Қазоро ки қлўод дар пеш буд
قضا را که قلواد در پیش بود
зи мўӣидни соми дили риш буд
ز موئیدن سام دل ریش بود
Ба наздики дарё чу андар расед
به نزدیک دریا چو اندر رسید
Чиҳил зангӣ диўкрдор дид
چهل زنگی دیوکردار دید
Яке корвон дид барбаста даст
یکی کاروان دید بربسته دست
Танонишон ба хок андар афганда аст
تنانشان به خاک اندر افگنده است
Яке зангии одамии хор буд
یکی زنگی آدمیخوار بود
Ки дар рӯзи равшани шаби тор буд
که در روز روشن شب تار بود
Бирав бозуӣу ёлу гардани стбр
برو بازوی و یال و گردن سطبر
Ба неруии пел ва ба чанголи бабр
به نیروی پیل و به چنگال ببر
Ту гуфтӣ лабаши гардаи гов буд
تو گفتی لبش گرده گاو بود
зи ҳафтод говаши фузуни тов буд
ز هفتاد گاوش فزون تاو بود
Мар ӯро самандони зангии лақаб
مر او را سمندان زنگی لقب
Камӣн карда бар корвони рӯзу шаб
کمین کرده بر کاروان روز و شب
Ба фармони ду сад зангии дигараш
به فرمان دو صد زنگی دیگرش
зи хӯни касони ҷумларо парвариш
ز خون کسان جمله را پرورش
Ҷавонӣ ки покиза будяш рӯй
جوانی که پاکیزه بودیش روی
Кабоб аз таниш хӯрдӣ он ҷангҷӯӣ
کباب از تنش خوردی آن جنگجوی
Вагар зишти рӯ буд андари миён
وگر زشت رو بود اندر میان
Нахурдӣ бидодӣ бидон зангён
نخوردی بدادی بدان زنگیان
Чу қлўод омад ба дарёи канор
چو قلواد آمد به دریا کنار
Ба ҷустанди он зангёни кори зор
به جستند آن زنگیان کار زار
зи болой асбаш дарандохтанд
ز بالای اسبش درانداختند
Ба наздики солор худ тохтанд
به نزدیک سالار خود تاختند
Самандон ба киштии дарун буд шод
سمندان به کشتی درون بود شاد
Куҷои худ з пайкор мекард ёд
کجا خود ز پیکار میکرد یاد
Чу он дид аз даври фархундаи сом
چو آن دید از دور فرخنده سام
Барангехт ки пайкари тизгом
برانگیخت کهپیکر تیزگام
Биёмад бар корвони гоҳи танг
بیامد بر کاروان گاه تنگ
Ва бо зангён андар омад ба ҷанг
و با زنگیان اندر آمد به جنگ
Баровард гурзи гаронро бадуш
برآورد گرز گران را بدوش
Баровард аз хеле зангии хурӯш
برآورد از خیلی زنگی خروش
Ба як дам азишон чиҳил тани Фгнд
به یک دم ازیشان چهل تن فگند
Ба гурзи гарони паҳлуи арҷманд
به گرز گران پهلو ارجمند
Самандони зангӣ чу он кор дид
سمندان زنگی چو آن کار دید
Ҷаҳонро бар зангён тор дид
جهان را بر زنگیان تار دید
Билразед дил дар бар тираи ҷон
بلرزید دل در بر تیره جان
Баровард афғон ки эй зангён
برآورد افغان که ای زنگیان
Шуморо чаҳ шуд мардӣу зӯри даст
شما را چه شد مردی و زور دست
Ки дидед аз кӯдакии ин шикаст
که دیدید از کودکی این شکست
Дроӣиди мардона дар корзор
درآئید مردانه در کارزار
Бароред аз ҷон шавамаш дамор
برآرید از جان شومش دمار
Чу соми яли овоз ӯро шунид
چو سام یل آواز او را شنید
Ба монанди шери жёни ?бардамӣад
به مانند شیر ژیان بردمید
Бадв гуфт к-эии деви баргаштаи рӯз
بدو گفت کای دیو برگشته روز
Манам соми яли сарвари нимрўз
منم سام یل سرور نیمروز
Дивист арнаҳгар худ буд садҳазор
دویست ارنه گر خود بود صدهزار
Сипоҳат наяндешам эй нобакор
سپاهت نیندیشم ای نابکار
Ҳаме гуфт ва май кишт аз он зангён
همی گفت و میکشت از آن زنگیان
Рамеданд аз он номвари ҷангён
رمیدند از آن نامور جنگیان
Самандони зангӣ накӯ бингаред
سمندان زنگی نکو بنگرید
Аз он зангёни мард ҷангӣ надид
از آن زنگیان مرد جنگی ندید
Ки бо соми ёвар шудан ҳам набард
