Аз он рӯи сӯй сом шуд огаҳӣ

از آن رو سوی سام شد آگهی

Дигар пеши таслим бо Фрҳӣ

دگر پیش تسلیم با فرهی

Ки омад нҳнкол ҳамчун наҳанг

که آمد نهنکال همچون نهنگ

Ба пайкори ту тез карда ду чанг

به پیکار تو تیز کرده دو چنگ

Фиристод фағфури чинаш ба кин

فرستاد فغفور چینش به کین

Шитобон даромад ду абрӯ ба чин

شتابان درآمد دو ابرو به چین

Бихандед аз он гуфта соми савор

بخندید از آن گفته سام سوار

Ки дорам сипосии зи парвардгор

که دارم سپاسی ز پروردگار

Ки ӯро гирифтам раҳо шуд ба банд

که او را گرفتم رها شد به بند

Расонид бар лашкари ман газанд

رسانید بر لشکر من گزند

Дилам буд аз кин ӯ хашмнок

دلم بود از کین او خشمناک

Ки номад аз он деви ҷангии ҳалок

که نامد از آن دیو جنگی هلاک

Ба пой худ омад кунун сӯии марг

به پای خود آمد کنون سوی مرگ

Ки резади зи шохи тани хеши барг

که ریزد ز شاخ تن خویش برگ

Ҳамоно з ман нест огоҳи дев

همانا ز من نیست آگاه دیو

Ки омад бад-ӣни гӯна бо макру рию

که آمد بدین‌گونه با مکر و ریو

Ман айдун замонӣ ниҳон ме шавам

من ایدون زمانی نهان می‌شوم

Парии вори пинҳон аз он ме шавам

پری‌وار پنهان از آن می‌شوم

Бигуфту ниҳони гашти солори сом

بگفت و نهان گشت سالار سام

Бишуд дар ҳарами пеши моҳи тамом

بشد در حرم پیش ماه تمام

Бидон моҳи пайкар ҳама бозгуфт

بدان ماه‌پیکر همه بازگفت

Парии духт аз он гуфта чун гули шкФт

پری‌دخت از آن گفته چون گل شکفت

Замонии баромади азин гуфтугӯӣ

زمانی برآمد ازین گفتگوی

Ки омад ҳамон деви прхошҷўӣ

که آمد همان دیو پرخاشجوی

Ғриўндаҳ бирасон ғурони наҳанг

غریونده برسان غران نهنگ

Амӯди гаронро гирифта ба чанг

عمود گران را گرفته به چنگ

Парӣ яксар аз вай гурезон шуданд

پری‌ یکسر از وی گریزان شدند

Ба монандаи бед ларзон шуданд

به ماننده بید لرزان شدند

Даромад нҳнкол дар пеши шоҳ

درآمد نهنکال در پیش شاه

Ҳросндаҳ зон ҷину деву сипоҳ

هراسنده زان جن و دیو و سپاه

Ба по хост таслим дар пеши дев

به پا خاست تسلیم در پیش دیو

Ки шод омадӣ эй ҷаҳондори ню

که شاد آمدی ای جهاندار نیو

Сар нараҳ девон рӯй замин

سر نره دیوان روی زمین

Ба фармони ту марзи Мочӣну чин

به فرمان تو مرز ماچین و چین

зи тухми киўшон бо зӯри даст

ز تخم کیوشان با زور دست

Ки чун пашша будаш буриши пели маст

که چون پشه بودش برش پیل مست

Набӯдӣ ба гетии варои каси ҳам?ил

نبودی به گیتی ورا کس همال

Тани марг дар чанг ӯ поймол

تن مرگ در چنگ او پایمال

Ту монадӣ азуи ёдгор аз ҷаҳон

تو ماندی ازو یادگار از جهان

Сарафрозу бедору тухми маон

سرافراز و بیدار و تخم مهان

Нҳнкол хушҳол шуд зини сухан

نهنکال خوشحال شد زین سخن

Бихандед аз он гуфта он аҳриман

بخندید از آن گفته آن اهرمن

Чу бинишаст дар базми таслими шоҳ

چو بنشست در بزم تسلیم شاه

