Бигуфт ва равон кард аз дидаи об
بگفت و روان کرد از دیده آب
Гирифт он камаргоҳи ҷангии ғроб
گرفت آن کمرگاه جنگی غراب
Бапушед хуфтон ҷаҳони паҳлавон
بپوشید خفتان جهانپهلوان
ДроФкнд бар асб бар гстўон
درافکند بر اسب برگستوان
Сӯй беша шуд ҳамчуи шери жён
سوی بیشه شد همچو شیر ژیان
Паноҳед бар довари доварон
پناهید بر داور داوران
Яке наъра зад ҳамчуи раъди баҳор
یکی نعره زد همچو رعد بهار
Ки шуд об аз наърааш кӯҳсор
که شد آب از نعرهاش کوهسار
Чу овози он шери прхошхр
چو آواز آن شیر پرخاشخر
Шунид он дади бдрги бдгҳр
شنید آن دد بدرگ بدگهر
Биҷунбед аз ҷо чу кӯҳи баланд
بجنبید از جا چو کوه بلند
Биёмад бар паҳлуи арҷманд
بیامد بر پهلو ارجمند
Ба комаши чунон оташ афрӯхтӣ
به کامش چنان آتش افروختی
Ки аз туфу дӯдаши ҷаҳони сӯхтӣ
که از تف و دودش جهان سوختی
Яке ҳамла оварад бар соми гирд
یکی حمله آورد بر سام گرد
Ки ранги рухи паҳлавоняши барад
که رنگ رخ پهلوانیش برد
Дигар бораи он паҳлуи сарфароз
دگر باره آن پهلو سرفراز
Ба даргоҳи ҳақи барад рӯй ниёз
به درگاه حق برد روی نیاز
Бинолед бар довари раҳнамоӣ
بنالید بر داور رهنمای
Ки эй довари поки арзу самоӣ
که ای داور پاک ارض و سمای
Ниёгони ман аждҳокш баданд
نیاگان من اژدهاکش بدند
Ҳамаи паҳлавонон боҳш баданд
همه پهلوانان باهش بدند
Ту додӣ ба эшон бару ёлу зӯр
تو دادی به ایشان بر و یال و زور
зи фари ту рухшанда шуд моҳу ҳўр
ز فر تو رخشنده شد ماه و هور
Марои ҳам азин баҳра комӣ бидиҳ
مرا هم ازین بهره کامی بده
зи ишқи парии духт ҷомӣ бидиҳ
ز عشق پریدخت جامی بده
Ки бас бе қарорами ман аз ишқи ёр
که بس بیقرارم من از عشق یار
Надонам чаҳ созам бидон корзор
ندانم چه سازم بدان کارزار
Ҳаме хоҳам эй довари раҳнамӯн
همی خواهم ای داور رهنمون
Казин варта дар дами ореи бурун
کزین ورطه دردم آری برون
Бубинами рухи духти фағфури чин
ببینم رخ دخت فغفور چین
Ки на куфр бар ман бимонад ва на дайн
که نه کفر بر من بماند و نه دین
Битарсам казин аждаҳои ҷони даҳум
بترسم کزین اژدها جان دهم
Набинам рухи нозанини худам
نبینم رخ نازنین خودم
Марои дастраси даҳ азин разму кин
مرا دسترس ده ازین رزم و کین
Ки то зуди пўими раҳи тӯру чин
که تا زود پویم ره تور و چین
Бигуфту барангехти мураккаби зи ҷо
بگفت و برانگیخت مرکب ز جا
Равон шуд сӯии куштани аждаҳо
روان شد سوی کشتن اژدها
Яке тир зад бар сараши он далер
یکی تیر زد بر سرش آن دلیر
Нашуд коргари тири он шери гир
نشد کارگر تیر آن شیر گیر
Хадангӣ ки кардӣ зи санадони гузар
خدنگی که کردی ز سندان گذر
Нашуд бар тани аждаҳои коргар
نشد بر تن اژدها کارگر
Дигар бораи он аждаҳои бузург
دگر باره آن اژدهای بزرگ
Дмон шуд сӯии паҳлавони сутург
دمان شد سوی پهلوان سترگ
Буғурред он дад бар ӯ ҳар замон
بغرید آن دد بر او هر زمان
Чу раъди баҳоронаш будӣ фиғон
چو رعد بهارانش بودی فغان
Чу аз тир навмед шуд соми гӯ
