сӯ наад кӣнау ҷанг ро

به یک سو نهد کینه و جنگ را

Бишӯяд зи пайкори худ чанг ро

بشوید ز پیکار خود چنگ را

Пас онгаҳ муродаши нуҳум бар канор

پس آنگه مرادش نهم بر کنار

Бичинад гули васли бустони ёр

بچیند گل وصل بستان یار

Вагарна ба Иблис бо шӯру шар

وگرنه به ابلیس با شور و شر

Ки ӯро кунам пораи пораи ҷигар

که او را کنم پاره‌پاره جگر

Парӣ духт хандид коидўн кунам

پری‌دخت خندید کایدون کنم

Ҳамаи кӣна аз таниш берун кунам

همه کینه از تنش بیرون کنم

Ки кӯтоҳ созад ҳамаи корзор

که کوتاه سازد همه کارزار

Кушояди миён ва бигирад қарор

گشاید میان و بگیرد قرار

Пас онгаҳ ба соми ял овоз дод

پس آنگه به سام یل آواز داد

Ба гуфтори найрангро соз дод

به گفتار نیرنگ را ساز داد

Ба паҳлуи забонӣ чунин гуфт моҳ

به پهلو زبانی چنین گفت ماه

Ки кӯтоҳ кун кӣнаи рзмхўоаҳ

که کوتاه کن کینه رزمخواه

Ҳама покашон кун ба якборагӣ

همه پاکشان کن به یکبارگی

Ки як тан набенанд овораге

که یک تن نبینند آوارگی

Ммони як тан аз тухми аҳрӣманон

ممان یک تن از تخم اهریمنان

Ҳама пок кун тухмаи бдтнон

همه پاک کن تخمه بدتنان

Чу бишунид соми диловари сухан

چو بشنید سام دلاور سخن

Бихандед зини гӯнаи афканди бен

بخندید زین گونه افکند بن

Яке наъра зад ҳамчуи нрождҳо

یکی نعره زد همچو نراژدها

Ки ларзид аз бим ӯ абрҳо

که لرزید از بیم او ابرها

Кашида яке теғи заҳри обдор

کشیده یکی تیغ زهر آبدار

Фитода чу барқӣ дар он кӯҳсор

فتاده چو برقی در آن کوهسار

Сар аз тан ҷудо кард ҳар сӯи басӣ

سر از تن جدا کرد هر سو بسی

Нтобед бо ӯ зи девон касе

نتابید با او ز دیوان کسی

Ҳамаи кӯҳ аз хӯн шуд мавҷи зан

همه کوه از خون شد موج زن

Фитода ба ҳар сӯи тани аҳриман

فتاده به هر سو تن اهرمن

Чу деҳқон ки дар дашт созад дарав

چو دهقان که در دشت سازد درو

Бурӣда сар нараҳ девони гӯ

بریده سر نره دیوان گو

Ғаривон ба девон дар он размгоҳ

غریوان به دیوان در آن رزمگاه

Фитода ҷаҳон карда яксар сиёҳ

فتاده جهان کرده یکسر سیاه

Сару дасту пои аўФтодаҳ чу кӯҳ

سر و دست و پا اوفتاده چو کوه

Ба хӯн ғарқа гашта гуруҳҳо гуруҳ

به خون غرقه گشته گروه‌ها گروه

Саросема шуд деви девонаи вор

سراسیمه شد دیو دیوانه‌وار

Буғурред чун раъд бар кӯҳсор

بغرید چون رعد بر کوهسار

Чунин гуфт аз кӣна бо моҳи чеҳр

چنین گفت از کینه با ماه‌چهر

Ки найранг созӣ кунӣ номи меҳр

که نیرنگ سازی کنی نام مهر

Биомузӣ ӯро ки девон кашад

بیاموزی او را که دیوان کشد

Сари паҳливонӣ ба кайвон кашад

سر پهلوانی به کیوان کشد

Ҳамин дами ман ӯро кунам сарнигӯн

همین دم من او را کنم سرنگون

Ки резӣ ба маргаши ту сайлоби хӯн

که ریزی به مرگش تو سیلاب خون

Пас онгаҳ танатро бадарами зи ҳам

پس آنگه تنت را بدرم ز هم

Кунам зиндагонӣ ба ҷонати дижам

کنم زندگانی به جانت دژم

Бигуфту зи ҷои ҷусти он аждаҳо

بگفت و ز جا جست آن اژدها

Бигардонад аз кӣнаи чашми абрҳо

بگرداند از کینه چشم ابرها

Бипечед занҷири зар бар камар

بپیچید زنجیر زر بر کمر

Ҳамон сахти норанҷи зҳробхўр

همان سخت نارنج زهرآبخور

Ба гардани дароварди деви дмон

به گردن درآورد دیو دمان

Ту гуфтӣ аҷали ҷуст аз ваии амон

تو گفتی اجل جست از وی امان

Кулоҳаши зи оҳан ба сар барниҳод

کلاهش ز آهن به سر برنهاد

Сари бдргӣ аҳриман баргушод

سر بدرگی اهرمن برگشاد

Биёмад ба пайкори фархундаи сом

بیامد به پیکار فرخنده سام

Чу дарё Биҷӯшеду бргФти ном

چو دریا بجوشید و برگفت نام

Манам гуфт солори девони даҳр

منم گفت سالار دیوان دهر

Гирифтам ман аз аждаҳои тндзҳр

گرفتم من از اژدها تندزهر

Надида ба гетии кас аз ман мурод

ندیده به گیتی کس از من مراد

Ҳар он кас ки омад сараш шуд ба бод

هر آن کس که آمد سرش شد به باد

Манам пӯри солори девони ҷанг

منم پور سالار دیوان جنگ

Киўшон ки бар чарх ёзид чанг

کیوشان که بر چرخ یازید چنگ

Ба гетӣ набӯдаш касеро ҳам?ил

به گیتی نبودش کسی را همال

Магари гирди тҳмўрс бе ҳам?ил

مگر گرد طهمورث بی همال

Ки ӯро ба майдон ба афсун гирифт

که او را به میدان به افسون گرفت

Ду гетӣ аз он разм шуд дар шигифт

دو گیتی از آن رزم شد در شگفت

Азу ман бимонадам ҳамеи ёдгор

ازو من بماندم همی یادگار

Кунун пешам омад ҳамон корзор

کنون پیشم آمد همان کارزار

Ҳамин дами танатро ба чанголи тез

همین دم تنت را به چنگال تیز

Бадарами дрорми зи ту растхез

بدرم درآرم ز تو رستخیز