Чаҳ гуфт он худованди танзили ваҳй
چه گفت آن خداوند تنزیل وحی
Худованди амр ва худованд наҳй
خداوند امر و خداوند نهی
Ки ман шаҳри илмами алӣами дуруст
که من شهر علمم علیم درست
Дурусти ин сухан гуфт пайғамбараст
درست این سخن گفت پیغمبرست
Ду фарзанд ӯ нури бинанда ро
دو فرزند او نور بیننده را
Ҳабиби ҷаҳони офаринанда ро
حبیب جهان آفریننده را
Нахустин сари номдорони ҳасан
نخستین سر نامداران حسن
Чароғи ҷаҳону маи анҷуман
چراغ جهان و مه انجمن
Пас ширзодаи диловари ҳусайн
پس شیرزاده دلاور حسین
Ки оварад лашкар бидон дашти кин
که آورد لشکر بدان دشت کین
Ҳамаи ҷони ниҳода ба шамшери кин
همه جان نهاده به شمشیر کین
Ҳамаи дили супурда ба фармони дайн
همه دلسپرده به فرمان دین
Ҳама пок буданду парҳезгор
همه پاک بودند و پرهیزگار
Суханҳои ҳайдари гузашт аз шумор
سخنهای حیدر گذشت از شمار
Ба мардумӣ набошад чунуи одамӣ
به مردمی نباشد چنو آدمی
Чунин гуфт пайғамбари ҳошимӣ
چنین گفت پیغمبر هاشمی
Гувоҳии даҳуми кини суханро азуаст
گواهی دهم کین سخن را ازوست
Ту гўӣии ду гӯшам бар овоз ӯст
تو گوئی دو گوشم بر آواز اوست
Манам бандаи аҳли байти набӣ
منم بنده اهل بیت نبی
Ситоянда хоки пои васӣ
ستاینده خاک پای وصی
Худ он рӯзи номам ба гетӣ мабод
خود آن روز نامم به گیتی مباد
Ки ман ном ҳайдар надорам ба ёд
که من نام حیدر ندارم به یاد
Бад-ӣни зодам ва ҳам барин бигузарам
بدین زادم و هم برین بگذرم
Чунон дон ки хоки паии ҳайдарам
چنان دان که خاک پی حیدرم
Замонаи забуни гаштӣу рӯзгор
زمانه زبون گشتی و روزگار
Ки ҳайдар задӣ даст дар зулфиқор
که حیدر زدی دست در ذوالفقار
Наомад ба гетӣ чу ҳайдари савор
نیامد به گیتی چو حیدر سوار
Ки дайни дори олами бади он номдор
که دیندار عالم بد آن نامدار
Ҷаҳони офарин то ҷаҳони офарид
جهان آفرین تا جهان آفرید
Далерӣ чу ҳайдар наомад падед
دلیری چو حیدر نیامد پدید
Ҳакими ин ҷаҳонро чу дарёи ниҳод
حکیم این جهان را چو دریا نهاد
Барангехтаи мавҷ ӯ тундбод
برانگیخته موج او تندباد
Чу ҳафтод киштӣ бар ӯ сохта
چو هفتاد کشتی بر او ساخته
Ҳамаи бодбонҳо броФрохтаҳ
همه بادبانها برافراخته
Яке паҳни киштии басони арӯс
یکی پهن کشتی بسان عروس
Биёроста ҳамчуи чашми хурӯс
بیاراسته همچو چشم خروس
Муҳамад бар ӯ андарун бо алӣ
محمد بر او اندرون با علی
Ҳамон аҳли байти набӣу васӣ
همان اهل بیت نبی و وصی
Хирадманд каз давр дарё бидид
خردمند کز دور دریا بدید
Карона на пайдо ва бен нопадид
کرانه نه پیدا و بن ناپدید
Бидонаст кӯ мавҷ хоҳад задан
بدانست کو موج خواهد زدن
Кас аз мавҷ берун нахоҳад шудан
کس از موج بیرون نخواهد شدن
Ба дил гуфт агар бо набӣу васӣ
به دل گفت اگر با نبی و وصی
Шавам ғарқа дорам ду ёри вФӣ
شوم غرقه دارم دو یار وفی
Ҳамоно ки бошад марои дастгир
همانا که باشد مرا دستگیر
Худованди тоҷу ливоу сарир
خداوند تاج و لوا و سریر
Худованди ҷӯй майу ангабин
خداوند جوی می و انگبین
Ҳамон чашмаи шеру моии муайян
همان چشمه شیر و مای معین
Агар чашми дорӣ ба дигари сарой
اگر چشم داری به دیگر سرای
Ба назд набӣу васии гири ҷой
به نزد نبی و وصی گیر جای
?герати зин бад ояд гуноҳ ман аст
گرت زین بد آید گناه من است
Чунинаст ва ин дайну роҳ ман аст
چنین است و این دین و راه من است
Дилати кар ба роҳи хато моил аст
دلت کر به راه خطا مایل است
Турои душмани андари ҷаҳони худ дил аст
ترا دشمن اندر جهان خود دل است
Ҳар он кас ки дар дилаш буғз алӣаст
هر آن کس که در دلش بغض علیست
Аз ва хортар дар ҷон мард кист
از و خارتر در جان مرد کیست
Набошад ҷузи аҳрӣмани бдкнш
نباشد جز اهریمن بدکنش
Ки яздон бисӯзад ба оташи таниш
که یزدان بسوزد به آتش تنش
Нигар то ба бозии надории ҷаҳон
نگر تا به بازی نداری جهان
Нбргрдӣ аз некӣ ҳамРаҳон
نبرگردی از نیکی همرهان
Ҳамаи некят бояд оғоз кард
همه نیکیت باید آغاز کرد
Чу бо никномон буд ҳам набард
چو با نیکنامان بود هم نبرد