Нигаҳ кард бар чеҳри ризвон чу моҳ

نگه کرد بر چهر رضوان چو ماه

Ҳамон шамсаи моҳрӯро бидид

همان شمسه ماهرو را بدید

Яке оҳи сард аз ҷигар баркашид

یکی آه سرد از جگر برکشید

Нҳнкол бар шамса шуд меҳрбон

نهنکال بر شمسه شد مهربان

Дар он базм бикшод ногуҳи забон

در آن بزم بگشاد ناگه زبان

Чунин гуфт к-эии шоҳи деву парӣ

چنین گفت کای شاه دیو و پری

Надории назирии ту дар доварӣ

نداری نظیری تو در داوری

Хирадманди шоҳӣ ва бо дастгоҳ

خردمند شاهی و با دستگاه

Абои ганҷ ва бо кишвару тахту гоҳ

ابا گنج و با کشور و تخت و گاه

Валикин маро нест ҳам дар ҷаҳон

ولیکن مرا نیست هم در جهان

Ҳамило дигар каси зи тухми маон

همالی دگر کس ز تخم مهان

Марои шоҳи фағфури як чокар аст

مرا شاه فغفور یک چاکر است

Ки ӯро шаҳони ҷумлагӣ чокар аст

که او را شهان جملگی چاکر است

Манам паҳлавони гирди фархундаи фар

منم پهلوان گرد فرخنده فر

Ҳамеша бибаста ба мардии камар

همیشه ببسته به مردی کمر

Нтобад касе пеши бозуии ман

نتابد کسی پیش بازوی من

Чу мумаст ки пеши неруии ман

چو موم است که پیش نیروی من

Марои сол бар чор шуд худ ҳазор

مرا سال بر چار شد خود هزار

Ки ҳастам ба майдон ва ҳар корзор

که هستم به میدان و هر کارزار

Наҳангон нтобанд дар ҷанги ман

نهنگان نتابند در جنگ من

Фалак хира гардад зи фарҳанги ман

فلک خیره گردد ز فرهنگ من

Шунидам ки ту бо сипоҳи гарон

شنیدم که تو با سپاه گران

Або нараҳ деву парии пайкарон

ابا نره دیو و پری‌پیکران

Сӯии марзи чини омдстӣ ба ҷанг

سوی مرز چین آمدستی به جنگ

зи кӣна ғаривон шудӣ чун паланг

ز کینه غریوان شدی چون پلنگ

Ҳамеи шӯриш ва фитна оростӣ

همی شورش و فتنه آراستی

Паии разм фағфур бархестӣ

پی رزم فغفور برخاستی

Туро чист бо шоҳи чини гуфтугӯӣ

تو را چیست با شاه چین گفتگوی

Ба хира машав пеш ӯ размҷуӣ

به خیره مشو پیش او رزمجوی

зи неруӣу пайкор андеша кун

ز نیروی و پیکار اندیشه کن

Хирадмандии ин ҷойгаҳ пеша кун

خردمندی این جایگه پیشه کن

Ду кораст эдар туро пеши роҳ

دو کار است ایدر تو را پیش راه

Бибин то кадомат хуш ояд бихоҳ

ببین تا کدامت خوش آید بخواه

Нахустин мари ин ҷанг кӯтоҳ кун

نخستین مر این جنگ کوتاه کن

Ҳамон сӯии мағриби замин роҳ кун

همان سوی مغرب‌زمین راه کن

Дуюми онкигар бошиддати рои ҷанг

دویم آنکه گر باشدت رای جنگ

Хирадманд бошӣ ва бо ҳушу ҳонг

خردمند باشی و با هوش و هنگ

Бибояд дигар кард пайванди ман

بباید دگر کرد پیوند من

Ки ман подшоҳами абри аҳриман

که من پادشاهم ابر اهرمن

Ҷаҳонии саросар ба фармон марост

جهانی سراسر به فرمان مراست

Ҳамаи шарқу ғурбат ба паймон мар аст

همه شرق و غربت به پیمان مر است

Чу дорӣ ба ман духтари хеш ро

چو داری به من دختر خویش را

зи нав тоза кардӣ ҳамаи кеш ро

ز نو تازه کردی همه کیش را

