Сарои тзрўони фархундаи ком
سرای تذروان فرخنده کام
Бад-ӣн гӯна гуфтанд аз кори сом
بدین گونه گفتند از کار سام
Ки аз обгин чун магас давр шуд
که از آبگین چون مگس دور شد
Ба буии асали дафъ занбӯр шуд
به بوی عسل دفع زنبور شد
Ҷнибти буруни барад аз он размгоҳ
جنیبت برون برد از آن رزمگاه
Илм зад дар айвони ФғФўршоаҳ
علم زد در ایوان فغفورشاه
Чу хури барқ аз бурҷи маи брФрохт
چو خور برق از برج مه برفراخت
Азин чархи атласи каллаи брФрохт
ازین چرخ اطلس کله برفراخت
Ҳамон дам аз он глрхони хости ҷом
همان دم از آن گلرخان خواست جام
Расед аз лаби лаъли дилбар ба ком
رسید از لب لعل دلبر به کام
Дар ойинаи чини рух ёр ёфт
در آئینه چین رخ یار یافت
Ба чини сари зулфи дилбари шитофт
به چین سر زلف دلبر شتافت
Дар ганҷ багушӯдау куштаи мор
در گنج بگشوده و کشته مار
зи ағёри бибридау бардаи ёр
ز اغیار ببریده و برده یار
Рутаби хӯрдау устихони сӯхта
رطب خورده و استخوان سوخته
Харида гулу хори бФрўхтаҳ
خریده گل و خار بفروخته
Гузаштаи зи нору расида ба нур
گذشته ز نار و رسیده به نور
Назаргоҳи фирдавси манзури ҳур
نظرگاه فردوس منظور حور
Шудаи куштаи деву парӣ дар канор
شده کشته دیو و پری در کنار
Ғамаши шодӣу шодяши ғмгсор
غمش شادی و شادیش غمگسار
Чу фирӯза шуд шоҳи фирӯзбахт
چو فیروزه شد شاه فیروزبخت
Задандаш дар айвони фағфури тахт
زدندش در ایوان فغفور تخت
Чу султони машриқи баромад ба гоҳ
چو سلطان مشرق برآمد به گاه
зи ёқӯт бар сари ниҳодаи кулоҳ
ز یاقوت بر سر نهاده کلاه
Саропарда бар чарх атлас зада
سراپرده بر چرخ اطلس زده
Илм бар равоқ муқарнас зада
علم بر رواق مقرنس زده
Ҳамаи сари фарози он Мочӣну чин
همه سر فراز آن ماچین و چین
Ниҳодаи сари бандагӣ бар замин
نهاده سر بندگی بر زمین
Ҳамаи шаҳриёрони кшўргшоӣ
همه شهریاران کشورگشای
Фиканда сари аҷз дар пеши пой
فکنده سر عجز در پیش پای
Дарон базми шоҳони тарк аз адаб
دران بزم شاهان ترک از ادب
з ҳайбат фурӯбаста чун пистаи лаб
ز هیبت فروبسته چون پسته لب
Сарои ғуломони зркши қабоӣ
سرای غلامان زرکش قبای
Ду равия зада саф ба гирди сарой
دو رویه زده صف به گرد سرای
Ниҳодаи амирони гетии паноҳ
نهاده امیران گیتیپناه
Сари чокарӣ бар дар боргоҳ
سر چاکری بر در بارگاه
Ҷаҳони паҳлавон буд бар тахти зар
جهانپهلوان بود بر تخت زر
Ҷаҳонӣ ки пешаш бибаста камар
جهانی که پیشش ببسته کمر
зи ногуҳи қмртоши чинӣ чу барқ
ز ناگه قمرتاش چینی چو برق
Даромад равон аз дар шоҳи шарқ
درآمد روان از در شاه شرق
Ба дасташи сару дасти дастури пер
به دستش سر و دست دستور پیر
Ки ӯро падар буду шаҳро вазир
که او را پدر بود و شه را وزیر
Дарахшнда оварда бо хештан
درخشنده آورده با خویشتن
Чу шамъи Фрўздаҳи теғу кафан
چو شمع فروزده تیغ و کفن
Ба мижгони ҳамаи саҳн айвон бирафт
به مژگان همه صحن ایوان برفت
Бар соми нирм бостодаҳ гуфт
بر سام نیرم باستاده گفت
Ки шоҳои ҷаҳон дар паноҳи ту бод
