Чу бишунид азуи соми ин гуфтугӯӣ

چو بشنید ازو سام این گفتگوی

Сӯии абрҳо тез биниҳод рӯй

سوی ابرها تیز بنهاد روی

Бадв гуфт к-эии зишти нопоки дев

بدو گفت کای زشت ناپاک دیو

Кашида сар аз роҳи кайҳони хдиў

کشیده سر از راه کیهان خدیو

Ситоиш накардӣ ту яздони пок

ستایش نکردی تو یزدان پاک

Аз он пайкаратро кунам чоки чок

از آن پیکرت را کنم چاک‌چاک

Бигуфт ва дарандохт теғи ситез

بگفت و درانداخت تیغ ستیز

Ки бар ҷон шавамаш шавад растхез

که بر جان شومش شود رستخیز

зи тундии бёзид бар соми даст

ز تندی بیازید بر سام دست

Рабӯдаши зи дасти теғи он пели маст

ربودش ز دست تیغ آن پیل مست

Бишуд хира зу сом ва андеша кард

بشد خیره زو سام و اندیشه کرد

зи андешаи дилро яке пеша кард

ز اندیشه دل را یکی پیشه کرد

Бузади даст бар сӯии гурзи гарон

بزد دست بر سوی گرز گران

Биёмад сипаҳдори номи оварон

بیامد سپهدار نام‌آوران

Яке гурз зад бар сари абрҳо

یکی گرز زد بر سر ابرها

Ки гаштии азуи тўтёи аждаҳо

که گشتی ازو توتیا اژدها

Гирифташ сари гурз ва омад ба зӯр

گرفتش سر گرز و آمد به زور

Ки аз зӯр ӯ гашти торики мӯр

که از زور او گشت تاریک مور

зи дасти сипаҳдор берун кашид

ز دست سپهدار بیرون کشید

Биндохт бар чарх шуд нопадид

بینداخت بر چرخ شد ناپدید

Чу сомаш чунон дид шуд хираи сар

چو سامش چنان دید شد خیره‌سر

Бинолед бар довари додгар

بنالید بر داور دادگر

Казин гӯнаи девӣ бад-ӣн гуфту ёл

کزین گونه دیوی بدین گفت و یال

Ки ӯро ба неру набошад ҳам?ил

که او را به نیرو نباشد همال

Чаҳ созам ки ӯро ба чанг оварам

چه سازم که او را به چنگ آورم

Сар шавам ӯ зер санг оварам

سر شوم او زیر سنگ آورم

Барандозами ин девро дар ҷаҳон

براندازم این دیو را در جهان

Ба неруии додару тоҷи маон

به نیروی دادار و تاج مهان

Нишоед ки аз ман мари ин ҷони барад

نشاید که از من مر این جان برد

Ҳамеи дардро сӯии дармони барад

همی درد را سوی درمان برد

Пас онгаҳ ҷаҳон гардад аз ваии хароб

پس آنگه جهان گردد از وی خراب

Дили мардум аз кӣна созад кабоб

دل مردم از کینه سازد کباب

Бигуфту камонро ба зиҳ баркашид

بگفت و کمان را به زه برکشید

зи таркиши хаданги се пар дар кашид

ز ترکش خدنگ سه پر در کشید

Хадангӣ чу мижгони ёраши дароз

خدنگی چو مژگان یارش دراز

Ҳарифи афкан ва ки бару дили гудоз

حریف افکن و که بر و دل‌گداز

Ки пайконаш аз санг кардӣ гузар

که پیکانش از سنگ کردی گذر

Дили оҳан аз ваии бадӣ дар хатар

دل آهن از وی بدی در خطر

Ба неру даромад бағал баргушод

به نیرو درآمد بغل برگشاد

Бияфканад бар деви тираи ниҳод

بیفکند بر دیو تیره‌ نهاد

Бёзиди чанголи деви нижанд

بیازید چنگال دیو نژند

Хадангаш гирифт ва ба як сӯ фиканд

خدنگش گرفت و به یک سو فکند

Дигар тир бикшод ва бигирифт боз

دگر تیر بگشاد و بگرفت باز

Наомад зи тираши хатари кӣнаи соз

نیامد ز تیرش خطر کینه‌ساز

Ҳамаи таркиши худ тиҳӣ кард сом

همه ترکش خود تهی کرد سام

Ки номади сари деви ҷангӣ ба дом

که نامد سر دیو جنگی به دام

Бипечед аз он ҷанги солори гирд

بپیچید از آن جنگ سالار گرد

Дар андеша шуд гирд бо дастбурд

در اندیشه شد گرد با دستبرد

Каманди далерӣ ба ёд омадаш

کمند دلیری به یاد آمدش

Дили паҳлавоняш шод омадаш

دل پهلوانیش شاد آمدش

з фитрок бикшод хами дўол

ز فتراک بگشاد خم دوال