Пас онгаҳ ман аз баҳри ту шоҳи чин

پس آنگه من از بهر تو شاه چین

Ду дасташ бабандам ба майдони кин

دو دستش ببندم به میدان کین

Биорам варои дасти бастаи ?бирт

بیارم ورا دست بسته برت

Ба гардандаи гардуни расонами сарат

به گردنده گردون رسانم سرت

Вагар ғайри азин рой дигар кунӣ

وگر غیر ازین رای دیگر کنی

Ҳамаи ганҷу лашкари бад-ӣн сар кунӣ

همه گنج و لشکر بدین سر کنی

Ба посух бадв гуфт таслими шоҳ

به پاسخ بدو گفت تسلیم شاه

Ки моро буд мардии андари сипоҳ

که ما را بود مردی اندر سپاه

Гар ӯро буд рои духтари даҳум

گر او را بود رای دختر دهم

Ҳамаи духтару ганҷу афсари даҳум

همه دختر و گنج و افسر دهم

Агар рой надиҳад нишоед ки ман

اگر رای ندهد نشاید که من

Даҳуми духтари хеш бар аҳриман

دهم دختر خویش بر اهرمن

Нҳнкол гуфташ ки он мард кист

نهنکال گفتش که آن مرد کیست

Ки бояд ба фармону ҳукм ту зист

که باید به فرمان و حکم تو زیست

Бигӯ то ки ӯро чаҳ номаст ном

بگو تا که او را چه نام است نام

Нажод аз ки дорад мари он хўишком

نژاد از که دارد مر آن خویشکام

Чунин гуфт таслими кони паҳлавон

چنین گفت تسلیم کان پهلوان

Буд пушти шоҳони чароғи гӯон

بود پشت شاهان چراغ گوان

Наҳанги дмони бачаи аждаҳо

نهنگ دمان بچه اژدها

Ки бигирифт дар рзмгаҳи абрҳо

که بگرفت در رزمگه ابرها

Гушояндаи шоҳи ҷамро тилисм

گشاینده شاه جم را طلسم

Ба рухсор баҳром бинвишта исм

به رخسار بهرام بنوشته اسم

зи тухми Наримону кўрнги шоҳ

ز تخم نریمان و کورنگ شاه

Чу шаҳрӣаст дар дашти овардгоҳ

چو شهریست در دشت آوردگاه

Яке банда Эй ҳаст аз кирдигор

یکی بنده‌ای هست از کردگار

Казу ъўҷ бигурехт дар корзор

کزو عوج بگریخت در کارزار

Ҳамон соми кӯи басти дасти ту ро

همان سام کو بست دست تو را

Ба хам андар оварад шаст ту ро

به خم اندر آورد شصت تو را

Чу бишунид ӯ номи фархундаи сом

چو بشنید او نام فرخنده سام

Билразед бар хеш ва бигзор гом

بلرزید بر خویش و بگذار گام

Нҳнкол тундед кӯро шимурд

نهنکال تندید کو را شمرد

Ба зиштии сипаҳдорро номи барад

به زشتی سپهدار را نام برد

Ки ногуҳ диловар даромад з дар

که ناگه دلاور درآمد ز در

Хурӯшед монандаи шери нар

خروشید ماننده شیر نر

Гиреҳ дар бирав зад пар аз хашму қаҳр

گره در برو زد پر از خشم و قهر

зи дунболи чашмони фурӯи рехти заҳр

ز دنبال چشمان فرو ریخت زهر

Нҳнкол чун соми ялро бидид

نهنکال چون سام یل را بدید

зи андешаи ҳушаши зи сари брприд

ز اندیشه هوشش ز سر برپرید

Ба дил гуфт конҷоӣ буд дасти сом

به دل گفت کانجای بود دست سام

Гумонам ки ӯро сар омад ба дом

گمانم که او را سر آمد به دام

Дили андари дарунаш тпидн гирифт

دل اندر درونش طپیدن گرفت

зи сар ҳуш шавамаш паридан гирифт

ز سر هوش شومش پریدن گرفت

Диловар бадв гуфт к-эии пургазанд