که شاها جهان در پناه تو باد
Замину замон рӯйу роҳи ту бод
زمین و زمان روی و راه تو باد
Ҳўоҷўии садри ту бодои фалак
هواجوی صدر تو بادا فلک
Дуъогӯии қадари ту бодои малик
دعاگوی قدر تو بادا ملک
Агар май кашии хӯни ин бе гуноҳ
اگر میکشی خون این بیگناه
Ҳалоласт бар ҷон сипорон шоҳ
حلالست بر جان سپاران شاه
Вагар раҳмати оре ба ҷон банда аст
وگر رحمت آری به جان بنده است
Кунад бандагии ту то зинда аст
کند بندگی تو تا زنده است
Вагар зон ки омад хтоӣии падед
وگر زان که آمد خطائی پدید
Бар он домани афв бояд кашид
بر آن دامن عفو باید کشید
Чу ӯ низ дар ҳукми фағфур буд
چو او نیز در حکم فغفور بود
Бибахшоӣ ҷурмаш ки маъзӯр буд
ببخشای جرمش که معذور بود
зи баҳри дили ин сарафканда аст
ز بهر دل این سرافکنده است
Ки ҳам банда зодаст ва ҳам банда аст
که هم بندهزاد است و هم بنده است
Ки бар ин ҷаҳондидаи раҳм оварӣ
که بر این جهاندیده رحم آوری
Азуи дргзорӣ ва зу бигузарӣ
ازو درگذاری و زو بگذری
Ки пераст ва дар қайди ҳикмати асир
که پیر است و در قید حکمت اسیر
Ҷавонро чаҳ афзоед аз хӯни пер
جوان را چه افزاید از خون پیر
Даромад чу булбул ба гуфтори сом
درآمد چو بلبل به گفتار سام
Шукри рехти берун чу тӯтии зи ком
شکر ریخت بیرون چو طوطی ز کام
Лаби шкроФшон шикаррез кард
لب شکرافشان شکرریز کرد
Ҳамаи марзи чинро шкрхиз кард
همه مرز چین را شکرخیز کرد
Ба посух чунин гуфт к-эии навҷавон
به پاسخ چنین گفت کای نوجوان
Ҷаҳони ҷисму лафзи ту оби равон
جهان جسم و لفظ تو آب روان
Агар зон ки бад кард фағфур дид
اگر زان که بد کرد فغفور دید
з теғам чашид ончӣ бояд чашид
ز تیغم چشید آنچه باید چشید
Парии духтро ҳам азо доштӣ
پریدخت را هم عزا داشتی
Ғаму дард бар мо раво доштӣ
غم و درد بر ما روا داشتی
Бигуфтам набошад накӯи ҳам ба фол
بگفتم نباشد نکو هم به فال
Шуд аз дасти худ лоҷарами поймол
شد از دست خود لاجرم پایمال
Бутиро чунин зинда дар гӯр кард
بتی را چنین زنده در گور کرد
Ҳамеи ин чунин ҳамдам мӯр кард
همی این چنین همدم مور کرد
Шуд акнӯн чу дар банди зиндони гӯр
شد اکنون چو در بند زندان گور
Абои мори ҳам хоб ва ҳам хонаи мӯр
ابا مار همخواب و همخانه مور
Ҳар он кас ки чоҳӣ кунад бар гузор
هر آن کس که چاهی کند بر گذار
Нахуст ӯ дар он чоҳ уфтад чу мор
نخست او در آن چاه افتد چو مار
Пас онгаҳ ҷаҳондидаро пеш хонд
پس آنگه جهاندیده را پیش خواند
Равон хлътш доду зии худ нишонд
روان خلعتش داد و زی خود نشاند
Бадв дод дасти вазорат дигар
بدو داد دست وزارت دگر
Ба ҳурмати з чархиш баровард сар
به حرمت ز چرخش برآورد سر
Бифармуд то ҷом май дрдҳнд
بفرمود تا جام می دردهند
Тараннум навозанд ва соғар диҳанд
ترنم نوازند و ساغر دهند
Дарахшндаи оташ дар об афкананд
درخشنده آتش در آب افکنند
Ба май тоб дар офтоб афкананд
به می تاب در آفتاب افکنند
Ақиқин лабон ҷом бардоштанд
عقیقین لبان جام برداشتند
зи ёқӯт меком бардоштанд
ز یاقوت می کام برداشتند
