Забони бргшўднди к-эии номдор

زبان برگشودند کای نامدار

Аннани дили хешро гӯши дор

عنان دل خویش را گوش دار

Чаро хешро дар ҷунуни афканӣ

چرا خویش را در جنون افکنی

Дили хаста дар баҳри хӯни афканӣ

دل خسته در بحر خون افکنی

Мадаи дил ба нақшӣ ки бошад хаёл

مده دل به نقشی که باشد خیال

Ки мумкин набошад ба нақши иттисол

که ممکن نباشد به نقش اتصال

Турои ҷодӯ аз раҳи бурун май барад

ترا جادو از ره برون می‌برد

Ба макрат ба доми ҷунун май барад

به مکرت به دام جنون می‌برد

Яқинаст кони сӯрати бонўӣӣ

یقین است کان صورت بانوئی

Хаёласт найранг аз ҷодўӣӣ

خیالست نیرنگ از جادوئی

Бидон сӯрати хуб нилӣ паранд

بدان صورت خوب نیلی‌پرند

зи роҳати буруни баради деви нижанд

ز راهت برون برد دیو نژند

?герат раҳ занад деви патёраи боз

گرت ره زند دیو پتیاره باز

Ту пери хиради раҳбари хеши соз

تو پیر خرد رهبر خویش ساز

Макун бирҳии сари мёўр ба тоб

مکن بیرهی سر میاور به تاب

Бикун раҳм бар ҷони ғамгини боб

بکن رحم بر جان غمگین باب

Ки чашмаш ба роҳасту дили пурумед

که چشمش به راهست و دل پرامید

Ба чашмаш сиёҳаст рӯзи сифед

به چشمش سیاهست روز سفید

Чаҳ бошад кунунгар сухан бишинавӣ

چه باشد کنون گر سخن بشنوی

Рухи номвари сӯии шоҳ оварӣ

رخ نامور سوی شاه آوری

Агар майл ту бошад эй неки пай

اگر میل تو باشد ای نیک‌پی

Ҳам аз насли гардани фарозон кӣ

هم از نسل گردن فرازان کی

Манӯчеҳр пайдо кунад духтарӣ

منوچهر پیدا کند دختری

Ки набӯд чунон духт дар кишварӣ

که نبود چنان دخت در کشوری

Бихоҳад парии пайкарӣ чун нигор

بخواهد پری پیکری چون نگار

Ки бошад дарин ғами турои ғами гузор

که باشد درین غم ترا غم‌گذار

Чу дар гӯши соми ин ҳикоят расед

چو در گوش سام این حکایت رسید

Барошуфту оҳии з дил баркашид

برآشفت و آهی ز دل برکشید

Ба посух чунин гуфт к-эии сарварон

به پاسخ چنین گفت کای سروران

Мгўӣид бо ман зи маи пайкарон

مگوئید با من ز مه پیکران