Пажӯҳандаи номаи бостон

پژوهنده نامه باستان

Ки аз марзбонон занад достон

که از مرزبانان زند داستان

Чунин гуфт кини тоҷу тахту кулоҳ

چنین گفت کین تاج و تخت و کلاه

Каюмарс оварад кӯ буд шоҳ

کیومرث آورد کو بود شاه

Чу омад ба бурҷи ҳамли офтоб

چو آمد به برج حمل آفتاب

Ҷаҳони гашт бо фару ойину об

جهان گشت با فر و آئین و آب

Битобед аз он сон ба бурҷи барра

بتابید از آن‌سان به برج بره

Ки гетии ҷавони гашти азуи яксара

که گیتی جوان گشت ازو یکسره

Каюмарс шуд дар ҷони кадхудоӣ

کیومرث شد در جان کدخدای

Нахустин ба кӯҳ андарун дошт ҷой

نخستین به کوه اندرون داشت جای

Сари тахту бахташи баромади зи кӯҳ

سر تخت و بختش برآمد ز کوه

Плнгинаҳи пӯшеди худ бо гуруҳ

پلنگینه پوشید خود با گروه

Азу андар омад ҳамаи парвариш

ازو اندر آمد همه پرورش

Ки пӯшидании нави баду нави хӯриш

که پوشیدنی نو بد و نو خورش

Ба гетӣ бирав соли сӣ шоҳ буд

به گیتی برو سال سی شاه بود

Ба хӯбӣ чу хуршед бар гоҳ буд

به خوبی چو خورشید بر گاه بود

Ҳаме тофт аз тахти шоҳаншаҳӣ

همی تافت از تخت شاهنشهی

Чу моҳи ду ҳафтаи зи сарви сеӣ

چو ماه دو هفته ز سرو سهی

Даду дом ва ҳар ҷонвар каш бидид

دد و دام و هر جانور کش بدید

зи гетӣ ба наздик ӯ орамид

ز گیتی به نزدیک او آرمید

Ду то мешудандӣ бар тахти ӯй

دو تا می‌شدندی بر تخت اوی

Аз он фар ва зон бар шудаи бахти ӯй

از آن فر و زان بر شده بخت اوی

Ба расм намоз омадандаш ба пеш

به رسم نماز آمدندش به پیش

Аз он ҷойгаҳ барграфтанд кеш

از آن جایگه برگرفتند کیش

Писари бади мар ӯро яке номҷўӣ

پسر بد مر او را یکی نامجوی

Ҳунарманд ва ҳамчун падари хӯбрӯй

هنرمند و همچون پدر خوبروی

Сиёмаки бадаши ному фархунда буд

سیامک بدش نام و فرخنده بود

Каюмарсро дили бадви зинда буд

کیومرث را دل بدو زنده بود

зи гетӣ ба дидор ӯ шод буд

ز گیتی به دیدار او شاد بود

Ки баси борвари шоху бунёд буд

که بس بارور شاخ و بنیاد بود

Ба ҷонаш бар аз меҳри гирёни бадӣ

به جانش بر از مهر گریان بدی

зи бими ҷдоӣиши бирёни бадӣ

ز بیم جدائیش بریان بدی

Баромади барин кор бар рӯзгор

برآمد برین کار بر روزگار

Фрззндаҳ шуд ахтари шаҳриёр

فرززنده شد اختر شهریار

Ба гетӣ набад ҳеҷ каси душманаш

به گیتی نبد هیچ‌کس دشمنش

Магар дар ҷаҳони римни аҳрӣманаш

مگر در جهان ریمن اهریمنش

Ба рашки андари аҳрӣмани бадсигол

به رشک اندر اهریمن بدسگال

Ҳаме рой зад то биё кунад ёл

همی رای زد تا بیا کند یال

Яке бача будаш зи грки сутург

یکی بچه بودش ز گرک سترگ

Диловар шуда бо сипоҳи бузург

دلاور شده با سپاه بزرگ

Ҷаҳон шуд бар он деви бачаи табоҳ

جهان شد بر آن دیو بچه تباه

зи бахти сиёмак чаҳ аз бахти шоҳ

ز بخت سیامک چه از بخت شاه

Сипаҳ карду наздик ӯ роҳи ҷуст

سپه کرد و نزدیک او راه جست

Ҳамеи тахт ва дияем кӣ шоҳи ҷуст

همی تخت و دیهیم کی شاه جست

Ҳаме гуфт бо ҳар касе рози хеш

همی گفت با هر کسی راز خویش

Ҷаҳон кард пари овози хеш

جهان کرد پر آواز خویش

Каюмарси шаҳи зин кӣ огоҳ буд

کیومرث شه زین کی آگاه بود

Ки тахти маиро ҷуз ӯ шоҳ буд

که تخت مهی را جز او شاه بود

Якояк биёмад хуҷастаи сурӯш

یکایک بیامد خجسته سروش

Басони парӣ бо плнгинаҳи пӯш

بسان پری با پلنگینه پوش

Мар ӯро бигуфт ин сухани дрбдр

مر او را بگفت این سخن دربدر

Ки душман чаҳ созад ҳаме бо падар

که دشمن چه سازد همی با پدر

Сухан чун ба гӯш сиёмак расед

سخن چون به گوش سیامک رسید

зи кирдори бадхоҳи деви палид

ز کردار بدخواه دیو پلید

Дили шоҳи бачаи баромад ба ҷӯш

دل شاه‌بچه برآمد به جوش

Сипоҳ анҷуман кард ва бикшод гӯш

سپاه انجمن کرد و بگشاد گوش