دلاور بدو گفت کای پرگزند

Чаро бршкстии ту занҷиру банд

چرا برشکستی تو زنجیر و بند

Кунун маргат оварад ба сӯии гӯр

کنون مرگت آورد به سوی گور

Баровард аз ҷон шавам ту шӯр

برآورد از جان شوم تو شور

Бибин даври гардун чҳо ме кунад

ببین دور گردون چها می‌کند

Ки дигари туро мубтало ме кунад

که دیگر تو را مبتلا می‌کند

Ба посух бадв гуфт он бдгҳр

به پاسخ بدو گفت آن بدگهر

Ки эй хираи сари соми бидодгар

که ای خیره‌سر سام بیدادگر

Маро чун бибастӣ ту аз ҳилаи даст

مرا چون ببستی تو از حیله دست

Маранҷ ар ҳамеи банд бар ту шикаст

مرنج ار همی بند بر تو شکست

Кунун гар бигирӣ маро дар набард

کنون گر بگیری مرا در نبرد

Нахонам дигар хештанро ба мард

نخوانم دگر خویشتن را به مرد

Бигуфт ва яке ҳамла оварад сахт

بگفت و یکی حمله آورد سخت

Битундӣад бар соми фархундаи бахт

بتندید بر سام فرخنده بخت

Ба чангол бар паҳлавон ҳамла кард

به چنگال بر پهلوان حمله کرد

Ки шуд рӯй хуршеди рухшандаи зард

که شد روی خورشید رخشنده زرد

Яке ханҷарӣ баркашид аз ниёам

یکی خنجری برکشید از نیام

Даромад хурушон ба пайкори сом

درآمد خروشان به پیکار سام

Дарандохт ханҷар бидон паҳлавон

درانداخت خنجر بدان پهلوان

Бихандед аз он гирди равшани равон

بخندید از آن گرد روشن روان

Бёзид ва бигирифт дасташ ба даст

بیازید و بگرفت دستش به دست

Ба неру даромад чу пелони маст

به نیرو درآمد چو پیلان مست

Бурун кард ханҷари зи чанголи дев

برون کرد خنجر ز چنگال دیو

Ки хира шуд аз ваии нҳнколи дев

که خیره شد از وی نهنکال دیو

Бидон деви ҷангии яке ҳамла кард

بدان دیو جنگی یکی حمله کرد

Ки торик шуд чашмаи лоҷувард

که تاریک شد چشمه لاجورد

Ба ҳам ҳамла карданд дар боргоҳ

به هم حمله کردند در بارگاه

Назораи парии андари он ҷойгоҳ

نظاره پری اندر آن جایگاه

Ба мушт ва ба киштии дроўихтнд

به مشت و به کشتی درآویختند

зи ҳам хок бар чашм ҳам рехтанд

ز هم خاک بر چشم هم ریختند

Кашиданд сафи аҳриман бо парӣ

کشیدند صف اهرمن با پری

Тмошокнони андари он доварӣ

تماشاکنان اندر آن داوری

Ду пели даманда ба ҳам ҳам набард

دو پیل دمنده به هم هم‌نبرد

Расонида бар чархи гардандаи гирд

رسانیده بر چرخ گردنده گرد

Нҳнкол май хост то шохи хеш

نهنکال می‌خواست تا شاخ خویش

Занад бар диловар кунад синаи риш

زند بر دلاور کند سینه ریش

Бидонаст он чораро паҳлавон

بدانست آن چاره را پهلوان

Ки дар ҳиллӣа созӣаст деви дмон

که در حلیه‌سازیست دیو دمان

Бёзид ва бигирифт шохаш ба даст

بیازید و بگرفت شاخش به دست

Ба неру даромад зи бен бршкст

به نیرو درآمد ز بن برشکست

Нҳнколи печида аз тоби дард

نهنکال پیچیده از تاب درد

Фурӯи рехт аз дидаи хуноби зард

فرو ریخت از دیده خوناب زرد

Амони хост аз шери дарандаи дев