چو از تیر نومید شد سام گو
Бузади даст бар гурзу бардошти ғў
بزد دست بر گرز و برداشت غو
Чунон кӯфт бар сараши он гурзи сахт
چنان کوفت بر سرش آن گرز سخت
Казон беша бебарг шуд бар дарахт
کزان بیشه بیبرگ شد بر درخت
Амӯд дигар зад ба мағзаши чунон
عمود دگر زد به مغزش چنان
Ки дар ҳам шикасташи ҳамаи устихон
که در هم شکستش همه استخوان
Бимолиди рухи паҳлавон бар замин
بمالید رخ پهلوان بر زمین
Гирифт офарин бар ҷаҳони офарин
گرفت آفرین بر جهانآفرین
Ки кардаш бар он зишти патёраи чир
که کردش بر آن زشت پتیاره چیر
Ки ҳам аждаҳо буд ва ҳам буд шер
که هم اژدها بود و هم بود شیر
Пас онгаҳ нишаст аз бар бўри ранг
پس آنگه نشست از بر بور رنگ
Расониди худро ба шаҳи бидрнг
رسانید خود را به شه بیدرنگ
Чу шаҳ дид он фару болой ӯ
چو شه دید آن فر و بالای او
Гирифт офарин бар бару ёл ӯ
گرفت آفرین بر بر و یال او
Биёмад бар сом , қлўоди гирд
بیامد بر سام، قلواد گُرد
Тану ҷони худро ба болини супурд
تن و جان خود را به بالین سپرد
Далерони барбари ҳамаи ҷонфишон
دلیران بربر همه جانفشان
Ба ҳам соми ялро бидодӣ нишон
به هم سام یل را بدادی نشان
Ки ин аждаҳоро бикушт аз амӯд
که این اژدها را بکشت از عمود
Сараш бартар омад зи чархи кабӯд
سرش برتر آمد ز چرخ کبود
Дигарбора бар ял биёрост шоҳ
دگرباره بر یل بیاراست شاه
Казон рашки бурданди хуршеду моҳ
کزان رشک بردند خورشید و ماه
Яли ширдили соми вологуҳар
یل شیردل سام والاگهر
з шаҳ ёфт ҳар гӯнаи симу зар
ز شه یافت هر گونه سیم و زر
Яке ҳафта дар шаҳр барбар бимонад
یکی هفته در شهر بربر بماند
Ба ҳаштуми шаҳаншоҳро пеш хонд
به هشتم شهنشاه را پیش خواند
Бигуфто маро рафт бояд ба чин
بگفتا مرا رفت باید به چین
Ту бар тахт бо ком ва шодӣ нишин
تو بر تخت با کام و شادی نشین
Вале дар раҳи ман ҳамеи дори гӯш
ولی در ره من همی دار گوش
Чу хоҳам туро соз пайкор кӯш
چو خواهم تو را ساز پیکار کوش
Барангези лашкари зари барбар чу бод
برانگیز لشکر زر بربر چو باد
Ба ёрии ман шоҳи фаррухи нажод
به یاری من شاه فرخ نژاد
Пазируфти шаҳ кор барсохтанд
پذیرفت شه کار برساختند
Амалҳо ба абр андар афрохтанд
عملها به ابر اندر افراختند
Ҷаҳонҷӯии қлўоду фархундаи сом
جهانجوی قلواد و فرخنده سام
Нишастанд абри бораи тизгом
نشستند ابر باره تیزگام
зи барбар ба дарёи расиданди танг
ز بربر به دریا رسیدند تنگ
Ба киштӣ нишастанд ду тизчнг
به کشتی نشستند دو تیزچنگ
Шаҳи барбар аз роҳ гардид боз
شه بربر از راه گردید باز
Абри тахт ба шоҳаншаҳӣ шуд фароз
ابر تخت به شاهنشهی شد فراز
Дар онҷо ба киштӣ даромад чу сом
در آنجا به کشتی درآمد چو سام
Ту гуфтӣ магар шуд варои бахти ром
تو گفتی مگر شد ورا بخت رام
Сар бодбон рафт то чарху моҳ
سر بادبان رفت تا چرخ و ماه
Дарави шодмони паҳлавони сипоҳ
درو شادمان پهلوان سپاه
зи ногуҳи баромади яке тундбод
ز ناگه برآمد یکی تندباد