Қадаҳ нӯш карданд ва мисатон шуданд
قدح نوش کردند و مستان شدند
Чу шаб шуд ба сӯй шабистон шуданд
چو شب شد به سوی شبستان شدند
зи айвон чу бархест овози кӯс
ز ایوان چو برخاست آواز کوس
Ба кайвони баромади хурӯши хурӯс
به کیوان برآمد خروش خروس
Сифеда ба сурхӣ биёрост рӯй
سفیده به سرخی بیاراست روی
Сиёҳӣ ниҳон кард дар лаҳзаи мӯӣ
سیاهی نهان کرد در لحظه موی
Май меҳр дар ҷом зар рехтанд
می مهر در جام زر ریختند
зи симоб оташ барангехтанд
ز سیماب آتش برانگیختند
Бунафша дуруданд ва гул коштанд
بنفشه درودند و گل کاشتند
Чаманро зи сунбул тиҳӣ доштанд
چمن را ز سنبل تهی داشتند
Равони сом аз ҷоми нӯшин бхўост
روان سام از جام نوشین بخواست
Дигар нӯши доруии хушин бхўост
دگر نوشداروی خوشین بخواست
Ба рӯй парии духт менӯш кард
به روی پریدخت می نوش کرد
Хирадро ба як ҷуръа биҳуш кард
خرد را به یک جرعه بیهوش کرد
Дилаш бо сари зулф ӯ бастаи аҳд
دلش با سر زلف او بسته عهد
зи мастӣ ба ҳастӣ буруни бардаи аҳд
ز مستی به هستی برون برده عهد
Шкрчин шуд аз пистаи танг ӯ
شکرچین شد از پسته تنگ او
Дроўихт аз зулфи шбрнг ӯ
درآویخت از زلف شبرنگ او
зи лаълаши қадаҳи ҷусту нақл аз даҳан
ز لعلش قدح جست و نقل از دهن
Гул аз боғи рухсору қанд аз сухан
گل از باغ رخسار و قند از سخن
Парии духт аз ма барафканад шаб
پریدخت از مه برافکند شب
Ба шкрФшонии даровардаи лаб
به شکرفشانی درآورده لب
Ки бодо ба комати ҳамаи рӯзгор
که بادا به کامت همه روزگار
Шабати рӯзи иду хазонати баҳор
شبت روز عید و خزانت بهار
Ба ҷои ту эй гирди фаррухи нажод
به جای تو ای گرد فرخنژاد
Ҳар он кас ки бад кард некаш мабод
هر آن کس که بد کرد نیکش مباد
Кунун чун дару дашти пар сунбул аст
کنون چون در و دشت پر سنبل است
зи булбули ҳамаи боғҳо пар гул аст
ز بلبل همه باغها پر گل است
Чамани боғи хулд ва саман сӯрӣаст
چمن باغ خلد و سمن سوریست
Арӯсро ҳавоӣ гул сӯрӣаст
عروس را هوای گل سوریست
Шақоӣқи нигар сар дарандохтаст
شقایق نگر سر درانداختست
Май лаъл дар соғар андохтаст
می لعل در ساغر انداختست
Чаманро қабои саман дар бар аст
چمن را قبای سمن در بر است
Саманро ҳавои чаман дар сар аст
سمن را هوای چمن در سر است
Бидон тӯбо обод дорам ҳаво
بدان طوبی آباد دارم هوا
Ки мл бегул имрӯз набӯд раво
که مل بی گل امروز نبود روا
Бифармо ки тарк шабистон кунанд
بفرما که ترک شبستان کنند
Зкошонаҳи оҳанг бустон кунанд
زکاشانه آهنگ بستان کنند
Саропарда бар лола зорон зананд
سراپرده بر لالهزاران زنند
Илм бар лаб ҷӯйборон зананд
علم بر لب جویباران زنند
Шунид ин равони сом ял барнишаст
شنید این روان سام یل برنشست
Парии духт дар ҳўҷ зар нишаст
پریدخت در هوج زر نشست
Ҷнибти зи айвон ба саҳро дуанд
جنیبت ز ایوان به صحرا دواند
Абри тӯбои обод мураккаб баранд
ابر طوبیآباد مرکب براند
Бузади тахти фирӯза бар пешгоҳ
بزد تخت فیروزه بر پیشگاه
Хурӯши мғнии баромад ба моҳ