امان خواست از شیر درنده دیو

Надодаши сипаҳдори солори ню

ندادش سپهدار سالار نیو

Ба хокаши бимолид бисёр рӯй

به خاکش بمالید بسیار روی

Бинолед он деви прхошҷўӣ

بنالید آن دیو پرخاشجوی

Диловар ба як даст бигирифт сар

دلاور به یک دست بگرفت سر

Ба даст дигар тавқи он бдгҳр

به دست دگر طوق آن بدگهر

Бипечед поиш ба рӯй замин

بپیچید پایش به روی زمین

Битундӣад чун тундари он шери кин

بتندید چون تندر آن شیر کین

Ниҳод аз бар гарданаши пои хеш

نهاد از بر گردنش پای خویش

Биҷунбед солор аз ҷои хеш

بجنبید سالار از جای خویش

Яке ханҷар обгун баркашид

یکی خنجر آبگون برکشید

Тани деви ҷангӣ ба хӯни дркшид

تن دیو جنگی به خون درکشید

Ғаривии баромади зи таслими шоҳ

غریوی برآمد ز تسلیم شاه

зи шодии броФрохт бар маи кулоҳ

ز شادی برافراخت بر مه کلاه

Дарандохт ханҷар бидон паҳлавон

درانداخت خنجر بدان پهلوان

Бихандед аз он гирди равшани равон

بخندید از آن گرد روشن روان

Бёзид ва бигирифт дасташ ба даст

بیازید و بگرفت دستش به دست

Ба неру даромад чу пелони маст

به نیرو درآمد چو پیلان مست

Бурун кард ханҷари зи чанголи дев

برون کرد خنجر ز چنگال دیو

Ки хира шуд аз ваии нҳнколи дев

که خیره شد از وی نهنکال دیو

Бидон деви ҷангии яке ҳамла кард

بدان دیو جنگی یکی حمله کرد

Ки торик шуд чашмаи лоҷувард

که تاریک شد چشمه لاجورد

Ба ҳам ҳамла кард дар боргоҳ

به هم حمله کرد در بارگاه

Назораи парии андари он ҷойгоҳ

نظاره پری اندر آن جایگاه

Ба мушт ва ба киштии дроўихтнд

به مشت و به کشتی درآویختند

зи ҳам хок бар чашм ҳам рехтанд

ز هم خاک بر چشم هم ریختند

Кашиданд сафи аҳриман бо парӣ

کشیدند صف اهرمن با پری

Тмошокнони андари он доварӣ

تماشاکنان اندر آن داوری

Ду пели даманда ба ҳам ҳам набард

دو پیل دمنده به هم هم‌نبرد

Расонида бар чархи гардандаи гирд

رسانیده بر چرخ گردنده گرد

Нҳнкол май хост то шохи хеш

نهنکال می‌خواست تا شاخ خویش

Занад бар диловар кунад синаи риш

زند بر دلاور کند سینه ریش

Бидонаст он чораро паҳлавон

بدانست آن چاره را پهلوان

Ки дар ҳила созӣаст деви дмон

که در حیله‌سازیست دیو دمان

Бёзид ва бигирифт шохаш ба даст

بیازید و بگرفت شاخش به دست

Ба неру даромад зи бен бршкст

به نیرو درآمد ز بن برشکست

Нҳнколи печида аз тоби дард

نهنکال پیچیده از تاب درد

Фурӯи рехт аз дидаи хуноби зард

فرو ریخت از دیده خوناب زرد

Амони хост аз шери дарандаи дев

امان خواست از شیر درنده دیو

Надодаши сипаҳдори солори ню

ندادش سپهدار سالار نیو

Ба хокаши бимолид бисёр рӯй

به خاکش بمالید بسیار روی

Бинолед он деви прхошҷўӣ

بنالید آن دیو پرخاشجوی

Диловар ба як даст бигирифт сар

دلاور به یک دست بگرفت سر

Ба даст дигар тавқи он бдгҳр

به دست دگر طوق آن بدگهر

Бипечед поиш ба рӯй замин