Ки млоҳ хондяш боди мурод
که ملاح خواندیش باد مراد
Змоҳӣ баровард киштӣ ба моҳ
زماهی برآورد کشتی به ماه
Ба як рӯзашони баради як моҳи роҳ
به یک روزشان برد یک ماه راه
Чу зон вартаи киштӣ ба соҳил афтод
چو زان ورطه کشتی به ساحل افتاد
Ба ҳомӯн кашиданд рахти мурод
به هامون کشیدند رخت مراد
Бидиданд хуррами яке марғзор
بدیدند خرم یکی مرغزار
Ба ҳар гӯшае нолаи мурғи зор
به هر گوشهای ناله مرغزار
Гул аз аҳди фирӯзаи бркрдаҳи сар
گل از عهد فیروزه برکرده سر
зи овози булбули баровардаи пар
ز آواز بلبل برآورده پر
Ҳамаи дашт аз сабзаи фирӯзаи фом
همه دشت از سبزه فیروزهفام
Гирифта ба рӯй самани лолаи ҷом
گرفته به روی سمن لاله جام
Бунафшаи сарафканда дар пои сарв
بنفشه سرافکنده در پای سرو
зи шохи санавбари хурушони тзрў
ز شاخ صنوبر خروشان تذرو
Дарахтони ҳама дар ҳам оварда сар
درختان همه در هم آورده سر
з ҳар гӯна мива оварда бар
ز هر گونه میوه آورده بر
Забон карда бар сарви сӯсани дароз
زبان کرده بر سرو سوسن دراز
Шудаи булбул аз сарви дастони навоз
شده بلبل از سرو دستان نواز
Чу мӯии сари зангёни дам ба дам
چو موی سر زنگیان دم به دم
Шудӣ оби сарчашма аз боди хам
شدی آب سرچشمه از باد خم
Ҳамаи чашма чун рӯй дилдори хуш
همه چشمه چون روی دلدار خوش
Ҳаво чун ҳавои рухи ёри хуш
هوا چون هوای رخ یار خوش
Чу он хуррамӣ дид сом гузин
چو آن خرمی دید سام گزین
Бимолид дар дами Рахш бар замин
بمالید در دم رخش بر زمین
Пас онгаҳ бабўсед мрхок ро
پس آنگه ببوسید مرخاک را
Сано гуфт мари эзади пок ро
ثنا گفت مر ایزد پاک را
Казон обашони барад ва берун фиканд
کزان آبشان برد و بیرون فکند
Чу гавҳари зи дарё ба ҳомӯн фиканд
چو گوهر ز دریا به هامون فکند
Чу гаштанди пардохтаи офарин
چو گشتند پرداخته آفرین
Ниҳоданд бар мураккабон ҳар ду зин
نهادند بر مرکبان هر دو زین
Бгштнд бар гирди он марғзор
بگشتند بر گرد آن مرغزار
Бросўд аз гардиши рӯзгор
برآسود از گردش روزگار
Дар он бешаи рафтанд то шаб расед
در آن بیشه رفتند تا شب رسید
Ҷаҳони чодари қӣр дар сар кашид
جهان چادر قیر در سر کشید
Ббўднди як шаб дар он ҷойгоҳ
ببودند یک شب در آن جایگاه
Пас онгаҳ ниҳоданд сари сӯии роҳ
پس آنگه نهادند سر سوی راه
Вази он ҷои ду манзил бурун омаданд
وز آن جا دو منزل برون آمدند
зи хуноби дили ғарқ хӯн омаданд
ز خوناب دل غرق خون آمدند
Чу аз боми гардандаи чархи бунафш
چو از بام گردنده چرخ بنفش
Шаҳи шарқи барзади дирафшони дирафш
شه شرق برزد درفشان درفش
Шитобанда аз домани кӯҳсор
شتابنده از دامن کوهسار
Танӣ чанд пайдо шуданд аз савор
تنی چند پیدا شدند از سوار
Ниҳоданд сӯии ду озода рӯй
نهادند سوی دو آزاده روی
Чу ғуррандаи шерони нахҷӣри ҷӯй
چو غرنده شیران نخجیر جوی
Равони соми рухи сӯй қлўод кард
روان سام رخ سوی قلواد کرد
Ки бингар ҳамеи сӯии он тираи гирд
که بنگر همی سوی آن تیره گرد
Ки чандини сипоҳ аз куҷо ме расанд