خروش مغنی برآمد به ماه
Парии пайкарон маҷлис оростанд
پریپیکران مجلس آراستند
з симин барон ҷом ме хостанд
ز سیمین بران جام میخواستند
Ба ҷоми ақиқии дроўихтнд
به جام عقیقی درآویختند
Ҳақиқӣ май андар қадаҳ рехтанд
حقیقی می اندر قدح ریختند
Навогар батон авди бнўохтаҳ
نواگر بتان عود بنواخته
Гуҳии сӯхтаи авду гуҳи сохта
گهی سوخته عود و گه ساخته
Рухи гули зи мли лолаи ранги омада
رخ گل ز مل لالهرنگ آمده
зи гули лоларо по ба санги омада
ز گل لاله را پا به سنگ آمده
Нишастанд дар сояи сурхи бед
نشستند در سایه سرخ بید
Шудаи равшан аз бодаи чашми умед
شده روشن از باده چشم امید
Лаби соғар аз лаъли шарин лабон
لب ساغر از لعل شرین لبان
Шуда чун лаби ёри ширини забон
شده چون لب یار شیرین زبان
Самани об рӯй бар гул рӯ зада
سمن آب روی بر گل رو زده
Бунафшаи хами андари хам мӯ зада
بنفشه خم اندر خم مو زده
зи гул рӯй боғи арғавонӣ шуда
ز گل روی باغ ارغوانی شده
зи сабзаи замини осмонӣ шуда
ز سبزه زمین آسمانی شده
Арӯсони бустони кушодаи ниқоб
عروسان بستان گشاده نقاب
Ба райҳони мишкӣни дроФкндаҳи тоб
به ریحان مشکین درافکنده تاب
зи лаби нӯши хандон шукр рехтанд
ز لب نوش خندان شکر ریختند
зи мӯи машк бар Настаран бехтанад
ز مو مشک بر نسترن بیختند
Равони суроҳеи расида ба ком
روان صراحی رسیده به کام
Равони хӯни мурғи суроҳеи мудом
روان خون مرغ صراحی مدام
Май ҳамчуи гул дар кафи дасти сом
می همچو گل در کف دست سام
Лаби андари лаби ёри нӯшин ба ком
لب اندر لب یار نوشین به کام
Раёҳини илм бар гулистон зада
ریاحین علم بر گلستان زده
Шақоӣқ дам мепрессатон зада
شقایق دم میپرستان زده
Арӯси чамани чиллаи пӯши омада
عروس چمن چلهپوش آمده
зи булбули чаман дар хурӯши омада
ز بلبل چمن در خروش آمده
Бунафшаи хам мӯӣ бартофта
بنفشه خم موی برتافته
зи боди сабо рӯй бартофта
ز باد صبا روی برتافته
Санавбар қадон гашта ҳар сӯи чмон
صنوبر قدان گشته هر سو چمان
зи қад тир карда зи абрӯи камон
ز قد تیر کرده ز ابرو کمان
Сабои оташ гул барафрӯхта
صبا آتش گل برافروخته
Дили лола аз барги гули сӯхта
دل لاله از برگ گل سوخته
Ниҳодаи саман бар чамани сандалӣ
نهاده سمن بر چمن صندلی
Ба ҳар гӯшае бар яке булбулӣ
به هر گوشهای بر یکی بلبلی
Ба коми дили дӯстони бӯстон
به کام دل دوستان بوستان
Шудаи бӯстони хуррам аз дӯстон
شده بوستان خرم از دوستان
Гушӯдаи сабои бурқаъ аз рӯй гул
گشوده صبا برقع از روی گل
Муаттар шудаи олам аз буии гул
معطر شده عالم از بوی گل
зи боди сабои чин дар абрӯии об
ز باد صبا چین در ابروی آب
Чу занҷири мӯӣ батон печу тоб
چو زنجیر موی بتان پیچ و تاب
Ба навбати ғзлхўон шудаи фохта
به نوبت غزلخوان شده فاخته
Бар овози қамарии қади афрохта
بر آواز قمری قد افراخته
Баҳории з ҳар шохи сар бар зада
بهاری ز هر شاخ سر بر زده
Нигории з ҳар кохи сар бар зада
نگاری ز هر کاخ سر بر زده
Ҳазорон тараннуми навози омада
هزاران ترنمنواز آمده
