Чу огаҳ наед аз дили риши ман
چو آگه نه اید از دل ریش من
Мрониди азин сони сухани пеши ман
مرانید ازین سان سخن پیش من
Марои нақш девор донеду бас
مرا نقش دیوار دانید و بس
Ки ноед ба чашмам кунун нақши кас
که ناید به چشمم کنون نقش کس
Маи олами оро ба талъат накӯаст
مه عالم آرا به طلعت نکوست
Вале ҷон надорад бар нақши дӯст
ولی جان ندارد بر نقش دوست
Диламро набошад ҷуз ӯ дилпазир
دلم را نباشد جز او دلپذیر
Ки аз ҷон гурезаст зу ногузир
که از جان گریز است زو ناگزیر
Дилами фитнаи он парӣ пайкар аст
دلم فتنه آن پریپیکر است
Ки дар айни маънӣ ба чашм ва сарост
که در عین معنی به چشم و سراست
Ба васлаш куҷо бошудам дасти рас
به وصلش کجا باشدم دست رس
Ки дар чашм анқо наёяд магас
که در چشم عنقا نیاید مگس
На онам ки баргардам аз баҳри дӯст
نه آنم که برگردم از بهر دوست
Ки ман нақши деворам ва ҷонам ӯст
که من نقش دیوارم و جانم اوست
Паёмам бар пер модар бурид
پیامم بر پیر مادر برید
Дили дардмандаш ба даст оваред
دل دردمندش به دست آورید
Бгўӣиди кони кати ҷигари гӯша буд
بگوئید کان کت جگر گوشه بود
Дилатро зи хӯни ҷигари тӯша буд
دلت را ز خون جگر توشه بود
Ба хӯни ҷигари прўронидиш
به خون جگر پرورانیدیش
Наме зистӣ гар наме дидяш
نمیزیستی گر نمیدیدیش
Кунун рафту ҷонро ба ҷонони супурд
کنون رفت و جان را به جانان سپرد
Казин гӯнаи нахҷӣраш аз роҳи барад
کزین گونه نخجیرش از راه برد
Равони гашту роҳ хто барграфт
روان گشت و راه ختا برگرفت
Чаҳ бошад хтои роҳ дигар гирифт
چه باشد ختا راه دیگر گرفت
Агар пурсад аз ман манӯчеҳри шоҳ
اگر پرسد از من منوچهر شاه
Бгўӣиди кони шоҳи гетии паноҳ
بگوئید کان شاه گیتیپناه
Ки соми Наримон чу пар баргушод
که سام نریمان چو پر برگشاد
Равони гашти рӯзии хато бар ниҳод
روان گشت روزی خطا بر نهاد
Яке гӯраш аз роҳ берун фиканд
یکی گورش از راه بیرون فکند
Ба чашм чу оҳӯаш дар хӯн фиканд
به چشم چو آهوش در خون فکند
Чу боди баҳор аз қафояши бабрад
چو باد بهار از قفایش ببرد
Чу оҳӯии чин то хтоиши бабрад
چو آهوی چین تا ختایش ببرد
Яке лаъибат аз парда бинмуд чеҳр
یکی لعبت از پرده بنمود چهر
Дил аз парда берун фитодаш зи меҳр
دل از پرده بیرون فتادش ز مهر
Чу зулфи каҷаш бар замини аўФтод
چو زلف کجش بر زمین اوفتاد
Барошуфт вонгаҳ ба чини аўФтод
برآشفت وانگه به چین اوفتاد
Хато карду роҳ хутан барграфт
خطا کرد و راه ختن برگرفت
Дили хаста аз ҷон ва тан барграфт
دل خسته از جان و تن برگرفت
Ба чин шуд ба буии сари зулфи ёр
به چین شد به بوی سر زلف یار
Ки дар чин тавон ёфт машки ттор
که در چین توان یافت مشک تتار
Азин раҳи куҷои ҷон ба манзили барад
ازین ره کجا جان به منزل برد
Вазин вартаи киштӣ ба соҳили барад
وزین ورطه کشتی به ساحل برد
Валикин агар бахт ёрӣ кунад
ولیکن اگر بخت یاری کند
Ғами дилбараши ғам гусорӣ кунад
غم دلبرش غمگساری کند
Ба чини ҳалқаи зулф чун анбараш
به چین حلقه زلف چون عنبرش
Ба даст оварад ё равад бар сараш
به دست آورد یا رود بر سرش
Вагар зон ки ӯро сроиди замон
وگر زان که او را سرآید زمان
Ту эй шоҳи фирӯзи ҷовидмон
تو ای شاه فیروز جاویدمان
Бигуфт ин ва бар кард мураккаби зи ҷой
بگفت این و بر کرد مرکب ز جای
Ба пеш андар оварад роҳи хтоӣ
به پیش اندر آورد راه ختای