بپیچید پایش به روی زمین

Битундӣад чун тундари он шери кин

بتندید چون تندر آن شیر کین

Ниҳод аз бар гарданаши пои хеш

نهاد از بر گردنش پای خویش

Биҷунбед солор аз ҷои хеш

بجنبید سالار از جای خویش

Яке ханҷар обгун баркашид

یکی خنجر آبگون برکشید

Тани деви ҷангӣ ба хӯни дркшид

تن دیو جنگی به خون درکشید

Ғаривии баромади зи таслими шоҳ

غریوی برآمد ز تسلیم شاه

зи шодии броФрохт бар маи кулоҳ

ز شادی برافراخت بر مه کلاه

Парии пайкарон шодӣ ангехтанд

پری‌پیکران شادی انگیختند

Ҳамаи лаъл ва ёқӯт ме рехтанд

همه لعل و یاقوت می‌ریختند

Абри торак сом карда нисор

ابر تارک سام کرده نثار

Ки фирӯз гардид дар корзор

که فیروز گردید در کارزار

Сипаҳбад нишаст аз бар гоҳи хеш

سپهبد نشست از بر گاه خویش

Батон нўоӣини мар ӯро ба пеш

بتان نوآئین مر او را به پیش

Дар хуррамӣ дар ҷаҳон боз шуд

در خرمی در جهان باز شد

Ҳам хўшдлӣ бо вай анбоз шуд

هم خوشدلی با وی انباز شد

Навой дафу чанги буришад ба моҳ

نوای دف و چنگ برشد به ماه

Биёрост аз нав дигар боргоҳ

بیاراست از نو دگر بارگاه

Хабар шуд ба наздики фағфури чин

خبر شد به نزدیک فغفور چین

Ки кушта шуд он дев бе доду дайн

که کشته شد آن دیو بی‌داد و دین

Бипечед бар хеши фағфури сахт

بپیچید بر خویش فغفور سخت

Ба дил гуфт якбораи баргашти бахт

به دل گفت یکباره برگشت بخت

Надонам чаҳ созами бад-ӣни зобулӣ

ندانم چه سازم بدین زابلی

Ки ёзид бар чини ду дасти ялӣ

که یازید بر چین دو دست یلی

Дар кохам аз даст ӯ шуд сиёҳ

در کاخم از دست او شد سیاه

Абр бод шуд ному тахту кулоҳ

ابر باد شد نام و تخت و کلاه

Нишона шудам дар миёни шаҳон

نشانه شدم در میان شهان

Ба бадномии андар киону маон

به بدنامی اندر کهان و مهان

Ки фағфури чинро чаҳ омад ба сар

که فغفور چین را چه آمد به سر

зи бедоди соми он бади бдгҳр

ز بیداد سام آن بد بدگهر

Ҳаме гуфт ва май рехт бар тоҷи хок

همی گفت و می‌ریخت بر تاج خاک

Ҳама ҷома кард аз бар хеши чок

همه جامه کرد از بر خویش چاک

Бигуфтанд гардони Мочӣну чин

بگفتند گردان ماچین و چین

Ки эй номвари шоҳ бо доду дайн

که ای نامور شاه با داد و دین

Чаро ин ҳамаи хӯни дил май хурӣ

چرا این همه خون دل می‌خوری

Туро нест чораи биҷузи доварӣ

تو را نیست چاره بجز داوری

Сипаҳи соз то рои ҷанги оварем

سپه‌ساز تا رای جنگ آوریم

Ҷаҳон бар бидонадяши танги оварем

جهان بر بداندیش تنگ آوریم

Дилаш боз доданд лашкари ҳама

دلش باز دادند لشکر همه

Ки солорӣу лашкарӣ чун рама

که سالاری و لشکری چون رمه

Чаро ғами хурии баҳри солори сом

چرا غم خوری بهر سالار سام

Ки охири даройади сар ӯ ба дом

که آخر درآید سر او به دام

Гурезон шуд аз ваии сиёҳии занг

گریزان شد از وی سیاهی زنگ

зи шамшер тезаш накарда диранг

ز شمشیر تیزش نکرده درنگ