Ба ноком бар пушт ҷурма нишаст
به ناکام بر پشت جرمه نشست
Ба хӯни ҷигари шаст аз хеши даст
به خون جگر شست از خویش دست
Ба сарв хиромон баровард хам
به سرو خرامان برآورد خم
Зада бар фалаки зи оташи дили илм
زده بر فلک ز آتش دل علم
Рух оварад дар дами сӯии нимрўз
رخ آورد در دم سوی نیمروز
Ҳамеи тохт аз субҳ то нимрўз
همی تاخت از صبح تا نیمروز
На роҳӣ бидид ва на раҳбар ба даст
نه راهی بدید و نه رهبر به دست
На дили барқарор ва на дилбар ба даст
نه دل برقرار و نه دلبر به دست
Дар андешаи коё чаҳ пеш оядам
در اندیشه کایا چه پیش آیدم
Агар ҷон барояд кунун шоядам
اگر جان برآید کنون شایدم
Шаби фурқаташ чун ба поён барам
شب فرقتش چون به پایان برم
зи дарёии ишқаши куҷои ҷон барам
ز دریای عشقش کجا جان برم
Замона ба ҳар сӯратам хӯн хӯрд
زمانه به هر صورتم خون خورد
Азин сӯратам то чаҳ нақш оварад
ازین صورتم تا چه نقش آورد
Сар ар дрнёрди парии пайкарам
سر ار درنیارد پری پیکرم
Надонам чаҳ оради қазо бар серум
ندانم چه آرد قضا بر سرم
Азинм чаҳ гӯйанд аҳли шинохт
ازینم چه گویند اهل شناخت
Ки нақш Рахш диду ҷонро ббохт
که نقش رخش دید و جان را بباخت
Чаро ҷон накардам ҳамон дами нисор
چرا جان نکردم همان دم نثار
Ки бастами дили хаста дар зулфи ёр
که بستم دل خسته در زلف یار
Барин гӯна мегуфт ва хӯн ме гирист
برین گونه میگفت و خون میگریست
Чаҳ гӯям дар он лаҳза чун ме гирист
چه گویم در آن لحظه چون میگریست