که چندین سپاه از کجا میرسند
зи чин ё зи роҳ хто ме расанд
ز چین یا ز راه ختا میرسند
Камӣн карда аз домани кӯҳсор
کمین کرده از دامن کوهسار
Ки аз мо бароранд ногуҳи дамор
که از ما برآرند ناگه دمار
Вази он рӯи марои лашкари пурхурӯш
وز آن رو مرا لشکر پرخروش
Чу дарёии чин андар омад ба ҷӯш
چو دریای چین اندر آمد به جوش
Ҳам аз гирди раҳ наъра бардоштанд
هم از گرد ره نعره برداشتند
На огаҳ ки эшон чаҳ сар доштанд
نه آگه که ایشان چه سر داشتند
Бидиданд мари сомро пеши рӯ
بدیدند مر سام را پیش رو
Ба дили пари ғарив ва ба ҷон дар гарав
به دل پر غریو و به جان در گرو
Пас пушт ӯ гирди қлўод буд
پس پشت او گرُد قلواد بود
Казон тухми гургин мелод буд
کزان تخم گرگین میلاد بود
Рух оварда бо икдгри сӯии роҳ
رخ آورده با یکدگر سوی راه
Яке ҳамчуи хуршеду дигар чу моҳ
یکی همچو خورشید و دیگر چو ماه
Ҳама бӯса доданд рӯй замин
همه بوسه دادند روی زمین
Ниҳоданд бар хоки роҳаши ҷабин
نهادند بر خاک راهش جبین
Забони бргшўднди к-эии арҷманд
زبان برگشودند کای ارجمند
Ба рояти сипеҳри барин пои банд
به رایت سپهر برین پایبند
Ҷаҳонат ба кому фалаки бандаи бод
جهانت به کام و فلک بنده باد
Қазои ёвару бахти фархундаи бод
قضا یاور و بخت فرخنده باد
Сипеҳри барин тахти гоҳи ту бод
سپهر برین تختگاه تو باد
Замону замин дар паноҳи ту бод
زمان و زمین در پناه تو باد
Фалаки хокрўб дар харгаҳат
فلک خاکروب در خرگهت
Фурӯзандаи хури шамъи хлўтгҳт
فروزنده خور شمع خلوتگهت
Замонаи замини бӯси даргоҳи ту
زمانه زمین بوس درگاه تو
Хиради раҳбару бахти ҳамроҳи ту
خرد رهبر و بخت همراه تو
Фалак бар сару дида ҷоят кунад
فلک بر سر و دیده جایت کند
Ситораи равиш бар ризоят кунад
ستاره روش بر رضایت کند
Сари саракашони хоки пои ту бод
سر سرکشان خاک پای تو باد
Ҳамаи вирди ахтари санои ту бод
همه ورد اختر ثنای تو باد
Нуҳуми тоқи фирӯзаи айвони ту
نهم طاق فیروزه ایوان تو
Раҳи каҳкашони сатҳи майдони ту
ره کهکشان سطح میدان تو
Бидон эй гӯи гирди пари ҷангу тоб
بدان ای گو گرد پر جنگ و تاب
Яли номҷуи паҳлуи комёб
یل نامجو پهلو کامیاب
Ки мо бандагон шаҳ ховарем
که ما بندگان شه خاوریم
Ба ховари замин аз ҳама бартарем
به خاور زمین از همه برتریم
Шаҳи мо дарин дашти ховари замин
شه ما درین دشت خاور زمین
Ба нахҷӣри гӯр андар омад зи зин
به نخجیر گور اندر آمد ز زین
Ҷудо шуд зи пушти ткоўри сутур
جدا شد ز پشت تکاور ستور
Ба як бор шуд бастаи доми гӯр
به یک بار شد بسته دام گور
Малики зимрони шоҳи фирӯзбахт
ملک ضیمران شاه فیروزبخت
Ки хуршеди бади тоҷ , гардунаши тахт
که خورشید بد تاج، گردونش تخت
Ба нхҷиргаҳи ҷон ба яздони супурд
به نخجیرگه جان به یزدان سپرد
зи чанги ҳаводиси чунин ҷони набард
ز چنگ حوادث چنین جان نبرد
Чунинаст ойини гардони сипеҳр
چنین است آئین گردان سپهر
Ки дар меҳр , кинаст ва дар кӣна , меҳр