که با سام یاور شدن هم نبرد
Бсичидаҳи худ рой оварад кард
بسیچیده خود رای آورد کرد
Биёмад бар сом чун пели маст
بیامد بر سام چون پیل مست
Яке ар ?и пушти моҳӣ ба даст
یکی ار? پشت ماهی به دست
Чунин гуфт бо соми разми озмоӣ
چنین گفت با سام رزم آزمای
Казин пас ки ман сӯии пайкори рой
کزین پس که من سوی پیکار رای
Баёндоз гурзу фурӯди ои паст
بیانداز گرز و فرود آی پست
Бидон то бабандам туро ҳар ду даст
بدان تا ببندم تو را هر دو دست
Чунин шарт кардам абои хештан
چنین شرط کردم ابا خویشتن
Ки шодон нишинам абои анҷуман
که شادان نشینم ابا انجمن
зи андоми ту худ банушам кабоб
ز اندام تو خود بنوشم کباب
Чу ояд марои сӯй хӯрдани шитоб
چو آید مرا سوی خوردن شتاب
Ҳамон гуҳ хурӯшед соми далер
همانگه خروشید سام دلیر
Бадв гуфт гаштии зи пайкори сайр
بدو گفت گشتی ز پیکار سیر
Кунун ман бад-ӣни найзаи сӣ ршӣ
کنون من بدین نیزه سی رشی
зи ту давр дорам ҳамаи саркашӣ
ز تو دور دارم همه سرکشی
Самандони броўихт бо соми гирд
سمندان برآویخت با سام گرد
Бадв чира шуд сом ба дастбурд
بدو چیره شد سام به دستبرد
Ба найзаи сару даст ӯ хаста кард
به نیزه سر و دست او خسته کرد
Дар разму кин бар Рахш баста кард
در رزم و کین بر رخش بسته کرد
Чу шуд бахти бад бо самандони дурушт
چو شد بخت بد با سمندان درشت
Ҳамонгоҳ бинмуд аз разми пушт
همانگاه بنمود از رزم پشت
Ба киштӣ дарун шуд чу пели дмон
به کشتی درون شد چو پیل دمان
Бипардохтанд яксараи зангён
بپرداختند یکسره زنگیان
Сар бодбон шуд ба чархи баланд
سر بادبان شد به چرخ بلند
Шуд аз пардааш рӯй хури пардаи банд
شد از پردهاش روی خور پردهبند
Самандони зангӣ ба киштӣ нишаст
سمندان زنگی به کشتی نشست
Ббрднди қлўодро бастаи даст
ببردند قلواد را بسته دست
Бар корвон шуд ҷаҳони паҳлавон
بر کاروان شد جهان پهلوان
Азишон ҷудо кард банди гарон
ازیشان جدا کرد بند گران
Бирав ҳар касе офарин хон шуданд
برو هر کسی آفرین خوان شدند
Вази он пас сӯии роҳ Эрон шуданд
وز آن پس سوی راه ایران شدند
зи гашти фалаки сом танҳо бимонад
ز گشت فلک سام تنها بماند
зи тнҳоӣӣ аз дидагон хӯн фишонд
ز تنهائی از دیدگان خون فشاند
Ба пиромнш дар чаро бади ғроб
به پیرامنش در چرا بد غراب
Чунин то ниҳон шуд ба кӯҳи офтоб
چنین تا نهان شد به کوه آفتاب
Шаби қиргўн чун илм баркашид
شب قیرگون چون علم برکشید
Рух рӯз шуд аз ҷаҳони нопадид
رخ روز شد از جهان ناپدید
Ҷаҳонҷӯии бедил ба дарёи канор
جهانجوی بیدل به دریا کنار
Даромад ҳаме ронад хӯн дар канор
درآمد همی راند خون در کنار
зи бас бе касе нола оғоз кард
ز بس بیکسی ناله آغاز کرد
Чунин ҷанги андӯҳро соз кард
چنین جنگ اندوه را ساز کرد
Ки дил монад дар чини зулфин дӯст
که دل ماند در چین زلفین دوست
Ҳамон ҷони ширин ба фармон ӯст
همانجان شیرین به فرمان اوست
Змни диўзодаҳ канора гирифт
زمن دیوزاده کناره گرفت
Надидам ба гетии бад-ӣни сони шигифт
ندیدم به گیتی بدین سان شگفت
Касеро казу хотирами шод буд
کسی را کزو خاطرم شاد بود
Ба гетии гиронмояи қлўод буд
به گیتی گرانمایه قلواد بود
Ба банд андар афтод ӯ ногаҳон
به بند اندر افتاد او ناگهان
Надонам чаҳ бинад вай аз зангён
ندانم چه بیند وی از زنگیان
Чу ман нест кас дар ҷаҳони тираи бахт
چو من نیست کس در جهان تیرهبخت
зи кишвари ҷудоу зи шоҳу зи тахт
ز کشور جدا و ز شاه و ز تخت