Гул аз хўшдлии хирқаи бози омада
گل از خوشدلی خرقه باز آمده
Рисондаи паём аз биҳишти барин
رسانده پیام از بهشت برین
Шимол аз сабоу шимол аз симин
شمال از صبا و شمال از سیمین
Ки хуши боди ин айш бар дӯстон
که خوش باد این عیش بر دوستان
Ки бо даст бе дӯстони бӯстон
که با دست بی دوستان بوستان
Ки айёми рӯзи ҷавонии гузашт
که ایام روز جوانی گذشت
зи даври фалаки умри фонии гузашт
ز دور فلک عمر فانی گذشت
Дами хуши бророи нафаси хуши дмист
دم خوش برآرای نفس خوش دمیست
Ба олами бросо ки хуш олимӣаст
به عالم برآسا که خوش عالمیست
Диловар чу наргис шуда май параст
دلاور چو نرگس شده میپرست
Гули хайрӣу хамри гулгун ба даст
گل خیری و خمر گلگون به دست
Ба дасташ май талхи ширини гўор
به دستش می تلخ شیرین گوار
Ба даст дигар зулфи мишкӣни ёр
به دست دگر زلف مشکین یار
Ба гуфтор ромишгарон карда гӯш
به گفتار رامشگران کرده گوش
Ба рафтори ма пайкарон дода ҳуш
به رفتار مهپیکران داده هوش
Парии чеҳраи соқии маи сими тан
پریچهره ساقی مه سیمتن
Бути парниёни пӯши пистаи даҳан
بت پرنیان پوش پسته دهن
Ба гардиши дароварда дар пои сарв
به گردش درآورده در پای سرو
Ақиқин шаробӣ чун хӯни тзрў
عقیقین شرابی چون خون تذرو
Фурӯғи дилу нури чашми қадаҳ
فروغ دل و نور چشم قدح
Тани ҷомро ҷону ҷонро фараҳ
تن جام را جان و جان را فرح
Зулоли равони бахши ънбрнсим
زلال روانبخش عنبرنسیم
Азуи перу бурноӣу мумсики Карим
ازو پیر و برنای و ممسک کریم
ДроФшону равшан чу шамъи фалак
درافشان و روشن چو شمع فلک
Фурӯзону софӣ чу ҷоми фалак
فروزان و صافی چو جام فلک
Зада об бар оташи офтоб
زده آب بر آتش آفتاب
Шудаи пеш ӯ аз ҳаёи оташи об
شده پیش او از حیا آتش آب
Ба рӯзи офтоб ва ба шаби моҳтоб
به روز آفتاب و به شب ماهتاب
зи зари оби ёқӯти симои ноб
ز زر آب یاقوت سیمای ناب
Куҳани пери деҳқону пери тараб
کهن پیر دهقان و پیر طرب
Ҷигари гӯшаи хӯшаи бинти алънб
جگر گوشه خوشه بنتالعنب
Нами ҷисму ҷони оби оташи шарор
نم جسم و جان آب آتش شرار
Май ҷоми ҷами оташи обдор
می جام جم آتش آبدار
Фурӯзандаи хуршеди хмхонаҳи бурҷ
فروزنده خورشید خمخانه برج
Дарахшндаи ёқӯти паймонаи дарҷ
درخشنده یاقوت پیمانه درج
Хроботии бикр ва пар карда ҷом
خراباتی بکر و پر کرده جام
Мунаввар чу шамъи шабистони тамом
منور چو شمع شبستان تمام
Мушаъшаъи гулоб ва чу гулгуни арақ
مشعشع گلاب و چو گلگون عرق
Муламмаъи ниқобӣ чу мегаван арақ
ملمع نقابی چو میگون عرق
Давоӣ кӣу нўшдорўии ҷам
دوای کی و نوشداروی جم
Хато рафту биҳуши доруии ғам
خطا رفت و بیهوش داروی غم
Арӯси чмону чамонаи ттқ
عروس چمان و چمانه تتق
Муайян чу хӯни шафақ дар уфуқ
معین چو خون شفق در افق
ДроФшони Суҳайли имониши ном
درافشان سهیل یمانیش نام
Ғалат мекунам рӯҳи сониши ном
غلط میکنم روح ثانیش نام
Хирадманди мрдоФкну роҳзан
خردمند مردافکن و راهزن
Ба сӯрати фиришта ба феъли аҳриман
به صورت فرشته به فعل اهرمن