که در مهر، کین است و در کینه، مهر
Яке рози тахти андари орад ба хок
یکی راز تخت اندر آرد به خاک
Якеро кунад дар ҷаҳони дарднок
یکی را کند در جهان دردناک
Якеро ба дастони дароради з бар
یکی را به دستان درآرد ز بر
Якеро ба сар бар наад тоҷи зар
یکی را به سر بر نهد تاج زر
Якеро براردи зи моҳӣ ба моҳ
یکی را برآرد ز ماهی به ماه
Якеро ба гоҳи андари оради зи чоҳ
یکی را به گاه اندر آرد ز چاه
Якеро ба кайвони дароради бФўр
یکی را به کیوان درآرد بفور
Якеро з айвон сипорад ба гӯр
یکی را ز ایوان سپارد به گور
Манеҳ то туоне дили андари ҷаҳон
منه تا توانی دل اندر جهان
Ки нопойдорасту номеҳрбон
که ناپایدارست و نامهربان
Ба дониши касоне ки дар суфта анд
به دانش کسانی که دُر سفتهاند
Ҷаҳонро яке пера зан гуфта анд
جهان را یکی پیرهزن گفتهاند
Ки худро برارد ба ҳафтод ранг
که خود را برآرد به هفتاد رنگ
Гуҳии баҳра шаҳдат диҳад гуҳи шрнг
گهی بهره شهدت دهد گه شرنگ
Хушо онкии дил дар вафояш набаст
خوشا آنکه دل در وفایش نبست
Ба ҳар ҳол азу кард кӯтоҳи даст
به هر حال ازو کرد کوتاه دست
Бидон эй ҷаҳони ҷӯии кшўргшоӣ
بدان ای جهان جوی کشورگشای
Ки расм қадимаст дар шҳрмоӣ
که رسم قدیمست در شهرمای
Ки чун шоҳи моро сроиди замон
که چون شاه ما را سرآید زمان
Ба саҳро рӯем аз киону маон
به صحرا رویم از کهان و مهان
Ҳар он кӯи зи раҳи пештар дар расад
هر آن کو ز ره پیشتر در رسد
Ба султонии малик ховар расад
به سلطانی ملک خاور رسد
Раседӣ ту аз роҳи саҳро кунун
رسیدی تو از راه صحرا کنون
Ки давлати турои бод ҳар дами фузун
که دولت ترا باد هر دم فزون
Кунун мо ҳамаи мари туро банда ем
کنون ما همه مر ترا بندهایم
Вагар саркашии мо сарафканда ем
وگر سرکشی ما سرافکندهایم
Дарин раҳи ту моро ба пеш омадӣ
درین ره تو ما را به پیش آمدی
На бегонае балки хеш омадӣ
نه بیگانهای بلکه خویش آمدی
Ҳамаи малики ховар ба фармони тест
همه ملک خاور به فرمان تست
Сарони ҳамаи гӯии чавгони тест
سران همه گوی چوگان تست
Вале сомро бдҷгри пари зи хӯн
ولی سام را بدجگر پر ز خون
Дили ришаш аз пардаи рафтаи бурун
دل ریشش از پرده رفته برون
Ба бозори чини қалб ӯ кам айёр
به بازار چین قلب او کم عیار
Харида зи ҷони зулфи парчини ёр
خریده ز جان زلف پرچین یار
зи баҳри парии духти сарви сеӣ
ز بهر پریدخت سرو سهی
Гдопишаҳи хуштар зи шоҳаншаҳӣ
گداپیشه خوشتر ز شاهنشهی
Чаҳ пурвои шоҳяш бе рӯй дӯст
چه پروای شاهیش بی روی دوست
Рахши сӯии эшон дилаши сӯии дӯст
رخش سوی ایشان دلش سوی دوست
Фитода ба чини ростии кор ӯ
فتاده به چین راستی کار او
Ба ховар шудаи гарми бозор ӯ
به خاور شده گرم بازار او
Наёраст гуфтани ҳамеи рози дил
نیارست گفتن همی راز دل
Ки аз дида мерафт поиш ба гул
که از دیده میرفت پایش به گل
Ба нокоми коми дил аз сари ниҳод
به ناکام کام دل از سر نهاد
Чу хуршеди рухи сӯии ховари ниҳод
چو خورشید رخ سوی خاور نهاد