Ки орад ба банди андари он бадсигол

که آرد به بند اندر آن بدسگال

Дарандохт хамаш дар он нараҳ дев

درانداخت خمش در آن نره دیو

Ба неру даромад сипаҳдори ню

به نیرو درآمد سپهدار نیو

Кашидаш ба зону ба рӯй замин

کشیدش به زانو به روی زمین

Ғриўндаҳ шуд деви пари хашму кин

غریونده شد دیو پر خشم و کین

Ба ду даст бигирифт хами каманд

به دو دست بگرفت خم کمند

Биҷӯшед бар хеши деви нижанд

بجوشید بر خویش دیو نژند

Ҳамаи хами солорро пора кард

همه خم سالار را پاره کرد

Дили паҳлавони сахт бечора кард

دل پهلوان سخت بیچاره کرد

Сипаҳбад фурӯ монад ва ҳарба намонад

سپهبد فرو ماند و حربه نماند

Дар он мондагии ном яздон бихонад

در آن ماندگی نام یزدان بخواند

Азуи хости фирӯзии зӯри ню

ازو خواست فیروزی زور نیو

Ки ӯ буд додари кайҳони хдиў

که او بود دادار کیهان خدیو

Синонро рабӯди он далери ҷавон

سنان را ربود آن دلیر جوان

Сӯй абрҳо дод онгаҳ Аннан

سوی ابرها داد آنگه عنان

Бузади найза бар синаи абрҳо

بزد نیزه بر سینه ابرها

Дар омад ба ҳамла чу нари аждаҳо

در آمد به حمله چو نر اژدها

Гирифташ ҳамон найзаро деви нар

گرفتش همان نیزه را دیو نر

Ба ҳам бршкстши ҳамаи сар ба сар

به هم برشکستش همه سر به سر

Бадв гуфт онгоҳи деви дижам

بدو گفت آنگاه دیو دژم

Ки кӯтоҳи сози ин ҳамаи разму дам

که کوتاه ساز این همه رزم و دم

Нтобӣ дар охири дроӣии зи пой

نتابی در آخر درآئی ز پای

Макун хирагии пеши разми озмоӣ

مکن خیرگی پیش رزم‌آزمای

Натобида бо ман касе дар ҷаҳон

نتابیده با من کسی در جهان

зи деву зумуррадам киону маон

ز دیو و ز مردم کهان و مهان

Сухан бишинав аз ман азин марзу бум

سخن بشنو از من ازین مرز و بوم

Аннанро бигардон накун рӯз шавам

عنان را بگردان نکن روز شوم

Агар на саранҷом бар дасти ман

اگر نه سرانجام بر دست من

Бимонад гулӯии ту бар шаст ман

بماند گلوی تو بر شصت من

Ҷавонӣ макун панди ман гӯш кун

جوانی مکن پند من گوش کن

зи дили ҷангу кӣна фаромӯш кун

ز دل جنگ و کینه فراموش کن

Раҳо кун маро то барии ҷон ба дар

رها کن مرا تا بری جان به در

Ки бар ман нигарадед каси номвар

که بر من نگردید کس نامور

Ба посух бадв гуфт соми савор

به پاسخ بدو گفت سام سوار

Ки як разм монадаст дар корзор

که یک رزم ماندست در کارزار

Чунинаст ойини эрониён

چنین است آئین ایرانیان

Ки банданд дар разм ҳар гуҳи миён

که بندند در رزم هر گه میان

Ба майдон чу ноед силеҳӣ ба банд

به میدان چو ناید سلیحی به بند

Ба тир ва ба гурз ва ба теғу каманд

به تیر و به گرز و به تیغ و کمند

Чу ин озмоиш шавад рӯзи ҷанг

چو این آزمایش شود روز جنگ

Пас онгаҳ ба киштии биоранди чанг

پس آنگه به کشتی بیارند چنگ

Бибинанд то корашон чун шавад

ببینند تا کارشان چون شود

зи хӯн ки оварад гулгун шавад

ز خون که آورد گلگون شود

Кунун кор киштӣ бимонадасту бас

کنون کار کشتی بماندست و بس

Ки бар ҳам чу сомон буд дастрас

که بر هم چو سامان بود دسترس

Бихандед аз гуфтанаши абрҳо

بخندید از گفتنش ابرها

Ки ноед зи дастами раҳои аждаҳо

که ناید ز دستم رها اژدها

Гумони ту бар ман ғалат рафта аст

گمان تو بر من غلط رفته است

Ба ту шоҳи таслим бад гуфта аст

به تو شاه تسلیم بد گفته است

Туро ӯ ба куштан фиристода аст

تو را او به کشتن فرستاده است

Ҳамаи сози марги ту омода аст

همه ساز مرگ تو آماده است