Лъоли қадаҳи қуфли зиндони ғам
لعال قدح قفل زندان غم
Гул рӯй соғари калиди карам
گل روی ساغر کلید کرم
Чу хури тираи гирд чу гул ҳарза ханд
چو خور تیره گرد چو گل هرزهخند
Чу маи шишаи боз ва чу шаби чашми банд
چو مه شیشه باز و چو شب چشمبند
Ҷами ҷоми гули чеҳраи авранги ток
جم جام گل چهره اورنگ تاک
Гули боғи ҷон балки худ ҷони пок
گل باغ جان بلکه خود جان پاک
Сифедаи дами шому субҳи сабӯҳ
سفیدهدم شام و صبح صبوح
Мшоъл фурӯз шабистони рӯҳ
مشاعل فروز شبستان روح
Чу лаъли лаби соқии хўшхром
چو لعل لب ساقی خوشخرام
Бнонин ва нӯшину ёқӯти фом
بنانین و نوشین و یاقوتفام
Гулобии чакидаи зи гулбарги ҷон
گلابی چکیده ز گلبرگ جان
Шаробӣ аз он рафтаи оби равон
شرابی از آن رفته آب روان
Ки зи шишааш чун бурун оварӣ
که ز شیشهاش چون برون آوری
Чу девии намояд ба дасти парӣ
چو دیوی نماید به دست پری
Хушо бодаи талхи ширини гўор
خوشا باده تلخ شیرینگوار
Агар мастяшро набӯдӣ хумор
اگر مستیش را نبودی خمار
Хушо дар ғазал гашта масти шароб
خوشا در غزل گشته مست شراب
Азал то абади хуфтаи масту хароб
ازل تا ابد خفته مست و خراب
Дариғо сабӯҳи гули афшон май
دریغا صبوح گلافشان می
Агар нестии доғи даврии зи пай
اگر نیستی داغ دوری ز پی
Хушати бод эй накҳати навбаҳор
خوشت باد ای نکهت نوبهار
Ки дории насими сари зулфи ёр
که داری نسیم سر زلف یار
Чаро даргузаштӣ зи моҳи ҳамчу бо д
چرا درگذشتی ز ماه همچو با د
Биё эй ки ҷонами фидои ту бод
بیا ای که جانم فدای تو باد
Илми зани дами субҳ дар бӯстон
علم زن دم صبح در بوستان
Ки бустон ҳаромаст бе дӯстон
که بستان حرامست بیدوستان
Бикаш фарши фирӯзаи гаван дар чаман
بکش فرش فیروزهگون در چمن
Ба шабнами Фрўшўӣ рӯй саман
به شبنم فروشوی روی سمن
Самани хати райҳони кашиш бар варақ
سمن خط ریحان کشش بر ورق
Чамани тоси ?наргаш нааш бар тибқ
چمن طاس نرگش نهش بر طبق
Бибин лоларо бо дили сӯхта
ببین لاله را با دل سوخته
Рух аз оташ дил барафрӯхта
رخ از آتش دل برافروخته
ШкўФсти билқису бустони сабо
شکوفست بلقیس و بستان سبا
Бунафшаст Лайлӣу маҷнӯни сабо
بنفشست لیلی و مجنون صبا
Магари парда аз рӯй Лайлӣ фитод
مگر پرده از روی لیلی فتاد
Ки маҷнӯн дигар сар ба саҳрои ниҳод
که مجنون دگر سر به صحرا نهاد
Магари баҳр билқис шуд чораи соз
مگر بهر بلقیس شد چاره ساز
Ки ҳудҳуд ба сӯй сабо рафт боз
که هدهد به سوی صبا رفت باز
Магаранда вис глрўӣ хӯрд
مگر انده ویس گلروی خورد
Ки гули ҳамчу ромин шуд аз меҳри зард
که گل همچو رامین شد از مهر زرد
Магари булбул аз бонг ва зорӣ нахуфт
مگر بلبل از بانگ و زاری نخفت
Ки гули гашт дар боғ бо хори ҷуфт
که گل گشت در باغ با خار جفت
Чу зад гурбаи бед бар шохи даст
چو زد گربه بید بر شاخ دست
Равони бод чун барқ дар мӯши ҷуст
روان باد چون برق در موش جست
Чу гули сайди мурғ саҳархез кард
چو گل صید مرغ سحرخیز کرد
Диловези мурғии шаб овез кард
دلاویز مرغی شب آویز کرد