Чу хуршеди сар бар зад аз кӯҳсор

چو خورشید سر بر زد از کوهسار

Падед омад аз даври ҷамъии савор

پدید آمد از دور جمعی سوار

Баданд аз паии сом дар ҷусти вҷўӣ

بدند از پی سام در جست‌وجوی

з ҳар сӯи ниҳодаи барин дашт рӯй

ز هر سو نهاده برین دشت روی

Чу диданди мари сомро дарднок

چو دیدند مر سام را دردناک

Фитоданд аз асб бар рӯй хок

فتادند از اسب بر روی خاک

Ки оё кҷоӣӣу ҳол ту чист

که آیا کجائی و حال تو چیست

Парешони чроӣӣу дардат з кист

پریشان چرائی و دردت ز کیست

Ҷаҳони паҳлавони ҳол худ бозгуфт

جهان‌پهلوان حال خود بازگفت

Ки аз дӯстон роз натавон наҳуфт

که از دوستان راز نتوان نهفت

зи аҳволи гӯру мақоми парӣ

ز احوال گور و مقام پری

Вази он маҳваши лаъибати озарӣ

وز آن مهوش لعبت آذری

зи кохи шабистону қасри баланд

ز کاخ شبستان و قصر بلند

зи нақши парии духт ва нилӣ паранд

ز نقش پری‌دخت و نیلی‌پرند

Ҳамаи хираи гаштанд дар кор ӯ

همه خیره گشتند در کار او

Бимонаданд ҳайрони зи гуфтор ӯ

بماندند حیران ز گفتار او

Вале дар фироқаш бимонадам басӣ

ولی در فراقش بماندم بسی

Ки ҷонату ҷонро набинад касе

که جانت و جان را نبیند کسی

На дил ме тавон баст бар дилбарӣ

نه دل می‌توان بست بر دلبری

Ки бо зердастон наёрад сиррӣ

که با زیردستان نیارد سری

Ки оё чаҳ бошад саранҷоми кор

که آیا چه باشد سرانجام کار

Чаҳ нақш оварад гардиши рӯзгор

چه نقش آورد گردش روزگار

Чаро рӯзи равшани бад-ӣни навҷавон

چرا روز روشن بدین نوجوان

Сияҳи гашт аз он нилгуни парниён

سیه گشت از آن نیلگون پرنیان

зи нақши парии духту соми далер

ز نقش پری‌دخت و سام دلیر

Чаҳ бозӣ кунад гардиши чархи пер

چه بازی کند گردش چرخ پیر

Муяссар шавад бо ваяш иттисол

میسر شود با ویش اتصال

Ба даст оядаш ё шавад поймол

به دست آیدش یا شود پایمال

Сипеҳраш ки аз дида хӯн оварад

سپهرش که از دیده خون آورد

Чаҳ аз пардаи зини пас бурун оварад

چه از پرده زین پس برون آورد